All Chapters of สามีสุดสวาท: Chapter 61 - Chapter 70

พฤกษ์มองเรือนร่างอิ่มภายใต้อาภรณ์เนื้อบางที่ยักย้ายสะโพกเดินเข้าห้องน้ำ ก่อนจะเบือนหน้าหนี อารมณ์อยากจะฟัดแม่เมียจอมยั่วเหลือเกิน กะว่าจะรีบอาบน้ำแต่งตัวหนีไปทำงานต้องเป็นพับเก็บเพราะลูกน้อยที่อยู่ในอ้อมแขน ร่างสูงเดินหนีภาพตรงหน้า นิ่มอนงค์กลั้นยิ้มจริงๆ แล้วนิ่มอนงค์เรียนรู้วิธีการดูแลลูกน้อย ทั้งอาบน้ำ ป้อนข้าว ป้อนนมหรือแม้กระทั่งลูกอิ่มก็อย่าเพิ่งให้ลูกนอนเลยต้องพาเดินเสียก่อน แต่เพราะอยากใกล้ชิดกับสามี เธอจึงแกล้งทำอะไรไม่เป็นให้เขาต้องเข้ามาพัวพันอยู่ตลอดเวลา ก็ดูกันไปว่าเขาจะใจแข็งเป็นหิน แถมยังทำปากร้ายใส่เธอได้อีกสักกี่วัน ปกติเขาไม่ใช่คนแบบนี้ พฤกษ์เป็นผู้ชายอ่อนโยนและใส่ใจคนรอบข้าง เธอเชื่อว่าเขากำลังพิสูจน์ความรักจากหัวใจของเธอ และเธอก็ยินดีให้เขาพิสูจน์“ว้าย! พี่พฤกษ์ขา...”เสียงร้องในห้องน้ำทำให้พฤกษ์ที่อุ้มบุตรสาวเล่นอยู่ด้านนอกต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยเร็ว เขาถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นเรือนร่างของภรรยาที่เปียกปอนไปทั้งตัว ชุดนอนซีทรูเนื้อบางแนบไปกับกายสาวจนดูโป๊เปลือยเย้ายวนใจ พฤกษ์เองไม่เคยคิดว่านิ่มอนงค์จะยั่วเขาด้วยวิธีนี้แม้จะใจแข็งเพียงใดเขาก็รู้ว่ามันได้ผลชะม

“ยั่วพี่อยู่ไม่ใช่เหรอ จะสนองให้สักทีสองที เผื่อจะหาย”“หยาบคายร้ายกาจ” นิ่มอนงค์หน้าแดงไม่คิดว่าเขาจะพูดตรงๆ แบบนี้“ตรงไหนที่ว่าหยาบคายร้ายกาจ แม่คนช่างยั่ว” พฤกษ์กระชากผ้าเช็ดตัวที่หลุดอยู่ใต้ร่างเธอทิ้งไปข้างเตียง“ยั่วขึ้นด้วยเหรอคะ” เธอย่นจมูกโอบรอบคอเขาไว้ ไม่ได้หวั่นเกรงสายตาดุปนกระหายของเขาสักนิด“ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูน มีผู้หญิงมายั่วก็เกิดอารมณ์ทั้งนั้นละ ดีเสียอีกไม่ต้องไปหาผู้หญิงที่ไหนแก้ขัด พันธะก็ไม่มี”“งั้นปล่อยเลย นิ่มจะทาโลชั่นต่อ ถ้าพฤกษ์ไม่ทาให้ก็อย่ามายุ่ง กับผู้หญิงอื่นก็มีอารมณ์งั้นเหรอ ลามกบ้ากาม” คำตอบของเขาทำให้เธอโมโห..คนอะไรกลายเป็นคนปากร้ายไปได้ ไม่น่าเชื่อ แถมถ้ามีผู้หญิงอื่นมายั่ว เขาก็จะทำแบบนี้ ไม่รู้จักยับยั้งช่างใจ ไม่มีความอดทนเสียเลย น่าน้อยใจนัก“ไม่ปล่อย โลชั่นเลิกทาได้แล้ว แล้วพี่ก็ไม่คิดจะทาให้ด้วย จะให้พี่จูบผิวเธอหรือดูดโลชั่นเข้าปากกันเล่า”“นิ่มจะทา พี่พฤกษ์ก็อย่ามาดูดสิคะ” เธอเถียงน้ำเสียงเอาเรื่อง มองสบตาเขาอย่างท้าทายไม่หลบ“แต่พี่จะดูด ชัดไหม” พฤกษ์ตวัดอุ้มร่างภรรยาเข้าห้องน้ำ นิ่มอนงค์กรีดร้องไปตลอดทาง เธอโดนเขาจับอาบน้ำล้างโลชั่นและ

