Todos los capítulos de สยบรักเพื่อนพี่ชายสุดแซ่บ: Capítulo 21 - Capítulo 30

พี่นายไม่พูดพร่ำอะไร จัดการรูดซิปกางเกงลงก่อนจะหยิบเอาแก่นกายที่ตื่นตัวออกมารูดขึ้นรูดลง จากนั้นก็นำมันมาจ่ออยู่ที่ใกล้ๆ ปากของฉัน “อมให้หน่อยสิ แล้วพี่จะหายหงุดหงิด”“หืม...ไม่เอาค่ะ น่าเกลียดมาก!” ตอบปฏิเสธพลางใช้มือดันสะโพกเขาให้ออกห่าง “ทำอะไรที่มันไม่ใช่เรื่องแบบนี้จะได้มั้ย และอีกอย่างนี่มันเป็นสถานศึกษานะคะเราไม่สมควรจะมาทำกันตามใจ”“ถ้าไม่ทำพี่จะจับแก้มเอาตรงนี้นะ กระแทกแบบให้ร้องครางเสียงดังจนคนอื่นมาเห็นเลย จะให้เลือกระหว่างแค่อมกับโดนเอา แก้มจะเลือกอันไหน” พี่นายพูดเชิงบังคับ นี่มันอะไรกันวะเนี่ย ทำไมพี่นายแม่งเป็นแบบนี้นะ ไอ้พี่นายคนเอาแต่ใจ ฮึ่ย! ‘+_+’“คิดได้หรือยังว่าจะเอาแบบไหนดี?”คิดไม่ได้ก็ต้องคิดอะนะ ยอมอมดีกว่าโดนเอา...“อะ...อมให้ก็ได้ค่ะ แต่ไปหาที่ที่มันลับตาคนกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอคะ แก้มกลัวใครจะผ่านมาเห็นเข้าแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่เอาได้ค่ะ”“ไม่อะ อมตรงนี้แหละ ไม่มีใครมาเห็นหรอก อ้าปากสิ” พี่นายเขยิบตัวเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจับเอาแก่นกายมาจ่อที่ปากฉันตามเคย “ขอแบบเสียวๆ นะ” เขาขยิบตาให้ฉันหนึ่งที“ไม่ต้องมาพูดเลย คนลามก บ้ากาม!”เหอะ อยากจะกัดให้ขาดไปเลย ไอ้คนล

“ชอบมันเหรอ” พี่นายหันมาถามฉันอย่างไม่ชอบใจ“เปล่าสักหน่อย แก้มแค่เดินมาดูรถเฉยๆ เอง เห็นมันสวยดี” “แล้วคือรถพี่ไม่สวย?”“ก็สวยอยู่ค่ะ”“เหอะ ไม่ต้องมาตีเนียนเลยเรา อยากจะมาดูหน้าไอ้ต้องก็บอกเถอะนะ”โอ้โฮ...พี่นายนี่ชอบคิดเองเออเองจริงๆ“แก้มแค่อยากจะดูรถจริงๆ ค่ะ ส่วนหน้าเพื่อนพี่แก้มก็พึ่งจะเคยเห็นครั้งแรกนะ พี่นายนี่ชอบคิดไปเองอยู่เรื่อยเลย จะหึงอะไรนักหนาคะเนี่ย”“ใครหึง ไม่มีสักหน่อย”“เหรอคะ ไม่หึงก็ไม่หึง แก้มไปนั่งรอที่เดิมนะ” พูดจบก็เดินกลับเข้าไปนั่งรอในห้องทำงานตามเดิมหน็อย ออกอาการมาเต็มขนาดนี้ยังจะบอกว่าไม่ได้หึงอีกผู้ชายปากแข็ง ปากไม่ตรงกับใจ“แก้ม...”“ไม่ต้องมาเรียกเลย”เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงฉันนั่งรออยู่ในห้องทำงานจนเบื่อ มองดูผ่านกระจกใสบานใหญ่ เห็นสองหนุ่มและลูกน้องของพี่นายอีกคนช่วยกันเช็กรถอย่างเป็นงานเป็นการ พี่นายนี่เวลาทำงานก็ดูขรึมและเป็นผู้นำดีนะ แต่เวลาอยู่กับฉันทำไมถึงได้มองเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยนอกจากไอ้หื่นบ้ากามไม่นานนักก็เช็กรถเสร็จและพี่ต้องก็รีบขับออกไปในทันที ดูทรงแล้วน่าจะรีบไปรับเมียหรือเปล่า เพราะเห็นพี่นายบอกว่าพี่เขามีเมียแล้วนิพี่นายเดิน

