Todos los capítulos de บุพเพรัก กับดักมาเฟีย: Capítulo 91 - Capítulo 100

“เคมีตรงกันบ้าบออะไร เห็นๆ กันอยู่ว่าคุณมันโรคจิต ไอ้คนลามก เอาเสื้อมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย” เธอได้แต่มองคนหื่นอย่างเข่นเขี้ยว นึกอยากจะกระโดดไปทิ้งลอยเล็บไว้บนหน้าเขาสักแผลสองแผล แต่ก็ติดที่สภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย “ให้ช่วยไหม ความจริงฉันเป็นคนถอด ฉันควรจะเป็นคนใส่ให้ด้วยสิ” เขาถามพลางยื่นเสื้อผ้าให้ แต่เธอกลับกระชากไปแทนคำตอบ ถึงแม้จะเป็นการใส่เสื้อผ้าที่ทุลักทุเลไปบ้าง เพราะสภาพร่างกายที่ไม่เอื้ออำนวย แต่เธอก็ไม่คิดจะขอความช่วยจากคนหื่น ทำคนอยากช่วยอดเสียดายไม่ได้ หลังจากเห็นเธออยู่ในสภาพเรียบร้อย เขาจึงจัดการเปิดม่านออก ไซมอนและอีวานถึงกับโผเข้ามาหาคนที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยความดีใจ “หัวหน้าฟื้นแล้ว หลับไปตั้งนานแหนะ ทำเอาพวกผมใจเสียเลยรู้ไหมครับ” ไซมอนกุมมือเธอไว้ด้วยความดีใจ ทำเอาอีกคนหันขวับมามองตาลุกวาว “อะแฮ่ม!” อเล็กซิสพยายามกระแอมเสียงดัง ราวกับจะส่งสัญญาณให้ไซมอนรีบปล่อยมือ แต่ฝ่ายนั้นกลับยียวนกวนประสาทกลับมา “อะไรติดคอครับคุณอเล็กซ์ ผมช่วยเอาออกให้ไหม” คนถูกถามหันมามองตาขวาง ในขณะที่ไซมอยก็ยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อน

“โอ๊ย! อีกนานค่ะกว่าแก้วจะแต่ง ตอนนี้แก้วอยากอยู่กับคุณพ่อคุณแม่มากกว่า เรื่องแต่งงงแต่งงานเอาไว้เราค่อยคุยกันอีกห้าหกปีข้างหน้าดีไหมคะ” ก้องเกียรติได้ยินแบบนั้นถึงกับยิ้มแก้มปริ ต่างกับอีกคนที่ต้องโวยวายหน้าเหลอหลา “ได้ไงล่ะ อย่าลืมสิว่าเธอต้องรับผิดชอบฉัน ฉันตกเป็นของเธอแล้วนะ เธอจะมาทิ้งๆ ขว้างๆ กันแบบนี้ไม่ได้ ฉันไม่ยอมจริงๆ ด้วย ฉันจะประกาศให้คนรู้กันทั้งโลกเลยว่า เธอทำฉันท้องแล้วไม่รับ” ด้วยความรีบและไม่ทันคิดอเล็กซิสจึงพูดออกมาแบบนั้น แต่คำพูดของเขาทำเอาบุพการีทั้งสองถึงกับอ้าปากค้าง “โอ๊ะ! ไม่ใช่สิ ฉันท้องไม่ได้ เอาใหม่ๆ ฉันจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าเธอพรากพรหมจรรย์ฉันไปแล้วไม่คิดจะรับผิดชอบ” ก้องเกียรติหันขวับมามองตาขวางจนเขาต้องเรียบเรียงประโยคใหม่ “ไม่ใช่สิ ฉันเสียพรหมจรรย์ไปตั้งแต่ยังไม่สิบห้าเลยนี่หว่า” อเล็กซิสบ่นพึมพำกับตัวเอง และพยายามจะหาเหตุผลที่พอฟังขึ้นมาอธิบายต่อ “เอ่อ! เอาเป็นว่าเธอต้องรับผิดชอบต่อความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอ รับผิดชอบต่อหัวใจของฉัน แล้วก็รับผิดชอบความรักของฉันที่มีต่อเธอด้วย” แก้วมุกดาพยายามเก็บอาการ

