All Chapters of So bad พี่ชายข้างบ้าน: Chapter 21 - Chapter 30

“เบลว่างที่ไหน เดี๋ยวเราก็ฝึกงานแล้ว”“เขาเกริ่น ๆ มาว่าจะให้เบลไปฝึกกับเขา”“บ้า”“เออ เบลก็บอกเขาแบบนั้นแหละ”“แล้วเขาว่าไง”“เขาเลยยื่นข้อเสนอมาว่าจะไปรับส่งเบลที่ฝึกงานทุกวัน ไม่ให้เบลอยู่หอ”“เขาอาการหนักจัง” ฉันคุยกับเบลแล้วก็ใส่เสื้อผ้าไปด้วย“อืม เขาอยากดูแลให้ดี”“แต่รักไม่ได้”“ใช่ แล้วเบลก็ไม่คิดจะรักเขาด้วย” เบลนั่งกดโทรศัพท์ต่อ“ดาวเข้าใจนะ คนไม่รักยังไงก็ไม่รัก” จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องคืนนั้นขึ้นมา คืนที่ฉันจูบเฮียไฟแล้วเฮียผลักฉันออก นึกขึ้นมาแล้วไม่อยากเจอเฮียไฟเลย“เฮ้ย เป็นไรไหม ทำไมจู่ ๆ เสียงเศร้า” น้ำเสียงของฉันคงผิดปกติมาก เบลถึงได้เงยหน้าจากจอโทรศัพท์“ที่ดาวกลับมาเร็วเพราะอะไรเบลอยากฟังไหม”“อื้ม เล่ามาจะได้สบายใจ”“ทะเลาะกับเฮียไฟ”“อ้าว งั้นเฮียเขามาทำไม”“คืนนั้นดาวจูบเขา เขาผลักดาวออก ทำเหมือนรังเกียจดาวมาก บางทีดาวก็อยากมองคนอื่น อยากเลิกรักเฮียไฟแล้ว เขาเห็นดาวเป็นแค่น้องสาวข้างบ้าน ดาวว่า...”“ดาว ถ้าเขาเห็นดาวเป็นแค่น้องสาวข้างบ้านเขาจะพาดาวออกงานด้วยทำไม ดาวบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเฮียไฟไม่ควงผู้หญิงคนอื่นออกงาน แล้วดูดิเขาทุ่มกับดาวมากเลยนะ หอพักก็เลือกที่ที่

จูบจริง ๆ มันเป็นแบบนี้นี่เอง ที่ผ่านมาฉันมันช่างไร้เดียงสามาตลอด“คนสวยคืนนี้เรามาสนุกกัน” เฮียถอนริมฝีปากจากกลีบปากฉัน สายตาคนเมาเคลื่อนลงไปที่หน้าอก ฉันรีบยกมือขึ้นมาขวาง แต่ก็ไม่ทัน เรี่ยวแรงมันหดหาย ทั้งเฮียไฟยังมีแรงมากมาย เขาจับสองแขนฉันยกขึ้นเหนือหัวแล้วล็อคด้วยมือเพียงข้างเดียว มือขวาเขาดึงเสื้อฉันขึ้นก่อนก้มลงงับที่จุกสีชมพู ฉันทั้งตกใจทั้งเสียใจ ทว่าความตื่นเต้นก็มีเช่นเดียวกันเพราะเฮียไฟที่ฉันรักกำลังสัมผัสร่างกายฉันแม้ว่าเขาจะเป็นเฮียไฟเวอร์ชันที่ฉันไม่เคยเห็น แต่คิดอีกอย่างฉันกำลังเห็นตัวตนอีกด้านของเขา เขากำลังสอนให้ฉันรู้จักเซ็กซ์เมื่อเขาสอดใส่ตัวตนเข้ามาในตัวฉัน เราสองคนก็เกินกว่าคำว่าพี่ชายข้างบ้าน น้องสาวข้างบ้านลืมตาขึ้นอีกครั้งหน้าต่างบ้านเฮียไฟก็มีแสงสาดส่อง แขนหนัก ๆ พาดที่เอว ฉันจับมันออกและหันมองเจ้าของแขน เฮียไฟนอนคว่ำหน้าอยู่ เขาหลับสนิท ฉันควรรีบออกไปจากตรงนี้ ไม่สิ ฉันควรทำไงดีเซ็กซ์ที่คนวาดฝันไม่เห็นดีเลย เหตุการณ์เมื่อคืนมันดูน่ากลัว ฉันรู้สึกว่ามันเลวร้าย ถ้าเป็นไปได้ฉันไม่อยากเจอเฮียไฟในรูปแบบเมื่อคืนอีกลุกขึ้นนั่งตั้งสติ เนื้อตัวร้าวระบมไปหมด กวา

