All Chapters of คามิน(หวง)รัก เมียเด็ก: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 ภาพความทรงจำสองชั่วโมงต่อมา 19.40 น. @บ้านภักดีสิริ “กลับมาแล้วเหรอยัยดาว เป็นยังไงบ้าง ไปเยี่ยมป้าวิเวียนมา ได้ยินว่าเจอกับพี่คามินด้วยใช่ไหม” แม่เอ่ยถามฉันทันทีหลังจากที่ฉันเดินพ้นประตูหน้าบ้านมา นี่ป้าวิเวียนคงจะโทรคุยกับแม่เรียบร้อยแล้วสินะ“ใช่ค่ะ เจอกันแล้ว” ทั้งๆที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ เพราะแม่เป็นคนบอกเองว่าพี่คามินไม่ค่อยจะกลับบ้าน แต่ไหงวันนี้ถึงได้โผล่มาตอนที่ฉันไปเยี่ยมป้าวิเวียนพอดีก็ไม่รู้“เป็นไง พี่เขาหล่อเหมือนที่แม่บอกไหม” “ไม่เท่าไหร่ค่ะ สู้เพื่อนๆนับดาวที่อเมริกาก็ไม่ได้” ฉันตอบแม่ไปแบบนั้น ทั้งๆที่ความจริงคือพี่คามินเขาหล่อมากๆ ยังคงหล่อเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน หรืออาจจะหล่อมากกว่าเดิมซะด้วยซ้ำเมื่อกี้ฉันยังจำตอนที่สบตากับพี่เขาได้อยู่เลย วินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุนยังไงยังงั้นทั้งๆที่ไม่เจอเขามาเป็นสิบๆปีแล้ว แต่หัวใจบ้านี่กลับเต้นแรงขึ้นมาเอาซะดื้อๆเลย“ไม่เท่าไหร่? จริงเหรอลูกแต่แม่ว่าพี่เขาหล่อมากๆเลยนะ แต่เสียอยู่อย่างเดียวเจ้าชู้ไปหน่อย นี่ขนาดอายุสามสิบกว่าแล้วยังไม่คิดแต่งงานมีครอบครัวเลย ป้าวิเวียนก็โทรมาระบายให้แม่ฟังบ่อยๆ ว่าอยากจะอุ้มหลานใจจะข

ตอนที่3 ไม่ชอบ….คนแก่“วันนี้มึงกินยาลืมเขย่าขวดเหรอ? ไหนเมื่อกี้บอกจะจัดสาวโต๊ะนั้นไง แล้วทำไมถึงปฏิเสธ?” เพทายเอ่ยถามคามินอย่างสงสัย หลังจากที่ผู้หญิงคนเมื่อกี้เดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง“กูก็แค่…เปลี่ยนใจ” เปลี่ยนใจทั้งๆที่เมื่อกี้เขาเกือบจะให้เบอร์ไป ถ้าไม่ติดตรงที่เผลอไปสบตากับใครบางคน“คนอย่างมึงเนี่ยนะจะเปลี่ยนใจ กูว่าต้องมีอะไรแน่ๆ ไหนพูดมา” “ไม่มี นั่นๆน้องอลิซโทรหามึงแล้ว รีบๆรับสายเลย” คามินรีบชี้ไปที่โทรศัพท์เครื่องหรูราคาแพง ที่วางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งพอเพทายเห็นเขาก็รีบกดรับสายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขอตัวออกไปคุยกับแฟนสุดที่รักด้านนอก ทิ้งให้คามินนั่งใจเต้นแรงอยู่เพียงลำพัง ด้านนับดาว“เป็นไง ได้เบอร์มาไหม?” “ไม่ได้อะ พี่เขาบอกว่าโทรศัพท์เขาพัง” “โทรศัพท์พังเหรอ ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะ ก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเราขึ้นมา ฉันยังเห็นเขาคุยโทรศัพท์อยู่เลย” “หรือว่าเขาไม่อยากให้”“ก็อาจจะเป็นไปได้นะ แต่ว่าเสือที่ชอบกินเนื้อแบบพี่คามิน ปกติจะไม่ปฏิเสธนี่นา ล่าสุดฉันก็เพิ่งได้ยินมาว่ายัยน้ำค้างเพิ่งจะได้ขึ้นเตียงกับพี่เขาไป”“น้ำค้างที่เรียนคณะเดียวกับมึงอะนะ” “ใช่ แล้วมันก็บอกอีกด้วยว่า เก

