Todos los capítulos de บุพเพรัก กับดักมาเฟีย: Capítulo 61 - Capítulo 70

“ไปกันใหญ่แล้ว ฉันเปล่าคิดเรื่องชู้สาวกับเขาสักหน่อย ก็แค่สงสัยอะไรบางอย่างเท่านั้นล่ะค่ะ คุณจำเหตุการณ์คืนนั้นได้ไหมคะ” เธอพยายามอธิบาย“คืนไหนล่ะ มันก็มีตั้งหลายคืน” เขาแสร้งทำเป็นไขสือ ทั้งที่ก็รู้อยู่เต็มอก“อย่ามาทำเป็นจำไม่ได้นะ ฉันรู้ว่าคุณจำได้ เล่าให้ฉันฟังหน่อยสิว่าฉันมาอยู่กับคุณได้ยังไง ฉันจำได้ว่าฉันนั่งดื่มอยู่กับพี่ดราโก แต่ทำไมตื่นขึ้นมาฉันถึงไปอยู่ในห้องคุณได้” คิ้วเธอขมวดมุ่นอย่างพยายามจะลำดับเหตุการณ์ในวันนั้น“เธอคิดว่าดราโกคิดร้ายกับเธอ?” เขาถามหยั่งเชิงในขณะที่เธอก็พยักหน้ายอมรับ“มันก็ชวนให้คิดไม่ใช่เหรอคะ” เพราะเกือบถูกขายให้กับไอ้แก่ตัณหากลับอย่างเควิน จึงไม่แปลกที่เธอจะเคลือบแคลงสงสัย“ไม่หรอก ความจริงดราโกเขาเป็นห่วงเธอมาก แต่เพราะมีงานต้องทำต่อ เขาเลยฝากฉันให้พาเธอไปส่งที่ห้อง ก่อนไปก็ย้ำนักย้ำหนาว่าให้ส่งให้ถึงห้อง แต่เธอน่ะสิดันเป็นยัยขี้เมาพูดไม่รู้เรื่อง ฉันถามว่าห้องอยู่ไหน แต่เธอก็เอาแต่โวยวาย จนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาหันมามอง ฉันเลยต้องพาเธอกลับมาห้องตัวเอง เพราะกลัวว่าคนแถวนั้นเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าฉันจะทำมิดีมิร้ายเธอ (ซึ่งมันก็เป็นความจริง)” อิงธาราได

“แครี่ มาหาผมถึงที่นี่มีธุระอะไรรึเปล่าครับ” เธอถามพลางเดินเข้าไปใกล้ด้วยสีหน้าที่เสแสร้งว่าดีใจนักหนา ตรงกันข้ามกับอีกฝ่ายที่ดูจะดีใจจนออกนอกหน้า“ดราโก คุณมาจริงๆ ด้วย ไหนคนของคุณบอกว่าวันนี้คุณจะไม่เข้า แบบนี้มันจงใจแกล้งกันชัดๆ ถ้าฉันไม่อดทนรอฉันก็คงไม่เจอคุณ ฉันไม่ยอมจริงๆ ด้วย คุณต้องจัดการให้ฉันนะ” แคลอรีนหันไปมองไซมอนตาขวาง“อย่าไปว่าไซมอนเลยครับ ความจริงผมปวดหัวนิดหน่อยก็เลยกลับไปพักที่ห้อง แล้วเขานี่แหละที่เป็นคนไปตามผม ความจริงต้องขอบคุณเขานะครับที่ทำให้เราได้เจอกัน” แก้วมุกดาจับมืออีกฝ่ายมากุมไว้อย่างปลอบประโลม“งั้นเหรอ ขอบใจย่ะ” แคลอรีนหันไปพูดกับไซมอนอย่างเสียไม่ได้“หามิได้ กระผมยินดีรับใช้เป็นอย่างยิ่งขอรับ มีอะไรอยากรบกวนจิกหัวใช้กระผมได้ตลอดเวลา ไม่ต้องเกรงใจนะขอรับ” ไซมอนประชดกลับไป ในขณะที่อีกฝ่ายกลับคิดว่าเขากำลังประจบ“พูดง่ายๆ แบบนี้ก็ดี เอ้านี่ฉันให้เป็นรางวัลที่วันนี้แกทำดี คราวหลังถ้าแกอยากได้มากกว่านี้ก็พูดกับฉันให้มันดีหน่อยๆ รู้จักประจบอย่างนี้ตั้งแต่แรก ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งอารมณ์เสีย” แคลอรีนบอกพร้อมกับยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ ทำเอาไซมอนถึงกับกัดฟันกรอด แต

