All Chapters of สามีสุดสวาท: Chapter 31 - Chapter 40

“ผมเกรงว่าจะไม่ได้พักสิครับบรรยากาศแบบนี้”“ยุ่ง ไปทำงานได้แล้ว” พฤกษ์ทำเสียงดุลูกน้องทั้งสองอมยิ้มก่อนจะขอตัวใจของพฤกษ์ลอยไปก่อนตัวเสียอีกเมื่อเคลียร์งานบางส่วนเสร็จสิ้น เขาเดินออกมาตามหาภรรยา เธอไม่ได้นั่งอยู่ที่เดิมตอนที่เขาจากมา จึงเรียกชบามาถามก่อนจะเดินตามออกมาข้างนอก ได้ยินเสียงส้มโอกำลังพูดไม่หยุด“คุณ อุ๊ย!” ส้มโอรีบยกมือปิดปากเมื่อหันไปเห็นเจ้านายพฤกษ์ยกมือขึ้นจุ๊ปาก ส้มโอทำหน้าทะเล้นเหมือนรู้ทัน พฤกษ์กอดอกมองตาดุ ส้มโอจึงรีบถอยออกมา“ส้มโอจ๊ะ มีอะไร ทำไมหยุดเล่าเสียล่ะ” นิ่มอนงค์ร้องถาม ขยับมือไปมาแต่ก็ไม่พบร่างของสาวน้อยที่อยู่ใกล้ๆ เธอ“อยากรู้เรื่องของพี่ก็ถามพี่เองสิคะ”“อุ๊ย!” นิ่มอนงค์ร้องเสียงหลงเมื่อโดนกอดหมับเข้าให้ มือของเขาไม่ได้กอดเอว ดันกอดมาที่ปทุมถันทั้งสองแล้วเคล้นคลึงเบาๆ ปลายนิ้วลากไล้ที่ยอดถันผ่านเสื้อที่สวมใส่อยู่ แต่กลับให้ความรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมาแทบจะทันทีเหมือนถูกไฟลามเลีย “ส้มโอไปไหนแล้วคะ” เธอทำเสียงงอนๆ ดึงมือเขาออกจากอกอิ่มแต่ไม่สำเร็จเขายิ่งขยำจนเธอเผลอคราง“เขาก็ไปทำงานของเขาสิ จะอยู่เป็น ก ข ค ผัวเมียอย่างเราทำไม” พูดแล้วบดจูบเสียจนปากอิ่ม

นิ่มเป็นภรรยานะไม่ใช่คนอื่น อย่าให้นิ่มรู้เป็นคนหลังสุด”“โอเคค่ะ ต่อไปพี่มีเรื่องอะไรจะบอกนิ่มให้รู้ดีไหมคะ แต่เอ๊... ที่ให้พี่อยู่กับนิ่มตลอดนี่เพราะอยากให้ทำกิจกรรมผัวเมียเหรอ แล้วก็ไม่บอกจะได้กระเตงไปด้วย” ประโยคหลังเขาพูดเสียงครื้นเครง ยั่วคนในอ้อมแขนจนแก้มพอง“บ้า! ไม่ใช่สักหน่อย อย่ามาพูดลามกนะ”“ไม่ใช่ได้ยังไง เวลาพี่อยู่กับนิ่มเราก็เมคเลิฟกัน ไม่มีกิจกรรมอื่นใดเมามันซ่านใจแล้วก็มีความสุขเท่านี้อีกแล้ว พอพี่หายไปนิ่มก็โมโห แสดงว่าหงุดหงิดที่ไม่ได้ทำกิจกรรมอันเร่าร้อน”“หยุดพูดนะ นิ่มไม่ได้หมายความอย่างนั้นเสียหน่อย หึ! แต่นิ่มคงไม่มีความหมายแล้วละ คงอิ่มหนำสำราญจากนอกบ้านแล้วสิ ถึงจะงานยุ่งติดงาน แต่สาวๆ ไม่เคยห่างกายเลยละสิ นิ่มจะไปมีความหมายอะไร”“จริงๆ ด้วย อยากให้พี่ทำกิจกรรมอย่างว่า เพราะห่างหายกันมาหลายวัน เลยอ้างโน่นอ้างนี่” พฤกษ์หัวเราะลั่นที่ได้แกล้งยั่วภรรยานิ่มอนงค์เริ่มนั่งไม่ติดเมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น“กรี๊ดด!!! ไม่ใช่นะ คนลามก นิ่มไม่ได้พูดว่าอยากให้พี่พฤกษ์นอนกับนิ่มสักหน่อย”“แล้วที่พูดนี่อะไร พี่บอกเหรอว่าจะนอนกับนิ่ม พูดเองเออเอง” เขายั่วแหย่ กลั้นหัวเราะจ

