“โอ้ย แค่เอาไม้ไล่ๆ มันแบบนี้ก็ไปแล้วค่ะ” ฉันพูดพลางเอาปลายไม้กวาดเขี่ยตัวจิ้งจกเบาๆ ให้มันวิ่งไปอีกทาง “เนี่ยเห็นมั้ย มันไปนู่นแล้วค่ะ กลัวอะไรขนาดนี้เนี่ย ดูสิคนอื่นเขากลั้นขำกันไม่ไหวแล้วนะ” ทางพี่เกมส์และนาวกลั้นขำกันสุดๆ จะหัวเราะออกมาก็กลัวว่าพี่นายจะอายเอาอีก แต่อย่างว่าอะนะคนเราก็มักจะมีสิ่งที่กลัวไม่เหมือนกันแหละ“ขอบคุณครับ” พี่นายเอ่ยขอบคุณก่อนที่จะปลีกตัวออกจากฉัน “มันไปแล้วแน่นะ” สายตาเขาสาดส่องมองไปที่รอบๆ พื้นอย่างหวาดระแวง “จิ้งจกไปแล้วจริงๆ นะแก้ม”“ไปแล้วค่ะ”“โอเค เฮ้อ...” พี่นายถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ“เอ้อ...พี่คนสวยครับ”“ครับ”“พี่กลัวผีมั้ยครับ”“ผีเหรอ กลัวสิ ใครบ้างไม่กลัวผีกัน”“ถ้าอย่างนั้นพี่ก็ต้องกลัวผมน่ะสิ” เด็กน้อยทำหน้าตาเศร้าสร้อย “ผมไม่อยากให้พี่กลัวผมนะครับ ผมน่ารักไม่ชอบทำร้ายใคร”“แล้วทำไมพี่ต้องกลัวเราด้วยครับ” ถามกลับอย่างแปลกใจ น้องเขาต้องการจะสื่อถึงอะไรกันนะ กลัวผีแล้วไปเกี่ยวอะไรกับกลัวน้องล่ะ?เดี๋ยว!กลัวผี = พี่ก็ต้องกลัวผมมะ...หมายความว่า นะ...น้อง“ใช่ครับ ผมเป็น...”“นะ...นี่พี่คิดในใจน้องรู้ได้ยังไง”“ก็เพราะว่าผมเป็นอย่างที่พี่คิ
Última actualización : 2026-01-10 Leer más