บททั้งหมดของ น้ำเหนือที่รัก: บทที่ 21 - บทที่ 30

“ก็ถือโอกาสพักฟรีทั้งน้าทั้งหลานยังไงเล่า” ธารพูดอย่างหมิ่นๆ“จะมากไปแล้วนะ ฉันมีเงิน ไม่จำเป็นต้องพักฟรี จะอยู่เป็นปีๆ ก็ยังได้เลย กะอีแค่รีสอร์ตกระจอกๆ แบบนี้”นภาดวงตาวาวโรจน์ที่โดนสบประมาทเข้าให้“อ๋อ... เหรอ”ธารลากเสียงยาวอย่างยียวน เห็นท่าสาวเจ้าแล้วอยากจับปล้ำนัก คนอะไรน่าปล้ำอย่างที่สุด คิดแล้วก็แอบขอโทษภรรยาที่ล่วงลับไปนานแล้วหลายปี“ใช่ย่ะ แล้วที่มานี่มีอะไรยะ ถ้าจะมาหาเรื่องก็เชิญกลับไปได้เลย”นภาไปหยิบเสื้อผ้าในในตู้ออกมาหนึ่งชุด กิริยาไม่สนใจไยดีของสาวเจ้าทำให้ธารรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย“แค่อยากมาดูความเรียบร้อยในฐานะเจ้าของรีสอร์ตก็เท่านั้น”ธารรีบเบี่ยงประเด็น กลัวอีกฝ่ายจะรู้ว่าตนแอบสนใจอยู่ นั่นยิ่งเป็นการเสียหน้าอย่างที่สุด และอาจจะโดนหัวเราะเยาะเอาได้“ไม่จำเป็น ฉันดูแลตัวเองได้ แก่ๆ อย่างคุณลากสังขารไปเดินดูแขกเถอะ ฮิฮิ แขกที่ไม่ค่อยจะมีน่ะ” นภาพูดอย่างหมิ่นๆธารหน้าแดงก่ำเหมือนโดนสบประมาทเข้าให้ และอีกฝ่ายรู้ได้ยังไงว่ารีสอร์ตของเขากำลังมีปัญหา เขาไม่เคยแพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรับรู้นี่นา“ฉันยังไม่แก่” ธารพูดเสียงเข้มขึ้น“หึ! ก็แล้วแต่จะคิด แก่ไม่แก่แต่ฉันว่าแก่

นภาสวนกลับทันควัน ทุกคนตาโตมองหน้าธารด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน ธารเองหน้าแดงจัดเมื่อโดนว่าใส่หน้าเช่นนี้“คุณยั่ว ผมก็สนองให้ไง”เพียะ!หน้าของธารหันไปตามแรงตบ“งี่เง่าที่สุด” นภาว่าใส่หน้า กล้าดียังไงมาจูบเธอ กล้าดียังไงมาหาว่าเธอยั่ว ทุกคนตาโตเมื่อธารโดนตบหน้าเข้าให้น้ำเหนือเองก็อึ้งที่บิดาโดนตบหน้าแบบนี้ เธอนึกขุ่นเคืองน้าสาวของสามีขึ้นมาทันควัน เธอดูแลบิดาอย่างดี ริ้นไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมกล้าดียังไงมาตบหน้าพ่อบังเกิดเกล้าของเธอแบบนี้!!!“พี่ต้องขอโทษแทนคุณน้าด้วยนะครับน้ำ” โรเบอร์โตขอโทษภรรยาสาวเมื่ออยู่ในห้องกันสองคน เขารู้สึกไม่สบายใจที่น้าสาวมาก่อเรื่องมากมายให้ต้องวุ่นวายแบบนี้“พี่ร็อบคะ คุณพ่อทำแบบนั้นได้ยังไง”น้ำเหนือไม่ได้สนใจในสิ่งที่สามีพูด เธอครุ่นคิดแต่เรื่องของบิดา“ทำอย่างไหนครับ” ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น มองหน้าภรรยาที่กำลังขมวดคิ้ว“จูบคุณน้าไงคะ ปกติคุณพ่อไม่เคยลวนลามผู้หญิงนะคะ” น้ำเหนือมองหน้าสามีนิ่งอย่างปรึกษาหารือ“เหรอครับ” โรเบอร์โตขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะคลายออก เขาไม่อยากขัดคำพูดของภรรยา แต่ธารนั้นดูท่าว่าจะเจ้าชู้อยู่พอสมควร แค่น้ำเหนือไม่เห็นในสิ่งที่บิด

