All Chapters of สุดสวาทมาเฟียยอดรัก: Chapter 21 - Chapter 30

โบน่านั่งมองตาโต แก้มสาวแดงปลั่งเพราะคนไม่ประสา ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไร“นิดนึงนะครับโบน่า” นิโคโล่ยิ้มให้กำลังใจ ก่อนจะจับเรียวขาเพรียวแยกออกในขณะที่หญิงสาวนั่งพิงอยู่กับพนักหัวเตียงด้วยความมึนงงไม่หาย“พอเถอะค่ะ โบน่าเจ็บ” เธอประท้วงดันหน้าท้องเขาเอาไว้ ส่งสายตาขอร้องพร้อมกับน้ำตารินไหล“นิดนึงครับ รับรองว่าต่อไปจะไม่เจ็บอีก ผมเองก็เคย... ครั้งแรกเหมือนกัน” นิโคโล่รู้ตัวดีว่าเขาไม่ได้โกหก แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาร่วมรักกับผู้หญิงบริสุทธิ์ ให้ตายเถอะ! มันตื่นเต้นชะมัดยาด“มะ... ไม่เคยเหมือนกันเหรอคะ” โบน่าถามอย่างแสนซื่อ ก่อนจะนิ่วหน้ามองกลางกายที่ตอนนี้กำลังถูกบุกรุกจากกายชายใหญ่โตและแข็งกร้าว“อย่าเกร็งสิโบน่า มันจะเข้าไปได้ยังไง รัดผมแน่นขนาดนี้ โอ้ว...” นิโคโล่ประท้วงบ้างเมื่อเขาขยับกายเข้าไปในร่างเธอไม่ได้“โบน่าเจ็บ” สายตาเธอมองแก่นกายของเขาที่ถูกร่างกายของตัวเองดูดกลืนด้วยความประหลาดใจ ความใหญ่โตของเขาไม่น่าจะเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอได้เลย แต่เขาก็กลับสอดแทรกเข้าไปได้“อย่าเกร็งสิ” นิโคโล่ตบสะโพกผายเบาๆ ก่อนที่เขาจะจับขาเพรียวยกขึ้นพาดบ่าทำให้สะโพกงอนเลื่อนไถลลงไปกับที่น

“อาบน้ำเหรอ โอเคสาวน้อย เดี๋ยวเราจะได้ทานมื้อเช้ากัน”“ว้าย! คุณริกน่ะ แอนนาตกใจหมดเลย” อารีแอนน่ารีบผวากอดคอหนาเอาไว้เพราะกลัวตกในขณะที่ถูกอุ้มขึ้นจากที่นอน“เดี๋ยวฉันจะปลอบเด็กน้อย รับรองว่าหายตกใจเป็นปลิดทิ้ง” เขากระซิบบอกเสียงแหบพร่า ทำเอาสาวน้อยหน้าร้อนลามไปถึงใบหูการอาบน้ำที่แสนหวานปนความเร่าร้อนก่อเกิดขึ้นพร้อมๆ กับความสุขสมของกันและกัน ริกคาโด้มีวิธีการปรนนิบัติสาวน้อยไร้ประสบการณ์ด้วยวิธีของเขา และให้ความสุขด้วยกันทั้งสองฝ่าย ก่อนจะเป็นอาหารเช้ามื้อพิเศษของคนทั้งสองที่แม่บ้านเตรียมเอาไว้ให้อย่างสวยงามบนโต๊ะท่ามกลางธรรมชาติที่โอบล้อมอยู่รอบกาย สามารถมองเห็นทัศนียภาพของท้องทะเลกว้างได้อย่างชัดเจน และรับแสงแดดอ่อนๆ อันทรงด้วยคุณค่าในตอนเช้าอย่างเป็นสุข“อะไรติดผมน่ะ” เขาเอ่ยถามจนเธอต้องยกมือปัดผมตัวเอง“ออกหรือยังคะ” เธอเอ่ยถามอย่างน่ารัก คนมองอดอมยิ้มตามเสียไม่ได้“ยังเลย มาเดี๋ยวฉันหยิบออกให้” ริกคาโด้เอ่ยบอกเสียงนิ่ม อารีแอนน่าจึงก้มศีรษะให้ชายหนุ่ม เขาจึงทำท่าปัด ก่อนจะกำของสิ่งนั้นมายื่นให้ตรงหน้าหญิงสาวแล้วแบออกให้เธอดู “นี่ไง”“คุณริก” อารีแอนน่าอุทานด้วยหัวใจพองโตเมื่อเ

