Semua Bab So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5): Bab 111 - Bab 120

Chapter 5“ตกลงไหมครับ” เปรมเลิกคิ้วถาม แล้วแสยะยิ้มออกมา“อืม ตกลง”“ห้าปี” ห้าปีที่ว่าก็คือสัญญาซื้อขายระหว่างกัน แบบซื้อผูกขาดเจ้าเดียวกับบริษัทเปรมเท่านั้น“เดือนต่อเดือน” คิมหันต์ยังคงต่อรอง“ห้าปีครับ” เปรมยังคงยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"....." คิมหันต์มองเปรมนิ่งๆพักหนึ่ง ก่อนจะตอบรับข้อตกลงของเปรม “เออ!” “เฮ้อ มึงไปเอาสัญญามาสิ” เปรมเอ่ยสั่งลูกน้องเสียงเข้ม ดีนะที่เขาเก็บเอกสารทั้งหมดไว้ที่นี่“อย่ามาจับ!!” พริกหวานสะบัดหน้าหนีจากมือของปืนที่จับแก้มของเธอ“ไอ้สัด! อย่ายุ่งกับเธอ!” คิมหันต์ตะคอกด่าปืนอย่างเดือดดาล เขาอยากยิงพวกมันทิ้งเรียงตัวเหลือเกิน"หึ.." ปืนแสยะยิ้มอย่างไม่ใส่ใจกับคำสั่งของคิมหันต์นัก"อย่าทำให้เสียเรื่องไอ้ปืน" เปรมบอกปืนน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะยกมือไล่ให้ปืนถอยห่างจากพริกหวาน“มึงรีบเอาสัญญามาสักทีไอ้เปรม” คิมหันต์พูดด้วยแววตาไม่พอใจ"นี่ครับสัญญา เซ็นเลยครับคุณคิม” เปรมพูดจายียวน เมื่อได้เอกสารจากลูกน้องของเขา คิมหันต์รับเอกสารมา เขาชะงักนิ่งเสี้ยววิ ก่อนจะตวัดลายเซ็นลงในสัญญาฉบับนั้น แล้วเดินเข้าไปดึงพริกหวานมาไว้ในอ้อมกอด “ฮึก! พี่คิม” พริกหว

Chapter 7“หนูมาได้ยังไง” คิมหันต์มองเด็กสาวด้วยแววตาสงสัยว่าพริกหวานมาที่มหา’ลัยทำไมกัน? อีกทั้งเวลานี้ก็ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียนของเด็กนักเรียนด้วย แต่ทำไมเธอถึงได้หนีเรียนออกมาเช่นนี้ เธอชักจะเกเรใหญ่แล้ว มิหนำซ้ำยังสวมใส่กระโปรงสั้นจู๋ จนเขาอยากเอาไม้เรียวฟาดก้นไปสักที“หนูนั่งรถแท็กซี่มาค่ะ” พริกหวานขยับเดินเข้าไปใกล้คนตัวสูง เธอเอาแขนเรียวคล้องแขนแกร่ง พร้อมกับช้อนตามองสุดหล่อของเธอด้วยแววตาสั่นระริกไปด้วยคำถามที่ค้างคาใจ“แล้วมาทำอะไรที่นี่ หนูหนีเรียนเหรอ?” น้ำเสียงนุ่มทุ้มอ่อนโยนเอ่ยถามเด็กสาวที่กอดแขนของเขาไว้แน่นด้วยท่าทีแสดงความเป็นเจ้าของ“เลิกถามเรื่องเรียนก่อนค่ะ หนูมีเรื่องสำคัญจะถามพี่คิม” พริกหวานดึงคิมหันต์เดินออกจากกลุ่มเพื่อนของเขา ก่อนจะผละมือออกจากแขนแกร่ง จากนั้นเธอก็ล้วงหยิบมือถือในกระเป๋า นิ้วเรียวเล็กสไลด์หน้าจอมือถือ เลื่อนเข้าโพรไฟล์ของเขาในไอจีที่มีหญิงสาวนางหนึ่งแท็กมาหาเขา มันเป็นรูปคู่ที่ยืนข้างกัน โดยที่คิมหันต์ใส่ชุดกีฬา หญิงสาวคนนั้นยืนข้างๆ ดูยังไงก็เหมือนเอฟซีมาขอถ่ายรูปกับคนหล่อๆ เธอน่ะคิดแบบนั้น แต่มันดันไปสะดุดตาแคปชันที่แค่อ่าน แล้วรู้สึกเจ็บจี

