Chapter 65"เฮียคิมทำเหี้ยอะไรวะ" พัตเตอร์ถอดหัวมาสคอตออก จะวิ่งถลาตามคิมหันต์ที่เดินออกนอกอาคารไปแล้ว แต่ทว่าพริกหวานกลับดึงพัตเตอร์เอาไว้อย่างแรง“มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ อาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น” ใจโง่ๆ สั่งให้คิดแบบคนขี้ขลาดที่ไม่กล้าเผชิญความจริง“มึงอย่าโง่เหมือนควายได้ปะ มีสมองอยู่บนหัว ควรเอาสมองมาใช้บ้าง อย่าเอาตีนมาคิดแทน พวกมันออกจากห้องสูติ เฮียประคองอีป้านั่นประคบประหงม มึงยังพูดว่าไม่มีอะไรอีกเหรอ?” พัตเตอร์พูดกับพริกหวานอย่างใส่อารมณ์จนเลือดขึ้นหน้า จนผู้คนในโรงพยาบาลหันมามองกันใหญ่"ไอ้เตอร์ มึงใจเย็น นี่มันโรงพยาบาล" วายุรีบปรามทันที ทั้งที่ตอนนี้ควรที่จะปลอบใจมากกว่าด่ากันเองพัตเตอร์เอามือลูบหน้าตัวเอง ลิ้นกระทุ้งกระพุ้งแก้มแล้วผ่อนลมหายใจเบาๆ เขาเงยมองเพดานสักพักหนึ่ง พออารมณ์คงที่เย็นลงแล้ว เขาพึ่งรู้ตัวว่าพูดแรงเกินไป ในขณะที่พริกหวานต้องการกำลังใจ“เออ ขอโทษนะพริกหวาน”“อืม ไม่โกรธหรอก รู้ว่าเป็นห่วง” พริกหวานเอ่ยตอบพัตเตอร์“แล้วมึงจะเอาไงอะ” พัตเตอร์ถามเสียงอ่อนลง“กลับบ้านกันเถอะ” พริกหวานพูดเสียงสั่นๆ แล้วเดินไปที่รถด้วยความรู้สึกวูบโหวง พอเดินมาถึงรถ เธอถ
Last Updated : 2026-01-05 Read more