All Chapters of สามีสุดสวาท: Chapter 21 - Chapter 30

คิดอะไรไม่ออกก็ปล้ำให้ครวญครางอยู่ใต้ร่างท่าเดียวไม่ใช่สิ... น่าจะหลายท่าเลยละคืนนี้กายสูงใหญ่คร่อมทับร่างเล็กแต่อวบอิ่มเอาไว้ทั้งตัว ใบหน้าสวยซ่านแดงก่ำด้วยความรู้สึกกระสัน เสียงเนื้อกายตอกตรึงกระแทกลงมาในกายสาวดังสลับกับเสียงครวญคราง ร่างน้อยโดนอัดกระชั้นจมเตียงครั้งแล้วครั้งเล่า นิ่มอนงค์ส่ายหน้าเริ่ดกรีดร้องรัญจวนใจ เธอตอดรัดเขาทุกการสอดประสานเธอกอดสามีแน่นลืมเลือนเรื่องที่ทะเลาะถกเถียงกันไปเสียสิ้น จากที่ทะเลาะกันเอาเป็นเอาตายกลายเป็นรักกันเอาเป็นเอาตาย แถมยังเร่าร้อนเสียจนเตียงแทบลุกเป็นไฟมือบางเลื่อนมาโอบกอดคอหนาเอาไว้แน่น ปลายเท้าของเธอจิกงอเกร็งและเปิดเรียวขาออก เด้งสะโพกรับการกดคลึงที่รุกเร้าเธออย่างหนัก นิ่มอนงค์ครางอย่างสุดเสียว ซี้ดปากส่ายหน้าด้วยความรัญจวน ก่อนจะเกร็งค้างไปถึงสวรรค์อย่างรุนแรงหล่อนหอบจนตัวโยน หยาดเหงื่อไหลโซมชุ่มโชก นอนหมดแรงให้เขาทาบทับฝังกายอยู่แบบนั้น ก่อนที่ลมหายใจจะกลับเข้ามาเป็นปกติ“พี่พฤกษ์ลงไปจากตัวนิ่มได้แล้ว นิ่มหนัก” เธอพยายามผลักไสเขาออกจากตัวแต่ไร้ผลพฤกษ์บดคลึงเรือนกายของเขาไปมา ความเสียดเสียวจากเนื้อกายที่เสียดสีกันทำให้ต้องซู้ดปากพร

เธอขาสั่นระริกแข็งใจคลานไปด้านหน้าเพื่อหวังหนี โอกาสอาจจะริบหรี่แต่เธอก็อยากหนีให้พ้น และมือที่สัมผัสประตูทำให้นิ่มอนงค์ดีใจจนยิ้มออก ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่ไม่ห่าง เขากอดอกมองเธอกำลังบิดลูกบิดประตู แต่มันไม่ออก เนื่องจากเขาใส่กลอนเอาไว้ทั้งบนล่าง“ตรงนี้ก็บรรยากาศดีนะคะ น้องนิ่มหาทำเลได้ดีจริงๆ เอามือดันประตูไว้นะคะ พี่จะกระแทกน้องนิ่มเสียตรงนี้ให้ถึงสวรรค์”“พี่พฤกษ์” นิ่มอนงค์สะดุ้งเมื่อกายร้อนนาบมาทางด้านหลัง ประโยคของเขาทำให้เธอหน้าร้อนแดงเห่อ“ห้ามพูดว่าอย่า ไม่ พอแล้ว” เขาดักคอรู้ทัน“นิ่มจะบอกว่าอย่าแรงนะคะ” เธอพูดเสียงอ่อนเหมือนยอมรับ ถอนใจเมื่อเขาสอดกายเข้ามาพฤกษ์เองก็ประหลาดใจเมื่อเห็นเธอยินยอมโดยง่าย ผิดวิสัยคนเอาแต่ใจและไม่ชอบให้ใครบังคับเช่นเธอพฤกษ์จับเรียวขาของเธอพาดกับแขน อีกมือประคองตัวเธอเอาไว้ ก่อนจะขยับ นิ่มอนงค์วางศีรษะกับอกกว้าง ถอนหายใจทุกครั้งที่เขาเข้าออกในเรือนกายชายหนุ่มเห็นท่าว่าภรรยาจะไม่ไหว เขาสะกดกลั้นอารมณ์แล้วตวัดอุ้มเธอไปยังเตียงกว้าง นิ่มอนงค์ถอนใจเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับที่นอนกว้าง เธออยากจะหลับเต็มที แต่คนเอาแต่ใจยังก่อกวนไม่ยอมให้หลับโดยง่าย“นิ่มง

