All Chapters of คลั่งรักเมียบำเรอ: Chapter 101 - Chapter 107

เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11“แกนี่วาสนาดีจริงๆ นอกจากตัวเองจะรวย ยังได้ผัวรวยอีก ไม่แค่รวยนะ ยังเปย์แกหนักมาก ฉันว่านะ แกต้องเคยตัวมากกว่าเดิมแน่”“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก” พูดไปก็ยิ้มไป ตอนนี้ชลินพรขอบคุณพราวแสง ที่นอกจากมอบความสุขสบายให้หล่อนตั้งแต่เกิด ยังมอบสามีสุดหล่อ แถมรวยล้นฟ้ามาให้อีก หล่อนพูดคำว่า เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ได้เต็มปากเต็มคำในส่วนพันธ์รบ แม้รู้นิสัยชลินพรเบื้องต้น และรู้จักผ่านการเล่าเรื่องจากพราวแสง รวมถึงได้ประสบกับตัวตอนพบเจอกัน เริ่มรู้ตัวว่า ชีวิตอันสงบสุขของตนต้องเปลี่ยนไปแน่นอน รวมถึงเรื่องที่คนล่วงลับหวังว่า จะปรับเปลี่ยนนิสัยชลินพร ไปในทางที่ดีขึ้น เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า ตนทำได้มากน้อยแค่ไหน เนื่องจากเริ่มมีใจเอนเอียงให้สาวเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังคนนี้เสียแล้วด้วยเงื่อนไขที่ว่า หลังจากแต่งงาน ชลินพรต้องย้ายมาอยู่กับพันธ์รบที่ไร่อิ่มบุญ ก่อนหล่อนมาอยู่บ้านหลังนี้ เขาต้องทำห้องใหม่ตามความต้องการของชลินพร คือหล่อนอยากได้ห้องนอนที่มีไว้สำหรับนอนอย่างเดียว แยกห้องนอนกับห้องอื่นแม้อยู่ในห้องเดียวกัน ห้องแต่งตัว ห้องดูทีวี พันธ์ร

เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13เป็นความร้อนไม่ต่างกับไฟลามทุ่ง รวดเร็วจนยากหยุดยั้ง เอกบุรุษลุกขึ้นสู้ ดิ้นไปมาอยู่ภายใต้กางเกงแสลค หัวใจเต้นแรงกับอุบลคู่สวย และผิวขาวนวนเนียน มือเขายกสูงคล้ายคนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลูบแขนชลินพรทั้งสองข้างไปมา เขาย่อตัวลงจัดการถอดปราการชิ้นล่างให้พ้นขาสาว ขณะถอดสายตาจ้องมองเนื้อนวลปกคลุมด้วยแพรไหม หัวใจเขาสั่นหนักมาก อยากรู้เหลือเกินว่า กลิ่นจะหอมมากแค่ไหน เย้ายวนเกินห้ามใจเหลือเกินเวลานี้เนื้อตัวเจ้าสาว ไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น หล่อนซ่อนรูปมาก รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ ยิ่งตอนนี้ความเขินอายระบายไปทั่วกาย แดงระเรื่อแซมผิวขาว ขวนให้พิสมัย นำมือไปลูบไล้สัมผัสว่า ผิวหล่อนนุ่มละเมียดมือมากแค่ไหน“ก้อยของพี่สวยมาก สวยที่สุด” พันธ์รบชื่นชมจากหัวใจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ร่างตนตกอยู่ในสายตากระหายสวาทของบุรุษ ชลินพรจึงหลีกเลี่ยงความอายไม่ได้ และยิ่งตื่นเต้น เมื่อเห็นพันธ์รบถอดชุดเจ้าบ่าวหัวใจชลินพรเต้นไม่เป็นจังหวะ โครมครามยิ่งกว่านักรบตีกลองศึกเสียอีก จุดที่สายตาโฟกัสเป็นพิเศษ เป็นจุดที่เรียกความกลัว ตื่นเต้น กังวลและประหม่ามาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ดวงตาเจ

เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15“คุณวาว่าได้ไปนึงค่ะ เหลือแค่คู่เดียว คุณก้อยรับมั้ยคะ รุ่นนี้ลิมิเต็ดมากๆ ค่ะ หายากมากด้วยนะคะ” “ชุดนี้สวยมากค่ะ คุณก้อยใส่แล้วสวยที่สุดเลย คนอื่นมาลอง แต่ไม่มีใครใส่แล้วเพอร์เฟคเท่าคุณก้อยค่ะ ซื้อเลยมั้ยคะ” หากเจ้าของแบรนด์หรือพนักงานขายพูดเช่นนี้ เหมือนรู้นิสัยชลินพรว่า รักหน้ารักตาตัวเอง หากเป็นเรื่องแบบนี้ มักไม่ยอมให้ใครเกินหน้าเกินตาตนซึ่งได้ผลเสมอ พอพูดกับนางเอกสาวมักได้ผลเสมอ สินค้าเหล่านี้เมื่อซื้อมา ชลินพรแทบไม่ได้ใช้ เก็บไว้ในตู้เสียส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่หรือใช้อวดใคร “ก้อยเคยคิดมั้ยว่า ของที่พวกเธอเสนอขาย อาจเป็นของที่ขายไม่ได้ก็ได้นะ เพราะคนที่มีชื่อเสียงมากกว่าก้อย รวยกว่าก้อย และนิยมแบรนด์นั้นๆ ก็มีมาก ยิ่งรู้ว่าเป็นของรุ่นลิมิเต็ด หายาก มีแค่สองใบบ้าง สามใบบ้าง ก็ยิ่งอยากได้สิ แย่งกันมากกว่าด้วยซ้ำไป เมื่อมันเป็นของที่เหล่าคนรวยและคนมีชื่อเสียงอยากได้ ทำไมต้องเจาะจงก้อยล่ะ เท่าที่พี่รู้มา ของแบบนี้คนที่ชอบมักรู้กันนภายในนะ รู้ว่ามีก็รีบไปซื้อ จะปล่อยให้หลุดมือได้ไงจริงมั้ย” ชลินพรคิดตามคำพูดสามี ที่ฟังแล้ว รู้สึกได้ว่า ตนเองโง่ที่หลงกลก