ตอนที่ 5 พรหมลิขิต“คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งแกะฝ่ามือหนาของคนตัวโตกว่าออกจากแขนของเธอ ทว่าเรี่ยวแรงที่มีตอนนี้ก็ไม่อาจแกะมือที่เหนียวยิ่งกว่าปลาหมึกของคามินออกไปได้“เมื่อกี้ยังเรียกผมว่าที่รักอยู่เลย ตอนนี้เรียกคุณซะแล้ว” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าอย่างเห็นได้ชัด จนทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของนับดาวเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้งถ้ารู้ว่าเขาจะอุ้มเธอเข้ามาในห้องนี้ เธอก็คงไม่คิดวิธีแกล้งเขาแบบนี้ตั้งแต่แรก“เมื่อกี้ฉันก็แค่ อำคุณเล่นเฉยๆเอง” เธอก็แค่เกิดความหมั่นไส้ ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้จะฮอตปรอทแตกไปถึงไหนยิ่งเมื่อกี้ตอนที่ได้ยินพวกผู้หญิงกลุ่มนั้นพูดกันก็ยิ่งหมั่นไส้เข้าไปใหญ่ เธอก็เลยอยากแกล้งไง แต่ไม่คิดว่าเขาจะถึงขั้นอุ้มเธอขึ้นมายังบนชั้นสามนี้จริงๆ แล้วที่น่าตกใจคือบนนี้มีห้องพักขนาดใหญ่อยู่ด้วย“เผอิญว่าผมไม่ใช่คนเล่นๆด้วยสิครับ ยิ่งสวยๆแบบคุณ ผมก็ยิ่ง….จริงจัง” ชายหนุ่นเอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงร่างบางเข้าไปใกล้ตัวเองมากกว่าเดิม มากซะจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกันและก็เป็นอีกครั้งที่เธอทำให้หัวใจของเขาเต้นแร

ตอนที่7 น้ำไม่ไหลหลังจากที่ฉันก้าวขาเข้ามาภายในห้องพักของพี่คามิน สิ่งแรกที่ฉันทำเลยก็คือ มองสำรวจไปทั่วทั้งห้องของพี่เขา ข้าวของที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบ่งบอกว่าผู้ชายคนนี้ต้องเป็นคนที่เจ้าระเบียบมากแน่ๆ ภายในห้องพักตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูราคาแพงที่ราคารวมๆกันคงจะมากกว่าราคาห้องชุดนี้ซะอีก กลางห้องโถงมีโซฟาขนาดใหญ่อยู่สองตัวซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน โดยที่ตรงกลางระหว่างโซฟาทั้งสองตัวนั้นจะมีโต๊ะกระจกสีใสขั้นอยู่และเด็ดสุดคงจะเป็นวิวที่อยู่ด้านนอกกระจกสีใสบานใหญ่นี่แหละ ที่เวลามองออกไปตอนกลางวันจะเห็นท้องฟ้าสีครามสวยงาม และถ้ามองออกไปในตอนกลางคืนก็จะเห็นท้องฟ้าสีเข้มที่มีดวงดาวระยิบระยับบวกกับแสงไฟจากตึกรามบ้านช่องของเมืองใหญ่ที่ส่องแสงไปทั่วทั้งเมือง“ห้องคุณนี่ วิวสวยดีจังเลยนะคะ” สวยกว่าห้องฉันอีก ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ชั้นบนสุดของคอนโดหรูนี้เหมือนกัน ทว่าวิวของห้องเขากับห้องฉันนั้นมันต่างกันไง แล้วฉันก็คิดว่าห้องของเขากว้างกว่าห้องของฉันมากด้วย“สนใจมาชมวิวที่ห้องผมทุกคืนไหมล่ะครับ” “คุณคงจะชวนผู้หญิงมาชมวิวที่ห้องนี้บ่อยสินะคะ” “ผมไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่ห

“ค คุณคามิน” เสียงหวานใสเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า สายตาเธอเอาแต่จับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอย่างไม่ยอมละสายตาไปไหนเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างมองประสานสายตา ก่อนที่คามินจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เธออย่างช้าๆ จนในที่สุดริมฝีปากของทั้งสองก็แตะกัน ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่นับดาวถูกมอมเมาด้วยรสจูบของคนร้ายกาจอย่างคามิน แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าชุดคลุมอาบน้ำที่อยู่บนตัวของเธอถูกถอดออกไปตอนไหน พอมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกฝ่ามือหนาลูบไล้ร่างกายอันเปลือยเปล่าของเธอซะจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว“อื้อออ” ลมหายใจถูกช่วงชิงไปอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มนั้นเริ่มสอดแทรกปลายลิ้นร้อนของเขาเข้ามาเกี่ยวพันกับปลายลิ้นเรียวเล็กในโพรงปากของเธอ นับดาวเริ่มจะควมคุมสติตัวเองไม่อยู่ เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำยังไง แต่ตอนนี้เธอเริ่มจะปล่อยตัวปล่อยใจให้กับผู้ชายที่ชื่อคามินอีกแล้วเสียงจูบแลกลิ้นยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับเสียงครางอื้ออึงที่ดังอยู่ในลำคอของทั้งสองคน มือหนาเริ่มซุกซนไปมาตรงหน้าอกขนาดใหญ่ที่เต็มไม้เต็มมือของเธอ“ย หยุดก่อนค่ะ” เมื่อริมฝีปากได้รับอิสระ เสียงหวานใสก็เปล่งออกมาทันที เพราะตอนนี้คามิน