Chapter 9“คงพอดีแหละเนอะ ก็พี่เคยวัดไซซ์มากับมือ” เขายังคงพูดไม่หยุด อีกทั้งยังยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ยักคิ้วหลิ่วตาให้เธออีกด้วย“งื้อ พี่คิม”“เขินจนตัวแดงหมดแล้ว ปะๆ งั้นเรากลับบ้านกัน” คิมหันต์จับมือหญิงสาวเดินออกจากห้องพิเศษของโรงพยาบาลเอกชน“พี่คิมจะพาหนูไปไหนคะ” พริกหวานเอ่ยถามขึ้น เมื่อเขาไม่ได้พาเธอไปส่งที่เพนต์เฮาส์ แต่ขับรถมุ่งหน้าไปทางชลบุรี“กินข้าว”“กินข้าวเหรอคะ?” กินข้าวมันจำเป็นต้องไปไกลขนาดนี้ไหม เธอบ่นเขาอยู่ในใจ“พาเด็กน้อยไปบำบัดใจที่เจอเรื่องร้ายๆ มาเมื่อคืน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงละมุน โดยที่เขาหันหน้าไปโฟกัสที่ถนนหนทางพริกหวานแอบมองใบหน้าหล่อเหลาครั้งที่ร้อยของวัน โดนเขาตกครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่แบบนี้ เขาจะรู้ตัวไหมนะว่าเขามีอิทธิพลกับใจของเธอมากขนาดไหน“พี่รู้ครับว่าพี่หล่อ”“มั่นใจเกิน” พริกหวานพูดแก้เขินที่แอบมอง จนเขารู้ตัว“หรือหนูจะตอบว่าไม่จริง”“ก็จริง พี่หล่อมาก” พริกหวานตอบน้ำเสียงแผ่วเบา "หึ.." คิมหันต์กดยิ้มมุมปาก ผละมือข้างซ้ายออกจากพวงมาลัยรถ แล้วยื่นมือไปบีบแก้มนิ่มเบาๆพริกหวานจึงจับมือข้างซ้ายของเขามากุมจับไว้เนียนๆ แล้วหันหน้าออกไปมองนอก

Chapter 11พริกหวานแอบมองเบ้าหน้าฟ้าประทานลูกรักของพระเจ้าที่มอบแต่ความหล่อเหลามาให้เขา องค์ประกอบบนใบหน้าของเขามันดูรับกันไปหมด จมูกโด่งคมสันเป็นธรรมชาติ คิ้วเข้มเรียงกันสวย ปากหยักได้รูปที่แสนดุร้ายเวลาไม่พอใจการแอบรักมันมีหมดอายุไหมนะ ทำไมเธอถึงได้ตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ซ้ำๆ ทั้งที่ผ่านมาเธอปิดใจถอยห่างจากเขาตั้งหลายปี แต่พอเขากลับเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง ใจของเธอมันเต้นโครมครามสั่นไหวไปหมดทั้งใจ “แอบมองพี่เหรอเด็กน้อย” เสียงแซวทำให้คนแอบมองสะดุ้งตกใจเล็กน้อย“ปะ...เปล่านะคะ หนูไม่ได้แอบมองพี่คิมซะหน่อย” พริกหวานรีบแก้ตัวด้วยความเขินอาย ก็เห็นเขาโฟกัสมองแต่ถนนหนทาง ไม่คิดว่าเขาจะรู้ตัวว่าเธอแอบมองเขาอยู่ นี่ถ้าเขารู้ความคิดของเธอด้วย เขาจะหัวเราะเยาะเธอไหมนะ“แก้ตัวเสียงสั่นเชียว” เขาผละมือข้างซ้ายออกจากพวงมาลัยรถ แล้วยื่นมือไปขยี้เส้นผมของหญิงสาวอย่างมันเขี้ยวกับความเลิ่กลั่กของเธอ“อื้อ...อย่าแกล้งหนู เดี๋ยวผมเปียหนูหลุด” พริกหวานจับมือสากผละออกจากหัว แล้วสอดมือประสานกับมือของเขา หญิงสาวเบือนหน้าหนีหันไปอีกฝั่งด้วยใบหน้าร้อนผ่าว ก่อนจะชิ่งหลับตา แต่ถึงเขินขนาดไหน ก็ยังไม่ยอมปล่

Chapter 13บรืนนนนน!เสียงรถเบนต์ลีย์ขับโฉบเฉี่ยวเข้ามาบริเวณบ้านของคิมหันต์ ก่อนที่เจ้าของรถจะเดินเข้ามารวมกลุ่มกับเพื่อนของเขาที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน"โทษทีว่ะ พอดีเมียงอแงยิ่งกว่าลูกสาว" รันเวย์ที่มาถึงเป็นคนสุดท้ายในเวลาสองทุ่มครึ่งเอ่ยขอโทษเพื่อนอย่างว่าไปที"ที่จริงแล้วมึงมีลูกสาวสามคนไอ้เวย์" ไรเฟิลประชดรันเวย์ตามประสาของเขา รันเวย์ยักไหล่อย่างไม่ได้ใส่ใจกับคำประชดของไรเฟิลมากนัก ก็เขามีเมียคนเดียว เขาจะโอ๋จะเอาใจมันก็ไม่แปลก กลับมีความสุขด้วยซ้ำที่ได้ตามใจเมีย"เออ เลิกสนใจเรื่องของกูก่อนเถอะ มันมีเรื่องที่น่าสนใจกว่าเรื่องของกูเยอะ เมื่อกี้กูขับรถสวนกับน้องพริกหวานตรงทางเข้าโครงการหมู่บ้านมึงน่ะไอ้คิม" รันเวย์มองไปที่คิมหันต์อย่างจับผิด"ก็น้องเมียของมึงพึ่งขับรถออกจากบ้านไอ้คิมไปเมื่อกี้นี้เอง ที่ไอ้คิมบอกพวกเราว่าติดธุระ ธุระของมันก็คือน้องพริกหวานนี่แหละ" ไรเฟิลรีบอธิบายให้รันเวย์หายข้องใจทันที ก่อนจะหันไปยักคิ้วใส่คิมหันต์อย่างกวนๆ"มึงพลาดช็อตเด็ดแล้วไอ้เวย์ ไอ้คิมกำลังจะเคลมน้องเมียของมึง นี่คงค้างกลางอากาศอยู่มั้ง" บิ๊กบอสหลุดขำออกมาอย่างสะใจ แล้วมองไปที่เป้ากางเกงคิม