Todos los capítulos de เมียเสี่ยงรัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

ในตอนเช้าอนัญญาตื่นมาในอ้อมกอดของสามี เธอเงยหน้ามองดูเขาที่ยังนอนหลับอยู่ จึงค่อยๆ จูบที่ปลายคางเบาๆ แล้วขยับตัวออกจากวงแขนแข็งแกร่งนั้นพยายามไม่ให้เขารู้สึกตัวศิวัชกระชับวงแขนแล้วดมที่กลุ่มผมหอมกรุ่นของเธอ ไม่ยอมให้เธอลุกไปในตอนนี้ “ให้นอนกอดต่ออีกหน่อยสิ” เขาบอกเสียงต่ำ งัวเงียยังไม่อยากลุกจากเตียง“ตื่นได้แล้วค่ะ เช้าแล้ว แอนก็จะไปช่วยในครัวด้วย” เธอดันตัวออกจากเขาแล้วเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำศิวัชพ่นลมหายใจด้วยความเสียดาย เพราะเขายังไม่อยากปล่อยเธอไปจากอ้อมกอดเลยสักนิด ผู้หญิงตรงหน้าช่างมีพลังงานบวกให้เขารู้สึกดีและมีความสุขเหลือเกินเวลาได้อยู่ใกล้‘ผมคงมีความสุขกว่านี้ ถ้าพ่อแม่ผมยังอยู่และมีความสุขไปด้วยกันกับผม ขอโทษนะแอนที่ต้องใช้คุณเป็นเครื่องมือ แต่ความแค้นของผมที่มีต่อมัน ผมลืมไม่ได้จริงๆ’ เขาชัดเจนว่าต้องการเอาคืนสหชาติเพื่อให้อีกฝ่ายเจ็บปวด แต่กลับรู้สึกสับสนกับความรู้สึกที่มีต่อเธอยอมรับว่าตั้งใจทำให้เธอมีความสุขและรักเขามากๆ เพราะหากเธอรักเขามากแค่ไหนสหชาติก็จะเจ็บปวดมากเท่านั้นส่วนเธอเขาชักไม่แน่ใจแล้วว่าเขาอยากให้เธอเจ็บปวดหรือเปล่า ในตอนแรกพยายามหาข้ออ้าง

ช่วงนี้อลินมาที่ไร่เรืองกิจกาญกุลบ่อยมาก ทั้งๆ ที่ไม่มีงานที่จะติดต่อกับศิวัชในช่วงนี้ ทำให้เขาค่อนข้างอึดอัดแต่ว่าเพราะเห็นแก่มิตรภาพและเธอยังไม่ได้ล้ำเส้นเขามากจึงไม่ได้ว่าอะไร“ช่วงนี้ลินเขามาฝากท้องบ่อยๆ คุณโอเคไหม” เขาเดินไปกอดภรรยาจากด้านหลัง ขณะที่เธอกำลังจัดจานของหวานด้วยตัวเองอยู่ในครัว เพราะให้คนรับใช้ทั้งสองไปพักทานข้าวที่หลังบ้าน“แอนไม่คิดอะไรค่ะ รู้ว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณ” เธอตอบสามีไปแล้วหันไปหอมแก้มของเขาศิวัชยิ้มกว้างแล้วช่วยเธอยกถ้วยของหวานไปที่โต๊ะอาหารที่อลินกำลังนั่งรออยู่ด้วยใบหน้าที่ดูยิ้มมีความสุขเกินเหตุ“ครองแครงกะทิค่ะ คุณลินลองชิมนะคะ แอนทำเอง กะทินี่ก็คั้นสด ไม่ได้ใช้กะทิกล่อง” อนัญญาบอกแขกของสามีแล้ววางถ้วยของหวานลงตรงหน้าเธอ“จริงๆ แล้ว น้องแอนอายุน้อยกว่าพี่มากเลย เรียกพี่ลินก็ได้นะ จะได้ดูสนิทกัน” อลินบอกแล้วฉีกยิ้มกว้างต่อหน้าศิวัช“แอนไม่กล้าเรียกสนิทสนมแบบนั้นหรอกค่ะ”“จริงสิ จะว่าไป แอนเรียกผมว่า พี่วัช น่าจะฟังดูดีกว่านะ” ศิวัชหันไปยิ้มให้ภรรยาอลินแอบเบ้ปากเล็กน้อย ในใจเธอยังฝังใจกับเรื่องที่ศิวัชบอก และยังคงเชื่อว่านี่คือแผนการทำให้อนัญญานั้นรัก

อลินที่สงสัยเรื่องของอนัญญาว่าเกี่ยวข้องอย่างไรกับการเสียชีวิตของพอแม่ศิวัช เธอได้ทำการสืบจนรู้เรื่องราวต่างๆ เบื้องต้นว่าอดีตคนรักของอนัญญาเป็นคู่กรณีของเขาตามความเข้าใจของอลินแล้วเธอจึงคิดว่าที่ศิวัชเอาตัวอนัญญามาอยู่กับตัวเอง เขาคงตั้งใจใช้เธอเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นสหชาติ เพราะเท่าที่ทราบข่าวล่าสุดคือเขาแพ้คดีนี้“ลินเข้าใจคุณทุกอย่างแล้วค่ะวัช ไม่เป็นไรลินจะช่วยคุณจัดการกับเรื่องนี้เอง” อลินพูดกับตัวเอง เมื่อเธอคิดว่าความคิดอันชาญฉลาดของตนนั้นถูกต้องวันนี้เธอเข้าไปที่ไร่เรืองกิจกาญกุลอีกครั้ง พร้อมนำบรรจุภัณฑ์ที่ได้รับการแก้ไขแบบตามที่เขาแจ้งเธอเอาไปให้เขาดูด้วยตัวเอง และวางแผนจะขอร่วมโต๊ะอาหารพร้อมกับเขา“ผมโอเคแล้ว ตัวนี้ดีเลย งั้นคุณส่งแบบนี้ให้กับโรงงานน้ำส้มได้เลย” เขาบอกเธอแล้วยื่นแฟ้มกลับไปด้วยความพอใจ“วันนี้ลินขอไปร่วมโต๊ะอาหารด้วยนะคะ” เธออ้อนเขาเสียงนุ่ม“ผมคงไม่สะดวกจริงๆ ต้องขอโทษด้วยนะ” เขาปฏิเสธเธอเพราะลึกๆ เขาเองก็พอมองออกว่าเธอต้องไปพูดอะไรบางอย่างกับภรรยาของเขาเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นอนัญญาคงไม่พูดเปิดอกกับเขาแบบนั้น“ทำไมคะ กลัวว่าลินจะพูดแผนการที่วัชหลอกใช้เธอ

