LOGIN...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโต
View Moreเป็นทายาทเจ้าของรีสอร์ตรุ้งประกายแสง ความจริงผมก็พอจะรู้จักเธอจากเฟซบุ๊ก แต่ไม่ได้ใส่ใจนักหรอกเธอเป็นคนคุยสนุก ยิ้มง่าย หัวเราะน่ารัก กินเก่ง และไม่เสแสร้ง ไม่มีมารยา ออกจะขี้อ้อน เธอเป็นคนตรงมากครับ บอกว่าชอบผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ผมไม่ทันตั้งตัวเลยครับผมยิ้มรับและบอกว่าผมรู้สึกดีกับเธอเช่นกัน เดตแรกของเรามันอิ่มเอมไปด้วยความประทับใจอย่างที่สุด...เดตที่สองของผม…ผมอยากพักผ่อน อยากวาดภาพ และถ่ายภาพ ซึ่งเป็นงานอดิเรกของผม เข้าพักตามโรงแรมต่างๆ เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และข้อมูลผมได้เจอกับน้ำเหนืออีกครั้ง เธอยังสงวนท่าทีโดยการรับประทานอาหารกับผมในร้านอาหารหรูในตัวเมืองใหญ่ แต่ยังไม่เปิดโอกาสให้ได้อยู่เป็นส่วนตัวกับผม ซึ่งผมก็เข้าใจนอกจากน้ำเหนือจะเป็นคนตลกแล้ว เธอยังเป็นคนจิตใจดีมากๆ เลยครับ เธอช่วยเหลือคนแก่ข้ามถนน ตอนที่ผมปลีกตัวไปซื้อของ ช่วยเหลือเด็กที่พลัดหลงกับแม่ผมทึ่งในตัวเธอมากครับ แบบนี้ไง ผมถึงรู้สึกพิเศษกับเธอขึ้นเรื่อยๆ และเธอก็เป็นคนทานง่าย ไม่เรื่องมากจุกจิกจู้จี้เหมือนผู้หญิงคนอื่น เธอเป็นคนจริงใจมากๆ ผมเริ่มคิดที่จะจริงจังกับเธอในเดตที่สองครับเดตที่สามของผม…
ผิวสีจัดที่พวกเขาเหล่านั้นเคยคิดว่าดำก็ดูกระจ่างเป็นสีน้ำผึ้งน่าสัมผัส บรรดาหนุ่มๆ ต่างเสียดายเป็นทิวแถว มองน้ำเหนือตาละห้อยสาวๆ หลายคนต่างถามน้ำเหนือว่าทำยังไงถึงได้เปล่งปลั่งเช่นนี้ แถมยังดูหุ่นดีกว่าแต่ก่อน น้ำเหนือยิ้มรับไม่ยอมปริปากบอกว่าเธอออกกำลังกายทุกคืนทุกเวลากับสามี เพราะมันเป็นความลับส่วนตัวที่ไม่สามารถบอกใครได้เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้น พิธีส่งตัวเข้าห้องหอก็มาถึง ทั้งสามคู่ถูกส่งตัวเข้าห้องหอในฤกษ์ยามที่หาเอาไว้ และญาติผู้หญิงก็ปล่อยให้แต่ละคู่อยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องหอโรเบอร์โตพาภรรยาสาวไปอาบน้ำแล้วอุ้มมาไว้ที่เตียงกว้าง น้ำเหนือมองร่างบึกบึนของสามีที่เปลือยเปล่าตรงหน้าอย่างเสน่หาร่างสูงสมาร์ตขยับเข้ามานั่งริมเตียง อวดความแข็งแกร่งที่ตรงหน้าขาให้เธอลอบมองด้วยความกระสันเสียว เขาขยับกายเข้าหามองสะโพกผายงามงอนของภรรยารัก สายตาไล่ระดับมองรูปร่างสมบูรณ์แบบที่เขาเป็นคนปั้นแต่งขึ้นมาให้กระชับตึงถึงขนาดนี้อุ้งมือใหญ่เริ่มลูบคลึงเนินสวาทอวบอูมตรงหว่างขาของภรรยา เธอหนีบมือเขาแล้วช้อนสายตามองสบฉ่ำเยิ้ม“จะกักพี่ไว้หรือไง” เขาถามกลั้วหัวเราะ ภรรยาทำปากยื่นเล็กน้อย ค้อนให้สามีห
เขาปัดๆ โซฟาตัวยาวทำเป็นที่นอน แล้ววางหมอนก่อนขึ้นไปนอน ห่มผ้าถึงต้นคอ แอบชะโงกไปดูประตูห้องนอนของหญิงสาวเล็กน้อย แค่นี้ก็ชื่นใจลลิตาพยายามข่มตาให้หลับก็ไม่ยอมหลับ เธอผุดลุกขึ้นจากที่นอนนุ่ม ค่อยๆ ย่องไปที่ประตูห้องแง้มออกไปดูน้าชายของเพื่อนที่นอนอยู่ เมธาหลับไปแล้ว เขาคงเหนื่อยเพราะต้องทำอาหาร ทำงานบ้าน เธอเพิ่งรู้ว่าเขาได้ลาพักร้อนยาวก็ตอนที่น้ำเหนือโทร.มานั่นเองร่างอวบย่องออกไปดูเขาใกล้ๆ ดังใจคิด ผ้าห่มที่เขาห่มตกลงบนพื้น มือบางค่อยๆ หยิบขึ้นมาห่มให้เปรี้ยง!!!“ว้าย!!!”