All Chapters of สุดสวาทมาเฟียยอดรัก: Chapter 11 - Chapter 20

เพราะริกคาโด้ค่อนข้างไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายในที่ที่เป็นส่วนตัวของเขา แต่ผู้หญิงที่ชื่อลิซ่าคนนี้กลับได้รับเกียรตินั้น จนมีข่าวลือไปทั่วว่าลิซ่าเป็นผู้หญิงคนสำคัญที่ได้เข้ามาในคฤหาสน์เปสซอตโตของเขาเพียงคนเดียวรู้เช่นนั้นแล้ว เธอก็ยังทำตัวปกติ เพื่อดูแลคนที่เธอรักให้ดีที่สุด เวลาเขากลับจากที่ทำงาน เธอจะคอยต้อนรับเขาอย่างที่เคยเห็น ไม่เคยเอ่ยปากถามอะไรให้เขายุ่งยากใจ เธอรู้ดีว่าไม่สมควร มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ก็ในเมื่อเขาโสดและร่ำรวยขนาดนั้น ย่อมมีผู้หญิงอยากเสนอตัวให้เขาแทบทั้งนั้นอารีแอนน่ารูดกายกองลงกับพื้นที่เหยียบยืน เธอซุกกายอยู่ที่ผนัง น่าอายเหลือเกินที่ต้องมาแอบดูคนอื่นกำลังพลอดรักกันอยู่ในห้อง คิดไปว่าตัวเองน่าสมเพชที่ทำอะไรแบบนี้ เด็กสาวร้องไห้เบาๆ อยู่ตรงนั้นนานเท่าไหร่ไม่รู้ ความอ่อนเพลีย ความเสียใจจู่โจมเข้ามาอย่างหนัก ทั้งๆ ที่ทำใจอยู่บ่อยครั้ง เตือนตัวเองอยู่บ่อยครั้ง ว่าให้ชินกับภาพที่เห็น สิ่งที่เป็น แต่เธอก็ทำใจไม่ได้เลยสักครั้ง...ตอนเด็กๆ เธอจำได้ว่าเคยทำตัวแก่แดดแค่ไหน แต่เธอหวงเขายิ่งกว่าอะไรทั้งหมดทั้งมวล เขาเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวในนิทานมาช่วยเจ้าหญิงตัวน้อย

สายตาสีเทาอมฟ้ามองร่างเล็กๆ ที่เต้นพลิ้วไปตามจังหวะเพลงด้วยการสอนของครูสอนเต้นที่เขายอมจ่ายเงินจ้างมาสอนเด็กหญิงตัวน้อยให้ได้เรียนอย่างเต็มที่ชีวิตของหญิงสาวนามว่าอารีแอนน่ามีเพื่อนสนิทเพียงแค่ไม่กี่คน แต่เพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายนั้น เธอจะไม่เปิดเผยให้ริกคาโด้รู้เป็นอันขาด อาจเพราะเขาสั่งห้ามไม่ให้เธอคบเพื่อนผู้ชายก็เป็นได้บิลลี่จึงเป็นเพื่อนชายคนสนิทเพียงคนเดียวนอกเหนือจากมิเชลและซาร่า อารีแอนน่าให้เขาแกล้งทำเป็นเพื่อนสาวแทนเพื่ออำพรางไม่ให้ผู้มีพระคุณรู้ ดังนั้นทั้งสามจึงมีโอกาสเข้ามาในคฤหาสน์เปสซอตโตในฐานะเพื่อนสนิทของอารีแอนน่า และทุกคนจะเข้ามาที่นี่ได้ก็เวลาติวหนังสือหรือทำกิจกรรมอะไรร่วมกันเท่านั้น เพราะริกคาโด้ไม่นิยมให้คนนอกเข้ามายุ่งวุ่นวาย นอกจากคนพิเศษที่เด็กสาวในปกครองได้ขอเอาไว้เท่านั้นแม้ริกคาโด้จะขัดสายตาเมื่อเห็นบิลลี่ให้ความสนิทสนมกับสาวๆ โดยเฉพาะอารีแอนน่า แต่เพราะคำยืนยันว่าอีกฝ่ายเป็นชายไม่จริง ทำให้เขาจำต้องเก็บความไม่พอใจนั้นเอาไว้และคอยมองเธออยู่ห่างๆ อารีแอนน่าคิดอะไรต่อมิอะไรเรื่อยเปื่อย ร่างเล็กแต่แสนอวบอิ่มนอนขดอยู่กับพื้นข้างกำแพงอย่างน่าสงสาร เธอแอบมองผ

