All Chapters of So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5): Chapter 161 - Chapter 170

Chapter 55พริกหวานวางมือถือไว้ปลายเตียง เธอเดินไปห้องแต่งตัวอีกรอบ แล้วหมุนตัวรอบกระจกอีกครั้ง พริกหวานยิ้มหวานใส่กระจกอย่างมีความสุข ก่อนจะกลับมาห้องนอน แล้วหยิบมือถือมาเปิดอ่านนิยายรอเขาไปพลางๆ แต่อาจจะเป็นเพราะเธอตื่นเต้นแน่ๆ จึงไม่มีสมาธิอ่านนิยายเลยสักนิด พอไม่สามารถโฟกัสในการอ่านได้ พริกหวานจึงเปิดซีรีส์ดูแทน แต่ดูไปไม่ถึงสิบนาทีมันกลับไม่อินในสิ่งที่เธอดู หรืออาจจะเป็นเพราะใจเธอจดจ่อรอเขามากเกินไปพริกหวานจึงสไลด์หน้าจอเข้าแอปไอจี ตาเธอร้อน ต่อมอิจฉาก่อตัวขึ้นทันที เมื่อเห็นคู่รักคนอื่นโพสต์สถานที่ไปสวีตเต็มไปหมด เดี๋ยวเถอะรอเธอก่อน เดี๋ยวเธอจะจัดชุดใหญ่ไฟกะพริบให้ดู จะเอาให้ร้องหูยอิจฉาไปถึงดาวอังคารเลยเธอเลื่อนเล่นมือถือด้วยใจที่เลื่อนลอย จากหนึ่งทุ่มเป็นสองทุ่มจนกระทั่งสามทุ่มก็ยังไม่เห็นแฟนหนุ่มโทรมา พริกหวานจึงกดโทรหาเขาอีกครั้ง“พี่คิมอยู่ไหนคะ ยังประชุมไม่เสร็จอีกเหรอคะ” น้ำเสียงเริ่มน้อยใจ(พี่อยู่โรงพยาบาลครับ รุ่นน้องเกิดอุบัติเหตุ)“รุ่นน้องคนไหนคะ? แล้วพี่อยู่โรงพยาบาลที่ไหน หนูจะได้ไปหา...”(หนูรอพี่ที่เพนต์เฮาส์นั่นแหละ เดี๋ยวพี่จะรีบกลับ)“โอเคค่ะ ดูแลตัวเองด้ว

Chapter 57“โอ๊ยยยย! คำพูดบอกถึงตัวตนแกมาก พี่คิมรู้ไหม ว่าแกเป็นคนทะลึ่งแบบนี้” วิกกี้ถามไปหัวเราะไปกับคำพูดของพริกหวาน“จะเหลือเหรอ เขายังเคยแซวฉันเรื่องดูคลิปโป๊ช่วงสอบไฟนอลเมื่อปีที่แล้วอยู่เลย ตอนนี้นะเวลาฉันอยากดูคลิปไอ้นั่นน่ะ ฉันชวนเขาดูด้วยเลยจ้า”“พอดูกับพี่เขา แกดูจบคลิปบ้างไหม” โมนาเท้าคางถามอย่างสนใจด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มมีเลศนัย“ไม่จบ แต่เสร็จแทน” พริกหวานปิดปากหัวเราะอย่างมีจริต“จ้า แหมๆ เบาค่ะเบา" โมนาอยากจะแหมให้กับเพื่อนสาว"อุ้ย! อาหารมาแล้ว น่ากินทั้งนั้นเลย” วิกกี้เอามือลูบปาก เมื่อมีแต่อาหารน่ากิน“ลุยกันเลยเรา” พริกหวานตักลาบปลาหมึกกินคำแรก แล้วยกนิ้วโป้งให้สองนิ้ว “หูย อร่อยมาก”“มิน่าล่ะคนถึงมากินกันเยอะ” วิกกี้เอ่ยขึ้น เพราะเป็นร้านเปิดใหม่ที่มีคนแห่มากินเยอะมาก อีกทั้งรีวิวเพจก็ดีจากนั้นสามสาวก็กินไปด้วยเมาท์ไปด้วย กลายเป็นเมาท์กันยาวกว่าจะได้เช็กบิลออกจากร้านก็ประมาณทุ่มหนึ่ง“พวกแกกลับกันเลยนะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหาพี่คิมที่บริษัทหน่อย” พริกหวานเอ่ยบอกเพื่อน เพราะตอนขามาที่นี่อาศัยรถวิกกี้มา“อ้าว แฟนแกมาทำงานที่สาขานี้เหรอ” โมนาเอ่ยถาม พลางมองไปที่ตึกบีเค

