All Chapters of คามิน(หวง)รัก เมียเด็ก: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 31 อยากได้ก็ล้วงเอา“เบื่อพี่….งั้นเหรอ?”“ค่ะ เบื่อมาก แล้วก็ไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นหน้าด้วย” ฉันพูดจบก็ตั้งท่าจะลุกจากเตียงนอนขนาดใหญ่ในห้องของเขาทันที ทว่าพอก้าวขาลงจากเตียง ฉันกลับพบว่าบนร่างกายของตัวเองรู้สึกโล่งๆแปลกๆ พอก้มลงมองเท่านั้นแหละ ฉันรีบหันไปคว้าห่มขึ้นมาคลุมตัวไว้อย่างไวเลย“พี่แก้ผ้านับดาวทำไม?” เขาแก้จริงนะ แก้แบบไม่เหลือเสื้อผ้าบนตัวฉันสักชิ้นเลย แม้แต่ชุดชั้นใน“ปกติเวลานอนด้วยกัน น้องก็ไม่เห็นใส่”“นั่นมัน…”ฉันอ้าปากจะเถียง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเถียงอะไร เพราะสิ่งที่เขาพูดมามันจริงทุกอย่าง“อะไรครับ?”เขายืนเอียงคอมองหน้าฉันแบบกวนๆ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฉันมากยิ่งขึ้น“ไม่มีอะไรค่ะ แล้วนี่พี่จะเดินเข้ามาทำไม ถอยไปไกลๆเลย” ฉันขยับตัวหนีพร้อมกับใช้สองมือกระชับผ้าห่มผืนหนาที่ปกคลุมร่างกายอันเปลือยเปล่าของตัวเองเอาไว้แน่น“พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ”“นับดาวไม่มีอะไรจะคุยกับพี่”“แต่พี่มี” พูดจบเขาก็หยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงขึ้นมา แล้วกดอะไรบางอย่าง ไม่นานเสียงรอสายก็ดังขึ้นมาตู๊ดดดด!!!ตู๊ดดดด!!!ตู๊ดดดด!!!นี่เขากำลังโทรหาใคร? แล้วทำไมต้

ตอนที่ 33 มอมเหล้ายี่สิบนาทีต่อมา“เฮ้อ…..” ไม่รู้ว่าฉันถอนหายใจอยู่กับที่ด้วยความเบื่อหน่ายมานานแค่ไหนแล้ว ตั้งแต่พี่คามินออกจากห้องไปพร้อมกับโทรศัพท์ของฉัน ฉันก็ได้แต่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงนี่พี่คามินจะไม่ยอมคืนโทรศัพท์ให้ฉันจริงๆสินะแกร๊ก!! แอดดด!!“นับดาว ไปดื่มกับพวกพี่ไหม?” ฉันหันไปมองทางประตูห้องนอนที่ตอนนี้มีร่างหนาที่แสนคุ้นเคยยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนที่เขาจะเดินตรงเข้ามาหาฉันที่ยังคงนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง“พวกพี่ดื่มเหล้ากันเหรอคะ?” “ครับ น้องอยากไปดื่มด้วยกันไหม?”พรึ่บ!!สิ้นเสียงพี่คามินฉันก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับพยักหน้าเป็นคำตอบ เพราะถ้าจะให้ฉันนอนเฉยๆอยู่ที่ห้องแบบนี้ สู้ไปนั่งดื่มกับพวกพี่เขาดีกว่า อีกอย่างฉันก็รู้วิธีที่จะเอาโทรศัพท์ของตัวเองคืนมาแล้วด้วย หึ“งั้นขอนับดาวเปลี่ยนชุดแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวตามไป” ฉันว่าพลางเดินไปยังห้องแต่งตัว ก่อนจะรีบเปลี่ยนจากชุดนอนเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นแทน เพราะถ้าจะให้ใส่ชุดนอนไปนั่งดื่มเหล้ากับพวกพี่เขาฉันคิดว่ามันคงไม่เหมาะเท่าไหร่ หลังจากที่จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฉันก็พาตัวเองมาอยู่ในห้องพักของพี่คามิน

