Changing Fate: Forever Starts Again with the Heartless CEO의 모든 챕터: 챕터 201 - 챕터 210

MABILIS NA PINATAY ni Felicity ang tubig at lumingon kay Stephan. May pagtatanong sa mga mata nito, ngunit may bahid din ng pagkadismaya sa ginawang biglang pag-alis. “Wala ka bang tiwala sa akin?”“No, I just felt that parting was too sad, so I didn't tell you.” Felicity felt a little guilty.Naging mabuti ni Stephan sa kanya at malaki ang naitulong sa kanya, ngunit inilihim pa rin niya sa kanya ang kanyang pag-alis patungo sa ibang bansa. Hindi lang iyon, hindi rin siya sumasagot sa mga mensahe o tawag nito sa panahong ito kaya malamang magtatampo ito.“Alam mo ba kung ilang beses akong pumunta sa apartment mo para hanapin ka? Hindi ka sumasagot sa kahit anong message o tawag ko. Sinasadya mo ba 'to? May mali ba akong ginawa para ganito ang iganti mo sa akin?” As Stephan said these words, a coldness emanated from him, and he seemed angry right now.Felicity was genuinely puzzled. “Why did you com

HINDI TULAD NI Lia, hindi regular ang kanyang buwanang regla sa mga nakaraang taon dahil sa mga kadahilanang pangkalusugan, kaya hindi niya masyadong inisip ang dalawang buwan na hindi pagdating ng kanyang regla. ‘Could I be pregnant too?!’This thought really startled Felicity. Ilang beses lang, oo na, maraming beses na may nangyari sa kanila ni Jago noon bago pa man ang hiwalayan pero hindi niya pinag-isipan na magbubunga dahil sa irregular ang regla niya. “Imposible iyon. Hindi naman siya si Jomar.”Most importantly, Felicity had taken some medications over the past two months, including cold medicine, painkillers, and stomach medicine. Kung buntis siya, naluto na iyon dahil sa mga iniinom niyang mga gamot. “Girl, ayos ka lang?” si Maya na sinundan pala siya sa loob ng banyo, natagpuan siya nitong nakatayo at tulala sa harap ng salamin noon. Felicity snapped out of her reverie and shook her he

ILANG SANDALI PA silang nag-usap. Felicity  looked at the sky outside. It was already quite dark, so she cooked a bowl of noodles for her to eat. Iyon lang naman ang kanyang naiisip e. Her appetite has been pretty good these past few days, but she can't eat seafood. Palagi siyang nasusuka sa amoy nito kahit na masarap pa ang luto. Everything else is pretty much the same as before. Nakakakain siya ng ayos at nakakatulog din naman nang maayos. “Iiwasan ko na lang muna ang lamang dagat.”Since Felicity only have a week left before she have to go back to the Philippines for Lia’s wedding, she need to arrange her work in advance and then ask for leave. Nakakahiya naman kung biglaan ang file niya dito ng leave. Sinabi niya iyon sa pinsan niyang si Marvin. “Sakto, Fae. There's a domestic company we're looking to partner with. Kailangan natin silang i-meet in a week. Kung magkakasundo sa lahat, pwedeng mapirmahan ang contract agad. Bakit hindi mo

BIG DAY IYON ng kaibigan at dapat ay nagpapahinga na, pero inaabala niya pa ito. Sa ngayon dapat ay nagre-relax na ang kaibigan.“Are you sure?”“Oo, huwag kang mag-alala sa akin.”Muling nagsuka si Lia kung kaya naman naputol na ang kanilang usapan doon. A warm coat fell onto Felicity's shoulders, protecting her exposed skin from the cold wind. It felt very comfortable. Aminin niya man o hindi. “Let’s go.” Jago took off his coat, revealing a formal gray shirt and black tie underneath. He usually wore formal attire for occasions like this, rarely anything else. Kaya hindi na bago ito kay Fae. “Hindi ka ba nilalamig?” tanong ni Fae habang nakasunod na sa likod ng dati niyang asawa. “Hindi.”Pagkatapos noon ay nilamon na sila ng katahimikan. As they passed the wedding venue where Lia had walked down the aisle earlier that day, people were still busy cleaning up. Napangit

PAWISAN ANG MUKHANG napasandal si Fae sa pader ng ilang sandali upang humugot ng lakas. Kung hindi niya gagawin iyon ay tiyak matutumba siya at mas delikado iyon para sa kanya. Nangunyapit siya dito habang mabagal ang kanyang lakad pabalik ng private room. Natigilan lang siya nang mayroong tumawag. “Felicity?” Si Stephan iyon kahit hindi niya lingunin. Malalaki na ang hakbang nitong lumapit para suportahan lang at alalayan ang katawan niya.“Lasing ka ba?”     Iyon lang ang naisip ni Stephan dahil mukha itong nanghihina noon at humahapay-hapay. “No, just an upset stomach.”“Hindi ka pa rin magaling? Didn't you have a full physical exam before? What's wrong with your stomach? Why haven't you treated it?”Sunod-sunod ang tanong ni Stephan kaya sunod-sunod din ang iling ng ulo ni Felicity. “Nothing serious, just gastritis. Minsan nakakaramdam ako ng pagkahilo at pagsusuk