Chapter 18อย่าทิ้งกันไปไหน.....หนึ่งเดือนต่อมาบ้านพี่เกมส์ตอนนี้พี่นายได้กลับมาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านแล้ว ซึ่งฉันและพี่เกมส์คุยตกลงกันที่จะให้พี่เขามาอยู่บ้านของพี่เกมส์ ซึ่งเราสองคนพี่น้องจะช่วยกันดูแลเอง ส่วนพี่นายเรื่องสภาพจิตใจก็ดีขึ้นมานิดเดียว แค่นิดเดียวจริงๆ เขายังมีนิ่งๆ ซึมๆ เหม่อลอยไม่ค่อยพูดค่อยจากับใครเท่าไรนัก เรื่องที่ว่าใครเป็นคนขับรถคันนั้นฉันก็รู้มาบ้างแล้วว่าใครเป็นคนทำ แต่ทางนั้นขอยื่นประกันตัวชั่วคราว อย่างว่าแหละนะคนมีเงินมันมักรอดพ้นเสมอไป “พี่เกมส์ว่าเราจะเอาคนทำผิดเข้าคุกได้มั้ยคะ”“ไม่รู้สิ ฝั่งนั้นเงินมันหนามาก พี่ว่าก็คงจะจบแบบเอาเงินฟาดหัวกันไปน่ะ”“ยอมไม่ได้นะคะแบบนั้น นี่เขาทำให้คนปกติต้องมาเดินไม่ได้ทั้งคนเลยนะ แก้มจะไม่มีทางยอมความเด็ดขาด!” พูดออกมาอย่างแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวแต่...ติดตรงที่ทางนั้นเอาเงินเข้าสู้เนี่ยสิ“แก้มก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าสมัยนี้เงินมันซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งความยุติธรรมที่เราควรจะได้รับมันยังซื้อได้เลย พี่ดูแล้วความหวังมันริบหรี่มากๆ”“ก็นั่นสิคะ ปากเล็กๆ เงินไม่หนาพอแบบเราจะไปเรียกร้องอะไรได้ แก้มสงสารก็แต่พี่นาย พี่เขา
最終更新日 : 2026-01-22 続きを読む