“ตอนแรกพี่คิดว่านิ่มกลัวพี่จนต้องหนี แต่ที่แท้ก็กลัวเหนื่อยเลยไปหลบ พักยกเอาไว้เริ่มใหม่...”“ไม่ใช่เสียหน่อย บ้าๆๆๆ” นิ่มอนงค์ทุบอกแกร่งของสามีเขาหัวเราะลงลูกคอไม่ถือสากับกำปั้นเล็กๆ ที่ไม่ระคายผิวเขาสักนิดพฤกษ์อุ้มร่างเปลือยของภรรยาเข้าห้องน้ำ เธอยอมให้เขาอาบน้ำเหมือนเด็กๆ เพราะไม่มีแรงต้านทานอีกทั้งยังมีภารกิจรออยู่อีกมากมาย ถ้าเธอเอาแต่นอนซมอยู่บนเตียงคงพลาดทำอะไรที่สำคัญหลายอย่างโดยเฉพาะเรื่องบิดาพฤกษ์จับมือภรรยาเอาไว้แล้วบีบเบาๆ เพื่อให้กำลังใจขณะจัดการพิธีศพของภาณุจนถึงวันสุดท้าย หลังจากเผาศพแล้ว ทุกคนก็ยังอยู่ในความโศกเศร้า โดยเฉพาะนิ่มอนงค์“น้าต้องกลับกรุงเทพฯ แล้วนะนิ่ม” นงนภัสพูดด้วยความกังวล ช่วงนี้เธอมีอะไรให้คิดและตัดสินใจมากมาย“ยังไม่อยากให้น้านงกลับเลยค่ะ” นิ่มอนงค์กอดร่างของน้าสาวอย่างออดอ้อนนงนภัสลูบศีรษะหลานรักเบาๆ ใจจริงอยากจะพาหลานสาวกลับไปเสียด้วยซ้ำ แต่ติดตรงที่นิ่มอนงค์แต่งงานมีครอบครัวแล้ว แม้จะไม่ชอบขี้หน้าพฤกษ์สักเท่าไหร่ ก็ต้องทำใจว่าทั้งสองแต่งงานกันแล้ว และปฏิเสธไม่ได้ว่าหลานเขยดูแลหลานสาวของนางดีอยู่มาก จากการสังเกตสังกาที่ละเอียดรอบคอบของตนเอง“สา

“ก็อยากน่ารักทำไมล่ะคะ พี่พฤกษ์อยากรังแกน้องนิ่มทุกเวลารู้ตัวหรือเปล่า” เขาหอมแก้มเนียนสูดดมกลิ่นผมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้ป่า“ไม่เอาแล้วค่ะ”“เอาหน่อยสิคะ”เขาลูบมือไปตามเรือนร่าง นิ่มอนงค์ตัวอ่อนระทวย ร่างกายร้อนผ่าววูบวาบสลับกับสั่นระริก เธอรู้สึกโหยหา ลึกๆ บอกว่าเขาจะทำให้เธอปีนขึ้นสู่สวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ความอบอุ่นที่สัมผัสเต็มแน่นเข้ามาในร่องรักทำให้รู้สึกอิ่มเอมเหมือนได้ทานอาหารทิพย์รสเลิศ แล้วกระหายอยากจะทานอีกต่อเนื่องเธออธิบายไม่ถูกว่าความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน ความต้องการและปรารถนาในตัวเขามันมากขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละครั้งที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง และมักเพิ่มขึ้นตามจำนวนการเมคเลิฟที่แสนเร่าร้อนอ่อนหวานยิ่งเขาอัดฉีดธารร้อนระอุเข้ามาในกาย เธอยิ่งอยากให้เขาฝังตัวเองเอาไว้แบบนั้นนานๆ นิ่มอนงค์หน้าแดงเมื่อคิดอะไรฟุ้งซ่านอยู่ตลอดเวลาที่ใกล้ชิดกับเขาแม้บางครั้งจะอยากปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับบดส่ายเข้าหาเขาอย่างน่าอาย นั่นเท่ากับเธอไปเร่งเร้าให้เขาแนบชิดลงมาไม่หยุดหย่อน เขาเป็นชายหนุ่มที่แข็งแรง เร่าร้อนและความปรารถนาร้อนแรง ตัวตนของเขาดึงดูดให้เธอหลงใหลใคร่สวาท พฤกษ์เหมือนเค

“ร้ายนักนะ” เขาว่าไม่จริงจังนัก ชอบที่จะต่อล้อต่อเถียงกับเธอ ยิ่งเป็นสถานการณ์เช่นนี้ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่“เสื้อผ้าสกปรกแถมยังขาดอีก เดี๋ยวจะให้นิ่มใส่อะไร แก้ผ้าไปไพรพนาเหรอไง” เธอพูดเสียงหอบกระท่อนกระแท่นพฤกษ์ตาพร่าเมื่อเห็นคนใต้ร่างสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกของเขา ทรวงอกอิ่มสั่นไหวยั่วยวนให้เขาฝังใบหน้าลงไปดูดรวบเสียให้หนำใจ“ก็ดีนะ เย็นสบายดี”“พี่พฤกษ์บ้า!” นิ่มอนงค์หน้างอ เธอได้ยินเสียงหัวเราะของเขาก็อยากจะลุกหนีแต่ติดตรงที่โดนกดกระแทกจมอยู่บนดินทำอะไรไม่ได้“ใครจะปล่อยให้เมียแก้ผ้าออกไปเดินโทงๆ คนงานได้มองแถมยังลากไปข่มขืนเอาสิ” เขาโน้มใบหน้าลงบอกเธอที่ริมหู“นึกว่าอยากให้มองเสียอีก” ทำเสียงยั่วจนได้ยินเสียงครางกระหึ่มจากลำคอหนา“ใครมองจะทิ่มตาให้บอดเชียว” เขาทำเสียงขึงขังฟังดูน่าภูมิใจในน้ำเสียงขี้หวงนั้น“พี่พฤกษ์เร็วๆ สิคะ เสียเวลาจริงๆ กว่าจะถึงไพรพนาคงมืดค่ำพอดี”“เธอจะเร่งเร้าพี่แล้วทำไมไม่พูดตรงๆ อาทิเช่น พี่พฤกษ์ขา... กระแทกน้องนิ่มแรงๆ สิคะ พี่พฤกษ์ขา โอ๊ะ โอ๊ย เสียวจัง ลงมาลึกๆ เลยค่ะ อะไรประมาณนี้” เขาทำเสียงกระเส่าแกล้งเธอ“พี่พฤกษ์บ้า ลามก ใครเขาจะไปพูดแบบนั้นกันเล่า” เธ