“มองทำไม” ไฟถามคนนั่งข้าง ๆ ทูจ้องเขามาสักพักใหญ่หลังจากที่ใครบางคนซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปกับไอ้โม“มึงทะเลาะอะไรกับที่รักของกูไหมวะ”“ที่รักของมึง?” เขาปรายตามองด้วยความไม่พอใจ ดาวเหนือของเขาไปเป็นที่รักของไอ้ทูตั้งแต่เมื่อไหร่“น้องดาวเหนือไง ปกติเห็นมึงโทรหากันบ่อย ส่งข้อความก็บ่อย เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมึงจะคุยกับน้องเลย มึงทำอะไรที่รักกู สารภาพมา”“แค่น้องข้างบ้าน ทำไมกูต้องคุยตลอด”“เอ้าไอ้นี่ มึงต้องทำอะไรให้ที่รักกูเสียใจแน่ ๆ”“พูดมากน่ารำคาญ” กระโปรงนั่นจะใส่สั้นไปถึงไหน เสื้อนั่นก็อีก ไปฝึกงานหรือไปฝึกอะไร ถ้าไม่กลับมาพร้อมยูนิฟอร์มของวิทยาลัยก็คงไม่ได้เห็นว่าชุดมันล่อเสือแค่ไหน เมื่อก่อนไม่เห็นจะรัดจะสั้นขนาดนี้ เสื้อกับกระโปรงยิ่งรีดยิ่งหดเหรอ หรือตั้งใจอ่อยวะ แบบนี้ตั้งใจหาแฟนหรือเปล่า“โทษทีนะ ช้าเลยอะ” ผู้หญิงคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามานั่งในรถที่เบาะด้านหลัง“ไม่เป็นไร สำหรับคนสวยเรารอได้เสมอ” ไอ้ทูอีกเช่นเคยที่พูด ไอ้นี่มันปากหวานไปทั่วสารทิศ แต่ยังไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตนสักที“ขอบใจนะไฟทู แล้วนี่ฌอห์ณไม่สงสัยแน่ใช่ไหม”“ไม่หรอก ไม่เห็นมันพูดอะไรนะ” ไอ้ทูตอบ ส่วนไฟเงียบหักพวงมาลัย

