로그인เมื่อนักนิติเวชสาวจอมแสบต้องทะลุมิติมาเข้าร่าง 'หรงจื่อเหยา' คุณหนูใหญ่จวนหรงโหว ที่มีชื่อเดียวกับเธอ ที่ร่างนี้ไม่ได้เป็นแค่นางร้ายเจ้าอารมณ์ในนิยายเพียงอย่างเดียว แต่ยังถูกวางยาพิษกดประสาท แถมในโลกใหม่นี้เธอยังได้ของแถมคือสามารถมองเห็นและสื่อสารกับเหล่าดวงวิญญาณได้อีกด้วย! ชีวิตใหม่สุดวายป่วงของจื่อเหยาจึงเริ่มต้นขึ้น! เธอต้องงัดวิชาสารพัดชันสูตรออกมา ไขคดีลับ ๆ ทั้งในจวนและนอกจวน โดยมีพยานปากเอกคือร่างไร้วิญญาณ...เพื่อเปิดโปงความจริงที่ซ่อนอยู่
더 보기เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังขึ้นข้างหูของหรงจื่อเหยาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ โดยที่เธอยังคงอยู่ในอาการโคม่ามานานแสนนาน หลังจากที่แพทย์ทำการช่วยเหลือเธออย่างสุดความสามารถ ในที่สุดหญิงสาวก็สามารถลืมตาขึ้นมาบนโลกใบเดิมของตนได้อีกครั้งจื่อเหยาตกใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่เห็น เนื่องจากครั้งสุดท้ายเธอจำได้ว่าระบบ
กาลเวลาผันเปลี่ยนจากหยาดฝนโปรยปรายสู่แสงแดดอันอบอุ่น เซี่ยหลงและเซี่ยเฟิ่งต่างเติบโตเป็นหนุ่มสาวที่สง่างามและเปี่ยมด้วยความสามารถ พวกเขาได้พิสูจน์ตนเองว่าคู่ควรที่จะก้าวเข้ามาสานต่อภารกิจของมารดาในหน่วยสืบสวนพิเศษเซี่ยหลงในวัยยี่สิบปีได้รับความไว้วางใจให้เป็นผู้บัญชาการหน่วยสืบสวนพิเศษคนใหม่ เขามีค
“แต่ท่านแม่ พวกเราอยากช่วยท่านนี่ขอรับ” เซี่ยหลงกล่าวเสริม ดวงตาที่ฉายแววความคิดลึกซึ้งมองมารดาอย่างจริงจัง “เราอยากช่วยท่านไขคดี และปกป้องความยุติธรรมเช่นเดียวกับท่าน”เซี่ยเฟิ่งพยักหน้าหงึกหงัก “ใช่เจ้าค่ะ ท่านแม่ พวกเราแข็งแรงและฉลาดพอแล้วนะเจ้าคะ”หรงจื่อเหยายิ้มอย่างอบอุ่น นางเข้าใจความรู้สึกขอ
“ขอคารวะใต้เท้าหรงขอรับ/เจ้าค่ะ” เสียงทักทายดังขึ้นพร้อมกันเมื่อหรงจื่อเหยาปรากฏตัวหรงจื่อเหยาพยักหน้ารับเล็กน้อย “ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจในการเข้าร่วมหน่วยสืบสวนพิเศษแห่งนี้” เสียงของนางกังวานและชัดเจน “หน่วยสืบสวนของเราจะเปิดโอกาสให้ผู้มีความรู้ความสามารถทุกคน ไม่ว่าจะบุรุษหรือสตรี... แล
หลังจากได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับชะตากรรมขององค์หญิงไป๋เหลียน หรงจื่อเหยาและเซี่ยเว่ยหลงก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก... ขบวนของคนทั้งคู่ยังคงมุ่งหน้าเดินทางต่อไปยังจุดหมายปลายทางทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น... ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มเปลี่ยนจากทุ่งนาสีทองที่เก็บเกี่ยวไปแล้วสลับก
“รับทราบขอรับนายท่าน” ทุกคนภายในหน่วยขานรับอย่างพร้อมเพรียงโดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าฮูหยินของนายท่านที่ดูบอบบางนุ่มนิ่มนั้นมีวรยุทธ์ร้ายกาจยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีกรุ่งเช้าตรู่ เมื่อแสงแรกของวันเริ่มจับขอบฟ้า ทีมสำรวจขนาดเล็กของเซี่ยเว่ยหลงก็พร้อมออกเดินทาง หรงจื่อเหยาไม่ได้สวมชุดสตรีตามปกติ แต่นางได้เปล
หลังจากเสร็จสิ้นคดีของอาซิน และนำความยุติธรรมกลับคืนสู่หมู่บ้านอันผิงแล้ว ขบวนของเซี่ยเว่ยหลงก็คิดจะออกเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องลงบนพื้นดินที่ยังคงมีหิมะขาวโพลนปกคลุมอยู่บางเบา บรรยากาศที่เคยวังเวงและเศร้าสร้อย บัดนี้กลับดูสดใสขึ้นมาเล็กน้อยชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ต่างพากันมา
“ข้าน้อย... ข้าน้อยกลัวขอรับ” บ่าวตัดฟืนกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “ในตอนนั้นอาเซียงนางบอกข้าน้อยว่านางแค่มาดูยาบำรุงแทนนายหญิงน้อยว่าได้ที่หรือยัง... แต่ข้า... ข้าน้อยไม่คิดว่าแม่เฒ่าจะตาย และหลังจากนั้นข้าน้อยก็เห็นอาเซียงกับคุณชายมีสัมพันธ์ลับกัน... ข้าน้อยก็เลยยิ่งไม่กล้าพูดเรื่องนี้ออกไป”คำให้ก






리뷰