“ก็ ก็ ก็มันเขินนี่” คำตอบของเธอ ทำเอาท่านผู้ชมพากันอึ้ง คงมีแต่เขาเท่านั้นที่หัวเราะออกมา“ฮ่าๆๆ ให้ตายเถอะพระเจ้า ร้องไห้เพราะเขินเนี่ยนะ”“ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก เพี้ยนทั้งคู่ เฮ้อ!” ไซมอนถึงกับถอนหายใจเสียงดัง ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังโล่งอกหรืออะไรกันแน่ หรือว่าเขาจะเพี้ยนด้วยอีกคน“เขิน! งั้นก็แสดงว่าเธอตอบตกลงน่ะสิ” หลังคิดทบทวนคำพูดของเธอที่มีนัยแอบแฝง ทำให้อเล็กซิสต้องโพล่งออกมาเสียงดัง ยิ่งได้เห็นเธอพยักหน้าน้อยๆ ยิ่งทำให้มาเฟียจอมกะล่อนถึงกับต้องลุกขึ้นกระโดดโลดเต้น“เย้...!” เสียงโห่ร้องด้วยความดีใจของกองหนุนและกองเชียร์พร้อมกับเสียงปรบมือดังกราว ทำเอาแก้วมุกดายิ่งเขินหนักขึ้นไปอีก“ขอบคุณท่านผู้ชมทุกท่านที่ให้การสนับสนุนเราสองคนเป็นอย่างดี ผมสัญญาว่าจะดูแลผู้หญิงคนนี้ด้วยชีวิต” อเล็กซิสบอกพลางสวมแหวนและประคองให้เธอลุกขึ้น ก่อนโค้งคำนับขอบคุณท่านผู้ชมทั้งหลาย ที่ทำให้การขอแต่งงานของเขาสำเร็จไปได้ด้วยดี“ส่วนพวกแกทุกคน” เขาหันมาทำเสียงเข้ม ทำเอาบรรดาลูกน้องทุกคนก้มหน้างุดด้วยเผลอบอกความลับเรื่องที่ถูกเจ้านายบังคับให้นายหญิงคนใหม่ได้รู้ แต่ประโยคต่อมากลับทำให้ทุกคน

“อืม! งั้นฉันไปอาบน้ำก่อน ถ้าเธอง่วงก็นอนก่อนได้เลยนะ” เขาก้าวเข้าห้องน้ำด้วยสีหน้าหดหู่ต่างกับตอนก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง เห็นแล้วเธอก็อดสงสารไม่ได้ แต่เธอสงสารตัวเองมากกว่า...หากว่าปล่อยให้เขาได้หื่นตามใจชอบ คืนนี้ทั้งคืนเธอไม่ได้นอน ก็ตั้งปณิธานจะยิงประตูซะขนาดนั้นนี่นา ระหว่างที่อเล็กซิสกำลังอาบน้ำด้วยความรู้สึกสุดเซ็ง พลันขาเจ้ากรรมก็ดันไปเตะเข้ากับถังขยะใบเล็กที่อยู่ในห้องน้ำจนมันล้มลง เดือดร้อนให้เขาต้องก้มลงเก็บมันอีก แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็ดันสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ในเมื่อเธอบอกว่าเธอเป็นวันนั้นของเดือน แต่ทำไมขยะใบนี้กลับยังว่างเปล่าไม่มีแม้แต่ขยะสักชิ้นเดียว จะว่าเธอเอาออกไปทิ้งข้างนอกก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อเขานั่งดูอยู่ตลอดก็ไม่เห็นว่าเธอจะถืออะไรออกมา “ร้ายนักนะยัยตัวแสบ” อเล็กซิสกัดฟันคาดโทษเธอในใจ เมื่อคิดได้ว่าคงโดนเธอตุ๋นจนเปื่อยเข้าให้แล้ว “ยังไม่นอนอีกเหรอ หรือว่าปวดท้อง” เขาแสร้งถามเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่นอน ในขณะที่เธอกลับมองหน้าเขางงๆ แต่เมื่อนึกขึ้นได้จึงรีบตอบกลับไป “อ๋อ! ใช่ๆ ปวดท้อง” ตอบไปแล้วก็ต้องถอนหายใจ ดีนะท

“มากกว่านี้ ขอมากกว่านี้อีก” เสียงออดอ้อนวอนขอที่ฟังดูคล้ายกำลังขู่เข็น แต่มันกลับทำเธอฮึกเหิมจนอยากทรมานผู้ชายกะล่อนให้มากกว่านี้ จากละเลียดชิมเพียงแผ่วๆ จึงแปรเปลี่ยนเป็นสวมครอบดูดเม้ม จนเขาคำรามลั่น แต่ยิ่งเขาเสียงดังมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งโหย่งขยับเร็วขึ้นมากเท่านั้น ปฏิเสธไม่ได้ว่าริมฝีปากกับลิ้นร้อนของเธอทำเขาแทบร้องขอชีวิต และถ้ายังปล่อยให้เธอมีอำนาจเหนือเขาแบบนี้ต่อไป เขาคงได้ระเบิดออกมาให้ต้องเสียเชิงชาย“คิดว่าฉันจะยอมถูกทรมานอยู่ฝ่ายเดียวรึไง อา...! แสบนักนะยัยตัวร้าย” ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบหยุดความทรมานแสนหวานไว้แต่เพียงเท่านี้ แต่ให้ตายเถอะ ถึงจะหยุดความทรมานนั้นได้ แต่ภาพที่เธอกำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากก็ทำเอาเขาต้องครางออกมาอีกครั้ง แน่นอนว่าเขาจะต้องเอาคืน เธอจะต้องทรมานกว่าเขาหลายเท่า “อุ๊ย!” เธออุทานเสียงหลง ทันทีที่เพลี่ยงพล้ำกลายเป็นฝ่ายอยู่ใต้อำนาจเขาแทน มิหนำซ้ำยังถูกจับให้อยู่ในท่านอนคว่ำอีกครั้งด้วย สะโพกหนั่นแน่นถูกใบหน้าคมซุกซบลงไปอีกครั้ง ดูเหมือนเขาจะชื่นชอบและติดใจส่วนนี้ไม่หายถึงได้วกกลับมาหามันอีกครั้ง และไม่ใช่แค่ส่วนนี้ที่เขาติดใจ แต่ยังมีอีกส่วนท