So bad พี่ชายข้างบ้าน のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

“พี่ลมพูดตลอดว่าดาวเป็นคนในครอบครัว แต่พี่ลมไม่เคยพูดอะไรให้ดาวฟังเลย ตอนนี้เรื่องมาถึงขนาดนี้พี่ลมจะเล่าให้ดาวฟังได้หรือยังคะ”พี่ลมเช็ดน้ำตาแล้วอุ้มฉันขึ้นพาฉันเดินขึ้นห้องนอนเข้ามาในห้องเขาวางฉันลงที่เตียงนอน ฉันขยับมานั่งที่ปลายเตียง พี่ลมนั่งลงที่พื้นตรงหน้าฉัน ซบหน้าลงที่ต้นขา คว้ามือฉันไปสูดดม“ก่อนพี่จะคบกับที่รักพี่ก็เป็นเหมือนเพื่อนคนอื่น นอนกับผู้หญิงบ้างเป็นครั้งคราว ไม่มีเป็นตัวเป็นตน ไม่มีแฟนเพราะไม่มีคนที่ชอบ กับผู้หญิงที่เป็นเพื่อนของจูนพี่ไม่ได้คิดอะไร ตอนนั้นเมาก็สนุกกันแค่ครั้งเดียว ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดพี่มีอะไรกับเขาสามวันก่อนที่เราจะเจอกันที่บ้านเบล พี่ไม่ได้คิดอะไรครั้งเดียวจบและไม่คิดว่าจะพลาดเพราะพี่มั่นใจว่าป้องกันอย่างดี ที่ผ่านมาก็ไม่เคยเกิดเรื่องขึ้น แต่เมื่อเดือนก่อนได้ผู้หญิงคนนั้นมาบอกพี่ว่าท้องกับพี่ ตอนนั้นพี่ไม่เชื่อเลยนะ ผู้หญิงคนนั้นก็ยืนยันว่าท้องกับพี่ เพื่อนพี่เลยแนะนำให้ตรวจน้ำคร่ำ พี่ภาวนาทุกคืนขอให้ไม่ใช่ลูกพี่ ตั้งแต่รู้เรื่องพี่กลัวจะเสียที่รักไปที่สุด ทุกคืนพี่นอนไม่หลับ กลัวตื่นมาแล้วที่รักจะหายไป กลัวจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มของที่รัก พี่กลัว กล

สายลมรู้สึกตัวตื่นในตอนเช้ามืด ขยับมือจะกอดคนที่นอนข้าง ๆ เหมือนตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ทว่าคนที่เคยนอนข้าง ๆ ไม่อยู่แล้ว ที่นอนเย็นเยือก ริมฝีปากเม้มเข้าหากันด้วยความรู้สึกเจ็บปวด ลุกจากที่นอนเดินมาที่ตู้เสื้อผ้า เปิดประตูตู้ดูเสื้อผ้าที่เคยแขวนเคียงข้างกันไม่มีแล้ว ไม่มีเสื้อผ้าข้าวของของดาวเหนือ น้ำตาลูกผู้ชายเริ่มทำงานอีกครั้ง ระหว่างที่พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ร้องไห้สายตาพลันปะทะเข้ากับเครื่องประดับที่เคยซื้อให้ดาวเหนือใส่ติดตัวไว้ สองเท้าก้าวเดินมาช้า ๆ มาหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานที่ดาวเหนือชอบนั่งทำรายงาน บนโต๊ะมี นาฬิกา สร้อย แหวน สร้อยข้อมือวางทับกระดาษหนึ่งแผ่น สายลมค่อย ๆ หยิบกระดาษแผ่นนั้นที่มีลายมือของดาวเหนือเขียนข้อความไว้ขึ้นมาอ่าน‘ขอโทษที่ไปไม่ลานะคะ ดาวแค่ไม่อยากเห็นแววตาเศร้า ๆ ของพี่ ดาวชอบรอยยิ้มของพี่ลม ชอบสายตาอ่อนโยนที่มองดาว ดาวไม่เคยเสียใจที่ได้เป็นแฟนกับพี่ลมเลยนะ แม้เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ แต่การได้เป็นแฟนกับพี่ลมเป็นหนึ่งเรื่องที่ดีมาก ๆ ในชีวิตของดาว ขอบคุณที่พัดพาความสุขมาให้ดาวนะคะ ขอบคุณที่รักดาว ขอบคุณที่ชัดเจนกับดาวตั้งแต่วันแรกที่เริ่มคุยกัน ชีวิตนี้ของดาวคงหา

สองชั่วโมงต่อมาตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่า ดาวเหนือที่กลางคืนเป็นโรคนอนไม่หลับก็ลืมตาตื่น ตื่นมาด้วยความสะลึมสะลือจึงเห็นเฮียไฟที่ไม่ได้เห็นหน้าหลายเดือนนั่งอยู่ข้างเตียง “เฮีย…มาทำไม”“นี่พี่ขี้เหร่เท่าไอ้ไฟแล้วเหรอ” แคลเอ่ย“พี่แคลเหรอ”“หล่อขนาดนี้เอาไปเปรียบไอ้ไฟได้ไง”“…” คงเพราะเพิ่งตื่นจึงมองผิดไป“ต้องไปเรียนอีกไหม”“ไม่ต้องแล้วค่ะ ดาวส่งงานครบแล้ว”“งั้นไปอยู่ร้านกับพี่”“…”“ไปเที่ยวกัน พวกไอ้ส้มคิดถึง”“…”“หรืออยากเฉาอยู่แบบนี้ ถ้าจมอยู่แบบนี้เมื่อไหร่จะดีขึ้น”“ดาวจะไม่กวนพวกพี่เหรอคะ”“กวนอะไร ไปอยู่กับพี่ช่วยพี่ขายของ ผับที่พี่เปิดกำลังรุ่ง คนเข้าโคตรเยอะ ไปช่วยหน่อยได้ไหม”“…ก็ได้ค่ะ”เก็บเสื้อผ้าไปบางส่วนดาวเหนือก็เดินออกมาหาแม่ “ไปอยู่กับแคลก็หาแฟนใหม่เลย มีแฟนใหม่จะได้ลืมรักเก่า”“แม่…”“เอ้า แม่พูดเรื่องจริง เอ็งยังสาวยังสวยจะมีแฟนกี่คนก็ได้ อย่าให้ความรักแค่ครั้งสองครั้งทำให้เอ็งทิ้งความรักดี ๆ ไป มันไม่มีใครรู้หรอกว่าคนที่ใช่จะมาตอนไหน ทุกอย่างมันก็ทดลองใช้ทั้งนั้นถึงจะรู้ว่าใช่หรือไม่ใช่”“ไม่หาแล้ว ดาวไปช่วยพี่แคลดูร้านไม่ได้ไปหาแฟน”“เออ ๆ ตามใจ” เดือนเพ็ญบอกปัด