Chapter 59 หญิงสาวใบหน้าขาวซีด ปรือตาตื่น กะพริบตาสู้แสงที่เล็ดลอดผ่านเข้ามาภายในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวสะอาดตา พริกหวานยกมือข้างซ้ายขึ้นในระดับสายตา แล้วมองหลังมือที่ถูกเจาะให้น้ำเกลือ “ตะ...เตอร์” พริกหวานเอ่ยเรียกพี่ชายฝาแฝดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง“เฮ้ย ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้างวะ ปวดหัว ปวดตัว ปวดตรงไหนหรือเปล่า” พัตเตอร์ลุกพรวดจากโซฟา แล้วเข้ามานั่งเก้าอี้ข้างเตียงคนป่วยด้วยความเป็นห่วง เมื่อคืนเขาเข้ามาเพนต์เฮาส์ในเวลาเที่ยงคืน ประจวบเหมาะกับที่คิมหันต์อุ้มพริกหวานออกมาจากห้องพอดีด้วยสภาพที่ไข้ขึ้นสูงสามสิบเก้าองศา แล้วพูดพึมพำแบบไม่รู้สึกตัว“ขอน้ำหน่อย” พริกหวานพูดออกมาแทบไม่มีเสียง“โอเค ได้ๆ” พัตเตอร์รีบรินน้ำใส่แก้ว ก่อนจะปรับเตียงให้อยู่ในระดับกึ่งนั่งกึ่งนอน จากนั้นพัตเตอร์ก็หยิบหลอดใส่แก้ว แล้วยื่นแก้วน้ำไปตรงหน้าพริกหวานพอเห็นว่าพริกหวานดูดน้ำจนหมดแก้วเหมือนคนกระหายน้ำ พัตเตอร์ก็เอ่ยถามพริกหวานทันที “เอาน้ำอีกหรือเปล่า” “ไม่เอาแล้ว ว่าแต่ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ที่นี่”“ไข้แดกมึงอะดิ ดีนะที่เฮียคิมมาหามึง ถึงได้พามึงมาส่งโรงพยาบาล ไม่งั้นมึงคงได้นอนช็อกตายคนเดียวบนเตียงไปแล้ว ไม

Chapter 61วันต่อมาหลังจากคิมหันต์เคลียร์ค่าใช้จ่ายกับทางโรงพยาบาลเสร็จแล้ว คิมหันต์ก็โอบกอดไหล่บางของแฟนสาวเดินออกจากโรงพยาบาล ในขณะที่กำลังเดินไปลานจอดรถ กลับมีหญิงสาวหน้าตาสวยหวานที่กำลังจะเดินเข้าไปในตึกโรงพยาบาลหยุดทักทายคิมหันต์ด้วยน้ำเสียงตกใจ“อ้าว พี่คิมเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” ลลิณเอ่ยถามด้วยสีหน้าอย่างตกใจที่แฝงความเป็นห่วงเป็นใยแบบสุดๆ“พริกหวานไม่สบายน่ะ” คิมหันต์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย“อ๋อ ลิณตกใจหมดเลยค่ะ นึกว่าพี่คิมไม่สบายซะอีก” ลลิณถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วยิ้มเจื่อนให้คิมหันต์ ก่อนจะหันมาพูดกับพริกหวาน “หายดีแล้วใช่ไหมคะน้องพริกหวาน ขอให้หายไวๆ นะคะ” ลลิณยิ้มอย่างเป็นมิตรให้พริกหวาน แต่ทว่าพริกหวานกลับรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้มันยิ้มไม่ถึงดวงตาตามที่ลลิณพยายามแสดงออกมา“ขอบคุณมากๆ นะคะ แต่หวานหายดีแล้ว ไม่ต้องอวยพรหรอกนะคะพี่ลลิณ” พริกหวานตอบกลับนิ่มๆ ด้วยท่าทีสบายๆ แต่ทว่าคนฟังกลับได้ยินเป็นคำพูดที่เชือดเฉือน“ไม่เป็นไรก็ดีแล้วค่ะ” ลลิณยังคงยิ้มสู้แฟนใหม่ของคิมหันต์ที่พร้อมจะประกาศเป็นศัตรูกับเธอ“ไปกันเถอะค่ะพี่คิม หนูอยากนอนกอดแฟนจ๋าแล้ว” พริกหวานพูดอ้อนๆ แล้วกอดแข

Chapter 63วันต่อมา… “เหี้ย! โคตรร้อนเลยว่ะ แต่เพื่อน้องดามิกูทนได้” เสียงพัตเตอร์บ่นขึ้น ในขณะที่พริกหวานกำลังเดินออกจากห้องส่วนตัวในเวลาสิบโมงเช้า ส่วนคิมหันต์ที่มาค้างกับเธอเมื่อคืนออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว และในวันนี้เธอก็ไม่มีเรียน อีกทั้งเทอมนี้ลงแค่ไม่กี่หน่วยกิตก็เลยสบายๆ หน่อย“เฮ้ยๆ น่ารักอะ ทำไรกัน” พริกหวานยิ้มกว้างวิ่งลงบันไดจากชั้นสองไปหากลุ่มแก๊งของพัตเตอร์ด้วยแววตาเป็นประกายวาววับ ที่เห็นพวกเขากำลังใส่ชุดมาสคอตกันอยู่ โดยที่พัตเตอร์กับดินแดนสวมชุดหมีบราวน์ ส่วนวายุใส่ชุดมาสคอตกระต่ายสีขาว“พวกกูจะเซอร์ไพรส์วันเกิดหลานสาวไอ้วายุที่โรงพยาบาล” พัตเตอร์ตอบไปด้วยถอดชุดมาสคอตออกจากตัวไปด้วย“ไปด้วยกันไหมพริกหวาน เหลือชุดมาสคอตกระต่ายอีกชุดหนึ่ง” วายุเอ่ยชวนพร้อมบุ้ยปากให้พริกหวานมองไปที่ชุดมาสคอตที่ว่างอยู่อีกชุด“ไปด้วยกันดิ ถือว่าทำเพื่อน้องดามิให้มีกำลังใจสู้กับโรคร้าย” พัตเตอร์เอ่ยชวนพริกหวานอีกคน เพราะไหนๆ ไอ้วายุก็เช่าชุดมาเกิน“อ้าว เกิดอะไรขึ้นกับน้องดามิอะ?” พริกหวานเอ่ยถามอย่างสงสัย เธอเคยได้ยินพัตเตอร์พูดถึงหลานสาววายุอยู่บ้าง“น้องเป็นมะเร็ง พึ่งตรวจเจอ” วายุแส