Todos los capítulos de สยบรักเพื่อนพี่ชายสุดแซ่บ: Capítulo 31 - Capítulo 40

ภายในห้องนอนพาแก้มกลับมายังบ้านของผม และตอนนี้เธอก็นอนเมาไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอน พร้อมทั้งมีอ้วกเลอะเทอะเสื้อผ้าเต็มไปหมด ยัยเด็กน้อยคนนี้รู้ว่าไม่ดื่มก็ยังจะดื่มเพื่อประชดกันเสียได้จัดการถอดเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้นจนหมดเพื่อที่จะได้เช็ดทำความสะอาดตามเนื้อตามตัวให้ เรือนร่างเปลือยเปล่าชวนให้มองแบบไม่อาจละสายตาได้ ทุกอย่างดูสมส่วนไปหมด ทรวดทรงองค์เอวสมส่วน หน้าอกคู่สวย เนินกุหลาบอวบอูมไร้ขนน่าขย้ำ ผมนี่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ และไอ้จ้อนท่อนใหญ่ก็ดันตื่นตัวมาแบบรวดเร็ว oLo“อื้อ” เสียงครางเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากปาก เมื่อผมใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดตัวให้เธอไม่อยากจะบอกว่าเสียงครางเมื่อกี้มันปลุกอารมณ์ชายผมขึ้นมาหนักกว่าเดิมอีก และในตอนนี้ก็เหมือนจะอดใจแทบไม่ไหวแล้วด้วย อยากจะฟัดให้รู้แล้วรู้รอดไป“ขอโทษนะแก้ม”พูดขอโทษออกไปก่อนจะพรมจูบตั้งแต่พวงแก้มใสลงมายังซอกคอขาวนวล จากนั้นก็ซุกไซ้และประทับรอยดูดแดงเป็นจ้ำๆ เต็มบริเวณคอของเธอ เลื่อนใบหน้าลงมาที่หน้าอกคู่สวย สองมือก็กอบกำแบบเต็มไม้เต็มมือก่อนจะใช้ปากงับดูดดุนจุกสีสวยเหมือนเด็กที่หิวกระหายนมแม่จุ๊บ!จ๊วบ!!“อื้อ” เสียงคนตัวเล็กร้องครางออกมา

“ไม่ได้ แก้มเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่พี่อยากจะง้อ”“ชิ!” แก้มจิปากใส่ก่อนจะนั่งลงที่เตียง “ตอนนี้พี่ช่วยไปหาเสื้อผ้ามาให้แก้มใส่ก่อนเถอะ ไม่ได้อยากจะพันผ้าขนหนูผืนเดียวแบบนี้ไปทั้งวันหรอกนะ”“ครับผม” ตอบรับอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปอีกห้องหนึ่งที่ผมใช้เก็บเสื้อผ้าชุดสำคัญๆ โดยเฉพาะ หนึ่งในนั้นก็เอาของแก้มไปเก็บไว้ด้วยเพราะผมไม่ได้คืนเธอในตอนที่เราทะเลาะกัน เมื่อหยิบเสร็จก็เดินกลับมาที่ห้องและยื่นเสื้อกับกางเกงให้เธอ “นี่ครับ ใส่เสร็จแล้วลงไปกินโจ๊กนะพี่เตรียมไว้ให้เรียบร้อย”“อืม” เธอพูดสั้นๆ แล้วหยิบเสื้อผ้าไปสวมใส่ในห้องน้ำ เมื่อใส่เสร็จเธอก็เดินออกมา “กินเสร็จแล้วไปส่งที่บ้านด้วย วันนี้มีนัดกับเพื่อนๆ ต่อ”“นัดกับเพื่อนไหน?”“แล้วทำไมแก้มต้องบอกพี่ด้วย”“ก็เราสองคนเป็นผัวเมียกัน”“ไม่ใช่สักหน่อย เราแค่เคยเป็น”“แก้ม...” ทำเสียงอ่อยๆ “อย่าทำแบบนี้สิ”“พี่นั่นแหละเป็นอะไรไป ปกติจะเห็นชอบบังคับให้ทำตามใจนิ มารอบนี้คนอื่นเขาจะทำตามใจเขาบ้างแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ไม่ทราบฮะ”“เกี่ยวดิ ทุกอย่างที่เป็นแก้มมันเกี่ยวกับพี่หมด”“พอเหอะ น้ำเน่า”“แก้ม...”ครึ่งชั่วโมงต่อมากินโจ๊กเสร็จเรียบร้อยแ

Chapter 13เคลียร์ของเก่า.....มหาวิทยาลัยxxxตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยง ฉันและนาวพากันมากินข้าวที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย ดีที่วันนี้มีคนน้อยเลยไม่ค่อยแออัดสักเท่าไร “นี่แกคืนดีกับพี่นายแล้วเหรอ” นาวเอ่ยถามในขณะที่นั่งกินข้าวไปด้วย“ก็ไม่เชิงอะ” ตอบกลับพลางนั่งมองเพื่อนนาวกินข้าว เพราะฉันน่ะกินเสร็จก่อนตั้งแต่สิบนาทีที่แล้วนู่น นาวมันเป็นคนที่กินอะไรช้ามากๆ แบบช้าสุดๆ“แหม่ ไอ้เราก็นึกว่าจะแข็งไปตลอด”“ก็แข็งแล้ว แต่บางอย่างมันก็มีเหตุให้ต้องอ่อนบ้างนี่นา”“โถๆ รักเขามาตลอดก็บอกเถอะจ้า ฉันเป็นเพื่อนแกนะทำไมจะดูไม่ออกยะ”“กินๆ ไปเลย พูดมากน่า”นาวพูดมาขนาดนี้ฉันก็เถียงไม่ลงหรอกจ้า ก็รักแหละ แต่ก็โกรธที่ตอนแรกพี่นายคิดแบบนั้นกับฉันนิ ถ้าไม่ติดว่าตามง้อมาตลอดเกือบเดือนไม่อ่อนลงให้หรอกนะ แต่ก็ใช่ว่าจะไปเป็นแก้มคนเดิมที่ยอมเขาเสียเมื่อไหร่ล่ะ มีแต่แก้มคนใหม่ที่จะคอยเป็นคนคุมเกมเอง“เอ้อ แล้วกับบาสล่ะ แกจะเอาไง?”“ก็ไม่เอายังไงนะ เพราะตอบชัดไปแต่แรกอยู่แล้วว่าให้ได้แค่สถานะเพื่อน”“เออดีละ ฉันก็ไม่สนับสนุนหรอกถ้าเกิดแกยังโสดน่ะ เพราะบาสมันใช่ย่อยที่ไหนกัน เรื่องผู้หญิงมาไม่เคยขาดสายใครได้ไปเ