ขณะที่แก้วมุกดากำลังเดินกลับห้องตัวเองด้วยท่าทางเหนื่อยล้า อเล็กซิสที่เดินตามมาเงียบๆ ก็ยิ่งเดือดดาล“ไง คงเหนื่อยมากสินะ ไอ้เดนิสมันคงตะกละมากเลยสิ เธอถึงได้อยู่ในสภาพนี้ ให้มันมากี่ครั้งแล้วล่ะ” แก้วมุกดาหันขวับมามองด้วยความตกใจ ขณะที่ตัวเองกำลังไขประตูห้อง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นอเล็กซิสจึงต่อว่ากลับไป“พูดบ้าอะไรไร้สาระ” แก้วมุกดาหันมาทำหน้าเอือมระอา เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายคิดจะหาเรื่องเธออีก“ใช่ ฉันมันบ้า บ้าที่หลงคิดว่าเธอใสซื่อบริสุทธิ์ ทั้งที่ความจริงเธอมันก็แค่ผู้หญิงเน่าเฟะคนนึงเท่านั้น ไอ้เดนิสมันคงยังไม่รู้สินะว่าเธอมันร่าน แพศยา ไร้ยางอาย ก่อนหน้านี้ก็อยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงก็ไปบำเรอผู้ชายอีกคน เธอมันก็ไม่ต่างอะไรกับโสเภณีหรอกแก้วมุกดา” คำพูดหยาบคายพวกนี้ ทำให้แก้วมุกดาทนไม่ไหวอีกต่อไป โถมตัวเข้าหาเขาด้วยความเดือดดาลทันที“เพียะ! เพียะ! ไอ้คนปากเสีย คุณมันทุเรศความคิดสกปรก” เธอตบหน้าเขาสุดแรงสองครั้งซ้อน จนใบหน้าอีกฝ่ายหันไปตามแรง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้อเล็กซิสเจ็บเท่ากับเห็นเธอเดินเข้าห้องไปกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าต่อตาหรอก“ความคิดฉันมันคงไม่สกปรกเท่ากับตัวเธอหรอก ก

“เหงื่อชุ่มไปทั้งตัวเลย ฉันอาบน้ำให้นะ” เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่นอนใจลอย เขาจึงฉวยโอกาสด้วยการแก้เชือกที่มือ ก่อนจะอุ้มเธอเข้าห้องน้ำด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ เพราะครั้งนี้นอกจากเธอจะไม่ขัดขืนแล้ว ยังให้ความร่วมมือด้วยการโอบแขนไปรอบคอเขาอีกเขาวางร่างบอบบางของเธอลงบนพื้นห้องน้ำเย็นเฉียบ ตอนนั้นเองที่ทั้งคู่ได้สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งเขาเปิดฝักบัวให้น้ำเย็นๆ ได้รินรดลงมา พลันสติสัมปชัญญะของเธอก็ค่อยๆ กลับคืนมา“อื้อ” ยังไม่ทันที่เธอจะได้อ้าปากประท้วง เขาก็ใช้ความเจนจัดโน้มใบหน้าประกบปากมอบจูบดูดดื่ม จนเธอหลงระเริงไปกับสัมผัสช่ำชอง จูบตอบเขาด้วยความรู้สึกโหยหาไม่ต่างกัน ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทุกอย่างถึงได้กลับตาลปัตรไปหมด เธอควรจะปฏิเสธด้วยการผลักเขาออกไปแรงๆ เพราะว่าเธอ...เกลียดเขา แต่เธอกลับทำตรงกันข้าม หรือจริงๆ แล้วคำคำนี้เป็นเพียงแค่ข้ออ้างให้ตัวเองอยู่ห่างจากเขาเท่านั้น คำตอบคืออะไรกันแน่เธอเองก็ไม่อาจรู้ได้ สิ่งที่รู้คือตอนนี้เธอต้องการเขาทั้งสองโอบกอดตะโบมโลมลูบด้วยความโหยหา ราวกับไม่ได้พบเจอกันมาเป็นแรมปี ทั้งที่ความจริงก็เพิ่งผ่านสมรภูมิรักด้วยกันเมื่อไม่กี่นาทีที่

“ก็ไม่รู้สิครับ บางทีคุณอาจจะเห็นอะไรดีๆ ในตัวผม ลองถ้าผมได้แต่งองค์ทรงเครื่อง ไม่แน่ว่าผมอาจจะสวยกว่าคุณอิงเลยก็ได้” ไซมอนลอยหน้าลอยตาพูดได้อย่างหน้าตาเฉย“หยุดๆๆ มึงยิ่งพูดกูก็ยิ่งคิด เอาเป็นว่ากูถามมึงตรงๆ เลยแล้วกัน มึงสาบานได้ไหมว่ามึงคิดแบบนั้นจริงๆ” ฟังที่อเล็กซิสถาม ไซมอนถึงกับส่ายหน้าหวือทันที“อืม! ถ้าอย่างนั้นดูปากณัชชานะคะ เอ๊ย! ไม่ใช่ๆ ดูปากกูชัดๆ นะครับ เมียกูอยู่นี่” ไม่เพียงแค่พูด แต่อเล็กซิสยังเดินตรงมาที่ที่แก้วมุกดานั่งอยู่ ทำเอาทุกคนถึงกับหน้าเหลอ ทั้งตกใจและแปลกใจไปพร้อมกัน จนแก้วมุกดาหน้าเจื่อน“พระเจ้า! ในที่สุดคุณก็เปิดเผยธาตุแท้ออกมา คุณเป็นพวกชอบแทงข้างหลัง และคุณ...ชอบผู้ชายจริงๆ ด้วย” ไซมอนมองมาด้วยสายตากล่าวหา“ไอ้ๆๆ ตู..ดหมึก กูรู้ว่ามึงรู้ว่าเมียกูเป็นผู้หญิงไอ้ไซมอน มึงก็ด้วยไอ้เดส” อเล็กซิสหันมาเหวี่ยงใส่เดนิสด้วยอีกคน ซึ่งฝ่ายนั้นก็หาได้เดือดร้อนต่อท่าทีของเขาเลยสักนิด กลับทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป“เอ้า! รู้แล้วเหรอ ว้า! แย่จัง” ไซมอนยิ้มแก้เก้อ แต่พอนึกอะไรขึ้นมาได้ก็โวยวายขึ้นมาอีก“เฮ้ย! แล้วที่บอกว่าเป็นเมียน่ะ อย่าบอกนะว่าพวกคุณสองคน” ไซมอนอ้าปากค้