Chapter 09(แซ่บ)ริมหาดทราย (NC18+)…..หลายวันต่อมา“เก็บของเสร็จหรือยัง”“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ว่าแต่แก้มไม่ไปไม่ได้เหรอคะ”“ไม่ได้ พี่ไม่ปล่อยให้แก้มอยู่บ้านคนเดียวหรอก แล้วอีกอย่างไอ้เกมส์มันก็ไปด้วย เพราะฉะนั้นไปเถอะนะ อันไหนที่แก้มไม่ชอบขอให้บอกพี่จะได้เลี่ยงให้”“ก็ได้ค่ะ”วันนี้เป็นเย็นวันศุกร์ เมื่อเลิกเรียนแล้วฉันก็ต้องกลับบ้านมาแพ็กของลงกระเป๋าเพื่อที่จะเดินทางไปเที่ยวทะเลสองวันหนึ่งคืนกับพี่นายและก็กลุ่มเพื่อนๆ ของเขา อ้อ แล้วก็พี่เกมส์พี่ชายของฉันก็ไปด้วยอีกคนแต่ตัวฉันเบื่อๆ รู้สึกไม่อยากไปเท่าไรนัก แต่ก็ต้องไป“ถ้าเก็บของเสร็จแล้วเราไปกันเถอะ เพราะกว่าจะถึงก็หลายชั่วโมงอยู่”“แก้มขอถามหน่อย”“ถามว่า...?”“มีใครไปบ้างคะ เพราะแก้มไม่รู้จักใครเลยนอกจากพี่นายแล้วก็พี่ชายตัวเอง” “ก็มีหลายคนนะ แต่พกเมียไปด้วยหมดทุกคน...รวมถึงพี่” พี่นายพูดพร้อมกับยิ้มตาหยีใส่จนตาเป็นสระอิ “เหรอคะ แก้มคงจะทำตัวไม่ถูกแน่ๆ เลยอะ คนเยอะๆ แบบนั้นด้วย” พูดออกมาอย่างเป็นกังวล เอาจริงๆ ฉันก็ยังไม่เคยไปเจอะเจอใครเยอะแยะแบบนั้นมาก่อน แล้วยิ่งตอนนี้ไปในฐานะเมียของพี่นายด้วยยิ่งเกร็งหนัก“แก้มก็ทำตัวในแบบ

Chapter 10รักกันจริงหรือเปล่า.....เช้าวันถัดมาที่ทะเลxxxเช้านี้หลายๆ คนอาจจะตื่นมาแบบสดชื่นแจ่มใส แต่ฉันตื่นมาด้วยอาการอ่อนล้าแถมยังปวดไปทั้งตัว อาการเหล่านี้มาจากพี่นายทั้งนั้น คนอะไรกินดุ กินเถื่อน กินได้กินดี กินในที่นี้คือไม่ใช่อาหาร แต่เป็นฉันแต่แปลกที่ตื่นมาก็ไม่เห็นพี่นายนอนอยู่ในห้อง นี่ก็พึ่งจะเจ็ดโมงเช้าเอง เขาหายไปไหนกันนะ จะโทร.ไปถามเขาก็ดันไม่ได้เอาโทรศัพท์มือถือไปด้วยเสียอย่างนั้น“หายไปไหนของเขาแต่เช้านะ” บ่นพึมพำก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปอาบน้ำในห้องน้ำเพื่อที่จะได้ลงไปดูข้างล่างเผื่อพี่นายจะนั่งเล่นอยู่เมื่อทำอะไรเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ลงมาชายหาดเพื่อที่จะดูว่าพี่นายเขาอยู่หรือเปล่า แต่ก็ไม่เห็น เห็นแต่พี่เกมส์นั่งสูบบุหรี่แล้วดูโทรศัพท์มือถือไปพลางๆ “ตื่นแต่เช้าแล้วมานั่งสูบบุหรี่เนี่ยนะ” พูดขึ้นแล้วเดินไปนั่งลงข้างพี่เกมส์ “เครียดอะไรหรือเปล่า” ถามออกไปเพราะว่าพี่เกมส์จะสูบบุหรี่ก็ต่อเมื่อเขารู้สึกไม่สบายใจหรือเครียด“นิดหน่อยน่ะ” พี่เกมส์ตอบพลางพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก“บอกแก้มได้หรือเปล่า เผื่อมีอะไรที่แก้มพอจะช่วยได้บ้าง”“ไม่ต้องหรอกน่า แค่เรื่อง

“แล้วเรียนเป็นไงบ้าง”“เรื่อยๆ ค่ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีงานกลุ่มเลยไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่ แล้วพี่เกมส์ล่ะเรื่องงานเป็นไงบ้าง?”“ก็เหนื่อยหน่อยเพราะช่วงนี้งานเยอะ แต่ไม่เป็นไรหรอกพอนึกถึงหน้าน้องสาวสุดที่รักก็หายเหนื่อยแล้ว” พี่เกมส์ลูบผมฉันเบาๆ “กินเสร็จแล้วจะกินขนมต่อไหม พี่จะได้สั่งมาให้”“ไม่เอาค่ะ แก้มว่าจะขึ้นไปดูซีรีส์ต่อแล้วอะ”“โอเค”จากนั้นเราสองคนพี่น้องก็นั่งกินข้าวและพูดคุยกันได้พักสัก ก่อนจะถูกขัดจังหวะขึ้นโดยใครคนหนึ่ง ซึ่งเขาคนนั้นเป็นคนที่ฉันไม่อยากจะเห็นหน้าในตอนนี้ด้วยซ้ำ“ทำไมไม่รับสายกันเลยวะแก้ม”“เอ่อ...พี่เกมส์หนูอิ่มแล้ว ขอตัวก่อนนะ” ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วจะเดินเอาจานข้าวของตัวเองไปเก็บเพล้ง!เสียงจานหล่นแตก พี่นายกระโจนเข้ามาคว้าข้อมือฉันแล้วลากให้เดินตามเขาไปยังหน้าบ้าน สภาพเขาดูโทรมมากเหมือนคนที่ไม่ได้พักผ่อนและตามเนื้อตามตัวมีแต่กลิ่นเหล้าคลุ้งออกมาพี่เกมส์เดินตามออกมาแล้วยืนอยู่ใกล้ๆ “คุยกันดีๆ แต่ถ้ามึงเมาก็กลับบ้านไปก่อน ไว้ค่อยคุยกันวันหลัง” พี่เกมส์พูดขึ้นพลางจับบ่าพี่นาย “มึงก็รู้ว่ากูไม่อยากยุ่ง แต่นี่มันน้องสาวกู จะทำอะไรก็นึกถึงกันบ้างเพื่อน”“เออกูรู้