Lahat ng Kabanata ng ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM): Kabanata 81 - Kabanata 90

@After Party 23.55น.หลังจากงานเลี้ยงเย็นที่ผู้ใหญ่และแขกมากมายนั้นจบลง ไบรอันต์และเซนตามใจให้พริบพราวจัดปาร์ตี้เพื่อเลี้ยงฉลองกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน โดยที่ทั้งสองมาเฟียหนุ่มก็เป็นคนจัดเครื่องบินแบบเหมาลำมาให้กับเพื่อนๆของเธอทุกคนให้มาร่วมงานแต่งงานของเธอในวันนี้ด้วยเสียงเพลงดังกระหึ่ม เหล่าดีเจและนักร้องต่างทำงานกันได้อย่างเต็มที่ ซึ่งเจ้าสาวอย่างพริบพราว เป็นคนเต้นนำขบวนเพื่อนๆอยู่หน้าเวทีอย่างสนุกสุดเหวี่ยง“อัลโหลๆ ขอเสียงวัยรุ่นหน่อยเร็ว”“กรี๊ดดดดดดดดดดด”เสียงบรรดาเพื่อนของพริบพราวราวๆ สามสิบคน ต่างส่งเสียงกรีดร้องตอบรับคำขอร้องขอพริบพราวด้วยความมึนเมา เช่นเดียวกับเธอที่ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเยอะพอสมควร ความกล้าทำให้หญิงสาวขึ้นไปบนเวทีหยิบไมค์ขึ้นมาพูดแทรกเสียงเพลงที่ดังลั่น โดยมีวาโยคอยช่วยหิ้วปีกเธอไว้ด้วยความสนุกสนานไม่ต่างกัน“อึก...วัยรุ่น! ต่อไปทุกคน กรุณาเรียกฉันว่านายหญิงพริบพราวด้วยจ้า..” เสียงหวานยืดยาวยังคงเอ่ยพูดหยอกล้อทุกคนในงาน“กรี๊ดดดด นายหญิง /ฮ่าๆ ฮ่าๆ ”“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ทราบว่าคุณพริบพราวทำยังไงถึงได้ตำแหน่งนายหญิงมาหรือขอรับ” วาโยแย่งไมค์เอ่ยถามพริบพราวขึ้นอย่างข

เวลาแห่งยามเย็น…@อ่างน้ำพุร้อน ท่ามกลางหิมะสีขาวที่โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า ตอนนี้มีสองสามีหนุ่มและหนึ่งภรรยาสาวกำลังเปลือยกายอยู่ในอ่างน้ำพุร้อนธรรมชาติในห้องส่วนตัวพิเศษ กำลังมองวิวทิวทัศน์ที่สวยงามราวกับเทพนิยายเมื่อเห็นหิมะภูเขาไฟได้อย่างชัดเจน“สวยจังเลยนะคะ พราวชอบหิมะและสายลมเย็นๆ ค่ะ” พริบพราวฉีกยิ้มหวานเอนหลังแนบกายไปกับอกแกร่งของสามีหนุ่มทั้งสองคน โดยที่เธอนั่งคันกลางระหว่างพวกเขา ซึ่งมันเป็นตำแหน่งที่นั่งประจำตัวของเธอไปแล้ว เพื่อไม่มันเท่าเทียบและไม่รู้สึกน้อยใจกัน“เฮียก็ชอบหิมะนะ มันขาวเหมือนพราว” ไบรอันต์“แต่หิมะ มันก็สวยสู้หนูไม่ได้จริงๆ” เซน“ขอบคุณนะคะ พวกเฮียยังคงน่ารักกับพราวเสมอ” พริบพราวหันไปฉีกยิ้มหวานให้กับไบรอันต์และเซนทั้งสองฝั่งอย่างน่ารัก พลางทำให้ทั้งสองมาเฟียหนุ่มนั้นอดที่จะยิ้มตามเธอไม่ได้ฟิ้วว..... สายลมพัดเย็นอ่อนๆ ท่ามกลางบรรยากาศเย็นๆ กับไม่ทำให้หญิงสาวรู้สึกหนาวเหน็บได้เลย ในเมื่อตอนนี้...เธอมีน้ำอุ่นๆ ชโลมร่างกายอยู่ไม่ขาดสาย แต่สายลมที่พัดผ่านเข้ามากับทำให้หญิงสาวหวนนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้“พวกเฮียจำได้ไหมคะ พี่พราวเคยบอกว่าพราวไปโทรคุยกั