“เจ้าเล่ห์ที่สุด ร้ายกาจมากพี่พฤกษ์” นิ่มอนงค์ตาโต ผงกศีรษะมองสามี ผู้ชายอ่อนโยนที่ดูแลเธอตอนตาบอด คิดได้สับซับซ้อนขนาดนี้เชียวเหรอ“เวลานิ่มอยากเอาชนะ นิ่มก็จะแสดงความรู้สึกทั้งหมดออกมา โดยที่พี่ไม่ต้องคาดคั้น พี่ไม่ชอบหรอกนะ ให้นิ่มมาหน่อมแน้มไม่เป็นตัวของตัวเองเพื่อเอาใจพี่”“พี่พฤกษ์ก็เลยยั่วให้นิ่มโกรธ ชิส์! นิ่มเองตอนแรกจะมาง้อพูดดีๆ พอโดนพี่พฤกษ์ว่าใส่ นิ่มเลยโมโหบ้าง”“ไม่ดีหรือไงจะได้เปิดเผยความรู้สึกออกมาให้หมด ไม่ต้องมามัวกระมิดกระเมี้ยนหรือปั้นแต่งให้ดูดีแต่ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง เราเป็นสามีภรรยากันแล้วก็ให้รู้ไส้รู้พุงกันไปเลย จะมามัวเก็บกักความรู้สึกหรือพฤติกรรมอยู่ทำไม เหมือนนิ่มชอบร้อนแรงพี่ก็จัดให้ไง ทุกคืนเลย ฮ่าๆๆๆ โอ๊ย!”พูดแล้วโดนหยิกเข้าให้จนเนื้อแทบเขียว นิ่มอนงค์ค้อนควักให้กับความเจ้าเล่ห์ของสามี แต่นึกทึ่งในความฉลาดเฉลียวในความคิดของเขานัก ในที่สุดเธอก็เงียบเสียงโต้เถียงอันใดพฤกษ์รู้ดีว่าภรรยากำลังยอมจำนนและคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา...ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้ บางครั้งมีเรื่องไม่เข้าใจกันบ้าง ขอแค่หันหน้าเข้าหากัน ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปในทางที่ดีแพรพิลาศกำม