“น้ำค่อยๆ ลูบมันสิครับ มันไม่ดื้อ ไม่ซน และแสนรู้ น้ำปลุกให้มันตื่น แล้วมันก็จะทำให้น้ำหายกระหายโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาเครื่องดื่มในตู้เย็นเลย”โรเบอร์โตค่อยๆ สอนภรรยาสาวให้ขยับมือนิ่มไปรอบแก่นกายชาย เธอกำรอบความเป็นชายแล้วเลื่อนมือสัมผัสตามที่เขาสอน“อืม... แบบนั้นละครับ”“อุ๊ย!” น้ำเหนืออุทานเมื่อความนิ่มถูกปลุกเร้าให้แข็งขันขึ้นในอุ้งมือ ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วผิวเนื้อที่เสียดสี“น้ำ” โรเบอร์โตครางเสียงแหบห้าวสะท้าน“ไม่เคยคิดว่าขนาดนี้มันจะเข้าไปในตัวน้ำได้”น้ำเหนือถามเสียงพร่าไม่ต่างกัน แลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองด้วยความเผลอไผล แต่ช่างเป็นกิริยายั่วเย้าให้ชายหนุ่มอยากจับภรรยาฟัดให้หนำใจเสียตอนนี้น้ำเหนืออยากมองให้ชัดแต่เพราะแสงสลัว เธอขัดใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ถ้าหากเปิดไฟสว่างโร่ เธอยังรู้สึกอายอยู่ ไว้ให้คุ้นชินกว่านี้เธอจะมองเขาให้เต็มๆ ตาโรเบอร์โตกำกับอย่างดี สอนให้ภรรยาลากมือขึ้นลงแล้วก้มลงครอบครองเขา น้ำเหนือค่อยๆ แตะริมฝีปากบนปลายยอดสีแดงจัดที่ฉ่ำไปด้วยธารแห่งความปรารถนา เธอค่อยๆ ดูดรัดแก่นกายของเขาโดยการเคลื่อนริมฝีปากอย่างเงอะงะ ไม่ก็สัมผัสจุมพิตไปโดยรอบตามที่เ

มันเป็นความเพ้อฝัน หรือบางทีก็ได้ผ่อนคลายอารมณ์จากการทำงาน ดังนั้น เธอจึงชอบอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ“นั่นมันในนิยายนี่คะ” น้ำเหนือพูดเสียงกระเส่าเมื่อโดนกระแทกบั้นท้ายไม่ยั้งแรง “นิยายเป็นจินตนาการของนักเขียน แต่นี่คือความรู้สึกจริงๆ ของน้ำ”โรเบอร์โตบีบคลึงสะโพกผายไปมา น้ำเหนือเพิ่งรู้สึกว่ามันเป็นแบบนี้นี่เอง นางเอกนิยายของเธอจะได้มีวันรู้สึกแบบเธอไหม“ออกกำลังกายเยอะๆ เมียพี่จะได้แข็งแรง”“ถ้าออกกำลังกายแบบนี้ทุกวัน น้ำต้องขาดใจแน่นอน”น้ำเหนือพ้อเสียงสั่นพร่าเมื่อโพรงเนื้อสาวถูกเสียดสีกับเส้นไหมหยาบกระด้างของเรือนกายชาย มันให้ความรู้สึกกระสันซ่านจนต้องเผลอสะอื้นเพื่อระบายอารมณ์ร้อนแรงที่เกิดขึ้น มืออวบที่เท้าแขนไปบนที่นอนเริ่มจะอ่อนล้าเต็มที โรเบอร์โต ช้อนหน้าท้องเนียนของภรรยาสาวเอาไว้ขณะขยับกายโจนจ้วงเข้าใส่“น้ำไม่ขาดใจหรอกครับ แต่จะแข็งแรงต่างหาก”“อื้อ... ทำไมถึงแข็งแรง อ๊า... ล่ะคะ”“ได้ออกกำลังกายสม่ำเสมอไงครับ น้ำบอกไม่ชอบออกกำลังกาย พี่กำลังชวนออกกำลังกายอยู่นี่ไง”ทรวงอวบอัดของภรรยาทำให้โรเบอร์โตแทบคลั่ง เขาคลึงฝ่ามือไปตามสัดส่วนยวนตาอันอุดมสมบูรณ์ด้วยความเป็นสตรีเพศอย่าง

เขารู้ตัวดีว่าตัวเองหน้าตาดีขนาดไหน สาวๆ ในรีสอร์ตติดตรึม แต่พอมีคนหน้าตาขี้เหร่มาเทียบรัศมีมากๆ เข้า เขากลับคิดว่าบางทีสาวๆ อาจจะหันไปชอบคนขี้เหร่แทนคนหน้าตาดีเช่นเขาโลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมกับฟัก ให้ตายเถอะ!!!“มะ... มองอะไร ทะ... ทำงานไปสิ”ฟักบังคับเสียงไม่ให้สั่น เขาเหรอจะกลัว สั่นสู้ต่างหากเฮ้ย! มันยิ้มให้ด้วย ฟักตาพร่าทีเดียวเชียว มันยิ้มทีละลายใจฟัก ทำไมหน้าตามันดีแบบนี้ แต่น้อยกว่าฟักละน่า“อะแฮ่ม ดีมากทำงานไปอย่าอู้ๆ”ฟักได้ทีทำเสียงอวดอ้างว่าได้เป็นผู้คุมสุดหล่อ ปกติฟักทำหน้าที่มั่วไปทั่ว ใครใช้ให้ทำอะไรก็ได้ เขามีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษดีเยี่ยม ฝรั่งไม่เถียงสักแอะเวลาฟังเขาพูด มีความสามารถเป็นพนักงานต้อนรับที่มีมนุษยสัมพันธ์ที่สุดในรีสอร์ต แต่เขาเป็นคนไม่ยึดติดกับรางวัล ดังนั้น ตำแหน่งพนักงานต้อนรับดีเด่นเขาจึงสละตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้ให้แก่น้องๆ สาวๆ สวยๆ ของรีสอร์ต และดูเหมือนธารจะรู้ว่าเขาไม่ต้องการสินรางวัลใดๆ จึงมิได้มอบตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้ให้เขาเห็นไหมล่ะว่าเขาจิตใจกว้างขวางเหมือนแม่น้ำแค่ไหน!!!โรเบอร์โตเริ่มทำความสะอาดห้องครัว จัดเก็บข้าวของทุกอย่างให้เข้า