All Chapters of So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5): Chapter 181 - Chapter 190

Chapter 75PART คิมหันต์@บ้านไรเฟิล “มึงบ้าเปล่าไอ้คิม น้องพริกหวานเขาปิดเครื่อง มึงจะโทรกี่ครั้งก็โทรไม่ติดหรอก” ไรเฟิลพูดแบบเหนื่อยหน่ายใจ ตั้งแต่คิมหันต์มาถึงบ้านของเขาก็เอาทั้งมือถือของเขาและณิชาโทรหาพริกหวานอยู่แบบนั้น แต่ทว่าปลายทางกลับไม่มีสัญญาณตอบรับ อีกทั้งพอได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด เขาคิดว่าการที่คิมหันต์ยื่นมือเข้าช่วยเหลือลลิณมันเกินขอบเขตไปหน่อย ก็น่าจะรู้อยู่ว่าแฟนใหม่กับแฟนเก่าเป็นอะไรที่ไม่ถูกกัน “เผื่อว่าเมียกูจะเปิดเครื่องแล้วไง” คิมหันต์ตอบกลับไรเฟิลพร้อมกับกดโทรออกหาพริกหวานไปด้วย ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น แค่เข้าไปหายังยากเลย ขอแค่ได้ยินเสียงแฟนสาวสักนิดก็ยังดี ไม่รู้ป่านนี้เธอจะเป็นยังไง เขาโกรธตัวเองที่ทำให้เธอเสียใจแบบนี้“ตอนมีน้องอยู่ มึงก็ไม่รักษาให้ดี”“ตอนน้องอยู่กับกู กูดูแลเธออย่างดี”“ดูแลอย่างดีของคิมหมายถึงยังไงเหรอ? ดูแลน้องให้กินอิ่มนอนหลับใช่ไหม? แล้วทางด้านจิตใจกับความรู้สึกดูแลดีด้วยหรือเปล่า?” ณิชาถามอย่างใจเย็น แต่ทว่าเธอกลับมองคิมหันต์ค่อนข้างดุและซีเรียส“...”“การที่คิมเริ่มต้นด้วยการโกหก การแอบทำอะไรลับหลัง และการที่คิมทำเหมือนแฟนเก

Chapter 77วาโยและพัตเตอร์วิ่งออกมาจากห้องรับแขกมาที่บันไดบ้านพร้อมกันด้วยสีหน้าตื่นตกใจ พัตเตอร์รีบปรี่ตัวเข้ามาอุ้มพริกหวานไว้ในอ้อมแขน ตอนนี้พริกหวานหมดสติไปแล้ว“พาน้องไปขึ้นรถเร็ว ป๊าจะพาน้องไปหาหมอ” วาโยรีบเอ่ยบอกพัตเตอร์ทันที ถึงพริกหวานจะแค่เป็นลม แต่ทว่าวาโยต้องการพาพริกหวานไปรักษาสภาพจิตใจและร่างกายด้วย เพราะสัปดาห์ที่ผ่านมาพริกหวานอุดอู้อยู่แต่ในห้อง จนเขากลัวว่าลูกสาวของเขาจะเป็นซึมเศร้า อีกทั้งไม่ค่อยกินข้าวอีก แต่พอกินอาหารเข้าไปกลับอ้วกออกมาหมด ลูกสาวของเขาถึงได้ดูซูบผอมแบบนี้ พอจะพามาหาหมอ พริกหวานกลับงอแงไม่อยากมาโรงพยาบาลเมื่อมาถึงโรงพยาบาลเอกชน พริกหวานก็ถูกส่งตัวเข้าห้องตรวจทันที โดยมีวาโย พลอยใส พัตเตอร์ โมนา และวิกกี้นั่งรออยู่ที่ห้องตรวจ และในเวลาต่อมาพริกหวานก็ถูกนำตัวไปพักฟื้นที่ห้องพิเศษวาโยและพลอยใสเข้าพบคุณหมอเพื่อฟังอาการของพริกหวาน เพียงไม่นานสามีและภรรยาก็ออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องพิเศษที่มีพัตเตอร์ โมนา และวิกกี้นั่งเฝ้าพริกหวานอยู่ภายในห้อง“หมอว่ายังไงบ้างป๊า ไอ้พริกมันเป็นอะไรป๊า ทำไมถึงหน้าเครียดแบบนั้น” พัตเตอร์เอ่ยถามด้ว