“อุ๊ย! จะได้เล่าไหมล่ะคะ” แพรพิลาศร้องเบาๆ เมื่อถูกอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขน เขาพาเธอไปอาบน้ำจริงๆ แต่ทำกิจกรรมอย่างอื่นด้วย กว่าจะได้ออกจากห้องน้ำ เช็ดเนื้อเช็ดตัวสวมใส่ชุดนอน แทบจะหลับคาเตียง“ง่วงแล้วเหรอ” เอ่ยถามอย่างเอ็นดู“รอฟังอยู่ค่ะ” เธออมยิ้มให้เขา กอดเขาหลวมๆ ซบที่อกกว้างอย่างอ้อนๆ“พ่อพี่เป็นคนจริงจังกับงาน ติดจะเคร่งขรึมแล้วก็เข้มงวด”แพรพิลาศเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอนิ่งฟังให้เขาเล่าต่อ“แม่พี่มีชู้ ลักลอบได้เสียกับผู้ชายคนหนึ่ง พ่อจับได้แม่ก็เลยโดนพ่อทำร้าย ตอนนั้นพี่รักแม่มาก พอพ่อกับแม่เลิกกัน แม่เลยขอเลี้ยงดูพี่และพี่ตามแม่มาอยู่กรุงเทพฯ แม่เรียกค่าเลี้ยงดูจากพ่อทุกเดือน เงินพวกนั้นก็เอามาปรนเปรอสามีใหม่”“แม่พี่ยศอยู่ไหนคะตอนนี้”“ตายแล้ว”เสียงของเขาดูเศร้าจนเธอต้องเอื้อมมือไปบีบ“แพรเสียใจด้วยนะคะ”“มันนานมากแล้ว ผู้ชายคนนั้น หมายถึงสามีใหม่แม่ เขาไม่ใช่คนดีอะไร เขาหลอกเงินแม่ เขาหาเรื่องทุบตีพี่ด้วย แล้วก็โยนความผิดให้พี่เป็นเด็กก้าวร้าว แม่หลงสามีใหม่มากลงโทษพี่แบบไม่มีเหตุผล”แพรพิลาศกอดเขากระชับขึ้น รับรู้ถึงบาดแผลในจิตใจและรอยร้าวที่หยั่งลึก น้ำเสียงของเขาดูสั่นพร่าหดหู

พฤกษ์หัวเราะร่วน เวลาแอลกอฮอล์เข้าสู่กระแสเลือด เขาจะกลายเป็นผู้ชายยิ้มง่าย หัวเราะง่ายนิ่มอนงค์ค้อนตีแขนเขา เพียะหนึ่ง“นิ่มเพิ่งรู้ว่าคุณเดชชอบคุณเดือน”“ไอ้เดชมันชอบเดือนมานานแล้ว แต่เดือนใจแข็ง”“คุณเดือนชอบพี่พฤกษ์แทน”“ก็ใช่มั้ง แต่ไอ้เดชมันไม่หึงพี่นะ แต่หึงเดือน พักหลังเหมือนเดือนจะไม่ยอมเข้าใกล้ มันทนไม่ไหวก็เลยจับปล้ำเลย จริงๆ ตอนแรกก็ไม่กล้า”“หมายความว่ายังไงคะ” นิ่มอนงค์ถามอย่างสงสัย“พี่ยุให้มันปล้ำเองละ”“พี่พฤกษ์นี่นะเหรอคะยุคุณเดช ตายแล้ว!” นิ่มอนงค์ยกมือทาบอกไม่อยากจะเชื่อ“เค้ามาว่านิ่มก่อนทำไม พี่เลยหมั่นไส้ให้เจ้าเดชปล้ำเสียเลย”“เอ๊ะ! ยังไงคะ นิ่มไม่เข้าใจ”“พี่รู้ก่อนที่นิ่มจะเล่าเสียอีกว่าเดือนว่าอะไรนิ่มบ้าง”“ไม่เห็นพี่พฤกษ์เคยบอก แต่พี่พฤกษ์รู้ได้ยังไงคะ หรือใครบอก”“ชบาบอกแล้วก็...”“แล้วก็อะไรคะ ลีลาเยอะจัง เล่ามาให้ไวสิคะ” นิ่มอนงค์ค้อนควัก“วันนั้นก่อนนิ่มคลอด พี่กลับมาทันได้ยินที่เดือนพูดทุกประโยค โมโหชะมัด ถ้าไม่เพราะคิดว่าเจ้าเดชมันมีใจให้เดือนประดับอยู่ พี่จะจับหล่อนโยนออกไปเลย”“ผู้ชายชอบใช้กำลังจริงเชียว รังแกเพศที่อ่อนแอกว่า จริงๆ นิ่มสงสารคุณเดื