All Chapters of ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM): Chapter 41 - Chapter 50

“กรี๊ดดด!!”ทันทีที่ฉันเปิดประตูเข้าห้องไป ก็มีร่างผู้ชายตัวโตกระโดดโถมตัวเข้าใส่จนแทบล้ม เพียงแค่ได้กลิ่นกายฉันก็พอจะรู้แล้วว่าเป็นใคร พอมองข้ามไหล่เขาไปก็เจอใครอีกคนยืนกอดอกเด่นเป็นสง่าอยู่กลางห้องนอนสุดหรู“คุณเซน! คุณไบรอันต์....มาได้ไงคะเนี่ย...”ประโยคหลังมันแผ่วซะจนเหมือนฉันถามตัวเองมากกว่า ฉันว่าแล้วเชียวว่ามันทะแม่ง ๆ แปลกๆ ยังไงชอบกล ฝีมือพวกเขานี่เองสปอนเซอร์พิเศษ“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ไม่เซอร์ไพรส์เหรอ” เซนปล่อยตัวหญิงสาวออกจากอ้อมกอดแล้วมองด้วยสีหน้าสงสัย“พราวเซอร์ไพรส์มากกกกค่ะ แต่คุณคุณมากันทำไมคะ นี่มันค่ายของคณะที่จัดให้นักศึกษานะ”“อยากมา...” ไบร์อันต์ตอบสั้นๆ อย่างหน้าตาเฉย เซนจึงพยักหน้าตามต้องการบอกว่าเขาก็คิดแบบนั้นด้วยเหมือนกัน หญิงสาวจึงได้แต่สงสัยกับความเอาแต่ใจของมาเฟียหนุ่มทั้งสองคน“อยากมา....ที่แปลว่าคิดถึงรึเปล่าค่ะ?” พริบพราวก้าวเท้าเดินไปตรงหน้าไบรอันต์ จงใจมองลึกเข้าไปในดวงตาคมอย่างท้าทาย เธอตั้งใจหว่านเสน่ห์และยั่วยวนหวังให้มาเฟียหนุ่มหลงใหล“เธอคาดหวังคำตอบแบบไหนล่ะ...” ไบรอันต์รวบเอวคอดกิ่วไว้ในอ้อมแขนแกร่ง“.......” พริบพราว“และถ้าฉันบอกว่า.....ค

“อ๊ะๆ อ๊ะๆ ฉะ..ฉีก..ของพราวจะฉีก” ฉันอ้าขาออกให้กว้างมากขึ้นเมื่อภายในมันรัดและแน่นตึง คับแน่นไปหมด จนทำแทบหายใจไม่ออก ไหนจะแรงกายของคุณเซนที่ถาโถมเข้ามาจนตัวฉันสั่นคลอนจนจะเวียนหัวอยู่แล้ว“เธอต้องอดทน...เพราะฉันจะต้องขยายรูของเธอไว้ให้มาก เพื่อรองรับเอ็นของพวกฉันทั้งสองคน ซี๊ดดดด!” “อ๊ะๆๆ อ๊าๆๆ อื้อออออ” ฉันที่กำลังจะหันไปถามกลับ ก็ถูกล็อกใบหน้าให้หันรับจูบของเขา ซึ่งคุเซนจูบฉันอย่างเร่าร้อน และแรงสลับกับนุ่มนวล ยิ่งโดนกระตุ้นจากด้านล่างยิ่งทำให้เราทั้งคู่ทะยานขึ้นสูงไปอีก“ซี๊ดอ้าส์....ร่องเธอมันตอดถี่ยิบเลย เชี่ย! ไม่ไหวแล้ว!”ปึก!! ปึก!! ปึก!!คุณเซนหอบหายใจขึ้นอย่างหนัก ฝ่ามือหนาจับล็อกที่เอวคอดฉันไว้แน่นทั้งสองข้างพร้อมเร่งจังหวะท่อนเอ็นใหญ่ขึ้นอีก ก่อนจะอัดกระแทกแท่งนั้นเข้ามาลึก ๆ จนมันชนกับผนังมดลูก และปลดปล่อยน้ำรักเข้ามาในกายฉันจนหมด“อ๊ายยยยยย!!!”“อ้าสสส์!!!”สายน้ำเย็นฉ่ำตอนนี้ไม่ได้ช่วยให้สดชื่น เมื่อความร้อนระอุจากพวกเราดับความเย็นจนหมดสิ้น เมื่อคุณเขาปล่อยขาฉันลง ฉันก็แทบยืนไม่อยู่จนต้องอิงตัวร่างใหญ่ไว้“มา ฉันจะถูหลังให้”“มะ..ไม่เอาแล้วนะคะ พราวเหนื่อยมากแล้ว”“

