That Seductive President is my Baby's Father のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

“I want to spend the day with you, then have dinner together at my apartment. After that, I'll tell my parents and Lolo Augustine that I don't want to be engaged to you anymore.” Binasa ni Charles ang mensahe ni Belle mula sa cellphone, ginaya pa ang arte at tono ng boses na parang babae.“Hindi. Makikipagkita lang ako kapag tulog na si Athena. Sabihin mo ’yan sa kanya,” matigas na sagot ni Adler.Agad na nireply ni Charles ang sinabi ni Adler. Mabilis ding nag-reply si Belle.“Last time na ’to. Sundin mo ang gusto ko. Kung hindi, hindi ko rin tatapusin ang relasyon natin.”Nagngitngit ang panga ni Adler sa nabasa. Mas lalo pang nainis nang magpatuloy si Charles sa pag-arte.“Sundin mo na lang si Miss Belle—”Matalim ang tingin ni Adler kay Charles.“Ehem…” Umayos si Charles at bumalik sa normal na boses. “Ang ibig kong sabihin, sir, baka may makuha kayo today. The more evidence, the better. Mas maniniwala si Sir Augustine sa inyo.”Matagal nag-isip si Adler bago tuluyang pumay

“Magising ka, Sir!” malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Adler. “Si Belle ang may gawa nito sa 'yo, sigurado!”Hindi nagalit si Adler kahit nasampal. Sa halip, parang lalo pang uminit ang dugo niya at mas nawalan ng kontrol.Biglang binuhat ni Adler si Sanya. Pumiglas si Sanya nang todo, nagwawala ang mga paa at mahigpit na hinila ang buhok ni Adler.“Urrgh!” napangiwi si Adler sa sakit. “Tama na! Mas lalo mo lang akong tinutukso, Sanya!”Biglang tumahimik si Sanya. Dahan-dahang inihiga ni Adler si Sanya sa kama.Agad gumulong si Sanya palayo, pilit tumatakas. Pero mabilis siyang nasakop ni Adler, kinulong ang katawan niya para hindi na makagalaw.“Ayoko nito!” sigaw ni Sanya.Hinawakan ni Adler ang buhok ni Sanya na may nakakalasing na bango at hinalikan iyon. “Bakit?”“Hindi pa tayo kasal! Ayoko! Umalis ka sa ibabaw ko!” paulit-ulit na sinuntok ni Sanya ang dibdib ni Adler.Hindi man masakit ang suntok, mas lalo nitong pinakulo ang dugo ni Adler. Gusto na niyang tuluyan

“Ginawa talaga ’yon ni Adler?” tanong ni Augustine na halatang hindi makapaniwala.Kahit paano, kabisado ni Augustine ang ugali ng apo niya. Lalo na’t ilang beses nang tumanggi si Adler sa planong ipakasal siya kay Belle.“Posible lang ’yon kung si Belle ang unang nang-akit,” bulong ni Augustine sa isip.Pero nang makita niya ang itsura at kilos ni Belle ngayon, nag-alinlangan siya sa sariling hinala. Lalaki pa rin si Adler, normal, may natural na pangangailangan tulad ng iba.“Kung hindi po kayo naniniwala, puwede n’yo pong ipasuri ang apartment ko,” umiiyak na sabi ni Belle. “Hu hu hu… sobrang rough niya, Lolo. Pinilit niya ako… tumanggi na ako, pero hindi ko siya kayang labanan.”“Pupunta tayo roon. Ako mismo ang titingin,” desisyon ni Augustine.Dumiretso sila sa apartment ni Belle. Napamura sa isip si Augustine nang makita ang loob, wasak, magulo, parang dinaanan ng bagyo.Naroon din ang personal assistant ni Belle at nagpatunay na si Adler lang ang pumasok sa apartment kag

Mabigat at nakakapanindig-balahibo ang atmospera sa family room ng bahay ng mga Samaniego. Nakaupo sa paligid ng maliit na bilog na mesa sina Belle, ang mga magulang nito, at si Augustine.Kakapasok lang ni Adler at tahimik na umupo. Lahat ng mata ay agad napunta sa kanya, puno ng paghusga at malamig na tingin.Pinisil ni Sonny ang panga niya nang madiin hanggang lumitaw ang ugat sa leeg. Mahigpit ang kamao niya, halatang gustong suntukin ang lalaking parang walang kasalanan at naglalaro pa ng cellphone pagdating.Tinitext ni Adler si Charles, sinasabi na nasa bahay na siya ni Augustine. Pinakiusapan niya itong bantayan ang anak at ang babaeng iiwan niya pansamantala habang wala siya roon.May narinig na impit na ungol ng galit si Adler habang napapangiti siya sa larawang ipinadala ni Charles, si Athena, mahimbing ang tulog. Sumulyap siya saglit sa direksiyon ng tunog, mula sa kinauupuan ng lolo niya.Isinilid ni Adler ang cellphone sa bulsa ng pantalon at tahimik na naghintay na

“A-ako po ang magpapaliwanag, Lolo,” nanginginig na sabi ni Justin.Lumapag ang kamay ni Augustine sa balikat ni Justin at marahang tinapik iyon, parang proud. “Good job, Justin. Masaya ang Lolo na kaya mo nang maging support ng pinsan mo.”Napatingala si Justin. Bihirang-bihira niyang makitang ngumiti at purihin siya ng lolo niya.Pero imbes na matuwa, may bigat na bumara sa dibdib ni Justin. “Support lang,” mapait niyang naisip.Naglakad si Augustine papunta sa pinto. Hindi man lang lumingon, nag-iwan siya ng babala sa dalawang apo. “Tandaan n’yo ang sinasabi ko. Pinaka-ayokong uri ng tao yung gumagawa ng kahalayan bago ikasal. Huwag na huwag n’yong gagawin ‘yon.”Napatahimik sina Adler at Justin. Pareho nilang nagawa ang bagay na kinamumuhian ni Augustine, kahit pa pareho iyong nangyari dahil sa hindi inaasahang pangyayari.Mas mabigat para kay Adler, dahil may anak siya sa labas ng kasal. Palihim niyang kinuyom ang kamay sa loob ng bulsa.Hindi pala magiging madali ang pagla