All Chapters of คลั่งรักเมียบำเรอ: Chapter 51 - Chapter 60

บอสคลั่งรัก Chapter 18ไม่เพียงแค่อาร์มานโด้จะสร้างความคุ้นเคยกับมารดาเชอรีณ เขาพาเธอไปกินอาหารที่บ้านบิดามารดาบ่อยครั้ง เพื่อให้บุพการีมั่นใจว่า เชอรีณคือเจ้าสาว คือแม่ของลูกในอนาคต เอมาร์โต้กับคลอเดียยินดีมากที่เชอรีณจะเข้ามาเป็นสมาชิกในบ้านอีกคน นอกเหนือจากครอบครัวที่อาร์มานโด้พาเชอรีณไปเปิดตัว ในกลุ่มเพื่อนสนิทเขาได้พาเชอรีณไปทำความรู้จักเช่นกันการเดินทางมาเกาะซิซิลีนอกจากจะพาเชอรีณไปร่วมงานวิวาห์ของเพื่อนสนิท เขามีความตั้งใจพาเธอมาเที่ยวเกาะแห่งนี้ ที่เธอไม่เคยมาสักครั้ง นำพาความตื่นเต้นให้เธอไม่น้อย และอีกเหตุผลหนึ่งคือ เชอรีณคิดถึงนาตาชามาก คุยกันผ่านโทรศัพท์อาจไม่หนำใจ ถือโอกาสไปหาเพื่อนรักไปในที จะได้คุยกันให้ชุ่มปอดหัวข้อการสนทนาของสองสาวคงหนีไม่พ้นเรื่องความรักครั้งใหม่ของเชอรีณ ที่ไฉไลยิ่งกว่าครั้งเก่าหลายร้อยเท่า มีแนวโน้มสูงว่าจะเป็นไปได้ด้วยดี แม้ว่าความรักจะก่อตัวขึ้นเร็ว“แกโชคดีมากๆ เชอร์ที่คืนนั้นคนที่นอนกับแกคือคุณฌอร์น ถ้าเป็นคนอื่นละก็ ได้กินแกฟรีๆ ไม่คิดรับผิดชอบแบบนี้” ตอนแรกที่รู้เรื่องนี้นาตาชาตกใจไม่น้อย ทว่าเธอโทรซักถามเชอรีณไม่ได้ เนื่องจากผ่าตัดไส้ติ่ง

คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 1แดเมี่ยนมองทะเบียนสมรสมในมือแบบงงๆ ปนไม่เข้าใจตัวเองว่า ตนมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร จุดที่ต้องยอมทำตามสาวร่างเล็ก หน้าตาไม่จัดว่าสวยมาก แต่มีรอยยิ้มที่เห็นแล้ว ชวนหลงใหล ทั้งที่นิสัยเขา ไม่ยอมใครง่ายๆ ยิ่งทำในเรื่องไม่เต็มหรือไม่อยากทำด้วยแล้ว อย่าหวังเลยว่า คนอย่างแดเมี่ยน โจวาสซี่ เดอมาร์ซีจะทำ เขาค้านหัวชนฝา ไม่ยอมท่าเดียว ทว่าเรื่องนี้กลับทำ... ต่างกับอีกคน ที่ใบหน้าซ่อนรอยยิ้มไว้หนักมาก มองเอกสารสำคัญในมือแล้วใจเต้นแรง ใครจะคิดว่า คนอย่างกัญญามาศ หญิงสาวบ้านจน แถมความสวยมักไม่เข้าตาใคร กลับได้เป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมายของมาเฟียหนุ่ม ลูกครึ่งอิตาเลี่ยน - ไทย ขวัญใจสาวมาหน้าหลายตาทั้งในและประเทศอิตาลี หล่อนชนะ... “ต่อไปนี้ฉันกับคุณก็เป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมายกันแล้วนะคะ เราจะได้ลุยกันได้เต็มที่ซะที”กัญญามาศพูดกับสามีตามนิตินัยหมาดๆ “คุณอย่าลืมข้อตกลงของเรานะ เราเป็นแค่ผัวเมียในนามเท่านั้น งานเสร็จเมื่อไหร่ หย่าเมื่อนั้น” แดเมี่ยนทวนข้อตกลง “ค่ะ ฉันไม่ลืมแน่นอน คุณก็อย่าลืมเองก็แล้วกัน”ไม่รู้เหต

คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 3“กลับไปได้แล้ว” เขาดันร่างสาวผมบลอนด์หุ่นดีให้ห่างไกล หล่อนทำตามอย่างว่าง่าย ลุกเดินออกจากบ้าน ไม่รอให้เขาสั่งเป็นครั้งที่สอง แดเมี่ยนมีโอกาสได้มองแขกพิเศษที่ขอพบตนแบบเห็นด้วยตาตนเอง หาใช่ผ่านรูปภาพ “นั่งสิ” “สวัสดีค่ะคุณแดเมี่ยน” กัญญามาศยกมือไหว้แดเมี่ยน หลานชายอดีตนายจ้างผู้แสนดี ดารัณยกมือไหว้อีกคน “ฉันชื่อกัญญามาศค่ะ ชื่อเล่นชื่อพรีม เป็นคนดูแลคุณยายราตรี คุณยายของคุณค่ะ” แดเมี่ยนสำรวจเครื่องหน้าคนแนะนำตัว หน้าตากัญญามาศไม่ผิดไปจากที่ส่งรูปภาพให้ตนดู ทว่าตัวจริงกลับชวนมองมากกว่า หล่อนไม่ใช่คนสวยมาก แต่มีความน่ารักปะปน คิ้วโก่งรับกับดวงตากลมโต จมูกโด่งตรงปลายเป็นรูปหยดน้ำ เขามองนานหน่อยตรงริมฝีปากรูปกระจับ มองเห็นครั้งแรกเขาก็อยากนำปากไปปิดทับ นึกอยากรู้ว่า ภายในปากสาวจะมีรสชาติอย่างไร เอ...ทำไมถึงได้คิดอย่างนี้นะ แม้สายตาแดเมี่ยนไม่ได้หยาบโลน ทว่าทำให้คนถูกมองใจสั่น เกิดอาการประหม่าขึ้นมาทันทีทันใด อยากหลบสายตาหนี แต่น่าแปลกที่หล่อนกลับกล้าหาญมองตอบกลับ แดเมี่ยนหล่อกว่าในภาพถ่ายมาก ดูดีทั้งหน้าตา รูปร่างมากจนหล่

คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 5 12 วันต่อมา ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น... กัญญามาศเชื่อในประโยคนี้มาก ยังมีคำนี้อีกหนึ่งประโยค ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก หญิงสาวกับดารัณมาบ้านแดเมี่ยนอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น กัญญามาศมาด้วยความหวังว่า จะได้พูดคุยกับแดเมี่ยน ทว่ามันไม่ได้เป็นไปตามคิด เจ้าของบ้านไม่อยู่ เขาไปโรมก่อนหน้าหล่อนมาเพียงครึ่งชั่วโมง “เอาไงดีแก คุณแดเมี่ยนไปแบบไม่มีกำหนดกลับด้วย” ดารัณถามเพื่อน “ตามไปสิ เขาไปที่ไหน ฉันก็จะไปที่นั่น” กัญญามาศเด็ดเดี่ยวทั้งน้ำเสียง และความตั้งใจ ก่อนออกจากบ้านแดเนียน หล่อนขอที่อยู่ของเขาจากโจลี่ ที่ให้แต่โดยดี เพราะเจ้านายสั่งไว้ ดีที่ว่า ราตรีมอบเงินจำนวนสิบล้านบาทไว้ให้ ไม่เช่นนั้นคงลำบากแน่ กัญญามาศเช็คเอ้าท์โรงแรม จองตั๋วเครื่องบิน เดินทางมากรุงโรมในวันนั้น หล่อนเลือกพักโรงแรมใกล้บ้านพักอีกหลังของแดเมี่ยน ที่ความใหญ่โตไม่แพ้บนเกาะซิซิลี “กันยา ฉันกลัวว่าคุณแดเมี่ยนจะไม่ยอมง่ายๆ เขารวยมากๆ แบบมากๆ เลยนะแก รวยกว่าคุณยายไม่รู้กี่เท่า เขาเลยไม่สนใจสมบัติของคุณยาย อีกอย่

คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 7เหมือนขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง... เที่ยงวันแล้ว แต่ยังไม่เห็นกัญญามาศมาตามตื้อขอแดเมี่ยนแต่งงาน ปกติหล่อนจะมากวนใจเขาแต่เช้า พูดขอแต่งานแบบวนไปทั้งวัน ที่มาพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ เขารำคาญมาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ถึงไม่ไล่กัญญามาศ หรือไม่ก็ให้ลูกน้องจัดการ ราวกับว่าอีกใจเปิดทางให้หล่อนเข้าใกล้ “ไปไหนของเธอนะ หรือว่าจะหนีกลับเมืองไทยแล้ว” แดเมี่ยนพูดกับตัวเอง “หรือว่าไม่สบาย ถึงมาไม่ได้ เอ...หรือว่าพักเหนื่อย พักเครียด” คาดเดาไปเอง ใจร้อนรุ่มเอง หากหล่อนยอมแพ้ กลับเมืองไทยจริง นั่นหมายความว่า แดเมี่ยนไม่ได้เห็นหน้ากัญญามาศ ไม่ได้ยินเสียงหวานๆ ที่มาคู่กับคำว่า แต่งงานกันนะคะ รอยยิ้มบนดวงหน้าหวานก็คงไม่ได้เห็นเช่นกัน ดีซะอีก...จะได้ไม่รำคาญหู รำคาญใจ เกะกะนัยน์ตาด้วย ใช่...แดเมี่ยนควรสบายจิตสบายใจ ทำงานชิวๆ อารมณ์ดี แต่เปล่าเลย กลับตรงกันข้าม เขาเหวี่ยงใส่สองลูกน้องคนสนิทจนไม่กล้าเข้าใกล้ งานการก็ไม่อยากทำ มองโซฟาตัวที่กัญญามาศนั่งประจำ “คุณแดเมี่ยน เราแต่งงานกันนะคะ” แล้วประโยคนี้ลอยมาเข้าหูเนืองๆ เ