บททั้งหมดของ อดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย: บทที่ 151 - บทที่ 160

ปิดทริปสุดท้ายของวันที่ไชน่าทาวน์ เดินซื้อของกินเล่นในย่านนั้น นั่งกินกุ้งย่างเสียบไม้กับน้ำจิ้มเด็ดจากร้าน ซึ่งน้ำจิ้มที่ให้มาเป็นน้ำจิ้มถั่วแบบหมูสะเต๊ะ ถ้าได้น้ำจิ้มซีฟู้ดจากไทยแลนด์น่าจะแซ่บนัวกว่านี้ แล้วก็มาจบที่การดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืน ที่ร้านนั่งดื่มชั้นดาดฟ้า มองบรรยากาศรอบข้างที่ตก

สายแล้วแต่พริมโรสและเซนยังคงนอนเล่นอยู่บนเตียง แม้จะลืมตาตื่นได้ราวครึ่งชั่วโมงแล้วก็ตาม คนตัวเล็กสวมชุดนอนสายเดี่ยว นอนคว่ำคุยแชตกับเพื่อน ส่วนมาเฟียหนุ่มก็นั่งพิงหัวเตียง สูบบุหรี่มองเธอเงียบๆ ในแชตที่เงียบเหงามาสามวัน กลับไหลเป็นน้ำทันทีที่หญิงสาวส่งรูปเธอกับเขาไปยูนิเวอร์แซลด้วยกันลงกลุ่ม Pa

"เขาจะมาเหรอคะ" เธอเอ่ยถามขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าหล่อพยักหน้าแทนคำตอบ หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่าที่หูของเขาข้างหนึ่งกำลังสวมหูฟัง และเมื่อหันไปมองบอดี้การ์ดคนอื่น ทุกคนก็กำลังสวมหูฟังเช่นเดียวกัน "อย่ากลัว อย่าตกใจ" คำพูดเพียงเท่านี้ก็ทำให้พริมโรสเข้าใจ มือเรียวใช้ช้อนตักเค้กทานเงียบๆ เพื่อระงับ

[Primrose Talks] ตั้งแต่กลับมาจากสิงคโปร์ ฉันก็แทบไม่ได้กลับคอนโดตัวเองเลย เซนให้ฉันพักอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์กับเขา ไปรับไปส่งฉันที่มหาวิทยาลัย จนฉันอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปถามพี่ดีนส์ในตอนที่เขาไม่อยู่ "ช่วงนี้เซนทำงานบ้างไหมคะ" ฉันถามเขาระหว่างที่เรานั่งอยู่ในครัวรอเจ้าของห้องแต่งตัวไปทำงาน "ค

[Primrose Talks] ตอนนี้เกือบสี่โมงเย็นแล้ว แต่ยังไม่มีท่าทีว่าเซนจะมารับฉันอย่างทุกครั้ง อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นประชุมบอร์ดบริหารอย่างที่เขาว่า และพ่อของเขามาหาด้วยตนเอง ฉันเพียงแต่ส่งข้อความหาเขาเท่านั้น ไม่กล้าโทรไปรบกวนในเวลางาน แต่ถึงตอนนี้ เขาก็เพียงอ่าน แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา "ให้ลุงบุญไป