บททั้งหมดของ อดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย: บทที่ 131 - บทที่ 140

นักศึกษาสาวครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา เม้มปากด้วยความเคยชินเป็นนิสัย ยามที่กำลังใช้สมองขบคิดเรื่องบางอย่าง คนที่กล้าใช้ปืนในที่สาธารณะไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย แถมยังสามารถปิดข่าวจนเธอแทบไม่อยากจะเชื่อว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอในคืนนั้น ปืนไม่ได้ถูกยิงออกไปเพียงหนึ่ง แต่ถึงสี่! คน

นักศึกษาสาวเดินออกจากห้องเรียน โดยมีเพื่อนสนิททั้งสองคนเดินขนาบ พะแพงประกบซ้าย ใบเตยประกบขวา พากันเดินไปนั่งพักที่ลานม้าหินอ่อนที่ประจำ ที่มักจะพากันไปนั่งเล่นหากไม่มีคนใช้งานอยู่ “แกไหวป่ะเนี่ย” ใบเตยมองใบหน้าซีดเซียวของเพื่อน ยกมือขึ้นเท้าสะเอวน้อยๆ ประกอบ “ไม่ได้อะไรขนาดนั้น” หญิงสาวยกมือขึ้น

“จะเป็นเด็กดีให้ฉันหรือเปล่า” เสียงทุ้มถามของออกมาอย่างมีนัยยะ จ้องลึกไปที่ดวงตากลมโตมีเสน่ห์ “ไม่เป็นเด็กดี...” กัดริมฝีปากยั่วยวน ขบเม้มทำรอยบนลำคอแกร่ง ก่อนจะเลียที่รอยช้ำนั้นจนชื้นแฉะ “จะเป็นเด็กดื้อ...อยากโดนลงโทษแรงๆ” มาเฟียหนุ่มยกยิ้มมองเด็กขี้ยั่วตรงหน้าอย่างพึงพอใจ หยัดกายอุ้มนักศึกษาสา

ผ่านมาหลายวันแล้วตั้งแต่อาเธอร์ถูกเซนปล่อยตัว พริมโรสไม่เจอหน้าอาเธอร์อีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น แต่หัวข้อการสนทนาเรื่องที่เขาหายตัวไปยังคงมีเป็นระยะ แม้ทางครอบครัวของเขาจะไม่ปริปากเล่าให้ใครฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใบเตยก็ใช้คอนเนคชั่นในมหาวิทยาลัยตัวเองเก็บข้อมูลเอามาเล่าให้เพื่อนอีกสองคนฟังไม่หยุด

“แฟนโรสเหรอครับน้องเตย” แทนคุณถาม เมื่อรุ่นน้องสองคนเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ “ไม่รู้อะพี่แทน น่าจะคุยๆ กันอยู่มั้ง” เธอตอบรุ่นพี่ไปตามความจริง เพราะเพื่อนยืนยันมาว่าไม่ได้เป็นแฟนกับเซน แต่ก็มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน “เขาเป็นใคร ดูอันตรายมาก พี่เป็นห่วงโรส” “คุณเซนไม่ทำอะไรมันหรอก พี่ไม่ต้องห่วง เขารู้