“น้องแฟนเก่า?” พี่นายมีสีหน้างุนงง“ใช่ คนที่ชื่อมายเธอบอกว่าเป็นน้องสาวของคนที่ชื่อมิ้นที่เป็นแฟนเก่าของพี่”“พวกนั้นทำอะไรแก้ม!” พี่นายมีอาการที่ร้อนรนและเป็นห่วงออกมาทันที “มายทำอะไรบอกพี่มา”“ก็อยู่ๆ เธอก็เรียกแก้มไปคุยแทนพี่สาวไง แล้วมาจิกผมด้วย เจ็บชะมัด” ฉันพูดพลางตีหน้าเศร้าใส่ “แก้มก็อยู่ของแก้มเฉยๆ ทำไมคนพวกนี้จะต้องเข้ามายุ่งด้วย”“เฮ้อ...” พี่นายถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ทำไม พี่ถอนหายใจแบบนี้แปลว่าอะไรกัน กำลังเบื่อแก้มเหรอฮะ!” “เปล่าครับ พี่แค่ไม่รู้จะทำยังไงกับคนพวกนั้นแล้วน่ะ” พี่นายพูดอย่างเหนื่อยหน่ายใจ “แล้วนี่เจ็บมากมั้ย ขอพี่ดูหน่อยสิ” “ไม่ต้อง!” “แก้ม...”“ถ้าวันนี้พี่ไม่เคลียร์กับแฟนเก่าให้รู้เรื่อง แก้มก็จะไม่ขออยู่กับพี่อีก!”“พี่เคลียร์ไปแล้วนะ”“ต้องเคลียร์อีก เอาแบบที่ชัดเจนและจบจริงๆ ถ้าไม่อย่างนั้นพี่กับแก้มเราได้จบกันแทน เลือกเอาแล้วกันนะ” ยื่นคำขาดกับพี่นายก่อนที่จะลุกเดินออกมาจากห้องทำงานอย่างแง่งอน“เดี๋ยวก่อนสิแก้ม” พี่นายรีบสาวเท้าเดินตามมาทันที“อะไรอีก ถ้าเคลียร์ไม่ได้ก็ไม่ต้องคุย”“เคลียร์ได้ เพื่อแก้มพี่ทำให้ได้อยู่แล้ว เดี๋ยวโทร.ไปหาไอ้มิ้นมั

“อ้าว...”“ไม่ต้องอ้าว!!!” ฉัน พี่เกมส์ และนาวพูดขึ้นพร้อมกันอย่างเสียงดังเราสี่คนนั่งเรียงแถวหน้ากระดานเพื่อไหว้พระพุทธรูปและท่องคำสวดตามแผ่นป้ายที่ติดไว้อยู่ข้างหน้า ไม่นานนักพวกเราก็ไหว้พระเสร็จแล้วพากันเดินออกมาหน้าโบสถ์ จู่ๆ ก็มีเด็กคนหนึ่งวิ่งแจ้นเข้ามาหาฉัน “พี่คนสวยครับ”“ครับ มีอะไรเหรอครับ” ขานรับพร้อมฉีกยิ้ม“พี่พอจะมีเวลาว่างมั้ย?”“น้องมีอะไรหรือเปล่า”“ผมอยากจะชวนพี่คนสวยไปช่วยเก็บกวาดใบไม้ที่หลังวัดหน่อยน่ะครับ”“เอ่อ...” ฉันหันไปมองหน้าคนอื่นๆ “เอาไงดีคะ”“ช่วยน้องมันหน่อยก็แล้วกัน” พี่เกมส์พูดขึ้น“ใช่ๆ ช่วยน้องก็ได้” นาวสมทบขึ้น“แล้วพี่นายล่ะว่าไงคะ?”“ไอ้น้อง เอ็งมาจีบเมียพี่เปล่าวะ” พี่นายพูดขึ้นพลางจ้องหน้าเด็กน้อยตาเขม็ง “อย่าที่จะคิดนะ ข้าท้าเอ็งต่อยแน่ไอ้ตัวกะเปี๊ยก”“โถ่...” ฉัน พี่เกมส์ และนาวพูดขึ้นมาพร้อมกันอีกครั้งอยากจะบ้าตาย! กับเด็กตัวน้อยๆ ยังหึงได้ลง อีพี่นายเอ้ย *-*“คนละหมัดมั้ยล่ะพี่ โด่...” เด็กน้อยสวนกลับพี่นายพร้อมตั้งท่ากำหมัด“หน็อย...ก็มาดิมา” พี่นายเองก็ไม่ยอม กำหมัดเตรียมพร้อม“หยุดเลย พี่นายนี่น้องมันยังเด็กอยู่นะ” ฉันรีบปรามขึ้น“พี