บททั้งหมดของ อดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย: บทที่ 121 - บทที่ 130

ประตูเพนท์เฮ้าส์หรูถูกเปิดออก ก่อนที่ร่างสูงโปร่งของเจ้าของห้องจะเดินเข้ามาพร้อมกับลูกน้องคนสนิท เสื้อสูทถูกถอดทิ้งที่ห้องนั่งเล่นเพราะเพิ่งกลับมาจากสถานที่สกปรก กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดลงจากด้านบนทีละเม็ด แล้วถอดวางพาดกับเก้าอี้ใกล้ห้องนอน “นายคิดจะปล่อยมัน?” ดีนส์ถามเจ้านายตนเอง เพราพอ่านเกมออกต

(เดี๋ยวโทรหาตอนดึก) “ห้องที่บ้านมันไม่เก็บเสียงนะ” เธอพูดดักทางเขา (คอลได้ แต่ห้ามครางใช่ไหม) นักศึกษาสาวพยักหน้าสำทับสิ่งที่เขาพูด แม้มองไม่เห็นใบหน้าตนเองยามที่ แต่มั่นใจว่ามันกำลังแดงด้วยคำพูดลามกที่เหมือนเรื่องปกตินั้น (นอนพักอีกหน่อย ฉันไปทำงานก่อน) “อือ ตั้งใจทำงานนะคะ” หลังจากปิด

@โรงแรมหรูใจกลางกรุง ตั้งแต่ที่เท้าเรียวแตะลงที่หน้าโรงแรมหรูใจกลางกรุง กระทั่งเดินตามดีนส์เข้ามาภายในลิฟท์โดยสารของโรงแรม ไม่มีนาทีใดเลยที่พริมโรสจะไม่รู้สึกประหม่าและตื่นเต้น บางทีก็คิดว่าตัวเองน่าจะมีปัญหาทางจิต แก้ผ้าต่อหน้าเขามาเป็นปีไม่เคยสะกดคำว่าอายถูก แต่พอเป็นการพบหน้ากันเท่านั้น กับตื

“เจ็บทีเดียว...” น้ำเสียงแหบพร่าพูดจบก็ก้มลงประกบริมฝีปากอวบอิ่มไว้ ปึก! เสียงกระทบกันของเนื้อขา พร้อมกับความรู้สึกฉีกขาดที่ส่วนบอบบางทำเอานักศึกษาสาวสะดุ้งผวา โชคดีที่มีมือใหญ่โอบกอดเอาไว้ไม่ให้เสียขวัญไปกว่านี้ สองมือของเขาประคองใบหน้าสวยเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้หลังจากถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง เสียงหอบห

พินิจสภาพร่างกายตนเองยามนี้ ไม่ต่างจากนางเอกหนังผู้ใหญ่ที่ดูมาเลย เรียวขาขาวสั่นเทาจนแทบควบคุมไม่ได้ แถมยังรู้สึกว่าจะไม่สามารถทรงตัวยืนขึ้นได้เลยด้วยซ้ำ รุนแรงใส่กันเกินไปไหมเนี่ย... “จะไปไหน...” ออกแรงจับข้อเท้าเล็กเอาไว้ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะลุกลงจากเตียง ชันศอกค้ำที่นอนในท่าตะแคง หั