“คุณเซนก็ชอบทุกอย่างที่พราวทำทั้งหมดเลยนั่นแหละค่ะ รวมไปถึง...อ๊า~” ทันทีที่มาเฟียหนุ่มเดินอ้อมไปยืนอยู่ทางด้านหลังของเธอ และฝ่ามือหนาเลื่อนมาบีบเคล้นอยู่ที่บริเวณอกอิ่มด้วยความหื่นกระหาย“อื้อ...คุณเซน~” วินาทีที่หญิงสาวถูกขย้ำหน้าอกจากฝ่ามือใหญ่ๆ ของคุณเซน ความรู้สึกเสียวซ่านมันพุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง และมันเป็นเรื่องจริงที่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกทำแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่เคยชินได้สักที ในขณะเดียวกัน ไบรอันต์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของพริบพราวแล้วโน้มใบหน้าหล่อลงไปประกบริมฝีปากบางที่พึ่งหลุดครางเรียกชื่อเพื่อนรักเขาออกมาด้วยหัวใจที่ขุ่นเคือง พลางส่งมือหนาล้วงเข้าในใต้กระโปรงสวย“อือ...อือ..คะ...คุณไบรอันต์~” ทันทีที่ปากเล็กเป็นอิสระ พริบพราวก็ปล่อยเสียงหวานออกมา เมื่อมาเฟียหนุ่มทั้งสองคนต่างก็พากันสนุกสนานไปกับร่างกายสวยของเธออย่างไม่หยุดหย่อน“ผัว!...ฉันเคยบอกเธอหลายครั้งแล้วว่าให้เรียก ฉัน...ว่าผัวของเธอ...” ไบรอันต์เอ่ยบอกเสียงเข้มอย่างจริงจังกว่าทุกครั้ง แต่ทำไมครั้งนี้คนฟังอย่างพริบพราวกับรู้สึกเขินอายขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ“ค่ะ...ผัวขา~ คุณไบรอันต์คือผัวของพริบพราว

เช้าวันรุ่งขึ้น...10.00น.พริบพราวTalk......“ว๊ายยย!! ตายแล้วนี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย” ฉันตื่นในช่วงสายของวันใหม่ด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อฉันมองเลยไปยังนาฬิกาที่ติดอยู่ที่ผนังกำแพงห้อง“อือ.../ อือ...” ไบรอันต์และเซนถูกปลุกจากการหลับใหลด้วยเสียงแหลมเล็กของพริบพราวที่ดังขึ้น พวกเขาหรี่ตามองแผ่นหลังขาวที่ลุกขึ้นนั่งโวยวายอยู่ท่ามกลางระหว่างเขาทั้งสองคน“ทำไมฉันถึงตื่นสายขนาดนี้นะ ยังงี้กิจกรรมตอนเช้าฉันก็ไม่ได้เข้าน่ะสิ” ฉันบ่นให้กับตัวเองด้วยความร้อนใจอย่างสุดขีดแล้วยัยลินทำไมไม่โทรตามหาฉันเลย“แล้วเธอจะกังวลอะไร” เซนที่ได้ยินคำพูดของพริบพราว ลุกขึ้นมานั่งตามพลางถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ“ก็ถ้าพราวไม่เข้ากิจกรรมเมื่อเช้า พราวก็จะไม่ได้คะแนนกิจกรรมสิคะ แล้วนี่ก็เป็นค่ายสุดท้ายไม่มีค่ายให้พราวซ้อมคะแนนอีกแล้ว” ฉันรีบหันกลับไปอธิบายกับคุณเซนจนยาวเหยียด เพราะฉันไม่ได้ร่วมเข้าค่ายกิจกรรมของคณะเลย ถ้าไม่ผ่านครั้งนี้ฉันอาจตกซ้ำชั้นได้“เธอกลัว...ตกคะแนนกิจกรรม?” เซน“ใช่สิคะ พราวจะตกกิจกรรมนี้ไม่ได้แล้ว” ฉันรู้สึกหัวเสียมากๆ ถ้าไม่ใช่พวกเขาสองคนรุมกระหน่ำแทงฉันจนดึกดื่น ปานนี้ฉันตื่นไปทำกิจกรรมสุ

@โกดังลับ 21.00 น.“พวกคุณจะลากพราวมาด้วยทำไมคะ เวลามาเฟียคุยกันพราวนึกว่าใช้ภาษามนุษย์ต่างดาว ฟังไม่เคยรู้เรื่องเลย” เด็กสาวพูดขึ้นในขณะที่ยานพาหนะกำลังเคลื่อนที่อยู่บนท้องถนน ก่อนจะกอดอกเอนหลังพิงเบาะด้วยความไม่เข้าใจและอารมณ์ที่ขุ่นมัว“หึ..ก็แค่อยากพามาเปลี่ยนบรรยากาศ ไม่ดีเหรอ” เซนเอ่ยตอบหญิงสาวพลางคิดในใจว่าตอนนี้เธอคงยังโกรธเรื่องเมื่อบ่ายอยู่“ก็คงจะดีละมั้งคะ พวกคุณถึงได้พาพราวมาด้วยแบบนี้”“เดี๋ยวนี้แข็งข้อขึ้นเยอะเลยนะ ตอนแรกๆ ไม่เห็นจะกล้าพูดกล้าเถียงแบบนี้เลย” ไบรอันต์พูดขึ้นยิ้มๆ ตอนนี้เธอคงจะโกรธพวกเขามากจริงๆ ถึงได้พูดเสียงแข็งแบบนี้“เปล่านะคะ พราวก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พวกคุณต่างหากที่รุนแรงขึ้นทุกวันๆ”“แบบไหนที่เรียกว่ารุนแรง?”“ก็เมื่อบ่า...” คำพูดที่เหลือหายเงียบไปในอากาศเมื่อเธอนึกได้ว่ากำลังพูดถึงเซ็กซ์ในช่วงบ่ายที่ทำให้เธออารมณ์เสียอย่างลืมตัว“หึ...ถ้าเธอชอบเซ๊กซ์ของพวกฉันก็บอกกันดีๆ” ไบรอันต์“ไม่ใช่สักหน่อย ชิ้!”“ไม่ใช่จริงเหรอ...ซี๊ดดด” เซนเห็นด้วยกับไบรอันต์จึงเอ่ยสมทบ ทั้งยังซี๊ดส์ปากแล้วหันไปมองพริบพราวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์จนเธอหลบสายตาแทบไม่ทัน“