So bad พี่ชายข้างบ้าน의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

สายตาของฉันที่มองเฮียไฟคงทำให้เขาเข้าใจว่าฉันกับพี่ลมมีอะไรกันแล้ว เขาแสยะยิ้มร้ายก่อนจะผลักฉันลงที่พื้นแรง ๆ ฉันที่ไม่ได้บังคับร่างกายจึงล้มพับลงเฮียไฟมองฉันด้วยสายตาผิดหวังก่อนจะหันไปด้านหลังแล้วปล่อยหมัดรัวใส่กำแพงพร้อมกับส่งเสียง โว้ย ดัง ๆ เขาคิดว่ากำแพงเป็นกระสอบทรายหรือไงถึงได้ปล่อยหมัดไปขนาดนั้นเลือดที่ไหลจากมือเขาติดกับกำแพงมากขึ้น มากขึ้นกำแพงสีขาวเริ่มเปลี่ยนสี ฉันไม่อยากเห็นเขาเจ็บตัว แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะไปดึงรั้งให้เขาหยุด จึงทำเพียงนั่งกอดเข่าร้องไห้ ปล่อยให้เขาระบายอารมณ์ให้เต็มที่ไม่รู้ว่าผ่านไปนานไหมเพราะฉันรู้สึกว่าเวลาตอนนี้มันเดินช้ามาก คล้ายว่าเฮียไฟเดินมาหยุดตรงหน้าฉัน ภายในห้องเงียบจนฉันได้ยินเสียงเลือดที่หยดลงพื้น ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นทีละนิด เห็นว่ามือเฮียไฟเลือดไหลเยอะมาก ฉันตัดสินใจเงยหน้ามองเขาที่ยืนอยู่ เขามองหน้าฉันด้วยใบหน้าแสยะยิ้ม รอยยิ้มที่ดูเจ็บปวด“ร้องไห้ทำไม” เฮียไฟเอ่ยถามตอนที่นั่งยองตรงหน้าฉัน มือที่เปื้อนเลือดของเขายื่นมาจับใบหน้าฉัน“...”“เฮียถามว่าร้องทำไม”“เฮีย น่ากลัว”“หึ” เขาแสยะยิ้ม “เดี๋ยวนี้เฮียทำอะไรก็ไม่ใช่แล้วสินะ”“...”“...”เราต

“เฮียเคยทวงเหรอ ดาวเห็นเฮียเป็นคนยังไง อะไรที่เฮียให้ดาวแล้วเฮียไม่คิดทวงคืน ที่เฮียอยากได้คืออยากให้ดาวเลิกกับเขาแล้วกลับมาหาเฮีย กลับมาอยู่กับเฮีย”“…ดาวทำไม่ได้”“รักเขามากกว่าเฮียเหรอ”“ไม่ใช่ ดาวจะรักเขามากกว่าเฮียได้ยังไง ดาวเพิ่งรู้จักเขาจะรักเขามากกว่าคนที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กได้เหรอ”“งั้นก็เลิกกับเขาดิ เฮียสัญญาจะเป็นคนที่ดีขึ้น”“...”“ดาวเหนือเฮียพูดจริง ๆ เฮียจะพยายาม”“ที่จริงดาวแค่อยากมีใครสักคนที่สามารถทำให้ดาวไม่ต้องคิดถึงเฮียจนจะเป็นบ้า ทุกอย่างมันเริ่มจากตรงนั้น ตรงที่ดาวอยากลืมเฮีย ต่อมาดาวอยู่กับเขาไม่มีเรื่องให้กังวลมันมีแต่ความสนุก สนุกจนดาวลืมคิดถึงเรื่องเฮีย เขาชัดเจนกับดาวทุกอย่าง มันเป็นความชัดเจนที่ดาวไม่เคยได้รับจากเฮีย ดาวเริ่มรู้สึกว่ามีเขาดาวก็มีความสุข เขาทำให้ดาวรับรู้ว่าไม่มีเฮียดาวก็มีความสุขได้ ดาวไม่ต้องเฝ้ารอความสุขจากเฮีย ดาวไม่ต้องรอเฮียเจียดเวลามาหา”“…”“…” รู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ เมื่อพูดออกไปแล้วเฮียไฟเงียบ ฉันจึงไม่รู้จะพูดอะไรอีก“อืม มันผิดที่เฮียเอง เฮียมั่นใจเกินไปว่าดาวจะรักเฮียแค่คนเดียว เฮียลืมไปว่าความรู้สึกคนเรามันเปลี่ยนได้ตล

