All Chapters of Owned by the Billionaire's Dirty Alter Ego (SPG): Chapter 81 - Chapter 90

May mga narinig pa akong sinabi niya na hindi ko na masyadong maintindihan. He's probably talking to Sandy, his fiancé. Puwede naman na niya akong iwanan dito at puntahan ang girlfriend niya, bakit ganon pa ang sinabi niya?"How are you feeling? Are you sure you don't want me to take you home?" Marahan niyang tanong sa 'kin at tiningnan ako nang mataman pagkatapos ng tawag na iyon.Umiwas ako ng tingin sa kaniya at mas niyakap pa ang blazer ko sa akin. "I'm fine, Sir. May susundo na sa 'kin.""Why are you still here? Buong akala ko ay nakauwi ka na pagkatapos kong sabihin sa 'yo na puwede ka nang umuwi and then I saw you earlier walking out of the office building. What are you still doing here?" Seryoso niyang tanong.My heart throbbed of anxiousness when I remember the reason why I'm still here. Iyon ay dahil hinintay ko pa siyang makaalis. Bakit nga ba nandito pa rin siya?"Wala ka na ro'n. Iwan mo na ako rito. May susundo naman sa 'kin," walang gana kong sagot at tumayo na. Hindi k

Mabilis na lumingon sila sa akin at napamura nang makita ako."Tati! Oh, my God! Buti naman ay dumalaw ka. Shit!" Halos hiyaw ni Lorry at sinugod ako ng yakap. Si Serene ay agad na umangkla sa braso ko."Gago! Namiss ka namin. Kumusta ka na?" Tanong niya kaya humalakhak ako."Magkakasama lang tayo noong nakaraang araw. Huwag kayong OA. May kailangan lang akong sabihin kay Sir Alexander. Nandiyan ba?""Damn, girl. Mukhang invested na invested ka na sa trabaho mong 'yan, a. Anong balita? Kumusta ang pakikipaglandian mo kay Jackson?" Tanong ni Lorry kaya humiwalay na ako sa kaniya at nagsimulang maglakad."I'm not flirting with him, Lorraine. Trabaho lang," paiwas na sagot ko sa kaniya. Narinig ko ang ngisi ni Serena."Ows? Ba't namumula ka? Kaya siguro hindi ka na madalas pumunta rito dahil nag e enjoy ka sa office ni Jackson," pag gatong pa ni Serena kaya napailing na lang ako."Ewan ko sa inyo. Let's just talk later. Wait for me," nagmamadaling kong sinabi at lumiko na sa may hallway

Muli ko siyang binalingan. Ramdam ko ang pag uumapaw ng galit sa puso ko na kanina naman ay wala pa. Hindi ko siya maintindihan! Bakit bigla-bigla niya itong binabanggit at sa ganitong sitwasyon pa?!"Wala na akong pakialam pa sa nangyari noon, Jackson. It was all in the past! Kinalimutan ko na 'yon. I didn't mind it all dahil totoo naman ang mga sinabi mo, that I was once a whore. I was just your experience. Halos lahat ng lalaking nakasalamuha ko ay gano'n ang sinabi sa 'kin and that is fine! I don't care! Now, leave me alone!" Hiyaw ko sa kaniya at tinulak pa siya.My heart sank. Pakiramdam ko ay may sumasakal na naman sa 'kin. Pakiramdam ko ay nadudurog na naman ang puso ko. Sa lahat ng ayaw ko ay babanggitin ng kung sino ang nakaraan ko dahil nadudurog pa rin ako sa tuwing naaalala ko ang lahat ng nangyari sa akin noon. Walang kahit isa ang may alam kung paano ko nilaban ang buhay ko nang mga panahon na 'yon. I barely survived that time! I almost lose myself. I went crazy at kahi

"Wala," tipid na sagot ko at pumikit habang nakasandal ang ulo ko."Am I giving you a hard time? You look tired." Untag niyang muli sa 'kin.Kinagat ko ang ibabang labi ko kasabay ng naramdaman kong kirot sa puso ko. Tila gusto kong maiyak. Tila gusto kong sumabog nang mga oras na iyon dahil sa halo-halong emosyon.Nang sabihin sa 'kin iyon ni Lex kanina ay konsensya ang una kong naramdaman at alam ko kung para kanino iyon. It's because of him. Alam niya bang si Papa ang rapist ni Jamilah noon pa man? Kaya ba nagawa niya akong paikutin nang paulit-ulit? At ngayong bumalik ako upang singilin siya, saka ko lang ito malalaman kasabay ng prosesong ginagawa ko para pabagsakin siya.Ngayon pang may hawak na akong ebidensya tungkol sa tinatago niyang kaso. Ilang kibot na lamang ay puwede ko nang ibigay ito kay Sir Alex at maaari na siyang bumagsak nang tuluyan. But why do I feel suffocating every time I think about that? Pakiramdam ko ay sinasakal ako at ang bigat-bigat sa dibdib."I-I'm fin

"Then you have no more reason for bugging me like this, right? I still want to congratulate you for reclaiming your inheritance. Good for you dahil kung hindi, saan ka na lang pupulutin ngayon, e wala namang may gustong makipagkaibigan sa 'yo. I'm sure you know why," walang gana kong sabi sa kaniya. Nakita ko pa ang pinaghalong galit at sakit sa mga mata niya bago ako tuluyang mag walk out.Muntik pa akong mapaatras nang makita ko si Jackson na nakatitig sa 'kin at tila kanina pa ako hinihintay. I just shrugged it off and went to his office to drop the papers that needed his sign."I thought Astrid is your best friend. What happened to the both of you?" Bungad kaagad sa 'kin ni Jackson nang maupo siya sa swivel chair at sinimulang titigan na naman ako."Hindi na, matagal na," tipid na sagot ko sa kaniya at agad na nag iwas ng tingin."May I know why?"I raised a brow on him. "As if you didn't know why.""That's why I'm asking, Tatiana, dahil hindi ko naman talaga alam kung bakit," ani