Chapter 79“กินข้าวเยอะๆ นะครับ พี่รักหนูนะ” คิมหันต์มองพริกหวานอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนที่จะเดินคอตกไปหาพ่อแม่ของเขา“ไม่ต้องรีบนะครับ ผมรอได้ ฝากดูแลน้องกับลูกผมด้วย” คิมหันต์เอ่ยบอกพ่อแม่ของเขาใบหน้าเศร้า ก่อนที่จะเดินไปรอที่รถ“สักมวนไหมวะ” รันเวย์ที่เดินตามเพื่อนออกมายื่นบุหรี่แก้เครียดให้คิมหันต์ “ไม่เอาว่ะ เมียกำลังท้อง ว่าจะงดบุหรี่แล้ว” คิมหันต์ส่ายหน้าปฏิเสธ“สู้ต่อไปนะมึง สักวันน้องคงใจอ่อนให้มึงบ้างแหละมั้ง”“นานเท่าไรกูก็รอได้ ที่พริกหวานเป็นแบบนี้ก็เพราะกู”“แล้วแฟนเก่ามึงล่ะ เคลียร์ยัง”“พ่อกูให้ลลิณออกจากงาน ตั้งแต่หลังวันเกิดเรื่องวันนั้นแล้ว”“แล้วมึงล่ะ”“กูไม่ได้ให้ความช่วยเหลืออะไรลลิณแล้ว กูไม่ยุ่งด้วยแล้ว ตอนนี้กูไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องอื่นหรอก ในหัวของกูมีแต่พริกหวาน แต่ตอนนี้กูกำลังจะเป็นบ้า ที่เมียไม่ให้กูเป็นพ่อของลูก” คิมหันต์ถอนหายใจยาวอย่างหนักใจและเครียดมากๆ“มึงอย่าพึ่งยอมแพ้สิวะ” รันเวย์ตบบ่าคิมหันต์เพื่อให้กำลังใจ“ลักพาตัวไปไว้ที่เกาะดีไหมวะ”“ไอ้สัด คิดได้นะมึง ลูกปืนจากพ่อตากู คงได้ลั่นไกใส่กบาลมึงก่อนน่ะสิ”“ทำยังไงดีวะ แม่ง” คิมหันต์นวดขมับด้วยสีหน้

Chapter 81 “จะกลับไปหาเขาหรือเปล่า” วายุเอ่ยถามหญิงสาวที่มองอดีตแฟนผ่านกระจกหลังรถน้ำตาซึม“เราไม่มีวันกลับไปหาเขาแล้วแหละ” ถึงตอนนี้เธอจะลืมเขาไม่ได้ แต่เธอจะไม่กลับไปหาเขาอีก ไม่ว่าจะตอนแอบรัก หรือตอนที่ได้เขาเป็นแฟน สุดท้ายตอนจบมันก็คือบทเดิมๆ ที่เป็นเธอต้องมาเสียใจทุกครั้ง “พี่คิมหันต์ไม่ใช่พ่อของลูกในท้องผู้หญิงคนนั้นนะ” วายุเอ่ยบอกพริกหวานถึงเรื่องราวที่เขาไปสืบมาจากประวัติคนไข้ในโรงพยาบาลของครอบครัวเขา วายุบอกพัตเตอร์เรื่องนี้ไปแล้ว แต่คิดว่าพัตเตอร์อาจจะไม่ได้บอกพริกหวานถึงเขาจะแอบชอบพริกหวาน แต่เขาก็ไม่อยากฉวยโอกาสเข้าไปแทรกกลางในตอนที่เธอกำลังมีปัญหากับคนรัก อีกทั้งดูก็รู้ว่าพริกหวานยังคงรักอดีตแฟนของเธออยู่มาก“ถึงเขาจะไม่ใช่พ่อของลูกในท้องลลิณ แต่เขาก็ให้ความสำคัญแฟนเก่าของเขามากกว่าชีวิตของเราซะอีก” พริกหวานกำมือแน่น แล้วจู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาเมื่อคิดถึงตอนที่เธอกำลังจะจมน้ำ“เฮ้ย เราขอโทษนะ ที่พูดให้หวานไม่สบายใจน่ะ” วายุรีบเปิดไฟเลี้ยวแล้วจอดรถข้างทางทันทีที่ทำให้พริกหวานร้องไห้ออกมา“อืม ไม่เป็นไรหรอก เราไม่ได้เครียดอะไร” พริกหวานยกมือเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วฝืนยิ้มให้วายุ

Chapter 83คิมหันต์ยกมือไหว้ผู้เป็นแม่ของพริกหวานด้วยความดีใจที่ท่านอนุญาตให้เข้ามายังบริเวณบ้านได้ อีกทั้งยังบอกให้เขาเดินไปยังสวนหย่อมข้างบ้าน พอเขาเดินมาถึงก็เห็นพริกหวานนั่งหันข้างอยู่บนเก้าอี้ม้าหินคนเดียว เมื่อได้โอกาสอยู่กับเธอเพียงลำพัง เขาจึงเดินไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าแฟนสาว ก่อนจะเข้าไปโอบกอดเธอไว้แน่น ใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าหาหน้าท้องนูนเล็กด้วยความคิดถึง สี่เดือนที่มีปัญหากัน เขาไม่เคยได้มีโอกาสกอดเธอเต็มรักแบบนี้สักที โคตรคิดถึงเธอเลย“ทำอะไรของพี่เนี่ย ปล่อยหนู!” พริกหวานเอามือดันไหล่คิมหันต์อย่างแรง แต่ทว่าเขากลับไม่ยอมปล่อย หญิงสาวจึงกำมือแน่นแล้วทุบกำปั้นลงกลางหลังของเขาเต็มแรงตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!“หนูบอกให้ปล่อยหนูไง อยากโดนทุบจนตายเลยใช่ไหม!” พริกหวานยังคงทุบกำปั้นลงบนหลังกว้างอยู่แบบนั้น ทุบจนมือเธอแดง แต่ทว่าคนหน้ามึนกลับไม่สะทกสะท้านอะไร“หนูจะทุบจะตีจะทำอะไรพี่ก็ทำเลย พี่ยอมหนูทั้งนั้นแหละ ขอแค่พี่ได้อยู่กับหนูก็พอ” เขาพูดทั้งที่ซุกหน้าอยู่ที่หน้าท้องของเธอ“จะมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตหนูอีกทำไม” พริกหวานงัดใบหน้าหล่อเหลาออกจากท้องให้เงยขึ้น จึงได้เห็นใบหน้าของเขาแดงก่ำ จม