เมื่อคืนจัดการธุระเสร็จก็รีบกลับมาบ้านเพราะอยากคุยกับไอ้แฝดเรื่องที่ดาวเหนือมีแฟน รอแล้วรอเล่ามันก็ไม่กลับ โทรหามันก็ไม่รับ รอจนหลับ ตื่นเช้ามาเห็นว่าแอร์ที่ห้องมันทำงานจึงเปิดเข้ามาดู ใครจะคิดว่าในห้องไอ้ไฟจะมีผู้หญิงนอนล้อมไอ้ไฟถึงสามคน ทำแบบนี้มันเหลวไหลเกินไปแล้ว แบบนี้ไงดาวเหนือถึงทิ้งมันได้ยินพี่สาวฝาแฝดพูดเฮียไฟจึงปรายตามองรอบ ๆ อืม สามคนอย่างที่แคลพูดจริง ๆ เมื่อคืนคิดบ้าอะไรวะ แต่ช่างเถอะ มันผ่านมาแล้ว“เงินในกระเป๋า หยิบจ่ายให้หน่อย” เขาบอกกับแคลแล้วทิ้งตัวลงนอน เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างจำไม่ได้ เท่าที่จำได้ความทรงจำสุดท้ายคือดาวเหนือซ้อนท้ายผู้ชายคนอื่นไปต่อหน้าต่อตา“ไอ้ไฟ มึงนี่จริง ๆ” อยากจะด่ามันมากกว่านี้ แต่เอาเงินให้ผู้หญิงสามคนนี้ให้จบ ให้ออกจากบ้านไปก่อน ค่อยมาจัดการไอ้ฝาแฝดตัวดีแคลหายไปสิบนาทีก็กลับเข้ามาในห้องนอนของไฟอีกครั้ง “ไอ้ไฟลุกขึ้นมาคุยกันเดี๋ยวนี้”“อะไร” เขาดึงผ้าขึ้นมาห่ม รั้งผ้าห่มไว้แน่นไม่ให้แคลดึงออก คิดว่าแคลมันไปหาเปิดร้านแล้วนี่มันยังอยู่อีกเหรอ“มึงปล่อยให้ดาวเหนือมีแฟนได้ยังไง”“...”“ไอ้ไฟ”“ดาวไม่เอากูแล้วจะให้กูทำไง”“มึงมันงั่งไง กลัวส้นต

นับตั้งแต่เกิดเรื่องฉันวันนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาสี่เดือน เป็นช่วงเวลาสี่เดือนที่หลากหลายความรู้สึก ส่วนใหญ่ก็เป็นความสุข ความสุขที่พี่ลมนำมาให้ ฉันมาอยู่บ้านหลังที่พี่ลมเขาซื้อ ถึงแม้จะออกค่าเช่าแต่ก็แค่นั้น ตั้งแต่มาอยู่พี่ลมก็แทบไม่ให้ฉันซื้อของเข้าบ้าน เขาเป็นคนออกทุกอย่าง แล้วไอ้ที่ว่าจะไม่อยู่ด้วยกันมันก็แค่สามวันแรกเท่านั้น หลังจากนั้นเขาก็อ้างว่าดึกแล้ว เป็นห่วงที่ฉันอยู่บ้านคนเดียว อย่างนั้นอย่างนี้ จบลงที่อยู่บ้านหลังเดียวกันมาตั้งแต่ตอนนู้นฉันบอกแม่แล้วว่ามีแฟน พาไปแนะนำให้รู้จักแล้วด้วย แม่ฉันก็คือแม่ฉันที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก รับรู้ว่าเป็นคนดีก็พอแล้วสิ่งที่แม่ให้ความสนใจที่สุดก็คือการเล่นไพ่เหมือนเดิมวันที่ฉันพาพี่ลมไปเจอแม่ฉันไม่เจอเฮียไฟ บ้านเขาล็อก ข้าวของของเขาที่ฉันพกไปเพื่อคืนจึงยังไม่ได้คืน ก็เลยเอาเก็บไว้ในห้องนอนที่บ้านทุกวันหยุดฉันกับพี่ลมจะไปบ้านเรือนไทย ไปหาคุณย่า วันไหนที่เลิกเรียนเร็วก็จะไปนั่งเป็นเพื่อนแม่ของพี่ลมที่ร้านขายยา แม่กับคุณย่าดีกับฉันมาก พวกเขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ครอบครัวที่อบอุ่นครบรอบหนึ่งเดือนพี่ลมซื้อสร้อยให้ฉันบอกว่าของข

สามวันต่อมาตั้งแต่รับปากว่าจะทำข้าวเที่ยงให้พี่ลม ฉันก็ทำให้เขาสามวันแล้ว โดนคุณย่าแซวในกลุ่มไลน์ด้วย คุณย่ายังบอกอีกว่าพี่ลมกินหมดทุกวันวันนี้แฟนของพี่ธารทักมาหาฉันบอกว่าอยากเจอฉัน ถึงจะเจอกันเวลาไปกินเหล้าบ่อย ๆ ก็ใช่ว่าจะสนิทกัน คือแบบจะพูดยังไงดี เรียกว่าสนิทที่ไม่ค่อยสนิทได้ไหม ตอนอยู่วงเหล้าก็มีคุยกันบ้าง แอดเฟซไว้ แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน ตอนที่เธอทักมาบอกมีเรื่องอยากคุยด้วยฉันก็งงนะ แต่ก็รับปากเพราะเธอเป็นแฟนพี่ธารฉันเอาเวลาตอนพักเที่ยงมาเจอ เรื่องเจอแฟนพี่ธารไม่ได้เล่าให้เบลฟังเนื่องจากวันนี้เบลหยุดเรียน เบลไม่สบาย“น้องดาว” พี่จูนแฟนพี่ธารกดกระจกรถลงเรียกฉันที่เดินออกมาจากหน้าวิทยาลัย“สวัสดีค่ะพี่จูน”“ขึ้นรถเลยค่ะน้องดาว”ฉันยิ้มแล้วเปิดประตูเข้ามานั่งในรถ เข้ามาแล้วถึงได้เห็นว่ามีคนนั่งอยู่เบาะหลัง พี่จูนขับรถมาที่ร้านกาแฟใกล้ ๆใจฉันหวิวแปลก ๆ เหมือนการนัดเจอครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องดี“พี่ขอโทษนะคะที่นัดน้องดาวออกมา” พี่จูนพูดหลังจากที่เข้ามานั่งในร้านกาแฟ เพื่อนเธอก็เข้ามานั่งด้วย เพื่อนของพี่จูนดูไม่ค่อยพูด คงเพราะไม่เคยเจอฉันมั้ง เธอทำเพียงยิ้มเล็กน้อย“ไม่เป็นไรค่ะ พี่จูนม