หลายเดือนต่อมา... @คลับx ชั้นธรรมดา "นั่งเป็นหมาหงอยเลยนะมึง"เซนเอ่ยถามไบรอันต์ที่นั่งถือแก้วไวน์นิ่ง "ทำอย่างกับมึงไม่หงอย"ไบรอันต์สวนพูดออกไปทันควัน เซนยักไหล่แบบไม่ยี่หระ ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงข้างกายไบรอันต์ วันนี้พวกเขาเป็นเจ้าภาพปิดคลับเลี้ยงฉลองให้กับมิลินและพริบพราว และวันนี้พวกเขาก็ต้องลงมานั่งในชั้นธรรมดาเพราะจะต้องมานั่งเฝ้าผู้หญิงของตัวเองที่กำลังสนุกสนานอยู่กับเพื่อนจนลืมพวกเขาไป เซนกวาดสายตาสอดส่องมองไปทั่ว จนมาสะดุดมองเพื่อนมาเฟียหนุ่มอีกคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนที่คิ้วเข้มหนาจะขมวดเข้าหากันยุ่ง "แล้วมึงเป็นอะไร....นี่มึง...กินน้ำส้มเหรอ" เซน "อืม..." คาร์เตอร์ "คือมึงมาคลับ มึงไม่กินเหล้า แต่มานั่งกินน้ำส้ม?" เซนเอ่ยถามให้แน่ใจอีกครั้ง "......อะ.อืม"คาร์เตอร์เอ่ยตอบโดยพยายามไม่สบตาเพื่อนรัก "โอ๊ยไอ้เหี้xอะไรของมันเนี่ย นี่เรื่องจริงเหรอ... คาร์เตอร์มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่มาดื่มน้ำส้มรอเมียนี่นะ" เซน "มึงจะพูดดังไปทำไม" ไบรอันต์ที่นั่งเงียบอยู่นานรู้สึกรำคาญเส

หลายเดือนต่อมา.... @โรงพยาบาล ห้องพักVVIP วันนี้พริบพราวและสองมาเฟียหนุ่มอย่างไบรอันต์และเซน ได้เดินทางมาเยี่ยมเพื่อนรักของพวกเขาที่ห้องพักฟื้นพิเศษ เพราะวันนี้มิลินและคาร์เตอร์มีข่าวที่น่ายินดี เพราะมิลินได้ให้กำเนิดลูกๆ ที่น่ารักถึงสองคน นั่นก็คือเด็กน้อยตัวขาวอาเธอร์และอาบิเกล ฝาแฝดชายหญิง “ไม่วางเลยนะ น้าพราว” มิลินเอ่ยเหย้าแย่เพื่อนรักที่เอาแต่อุ้มเด็กน้อยอาเธอร์อยู่ในอ้อมกอดเป็นเวลานาน ปานกับเป็นลูกชายของตัวเอง “ก็ลูกแกมันน่ารักมากเลยนะ ยิ้มและเล่นกับฉันไม่หยุด เฮ้อ....ฉันคงหลงรักลูกแกให้แล้วสิ น่ามันเขี้ยวชะมัด!” “รักเด็กขนาดนั้น...ทำไมไม่มีเองไปเลยล่ะ นี่ก็เรียนจบจนฉันคลอดลูกแล้วนะ” “จริงๆ ฉันก็คิดเรื่องนี้แล้วนะ เพราะพวกเฮียๆ ก็พูดกรอกหูฉันเกือบทุกวัน” “แล้วแกเอาไง” “ฉันก็ว่าจะตามใจพวกเฮียแล้วล่ะ ตอนนี้ฉันเคลียร์ตัวเอง เคลียร์งานได้แล้ว แกก็รู้ว่าเฮียเซนเขาให้ฉันนั่งเก้าอี้ผู้บริหารบริษัทยาด้วย แล้วแบบคนโง่อย่างฉันก็ต้องตั้งใจมากกว่าคนอื่นเลยไง” “แต่แกดูจริงจังกับงานนี้มากเลยนะ” มิ

3ปีต่อมา..... @คฤหาสน์พริบพราว 11.30น. วันนี้เป็นวันเป็นเกิดของพริบพราว ที่ทุกคนลงความเห็นกันว่าจะทำการจัดงานเลี้ยงกันที่บ้านโดยเชิญเฉพาะผู้ใหญ่และคนสนิทมาเท่านั้น “ทำไมมาเร็วจังว่ะ” เซนเอ่ยถามทันทีที่เห็นมาร์โค เดินเข้ามาพร้อมหญิงสาวข้างกาย “บัวอยากมาเล่นกับลูกมึงไวๆ เลยขอกูมาก่อนเวลา” มาร์โค “สวัสดีค่ะ คุณเซน คุณไบรอันต์” ใบบัวยกมือพนมไหว้คนที่อายุมากกว่าที่นั่งกลางบ้านด้วยท่าทางที่น่าเกรงขาม ถึงจะเจอกันได้หลายครั้งแล้ว เธอก็ยังรู้สึกกลัวไม่ต่างจากครั้งแรกที่เจอ “อืม / อืม” ไบรอันต์ เซน “แล้วเมียมึง ลูกมึงอยู่ไหน” มาร์โค “อยู่บนห้องกับเมียกู คงกำลังจะลงกันมาแล้ว” ไบรอันต์เอ่ยตอบไม่ทันขาดคำ เสียงของคนที่พูดถึงก็ดังขึ้น “น้าใบบัวววววววววววววว~” ซอว์เยอร์ “เย้! น้าบัวมาแล้ว” ไบรท์ตัน เสียงเด็กชายตัวเล็กที่พึ่งลงมาจากบ้านพร้อมผู้เป็นแม่ ตะโกนดังลั่นเมื่อใบหน้าสวยของคนที่อยากเจอ “สวัสดีค่ะ พี่พราว” ใบบัวพนมมือไหว้เจ้าของบ้าน พร้อมย่อตัวลง นั่งอ้าแขนรอรับเด็กๆ ที