ใต้เงาหลงเฟย のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

ประตูห้องสวีทชั้นสูงของโรงแรมหรูใจกลางเซี่ยงไฮ้ถูกเปิดออกด้วยเสียงเบา ๆ คะน้าเดินเข้ามาเป็นคนแรก ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างไม่ทันตั้งตัว ห้องโทนขาวเทา กว้างกว่าเพนส์เฮาต์บางมุมเสียอีก แสงไฟอุ่นตกกระทบพรมนุ่ม ๆ พื้นที่ด้านหน้าเต็มไปด้วยกระจกบานใหญ่ที่เผยวิวเมืองเซี่ยงไฮ้ยามค่ำแสงสีวิบวับเหมือนโลกอีกใบ

คะน้าก้าวออกมาจากตึกสูงพร้อมหลงเฟย ริมฝีปากยังเผลอยิ้มบาง ๆ จากคำชมที่ตัวเองไม่คิดว่าจะได้รับ ลมเย็นเฉียบของเซี่ยงไฮ้ปะทะหน้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอไม่สะดุ้งเท่าเดิมเพราะผ้าพันคอที่หลงเฟยคล้องให้ตอนเช้ายังอุ่นอยู่รอบคอ “หนาวไหม” หลงเฟยเหลือบตามองร่างบางเล็กน้อย “นิดหน่อย แต่โอเคค่ะ” มือเล็กดึงผ้า

ลมยามเย็นของเซี่ยงไฮ้เริ่มเปลี่ยนเป็นอากาศหนาวจัดเมื่อรถเบนซ์แล่นเข้ามาใกล้ลานด้านหน้าของหอไข่มุกตะวันออก ตึกสูงทรงลูกแก้วสีชมพูม่วงส่องแสงตัดกับท้องฟ้าหม่น ๆ ของเมือง “สวยมากเลยค่ะ” คะน้าเงยหน้าขึ้นมองผ่านกระจกจนแทบลืมหายใจก่อนหลงเฟยเหลือบตา มอง ไม่ได้มองตึกแต่เขามองเธอที่กำลังมองตึกต่างหาก “ขึ้น

โถงชมวิวชั้นบนสุดของหอไข่มุกยังคงเต็มไปด้วยแสงไฟพร่างพราวของเมืองเซี่ยงไฮ้ แอร์เย็นค่อย ๆ พัดผ่านจนผมด้านข้างของคะน้าไหวเบา ๆ แต่เธอไม่ได้สนใจอะไรเลยนอกจากเสียงหัวใจตัวเองที่ยังเต้นแรงไม่หยุดหลังจากหลงเฟยประคองเอวเธอไว้เมื่อครู่ หลงเฟยยืนข้าง ๆ เธอ ระยะห่างแค่ครึ่งคืบ แต่กลับหวานลึกจนคะน้าต้องหลบตา

แสงแดดอ่อนของเช้าวันใหม่ในเมืองเซี่ยงไฮ้ส่องลอดผ่านผ้าม่านบางของห้องสวีท คะน้าค่อย ๆ ปรือตาขึ้นพร้อมความรู้สึกเหมือนเพิ่งฝันดี แต่ทันทีที่เธอนึกถึงริมฝีปากของใครบางคนภาพทั้งหมดก็ไหลย้อนกลับมาแบบชัดระดับ 4K จนเธอเด้งตัวลุกขึ้นแทบตกหมอน “หยุดคิด หยุดคิด!!” มือเล็กรีบกุมหัวตัวเองเหมือนกำลังจะบ้าตาย “