บททั้งหมดของ ช่วยด้วย! ข้าถูกตัวร้ายปักธงเข้าให้แล้ว: บทที่ 161 - บทที่ 170

ขณะที่หรงจื่อเหยากำลังล่องลอยอยู่ระหว่างสองโลก ในจวนกั๋วกง เซี่ยเว่ยหลงยังคงเฝ้าดูแลเด็กสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่ข้างเตียงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหมอเถาได้กลับไปแล้วพร้อมกับทิ้งยาต้มขมปี๋ไว้ให้พร้อมกำชับให้เขาหมั่นป้อนนางทุกสองชั่วยาม ดวงตาของเซี่ยเว่ยหลงแดงก่ำด้วยความอ่อนเพลีย แต่เขาก็ไม่ยอมหลับใหล

ในช่วงสายของวันเดียวกันนั้นเอง ก็ได้มีขบวนแม่สื่อจากจวนกั๋วกงเดินทางมาถึงจวนหรงโหว แม่สื่อผู้นี้แต่งกายดูภูมิฐานและยิ้มแย้มเดินนำหน้าเหล่าบ่าวรับใช้ที่ถือของขวัญหมั้นหมายมากมายเข้ามาในจวนหรงโหวจำนวนหลายหีบคนหามทีเดียวจนผู้คนที่ได้ยินข่าวนี้ต่างมารอชมด้วยความยินดีระคนอิจฉา... ที่แม้ว่าจะเป็นสมรสพระร

ขณะที่เสียงหัวเราะและบรรยากาศแห่งความสุขหวนกลับคืนสู่จวนหรงโหวหลังจากการฟื้นของหรงจื่อเหยา ทว่าในมุมมืดของเมืองหลวงยังมีปลาลอดตาข่ายตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อหลบหนีออกจากวังวนแห่งหายนะหรงเจี้ยนซู่นั่งกอดเข่าตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้นไม้เย็นเฉียบของห้องเก็บพระธรรมเก่าในวัดจิ่วหลงอันรก

สิ่งที่หรงเจี้ยนซู่กลัวนั้นไม่เกินจริง เนื่องจากหลังจากหรงจื่อเหยาฟื้นขึ้นมาและนางได้สอบถามถึงผู้ที่เกี่ยวข้องกับการกบฏทั้งหมด แต่ทว่าหนึ่งในนั้นไม่มีหรงเจี้ยนซู่อยู่ด้วย“เหตุใดถึงไม่มีหรงเจี้ยนซู่ล่ะเจ้าคะ” นางถามขึ้นกับทุกคนที่อยู่ภายในห้องนอนของตน“เจ้าคิดว่าเจี้ยนซู่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยเช

ติ๊ง![ได้! แต่ในขณะนี้แต้มของโฮสต์ติดลบ ระบบไม่อาจช่วยเหลือเรื่องใดได้ เนื่องจากแต้มทั้งหมดถูกใช้เพื่อดึงจิตวิญญาณของท่านกลับเข้าร่าง ดังนั้นท่านจำเป็นต้องทำภารกิจใหม่เพื่อสะสมแต้ม]หรงจื่อเหยาถึงกับชะงักนิ่งงันไปเมื่อได้ยินคำว่าแต้มติดลบ [เอาเถอะ ว่าแต่ภารกิจอะไร] นางรีบถามขึ้นทันที[ไขคดีเด็กสาวเ