ลลิตาผวาเข้ากอดรัดร่างที่ลุกขึ้นมาเพราะเสียงฟ้าผ่า หญิงสาวเข้าสู่อ้อมกอดของเมธาอย่างแนบแน่น ใบหน้าซุกที่อกกว้างด้วยความรู้สึกตกใจกลัว“ไม่ต้องกลัวนะครับ” มือหนาลูบไหล่ลูบหลังให้หญิงสาวเพื่อปลอบโยนให้คลายจากความหวาดกลัวลลิตาค่อยๆ ได้สติ เงยหน้าจากที่ซุกอกกว้างขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลา ก่อนจะหน้าแดงเรื่อเมื่อเผลอให้เขากอดแนบอกอก“น้าเมธ ปล่อยตาเถอะค่ะ”“ไม่... น้าอยากกอดตาแบบนี้” คนที่ไม่เคยดื้อมาหลายวันกลับอ้อนอย่างน่ารัก“น้าเมธ” ลลิตาพยายามพาตัวเองออกมา แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย“ให้น้ากอดตาไว้แบบนี้ตลอดชีวิตได้ไหม”เ
และอบอุ่นใจทุกครั้งที่เขาไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขอีก แถมยังช่วยทำงานอย่างแข็งขันไม่เหมือนแต่ก่อน แค่นี้เธอก็สุขใจแล้ว เธอไม่ได้อยากขออะไรมากมายไปกว่านี้อีกลลิตาชะงักฝีเท้าเมื่อเดินออกมาจากห้องแล้วได้กลิ่นอาหาร เสียงในห้องครัวเล็กๆ ทำให้เธอคิดไปว่าคงเป็นชูใจหรือไม่ก็แตงโมมาทำอาหารให้กิน“ตื่นแล้วเหรอครับ น้าทำอาหารเยอะแยะเลย”แต่เสียงที่ทักเธอออกมาจากห้องครัวพร้อมกับร่างสูงเดินถือจานอาหารมาวางบนโต๊ะทำให้ลลิตาขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“น้าเห็นในตู้เย็นมีอาหารหลายอย่าง ก็เลยลงมือทำ ตากับลูกในท้องจะได้ทาน หิวหรือยังเอ่ย น้าทำของโปรดตาทั้งนั้นเลยนะ”เมธาเร่งจัดโต๊ะอาหารเล็กๆ อย่างคล่องแคล่ว“หิวค่ะ แต่ตาไม่อยากรับประทานอาหารฝีมือน้าเมธ” เธอไม่อยากโกหกความรู้สึกของตัวเอง อยากรู้ว่าเขาจะตอบว่าอย่างไรเมธาชะงักไปเล็กน้อย เล็กน้อยเท่านั้น เขาเริ่มจัดโต๊ะอาหารใหม่อย่างไม่ย่อท้อ ลลิตาไม่สนใจหญิงสาวเดินไปอุ่นข้าวต้มและเจียวไข่ร้อนๆ หอมกรุ่นออกมานั่งทานหน้าทีวี เมธาหน้าเจื่อนมองอาหารบนโต๊ะด้วยความรู้สึกเสียใจที่เธอเมินเฉย“น้าช่วย” เมธารีบหยิบถ้วยข้าวต้มที่ทานหมดแล้วกับจานไข่เจียวไปเก็บ ลลิตาชะง
อีกอย่างจะถูกฟ้องได้ว่าเราข่มเหงพนักงานระดับล่าง”“น้ำอยากไล่เขาออกนี่คะ”น้ำเหนือหน้างอทันทีที่ได้รับฟังเหตุผลของสามี“เอาไว้เรามีหลักฐานว่าเขาทำผิดค่อยว่ากัน ตอนนี้สิ่งที่น้ำต้องทำก็คือจับตาดูพนักงานเอาไว้ และตั้งใจพัฒนารีสอร์ต รวมถึงบริหารงานให้ดีครับ”“ก็ได้ค่ะ น้ำเชื่อพี่ร็อบนะคะนี่ ไม่งั้นยัย
ทุกเทศกาลหรือไม่ว่าจะสุดสัปดาห์ที่เธอหยุดงานเขาจะมีของขวัญให้เธอตลอดไม่เคยขาด หรือแม้แต่เวลาที่เธองอน เพราะมีพนักงานสาวๆ ชายตาให้แถมยังทอดสะพานเสริมใยเหล็ก เขาก็จะง้อเธอก่อนเสมอ แม้เธอจะทำตัวงี่เง่าหรือเป็นฝ่ายผิดที่หาเรื่องเขาก่อน แต่เขายอมลงให้ ด้วยการง้อเธอก่อน ไม่เคยใส่อารมณ์ให้เธอต้องเสียใจ“เ
น้ำเหนือบอกเสียงหวานสั่นยั่วเย้า“พี่อยากทำแบบนี้กับน้ำทุกวันทุกเวลาอยู่แล้ว”“คิกๆ”น้ำเหนือหัวเราะเสียงใสปนสั่นสะท้าน กายโยกเข้าหากันหนักหน่วงปากหนาดูดรวบเต้าเต็มตึงล้นมือ เธอลูบศีรษะเขาไปมาด้วยความซ่านสยิว มือนิ่มแสนซนลูบไล้สะโพกสอบกดให้เขาแนบกายเข้ามาลึกๆ ให้ถึงใจเธอน้ำเหนือกระซิบบอกสามีหนุ่ม
เขาตอบยิ้มๆ พอดีกับร่างโปร่งติดจะผอมของวันวิสาเดินเข้ามาพอดี“คุณน้ำคะ”วันวิสาเรียกเจ้านายมาแต่ไกล ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นหนุ่มหล่อที่เธอเคยแอบมองอยู่หลายวัน คนอะไรหล่อลากไส้ หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อไม่เผื่อแผ่ให้ใคร หล่อที่สุดในสามโลก ยิ่งสายตาอบอุ่นที่กำลังมองเจ้านายสาวของเธอแล้ว เธอแทบจะละลายแ