ริกคาโด้คำรามเสียงกระหึ่ม เขาพาร่างยั่วเย้าขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางร่างอ่อนละมุนที่สวมใส่บิกินี่สีสันสดใสลงบนเก้าอี้สำหรับเอนนอนข้างสระ“รู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป” เสียงทุ้มนุ่มลึกก้มลงไปกระซิบด้วยความกระหาย“ยั่วคุณริก”“หือ... เด็กน้อย ฉันอยากจะฟาดก้นเธอนัก” เขาเข่นเขี้ยวเมื่อได้ยินประโยคหวานๆ ของเธอข้างๆ หู“แบบนี้ล่ะค่ะ เรียกว่ายั่ว เมื่อกี้น่ะไม่ใช่ ไม่ต้องมากล่าวหากันเลยค่ะ” เธอทำปากยื่นอย่างแสนงอน แต่ในความรู้สึกของริกคาโด้น่ารักชะมัด ทำให้หัวใจหนุ่มกระชุ่มกระชวยเหลือเกิน“จุ๊บ... ทำปากยื่นแบบนี้ต้องประกบปากให้หายงอน” เขาบดจูบแล้วมองสบตาหยาดเยิ้มเขินอายของสาวน้อยไฟรักข้างสระจึงค่อยๆ ก่อตัวขึ้นหลังจากนั้น บิกินี่ตัวจ้อยถูกปลดออกตามติดด้วยร่างสูงร้อนระอุที่นาบลงไปหาอย่างกระหาย เสียงครางกระเส่าดังเป็นระยะๆ พร้อมกับเสียงกระแทกเนื้อกายที่บดเบียดเข้าหากันอย่างร้อนแรงจนรอบข้างแทบลุกเป็นไฟวันคืนที่เกาะอันแสนงดงามเปี่ยมไปด้วยความสุข เสียงหัวเราะ และความอิ่มเอม อารีแอนน่าตัวแทบจะติดกับริกคาโด้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหนๆ กินข้าว อาบน้ำหรือนอนเตียงกว้างอันแสนเร่าร้อนลุกโชนด

“ผมกลับดีกว่าครับ ไว้มาพักผ่อนวันหลังดีกว่า” นิโคโล่ยักไหล่ก่อนจะตามพี่ชายขึ้นเรือ เขาก็ชอบเล่นกีฬาไม่แพ้พี่ชาย ถ้าได้มาล่องเรือ ตกปลา เล่นเจ็ทสกี แล้วก็ดำน้ำอีกคงจะดีไม่น้อย ที่นี่เป็นส่วนตัว อิสระ แล้วก็น่าพักผ่อนมากมายนักกลับมาถึงอิตาลีแล้วอาเลสซันโดรก็เริ่มเดินทางอีกครั้ง เขามีหน้าที่ดูแลคาสิโนเป็นหลัก เพราะได้รับความไว้วางใจจากริกคาโด้ ดังนั้นอารีแอนน่าก็ต้องทนคิดถึงพี่ชายไปอีกหลายวัน หรือไม่ก็เกือบเดือน“นอนหรือยังสาวน้อย”เสียงนุ่มที่กระซิบข้างหูทำให้สาวน้อยอารีแอนน่ารีบหลับตาซุกหน้าแกล้งหลับ เตียงนอนไหวยวบทำให้เธอหลับตาปี๋ หัวใจเต้นแรงโลด ความรู้สึกรอคอยอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวก่อเกิดขึ้นอย่างมิอาจหักห้าม เธออยากได้สัมผัสอ่อนหวานปนความเร่าร้อนและอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้เหลือเกิน เธอรอคอยการกลับมาของเขาทุกลมหายใจ แม้จะรู้ว่าเขาต้องไปทำงาน แต่ก็อยากให้เขากลับมาเร็วๆ เหมือนครั้งก่อนๆ“ว้า... หลับเสียแล้วเหรอ” ร่างสูงแกล้งถอนใจขณะชะโงกหน้าไปมองคนแกล้งหลับ อารีแอนน่ายอมรับกับตัวเองเลยว่าเธอแทบกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น ยิ่งลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่ปะทะกับแก้มนวล เธอก็รับรู้โดยทันทีว่าเ

“พี่ซันโดร คิดถึงจังเลยค่ะ” เด็กสาวโผเข้ากอดพี่ชายเต็มอ้อมแขน อาเลสซันโดรเซเล็กน้อยเพราะแรงโถมกายของน้องสาว ก่อนจะหัวเราะชอบใจแล้วดึงเธอเข้าห้องนอน“เมื่อกี้ทำไมต้องหลับตา คิดว่าเป็นใครเหรอ” คำถามของคนช่างสังเกตทำให้อารีแอนน่าแก้มแดงปลั่ง ก่อนจะตอบเลี่ยงๆ ด้วยความเขินอายที่พี่ชายรู้ทัน“คิดว่าเป็นมาเรียค่ะ เพราะว่าวันนี้แอนนาตื่นสาย มาเรียอาจมาตาม” หญิงสาวพูดเสียงสดใส ขณะเดินไปนั่งที่เตียงกว้าง สายตาซุกซนหันไปมองถุงมากมายในมือของพี่ชายแล้วอมยิ้ม“เอ้า... เด็กดีของพี่ พี่ซื้อของมาฝาก” อาเลสซันโดรยื่นข้าวของมากมายให้น้องสาว“ขอบคุณค่ะพี่ซันโดร วันนี้แอนนาจะทำอาหารอร่อยๆ ให้พี่ทานนะคะ” เด็กสาวอ้อนพี่ชายเสียงใส ดีใจที่จะได้ทานอาหารกับพี่ชายทั้งมื้อเช้า กลางวัน แล้วก็เย็น“ลองดูสิ ชอบหรือเปล่า พี่แวะซื้อให้ตอนกลับ” ชายหนุ่มพยักหน้าไปที่ข้าวของในถุงที่น้องสาวนำไปวางไว้บนเตียงข้างกาย“ชอบค่ะ โอ้ว... สวยมากๆ เลยค่ะ” เด็กสาวหยิบชุดน่ารักจากถุงออกมาดู“ชอบก็ต้องใส่นะ” อาเลสซันโดรยื่นมือไปลูบผมน้องสาวเบาๆ อย่างสุขใจ เขามีแค่น้องสาวที่รักมากที่สุด อยากทำทุกอย่างให้เธอมีความสุข เพื่อให้บิดามารดาได