“มันมีบทเรียนแล้ว น่าจะก้าวข้ามความกลัวครั้งนั้นได้แล้ว ถ้ามันก้าวข้ามเรื่องที่เคยทำกับหัวหอมในอดีตไม่ได้ เดี๋ยวไอ้ดาวมันก็มีแฟนใหม่อีกรอบเอง”“...” เออ ในเมื่อฝาแฝดมันพูดแบบนี้ เพื่อนพี่จะพูดอะไรได้ โชคดีแล้วกันดาวเหนือ ดูสิ ยิ้มให้เขาใหญ่เลย คิดว่าไอ้ไฟเป็นไอ้แคลอีกแล้วมั้ง“ว่าไงคะ ไม่มีไลน์นะเพราะไม่มีโทรศัพท์” ดาวเหนือที่ปรือตาขึ้นมามองเห็นว่ามีคนยืนอยู่ตรงหน้าจึงเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม ทว่าเมื่อเห็นว่าเขาคนนี้คือใครก็ก้มหน้าลง“เขาทำเสียใจใช่ไหม”“...อื้ม” ดาวเหนือพยักหน้า ได้ยินคำถามน้ำตาคนเมาก็เริ่มทำงาน“ปะ”“ไปไหน”“กลับมาหาเฮียไง”“เฮีย... เฮียไหน”“แล้วเห็นว่าเฮียไหน”ดาวเหนือเบิกตากว้าง ๆ เพื่อมองให้ชัด มุมปากยกยิ้มก่อนจะเอ่ย “เฮียไฟ”“อืม ไปไหม”“ไปไหน”“หนูอยากไปไหนเฮียจะพาไป”“เป็นคนดีจัง หึ หึ” พูดแล้วก็หยัดตัวขึ้นมานั่ง ยกแก้วเหล้าเพรียว ๆ ขึ้นดื่ม “ใครจะสงสารดาวก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่เฮีย เฮียไม่มีสิทธิ์มาสงสารดาว”“เฮียไม่เคยสงสารดาว”“หึ” ปากดูร้ายทว่ามีน้ำตาบนใบหน้าและสีหน้าของดาวเหนือคือคนที่แบกความเจ็บปวดไว้ “ดาวก็เป็นแบบนี้ ดาวมันอ่อนหัด ดาวแค่อยากมีรักดี ๆ ทำไมเรื่องม

“...ก็รัก เขาดีกับดาว” ฉันรักความดี รักพี่ลมที่เป็นคนชัดเจน “ดาวไม่เคยเจอคนแบบพี่ลม ดาวไม่เคยรู้ว่าการได้รับความรักมันดีแค่ไหน พอได้เจอกับตัวเองดาวถึงได้รู้ว่าความรู้สึกที่ถูกรัก ถูกเอาใจใส่มันดีมาก ๆ เขาทำให้ดาวรู้สึกว่าเขาอยากสร้างครอบครัวกับดาวจริง ๆ เขาทำให้ดาวกล้าฝันถึงอนาคตของเรา ถึงแม้เราต้องเลิกกัน แต่ดาวไม่เสียใจที่เคยได้รู้จัก ได้รักกับเขา การที่เขาเข้ามาในชีวิตของดาวดาวจะถือว่ามันเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่ทำให้ดาวสัมผัสกับความสุขของการถูกรัก”“ถ้าไม่เสียใจแล้วร้องไห้ทำไม ทำร้ายตัวเองทำไม”“เพราะรักแต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ดาวถึงได้เสียใจ”“...”“แต่เดี๋ยวดาวก็ดีขึ้นค่ะ ชีวิตคนต้องเดินหน้าต่อ เดี๋ยวดาวหาคนใหม่มาทำให้ชีวิตวุ่นวายก็น่าจะไม่คิดถึงเขาแล้ว”“คิดว่าจะได้หาแฟนใหม่เหรอ”“คิดสิ ทำไมคะ”“...”“เฮีย...”“ไม่ว่าตอนนี้ดาวจะรู้สึกยังไงกับเฮีย แต่บอกไว้ตรงนี้เลยว่าเฮียปล่อยให้ดาวไปเป็นของคนอื่นแค่ครั้งเดียว ครั้งเดียวเท่านั้นไม่มีครั้งที่สอง”“แต่เฮียเป็นพี่ชายข้างบ้านนะ”“รำลึกความหลังกับพี่ชายข้างบ้านกันหน่อยไหมล่ะ”“หึ หึ หึ อ่า กับข้าวอร่อยจังเลย”“เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเรื่องเก่ง”“