ตอนที่ 35 ไม่ใช่แฟน แต่เป็นเมีย หนึ่งสัปดาห์ต่อมา@ร้านหอมละมุนเบเกอรี่&คอฟฟี่ 15.20 น.“ยัยนับดาว ฉันถามแกจริงๆนะ สรุปตอนนี้แกกับพี่คามิน ตกลงคบกันยัง?” “ฮึ ยัง” ฉันส่ายหน้าตอบยัยกุ๊กไก่ไปตามความจริง เพราะตอนนี้สถานะของฉันกับพี่คามินยังคงเป็นแค่คู่นอนกันเหมือนเดิม นอนด้วยกันทุกคืน แต่ไม่ได้เอากันทุกคืนหรอกนะ คือคนเรามันก็ไม่จำเป็นต้องเอากันขนาดนั้นป่ะ อีกอย่างหลังจากที่เราสองคนมีอะไรกันตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ฉันก็ไม่ได้มีอะไรกับเขาอีกเลย นั่นก็เพราะประจำเดือนฉันมาค่ะ นี่ก็เพิ่งหมดไปเมื่อวานนี่เองนะ “แล้วกับคุณคริส ยังติดต่อหรือคุยกันอยู่ป่ะ?” “ฮึ เขาไม่ทักหาฉันอีกเลยตั้งแต่วันนั้น” ส่วนฉันเองก็ไม่คิดจะทักหาเขาเหมือนกัน คงเป็นเพราะไม่ได้ตั้งใจจะคุยกับเขาตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ที่ยอมให้ช่องทางการติดต่อไป ก็เพราะอารมณ์ชั่ววูบบวกกับแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปในคืนนั้นด้วยแหละ“พี่คามินของแกนี่ก็ร้ายไม่เบาเหมือนกันนะ หึ” “ของฉันที่ไหนกัน แกอย่ามาพูดมั่วๆแบบนี้สิ”“ฉันพูดความจริง ถ้าไม่ใช่ของแกแล้วจะของใครไม่ทราบ อีกอย่างพี่เขาดูจะจริงจังกับแกเอามากๆเลยด้วย ไม่งั้นคงไม่รีบให้ยัยเจนนี่ไปตรว

ตอนที่ 37 แรงพอไหม🔞🔥ด้านนับดาวหลังจากที่เธออ่านข้อความสุดท้ายที่คามินพิมพ์ส่งมาให้ เธอก็รู้สึกว่าอุณภูมิในร่างกายของเธอนั้นกำลังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ นับดาวหยิบแก้วแชมเปญที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว ก่อนที่เธอจะดื่มแก้วที่สอง แก้วที่สาม แก้วที่สี่ ตามมาติดๆ เธอนั่งดื่มเงียบๆคนเดียวอยู่ตรงโซฟากลางห้องพักของเธอจนกระทั่งเวลาผ่านไป และ...ติ๊ดติ๊ด!!แกร๊ก!!แอดดด!!เสียงสแกนคีย์การ์ดด้านหน้าห้องพักของเธอดังขึ้น ก่อนที่ประตูบานใหญ่จะถูกเปิดเข้ามา และไม่ถึงหนึ่งนาทีร่างหนาก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ“นึกยังไงถึงนั่งดื่มคนเดียวครับ” ปากเอ่ยถาม โดยที่สายตามองสำรวจร่างบางที่อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวสีแดงแหวกข้างที่สุดแสนจะเซ็กซี่ ซึ่งมันเป็นชุดเดียวกันกับรูปภาพที่เธอส่งให้เขาทางข้อความเมื่อกี้ยิ่งได้มาเห็นใกล้ๆแบบนี้ เขาก็แทบอยากจะจับเธอกระแทกเต็มที“ดื่มด้วยกันไหมคะ” “เลิกดื่ม...แล้วเรามาทำอย่างอื่นกันดีกว่าไหม” คามินว่าพลางหยิบแก้วออกจากมือของนับดาว ก่อนที่เขาจะขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวของเธอ ซึ่งนับดาวเองก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เพราะเธอเองก็เต็มใจที่จะให้เขาเอาเธอเช่นกัน“พี่

ตอนที่ 39 มีความสุขตึกตัก!! ตึกตัก!! ตึกตัก!!เสียงที่ดังอยู่ตอนนี้มันคือเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจของฉันเองค่ะ นี่พี่คามินต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ มาขอฉันเป็นแฟนต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ของเขาเนี่ยนะ“ว่ายังไงครับ ตกลงเป็นแฟนกับพี่ไหม?”“เอ่อ คือว่า…...” “หนูนับดาวจ๊ะ ถ้าหนูไม่รังเกียจลูกชายของป้า ป้าก็อยากให้หนูลองเปิดโอกาสให้พี่เขาดูนะ แล้วป้าก็จะดีใจมากๆที่จะได้หนูนับดาวมาเป็นลูกสะใภ้ของป้า อีกอย่างป้าก็อายุมากแล้วนะ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ แต่ว่าก่อนตาย ป้าก็อยากมีโอกาสที่จะได้อุ้มหลานสักครั้ง” จู่ๆคุณป้าวิเวียนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทานอาหาร ก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาพูดกับฉันที่ยังคงยืนอ้ำๆอึ้งๆ ไม่รู้ว่าจะตอบตกลงหรือว่าปฏิเสธดี อีกทั้งสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาที่ฉันตอนนี้มันทำให้ฉันรู้สึกประหม่าเอามากๆเลยด้วย เกิดมายังไม่เคยถูกใครขอเป็นแฟนเลยไง ไม่พอยังมาขอต่อหน้าคนเยอะแยะมากมายแบบนี้อีก“หรือว่าหนูนับดาวรังเกียจลูกชายป้าจ๊ะ ถ้าเป็นแบบนั้นป้าก็เข้าใจนะ เฮ้อ สงสัยชาตินี้ป้าคงหมดโอกาสได้อุ้มหลานแล้วแหละ”“ทำไมเหรอคะ?” ฉันถามป้าเวียนอย่างสงสัย ทำไมป้าวิเวียนถึงพูดแบบนั้น“ก็เพร