เธอสวมใส่ชุดที่เขาเลือกให้แล้วกลับดูโดดเด่นงดงามหาที่ติไม่ได้ ตัวเสื้อรัดรึงอกอิ่มได้รูปถึงต้นคอ รับกับเอวคอดและสะโพกผาย ช่วงขาเพรียวสวยโดดเด่นขณะเดินเพราะตัวชุดยาวแค่เข่า“เธอสวยมาก... เด็กน้อย” ริกคาโด้เอ่ยชมด้วยเสียงทุ้มนุ่มลึก มือหนายื่นไปตรงหน้าเด็กสาว อารีแอนน่าวางมือนิ่มบนฝ่ามืออบอุ่นของเขา ก่อนจะยิ้มอย่างเอียงอาย“มานี่สินางฟ้าตัวน้อยๆ ของฉัน” ฝ่ามือใหญ่กุมกระชับมือน้อยเอาไว้ ก่อนจะจูงเดินไปยังห้องโถงกว้างของคฤหาสน์หลังใหญ่ชายหนุ่มหยิบเอาเครื่องเพชรที่เตรียมเอาไว้เป็นต่างหูเพชร นาฬิกาฝังเพชร และสร้อยข้อมือสวมใส่ให้สาวน้อยของเขา“ขอบคุณค่ะคุณริก แต่...” เธอขอบคุณเขาอย่างซาบซึ้งใจ“ไม่มีแต่... ฉันให้เป็นของขวัญ” เขาประทับจุมพิตที่หน้าผากนูนเกลี้ยง“แต่มันแพงเกินไป”“ไม่หรอก มันเป็นเครื่องประดับที่เข้าชุดกันเท่านั้น อย่าไปสนใจราคาเลย เพราะมันมีคุณค่าทางจิตใจมากกว่า” เขาบอกเสียงทุ้มนุ่มลึก สาวน้อยหอมแก้มเขาอย่างที่ทำเสมอๆ เมื่อเวลาเขาให้ของอะไรกับเธอ ริกคาโด้มองดวงตาหวานหยดด้วยความเสน่หา แต่ก่อนที่เขาจะได้ประทับริมฝีปากจุมพิตให้สาแก่ใจ เสียงหนึ่งก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน “เซอร์

แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุเมื่อเขาคลึงนิ้วไปถึงร่องสะโพกจนเธอต้องขยับหนี แต่ติดที่มือหนาโอบรัดเอาไว้ เลยถูกกักให้บดเบียดอยู่บนตัก ไปไหนไม่ได้“คุณริก” เธอร้องครวญครางเมื่อเขายังถูมือไปกับร่องสาว ซึ่งมันนานมากเป็นพิเศษ“ต้องนานเป็นพิเศษสิ เพราะมันนุ่มมือเสียแบบนี้”เขากระซิบบอกคล้ายอ่านใจเธอออก เขาถอยห่างเล็กน้อยก่อนจะดึงมือนิ่มๆ มาสัมผัสกับตัวตนของเขาบ้าง อารีแอนน่าตาโตหันมามองเขาด้วยใบหน้าแดงจัด ก่อนจะก้มหน้างุดเมื่อได้สบสายตาร้อนแรงเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาของเขาร่างกายที่ถูกันไปมาแทบจะเรียกว่าไม่มีอณูเนื้อใดเล็ดลอดสายตาไปได้ กลิ่นครีมอาบน้ำหอมกรุ่นผสมกับกลิ่นสาบสาวที่หอมไม่แพ้กัน ทำให้รอบกายอบอวลไปด้วยไอเสน่หา เขาพาเด็กสาวล้างเนื้อล้างตัวจนสะอาดหมดจด เพียงแค่ผ้าเช็ดตัวผืนหนาพันเข้ากับตัว อารีแอนน่าก็รู้สึกขาสั่นจนห้ามไม่อยู่ชายหนุ่มผ่อนร่างน้อยอวบอิ่มให้นอนหงายบนเตียงนอนกว้าง มือหนาแกะปมผ้าเช็ดตัวออกจากกันเมื่อเริ่มแกะห่อของขวัญแสนสวย แต่พอทำท่าจะแยกห่างก็ถูกมือนิ่มตะปบเอาไว้เสียก่อน“ว่าไง จะเปลี่ยนใจตอนนี้หรือไง คงไม่ทันแล้วล่ะเด็กน้อย” เขาพูดเย้าสาวน้อยใจเด็ดแต่ขี้อายอารีแอนน่าย

แม่บ้านของคฤหาสน์เปสซอตโต เนื่องจากบิดามารดาเสียชีวิตด้วยกันทั้งคู่เมื่อเก้าปีก่อนจึงย้ายเข้ามาอยู่กับผู้เป็นป้าและช่วยดูแลอารีแอนน่าในวัยเก้าขวบ โบน่าจึงมีอายุมากกว่านิโคโล่ห้าปี“ผมหลับไปนานเลยนะ ผสมน้ำอุ่นให้ด้วยสิ ผมอยากอาบน้ำ” นิโคโล่เอ่ยสั่งเสียงทุ้ม คว้าขวดน้ำมาเปิดแล้วดื่ม ก่อนจะปลดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างสบายๆ“ว้าย!!!” โบน่าออกมาจากห้องน้ำก็เจอกับร่างเปลือยเปล่าของนิโคโล่ เธอตาโตมองอย่างตกใจพร้อมกับยกมือขึ้นอุดปาก“ขอโทษที ผมลืมตัวไปหน่อยครับ” นิโคโล่รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมานุ่ง“ขอตัวก่อนนะคะ ถ้าคุณนิกมีอะไรก็เรียกแล้วกันค่ะ” โบน่ารีบบอกเจ้านายหนุ่ม พวงแก้มสาวยังแดงเรื่ออย่างน่ารักนิโคโล่มองแล้วอมยิ้ม คนชอบแกล้งจึงรั้งพี่เลี้ยงสาวเอาไว้ก่อน ไม่ได้เจอกันหลายปี ยังขี้อายเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แบบนี้ต้องแกล้งเสียให้เข็ด“เดี๋ยวก่อนสิโบน่า ช่วยจัดอุปกรณ์โกนหนวดให้หน่อย รู้สึกจะยาวแล้ว ผมอยากโกนหนวด” ร่างสูงของนิโคโล่เข้าไปในห้องน้ำ พี่เลี้ยงคนสวยจำต้องตามติดเข้าไปด้วย“ว้าย!” หญิงสาวหวีดร้องเสียงดังเมื่อเห็นเขาสลัดผ้าเช็ดตัวออกจากกายแล้วเดินไปนอนในอ่างอย่างสบายอารมณ์“โบน่าก็เห็นผมต