Todos los capítulos de บุพเพรัก กับดักมาเฟีย: Capítulo 71 - Capítulo 80

“อื้อ! คุณจะทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้นะคนสวย” แก้วมุกดาตะครุบมือซุกซนของอีกฝ่ายไว้ได้ทัน ก่อนที่มันจะจับหมับไปที่กล่องดวงใจ เอ้อ! ไม่สิ ไม่ใช่กล่องดวงใจ เป็นกล่องข้าวเหนียวไปแล้วกัน “คุณก็กำลังทำให้ฉันแทบอดใจไม่ไหวแล้วเหมือนกัน แต่น่าเสียดายที่เรายังทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะตอนนี้...คุณพ่อรอคุณอยู่” เอ่อ...ก็ไม่รู้ว่าควรจะดีใจที่รอดมาจากปากเหยี่ยวปากกาได้ดีไหม เพราะสุดท้ายยังต้องไปเจอเหยี่ยวที่ตัวใหญ่กว่าอยู่ดี “ระรอผม” เธออึกอักกระอักกระอ่วน ทั้งที่เตรียมใจเอาไว้แล้ว แต่พอเอาเข้าใจจริงๆ มันก็ยังอดกลัวไม่ได้ กลัวว่าจะเผลอแสดงพิรุธออกมาให้อีกฝ่ายจับได้“ค่ะ แต่คุณไม่ต้องกลัวนะ คุณพ่อฉันท่านเป็นคนใจดีค่ะ แหม! แต่ริจะรักลูกเสือ ก็ต้องกล้าเข้าถ้ำเสือสิคะที่รัก” ‘ก็ถ้ารักคงไม่ทำท่าแบบนี้หรอกย่ะ’ แก้วมุกดาตอบในใจทันที“ผมก็แค่ตื่นเต้นแล้วก็วางตัวไม่ถูก กลัวว่าท่านอาจจะไม่ชอบคนที่ไม่มีอะไรเลยอย่างผม” แก้วมุกดาแสร้งว่าไปอย่างนั้น“ก็บอกแล้วไงว่าอย่าคิดมาก ฉันเป็นใครคุณลืมไปแล้วรึไง ไม่ต้องห่วงเพราะถ้าฉันชอบใครคุณพ่อก็ต้องชอบด้วย ท่านไม่ขัดใจฉันหรอกค่ะ เอาเป็นว่าเรารีบไปหาท่านกันเลยดีกว่า คุณจะ

“เออ! จริง” ไซมอนถึงกับยิ้มออก เมื่ออีกฝ่ายดูจะเข้าใจอะไรง่ายขึ้น“โอเค งั้นกลับกันครับ เรื่องทางนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่หัวหน้า เขาเอาอยู่อยู่แล้ว” ไซมอนชี้ชวนด้วยความโล่งใจ“กูเข้าใจ แต่กูรับไม่ได้ อีกอย่างใครบอกว่ากูชอบผู้หญิงไทยตัวเล็กอย่างยัยนั่น บ้าไปแล้ว กูไม่ได้ชอบเลยสักนิด มึงก็รู้ว่ารสนิยมกูต้องบิ๊กบึ้มระดับเจ้าของฟาร์มนมมาเองโว้ย” เมื่อรู้ตัวว่าเผลอเออออและแสดงออกมากไป คนปากแข็งจึงรีบปฏิเสธเสียงสูง“อ้อ! เหรอครับ แล้วไอ้ที่มายืนเฝ้าเขาไม่ยอมไปไหนเนี่ย เขาเรียกว่าอะไรครับ” ไซมอนกลอกตาไปมา เอือมระอากับคนปากแข็งและหัวดื้อเต็มที“ฉันก็แค่ตกกระไดพลอยโจรเสียตัวให้ยัยนั่นไปแล้ว ได้ฉันแล้วก็ต้องรับผิดชอบสิวะ จริงไหม” อเล็กซิสทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ตอบออกไปหน้าตาเฉย“ช่างกล้านะ” ไซมอนทำหน้าไม่อยากจะเชื่อว่าประโยคนี้จะออกจากปากคาสโนว่าตัวพ่ออย่างอเล็กซิส“หมายถึงยัยนั่นใช่ไหม” เอ้อ...นี่ก็ยังไม่หยุด“หมายถึงคุณนี่ล่ะครับ กล้าพูดออกมาได้ยังไง ประโยคนั้นมันควรจะเป็นของหัวหน้าไม่ใช่เหรอครับ”“เอ้า! ก็เขาไม่พูด ฉันก็ต้องเป็นฝ่ายพูดเองสิวะ ไม่รู้ล่ะ เอาเป็นว่ายังไงๆ แกก็ต้องอยู่ช่วยฉัน ห้ามไปไหน