ศิวัชรออยู่ด้านนอกมีเพียงแค่อนัญญาเท่านั้นที่เข้าไปตรวจข้างใน สักพักเธอก็เดินออกมานั่งข้างๆ เขาแล้วซบศีรษะพิงกับต้นแขนของเขาด้วยความอ่อนเพลีย“หมอว่ายังไงบ้างแอน”“หมอบอกว่ารอฟังผลอีกสิบนาทีค่ะ ตอนนี้แอนไม่ไหวเวียนหัวมาก ขอนอนงีบสักครู่นะคะ” เธอบอกเขาแล้วหลับตาลงศิวัชนั่งตัวเกร็งเพื่อให้ภรรยานั้นพักพิงที่ต้นแขนของเขา ไม่นานนักพยาบาลก็เดินมาเรียกให้ทั้งคู่ไปฟังผลตรวจ “คุณอนัญญาค่ะ”“ครับผมเป็นญาติของอนัญญา” เขาบอกแล้วปลุกภรรยาให้ตื่นขึ้น“คุณหมอส่งตัวไปที่แผนกสูตินรีเวชนะคะ เดี๋ยวดิฉันจะพาไปค่ะ” พยาบาลพูดอย่างอ่อนโยนแล้วเดินนำหน้าศิวัชและอนัญญาไปยังอีกแผนกที่เฉพาะทางกว่าศิวัชจึงประคองภรรยาเดินตาม แล้วเข้าไปนั่งฟังผลตรวจด้วยกัน “ภรรยาผมเป็นอย่างไรบ้างครับคุณหมอ”อนัญญาถึงแม้จะรู้สึกไม่สบายตัว แต่เมื่อได้ยินสรรพนามที่สามีเรียกเธอว่า ‘ภรรยา’ มันทำให้เธอรู้สึกตื้นตันใจเป็นอย่างมาก“คุณอนัญญากำลังตั้งครรภ์ แต่ว่าไม่มั่นใจว่าอายุครรภ์เท่าไรเพราะว่าจำรอบเดือนล่าสุดของตัวเองไม่ได้ เดี๋ยวหมอต้องขออัลตราซาวนด์ดูอีกทีครับ” นายแพทย์หนุ่มท่าทางสุภาพและอ่อนโยนพูดขึ้นแล้วผายมือให้เธอขึ้นไปนอนบนเตี

อลินตามศิวัชกลับไปที่สำนักงาน เขารู้สึกรำคาญเธอเป็นอย่างมากแต่ก็ไม่อยากหักหน้าเธอต่อหน้าคนของตัวเอง เลยยังไม่ได้พูดอะไรในตอนนี้เธอนั่งรอเขาที่ห้องทำงานในขณะที่ศิวัชนั้นเดินออกไปตามงานกับพนักงานที่นอกห้องในขณะเดียวกันอนัญญาที่เห็นว่าสามีลืมแฟ้มเอกสารเอาไว้ที่ห้องนั่งเล่น ตอนแรกเธอตั้งใจจะเอาไปคืนเขาแต่ว่าไม่อยากก้าวก่ายงานของเขาจึงโทรไปบอกเขาแทนอลินได้ยินเสียงโทรศัพท์ของศิวัชดังขึ้น เธอเดินไปดูตั้งใจจะเอาไปให้เขา แต่พอเห็นเป็นเบอร์ของอนัญญาเธอจึงตัดสายทิ้งไป และเมื่ออีกฝ่ายโทรเข้ามาอีกครั้งพร้อมๆ กับเสียงของศิวัชที่กำลังเดินมาทางนี้ อลินก็ยกยิ้มร้ายแล้วกดรับสายของอนัญญาก่อนจะคว่ำหน้าโทรศัพท์ลง“ฮัลโหล พี่วัชคะ ได้ยินหรือเปล่าคะ” อนัญญาพูดจากปลายสาย แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับใดๆ จากสามีเลย เธอกำลังจะกดวางสายแล้ว แต่ก็ได้ยินเสียงเขากับอลินพูดคุยกันจึงฟังต่อ“วันนี้วัชดูไม่อยากคุยกับลินนะคะ ทำไมคะ กลัวแผนที่จะหลอกใช้แม่นั่นเป็นเครื่องมือแก้แค้นผู้ชายคนนั้นจะรั่วไหลหรือยังไง” อลินพูดขึ้นมาเสียงดังอนัญญามือไม้สั่น แขนขาเทียบอ่อนแรงเมื่อได้ยินบทสนทนานั้น“เลิกพูดเรื่องนั้นได้แล้ว” ศิวัชตว