“พี่พฤกษ์ขา... อย่าทิ้งนิ่มนะ หรือนิ่มกำลังจะตาย นิ่มกำลังป่วยหนักหรือเปล่า ทำไมหัวหมุนแบบนี้” นิ่มอนงค์ยกมือขึ้นกุมขมับ เธอรู้สึกเหมือนจะเป็นลม คลื่นไส้ อาเจียนจนหมดไส้หมดพุง“เดี๋ยวพี่จะรีบตามหมอให้มาดูอาการ นิ่มทำใจดีๆ เอาไว้นะคะ คนดีหลับตาซะเดี๋ยวก็หาย”พฤกษ์รีบโทรตามเพื่อนรักมาดูอาการของภรรยา เขาจัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอก่อนที่เพื่อนจะเดินทางมาถึงการได้เช็ดเนื้อเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เบาสบายทำให้อาการของนิ่มอนงค์ดีขึ้น แต่ยังเวียนหัวไม่หายไม่นานเพื่อนหมอคนสนิทก็เดินทางมาถึงไพรพนา เพื่อนอีกสองสามคนก็ตามติดมาด้วย พฤกษ์ยิ้มรับที่ได้เจอเพื่อนๆ ตั้งแต่แต่งงานไปเขาไม่ได้สังสรรค์กับเพื่อนเลย เรียกว่าแทบจะห่างหายกันไป“อาการเมียแกไอ้หมอบอกว่าเหมือนคนท้อง” พศุตเอ่ยแซว กระแทกแขนเพื่อนรักพฤกษ์อ้าปากค้าง เขาตื่นเต้นเมื่อได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้น“แหม... หนุ่มๆ แซวกันสนุกนะคะ พฤกษ์หัวใจจะวายแล้วนั่น” เดือนประดับหัวเราะคิก เธอเป็นเพื่อนสาวคนเดียวที่สนิทกับแก๊งหนุ่มๆ ทั้งสาม จึงตามติดมาด้วยเพราะไม่ได้เจอพฤกษ์ตั้งแต่วันแต่งงาน และก็แอบมีความรู้สึกอย่างอื่นแทรกเข้ามา

เพราะน้ำใจของเดือนประดับนั้นคือการอยากงาบสามีของเธอ เธอรู้ดีเต็มอก ที่แกล้งทำมาเป็นพูดดีเพราะอยากอวดว่ามีความสนิทชิดเชื้อกับพฤกษ์มาก่อนเธอแค่ไหน“ปล่อยไว้แบบนั้นละค่ะ นิ่มไม่อยากให้พี่เดือนมาลำบากถอดเสื้อผ้าสามีคนอื่นแบบนี้”คำพูดของนิ่มอนงค์ทำให้อารมณ์ดีๆ ของเดือนประดับหมดลงทันที หญิงมากวัยกว่าหยุดกึกไม่คิดว่าจะถูกตอกกลับจนหน้าหงายแบบนี้ แต่เธอยักไหล่อย่างไม่แคร์ ก่อนจะทิ้งท้ายให้นิ่มอนงค์เจ็บใจเล่นและแทบนอนไม่หลับเอาเสียเลยในคืนนั้น“ไม่ลำบากหรอกจ้ะ เมื่อก่อนพี่ยิ่งกว่าเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้พฤกษ์เสียอีก พี่รู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง มีความต้องการสูงมากแค่ไหน ขนาดน้องนิ่มพิการ อุ๊ย! พี่หมายถึงตาบอด พฤกษ์ก็ไม่เว้น นี่ถ้าท้องโย้ขึ้นมาจะทำยังไงคะ ตาก็มองไม่เห็นแบบนี้ พี่สงสารพฤกษ์แย่เลย เพราะถ้าไม่โดนจับแต่งงานคงไม่ต้องมาทนมีเมียเป็นผู้หญิงตาบอดอยู่แบบนี้”นิ่มอนงค์จิกมือตัวเองแน่น เธอตัวสั่นไปหมด แต่ทำอะไรไม่ได้ ได้ยินเสียงปิดประตูในเวลาต่อมา พร้อมกับความเงียบเชียบโรยตัวเข้ามาในห้องบังคับแต่งงานอย่างนั้นเหรอ เธอต่างหากที่ถูกบังคับ เธอต่างหากที่เสียเปรียบ เพราะทรัพย์สมบัติทุกสิ่งทุกอย่างเป็นข

“ดีมากลูกรักของพ่อ” พฤกษ์ปลอบประโลมโดยการลูบหน้าท้องนูนและจุมพิตแผ่วเบาติดๆ กัน เขาจัดการรองหมอนใต้สะโพกผายของเธอนิ่มอนงค์ครางอย่างแสนสบายที่ได้นอนในท่วงท่านั้นอุ้งมือใหญ่จับขาเพรียวแยกออกจากกันให้เธอชันเข่าเปิดเผยดอกไม้กลีบงามให้เขาได้ยลโฉม ลิ้นร้อนแตะกับริมฝีปากแห้งผากของตัวเองก่อนจะเลียเบาๆเขากวาดตามองดอกไม้ในสวนสวยที่ปกคลุมด้วยกลุ่มหญ้าสีเข้มด้วยสายตาร้อนแรง ไม่ว่าจะนานแค่ไหน สวนดอกไม้อันหอมกรุ่นของเขาก็ยังคงความงดงามล้ำค่าอยู่เสมอในความรู้สึกพฤกษ์แตะลิ้นกับกลุ่มหญ้าจนเปียกชุ่มแนบติดไปกับผืนดินสีขาวผ่องเนียนละเอียดอ่อนนุ่มแต่เรียบตึง ปลายเกสรดอกไม้สั่นระริกแดงเรื่อเตรียมเบ่งบานรอรับการสำรวจอันแสนเร่าร้อนปากทางช่อดอกไม้หลั่งรินน้ำหวานหอมสะอาดออกมาจนชุ่มฉ่ำ กลีบบุปผาแสนสวยถูกแหวกออกจากกันด้วยนิ้วแกร่งของนักสำรวจวัยฉกรรจ์ความแดงเรื่อสดหอมเย้ายวนใจดึงดูดให้บุรุษหนุ่มหิวโหยกระหายในรสชาติที่จะได้รับ เมื่อปากทางหวงห้ามของบุปผาอวบถูกเปิดออก กลีบเนื้อดอกสวยฉายชัดปรากฏสายตาคมเข้มอ่อนโยนในทันทีพฤกษ์จ้วงลิ้นเข้ากวาดต้อนกลีบสวาทสั่นระริกที่ตื่นตัวรับเขาอย่างร่านร้อน รสฉ่ำหวานกำซาบซ่านติ