“น้องก็หน้าตาดี ก็หาใหม่ไปสิ ถ้าหวังให้ไอ้ฌอห์ณมันเลิกกับมาร์มาคบน้องบอกเลยว่าเป็นไปได้ยากมาก ไอ้ฌอห์ณมันรักมาร์มาก คบกันมาเป็นสิบปีแล้ว สองคนนั้นไม่เลิกกันหรอก ไอ้ฌอห์ณไม่มีทางเลิกกับมาร์ ตัดใจเถอะ”“ถ้ารู้ตัวว่าสิ่งที่พูดออกมาไม่ช่วยอะไรก็เงียบปากไปค่ะเฮีย” เฮียพูดอะไรผิด ทำไมน้องสาวข้างบ้านดุแบบนี้วะ แล้วสายตานั่นอะไร ตั้งแต่ตบเฮียแล้วนะดาว เดี๋ยวเฮียจะเช็กบิลทีหลัง“ถ้าพ่อเค้ารู้ เค้าตายแน่เลยดาว เค้าจะทำไงดี เผลอ ๆ พ่อได้เอาปืนไปยิงหัวเฮียฌอห์ณแน่”“ลุงกุ้งยิงก็ดี คนแบบนั้นนิสัยเสีย ปากบอกว่ารักแต่มีเมียแล้ว กิ๊บก็เหมือนกันดาวเคยบอกแล้วว่าให้ป้องกัน คราวนี้ป่องขึ้นมา เฮ้อ…”“ดะ เดี๋ยว ป่องอะไร พูดมาให้ชัด ๆ” อย่าบอกว่ากิ๊บท้องกับไอ้ฌอห์ณนะโว้ย ถ้าท้องจริงบันเทิงแน่“เล่าแล้วเฮียจะลากหัวเพื่อนเฮียมาแต่งงานกับเพื่อนดาวไหม”“ดาวเหนือ” เฮียไฟมองหน้าดาวเหนือด้วยสายตาจริงจัง นี่ไม่ใช่เวลามาประชดประชันกันเว้ยดาว นี่มันเรื่องใหญ่ เรื่องใหญ่มาก ๆ“กิ๊บบอกดาวว่าท้องกับเฮียฌอห์ณ”“ทำไมไม่ป้องกัน” เออ คู่นอนก็ควรป้องกันดิวะ รักสนุกก็ต้องป้องกัน“เฮียฌอห์ณเขาบอกรักกิ๊บ เขาบอกช่วงปลอดภัย ไม่ท้

“เฮียไฟเขาน้อยใจที่ดาวเมินเพราะเขาติดสาวจนลืมน้องสาวข้างบ้านคนสวยคนนี้ เขาเลยง้อด้วยเงินก้อนใหญ่ อย่าลืมโอนให้ดาวนะ” ฉันหยิบยกเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น ทว่าอีกคนกดโอนเร็วยิ่งกว่าอะไร แจ้งเตือนเครื่องฉันบอกว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีหนึ่งแสนบาท จากนั้นก็เป็นข้อความแจ้งว่าเฮียไฟส่งสลิปและสติ๊กเกอร์มาให้ ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปยู่ปากใส่เขาเรื่องโอนไวไว้ใจเฮียไฟ“เออ เฮียโทรบอกไอ้ฌอห์ณแล้ว มันไม่มา กิ๊บจะเอาไงต่อ”“ได้บอกเขาไหมคะว่ากิ๊บท้องลูกของเขา”“ไม่ทันได้พูด มันพูดขึ้นมาก่อนว่าพามาร์ไปหาข้าวกิน ให้เฮียจัดการเอง”“เฮียจัดการได้เหรอคะ เฮียจะรับผิดชอบแทนเพื่อนเฮียงั้นเหรอ”“มันก็ไม่ใช่แบบนั้น”“กิ๊บล้อเล่นค่ะ เฮียไม่เกี่ยวอะไร เฮียจะมารับผิดชอบได้ไง”“ยังมีอารมณ์มาล้อเล่น” พี่แคลพูด ฉันอะนั่งฟังเงียบ ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าควรช่วยเพื่อนยังไง“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ก็ในเมื่อเฮียฌอห์ณเขาเลือกแล้ว บอกเลิกเขาก็บอกแล้ว ต่อไปกิ๊บกับเขาก็ไม่เกี่ยวข้องกัน”“แล้วเรื่องที่บ้าน” ฉันถามด้วยความเป็นห่วง กิ๊บดูเสียใจมาก ฉันก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้มาก ให้ต่อว่าเฮียฌอห์ณก็คงจะไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ก็เฮียฌอห์ณวางสถานะกิ๊บไว้แบบนั