“หึๆ ก็เด็กมันยั่ว ป๋าก็เลยขอมั่วตามน้ำไปแล้วกัน” หลังจากที่วางร่างบอบบางของเธอลงบนที่นอนนุ่มๆ ของตัวเองแล้ว เขาก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อในที่สุดเธอก็ต้องกลับมาสู่อ้อมกอดเขาอีกจนได้“ยัยลูกเป็ดตัวน้อยเธอยั่วฉันเองนะ อย่ามาโวยวายทีหลังล่ะ ที่ทำทั้งหมดนี่เพราะช่วยเธอเลยนะ ให้ตายสิ ฉันกลายเป็นผู้ชายแสนดีที่ยอมเสียสละร่างกายสุดเพอร์เฟคมาบำรุงบำเรอเธอแล้วเหรอเนี่ย หรือฉันควรคิดค่าบริการจากเธอ แต่เอาเถอะครั้งนี้ถือว่าหยวนๆ เพราะยังไงเธอก็ต้องรับผิดชอบฉันอยู่แล้ว คราวนี้เธอหนีฉันไม่พ้นแน่” ปากก็พูดไปพลางจับจ้องร่างสาวที่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงด้วยความหลงใหล ในขณะที่มือก็กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกเร็วๆ“ร้อน ฉันร้อน ช่วยด้วย” เธอครางเสียงกระเส่าขอความช่วยเหลือจากเขาด้วยความทุรนทุราย“ใจเย็นสาวน้อย อย่ารีบร้อนสิ ถ้าฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ บุ่มบ่ามทำอะไรรุนแรง เธอจะเจ็บเอานะ” อเล็กซิสกัดฟันปลอบ ก็ไม่รู้ว่าปลอบเธอหรือปลอบตัวเองกันแน่ แต่ที่แน่ๆ เธอไม่ฟังคำเขาเลยสักนิด ในขณะที่เขาค่อยๆ ก้มลงมาหา คนใจร้อนก็รีบคว้าหมับไปที่ต้นคอพร้อมกับออกแรงดึงจนเขาล้มเซล้มลงไปบนที่นอน จังหวะนั้นเธอก็รีบลุกขึ้น

“ก็ได้ งั้นแกก็บอกมาสิว่าเมียฉันอยู่ที่ไหน” อเล็กซิสวกกลับเข้าประเด็นสำคัญของตัวเองอีกครั้งตามที่อีกฝ่ายบอก แต่ก็ยังไม่วายถามคำถามเดิม “งั้นคุณอเล็กซ์ดูปากผมชัดๆ นะครับ ผม...ไม่...รู้” ไซมอนย้ำให้ฟังชัดๆ อีกครั้ง “ฉันอุตส่าห์เดินมาหาแกถึงนี่ แต่แกตอบมาสั้นๆ แค่นี้เนี่ยนะ” อเล็กซิสมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเขม่นเข่นเขี้ยว “เอ้า! ก็คนมันไม่รู้ อ้อ! แต่วันนี้เรือจะเทียบท่า งั้นก็แสดงว่าหัวหน้าไป...” ไซมอนยังพูดไม่ทันจบ อีกฝ่ายก็นึกขึ้นได้เหมือนกัน “เออใช่ จริงด้วย แกนี่มันโง่จริงๆ ทำไมเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้วะ” ไซมอนถึงกับหน้าเหลอ “ผมเหรอครับที่โง่” ไซมอนชี้มาที่ตัวเอง “ก็เออสิวะ ถ้าแกบอกฉันเร็วกว่านี้ ฉันก็ไม่ต้องเสียเวลามายืนฟังแกพล่ามอยู่แบบนี้หรอก” อเล็กซิสว่าให้อีก “งั้นทำไมคนฉลาดไม่คิดเองตั้งแต่แรก แต่อุตส่าห์เดินมาฟังผมไกลถึงนี่ล่ะครับ” อเล็กซิสเม้มปากเพราะเถียงไม่ออก แต่คนอย่างเขาก็ไม่ยอมให้ตัวเองจนตรอกง่ายๆ “ก็อยากมาเดินออกกำลังกายตอนเช้าไง มีอะไรไหม” “ไม่มีครับ เฮ้อ! เอาเป็นว่าผมไม่กวน

“ก็อย่างที่บอก เอาไปก็รังแต่จะเป็นภาระ ดูจากสภาพแล้วฉันว่าไม่รอด ที่สำคัญเราไม่มีเวลามากขนาดนั้นหรอกค่ะ” แคลอรีนหันมาบอกด้วยสีเรียบเฉย ในขณะที่แก้วมุกดาได้แต่กำหมัดแน่น นึกขยะแขยงผู้หญิงเลือดเย็นคนนี้เสียเต็มประดา “จัดการขนนังพวกนี้ขึ้นรถแล้วพาไปที่นัดหมายได้แล้ว” แคลอรีนหันมาสั่งชายคนเดิมอีกครั้ง จากนั้นจึงรีบเดินออกมาทันที ด้วยไม่อยากจะอยู่ในนั้นอีกแม้แต่นาทีเดียว ส่วนแก้วมุกดานั้นได้แต่ทำหน้าเครียด คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงกับผู้หญิงที่นอนอยู่ในนั้น แต่เหมือนฟ้าจะเป็นใจ เมื่อเธอนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คืออิตาลีที่ที่พี่สาวและพี่เขยเธออยู่ “พี่เจฟ” จู่ๆ แก้วมุกดาก็เผลอเรียกชื่อจิโอวาโน่พี่เขยของเธอออกมาเสียงดัง ทำเอาแคลอรีนต้องหันมามอง “มีอะไรคะ” แคลอรีนทำหน้าสงสัย “เอ้อ! ไม่มีอะไรครับ จู่ๆ ผมก็นึกถึงพี่ชายขึ้นมาน่ะ ผมว่าเรารีบไปกันเถอะครับ จะได้ไม่เสียเวลา” แก้วมุกดาหันมายิ้มแล้วชวนเปลี่ยนเรื่อง ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ได้ติดใจอะไร “โอ๊ะ! ขอตัวเดี๋ยวนึงได้ไหมครับ” แก้วมุกดาพยายามปลีกตัวออกมาเพื่อส่งข่าวให้จิโอวาโน่รู้ “คุณจะไปไหนค