All Chapters of สวาทรักคนเถื่อน: Chapter 21 - Chapter 30

หญิงสาวเตรียมของจำเป็นติดตัวไปด้วย เพราะคิดว่าหากออกจากป่านี้ได้เธอคงต้องใช้ และนายกฤษฏ์ก็ดีที่ไม่ได้ยึดอะไรเธอไปจนหมด ยกเว้นโทรศัพท์ที่เธอพอจะเข้าใจว่าไม่มีสัญญาณเพราะอยู่ในป่าเขาแบบนี้ยิ่งจันทร์จวงเร่งฝีเท้า พวงชมพูก็ยิ่งเร่งฝีเท้าตาม เธอลืมมองรอบกายไปเสียสนิทว่ายิ่งเดินยิ่งเข้าไปในป่าลึก แล้วเพราะความรีบทำให้เธอสะดุด พอมองไปด้านหน้าอีกครั้ง จึงไม่เห็นเงาของจันทร์จวงอีก“จันทร์ จันทร์ เธออยู่แถวนี้หรือเปล่า” พวงชมพูร้องเรียกคนที่เธอแอบสะกดรอยตามเสียงดังลั่น ก่อนจะวิ่งไปตามทางข้างหน้า แต่ปรากฏว่าไม่เจอแม้แต่เงาของจันทร์จวง“แย่แล้ว นี่มันในป่านี่นา ไม่ใช่ทางออกจากป่าหรือเข้าเมืองเสียหน่อย” พวงชมพูรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่คืบคลานเข้ามา ความรู้สึกเหมือนเมื่อครั้งที่เธอหลงป่าคราวก่อนทำให้เธอตัวสั่น“จะเดินไปทางไหนนี่” เมื่อวิ่งย้อนกลับมาทางเดิม เธอก็เจอกับทางแยกที่นึกไม่ออกว่าตัวเองมาจากแยกไหน มันมีอยู่สามทาง ตัดสินใจเสี่ยงดวงลองดู เดินไปตามทางที่คิดว่าเธอเดินมาคราแรกจันทร์จวงเหยียดริมฝีปากเมื่อหลบอยู่ข้างทาง เธอสะใจจริงๆ ที่ทำให้ศัตรูหัวใจหลงป่าได้ ถ้ามันหลงเข้าไปในป่าลึกโดนเสือกัดตาย

“น้ำเสียงของคุณไม่มั่นคงสักนิด อยากให้ผมปล่อยจริงเหรอ” เขาถามย้ำ น้ำเสียงคุกคามอย่างคนที่ชอบสั่งและเอาแต่ใจตัวเองมาตลอดชีวิต“ใช่ ฉันอยากให้นายปล่อย” น้ำเสียงของเธอที่ตอบกลับไปเบาแสนเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ แต่แววตาอ่อนล้าเต็มทน“ปากของคุณสวย” เขาหลุบตามองปากอิ่มย้อยน่าจูบนั้นตาวาวพวงชมพูมองตอบ เธอก็นึกชื่นชมดวงตาทรงเสน่ห์ของเขานัก แต่ไม่ได้พูดออกไป ให้เขาได้ใจ พยายามรวบรวมจิตใจต่อสู้กับตัวเองและเขาโดยการดิ้นรน ดันหน้าอกเขาเอาไว้ แต่ก็เหมือนดันกำแพงอิฐอันหนา“คุณอยากให้ผมจูบ อยากให้ผมทำมากกว่านี้” เขามองสบตาเธออย่างมีความหมาย สายตาร้อนแรงตรึงเธอเอาไว้ให้นิ่งขึง“ไม่จริง... สักหน่อย” เสียงตอบของเธอยิ่งแผ่ว เพราะถูกสะกดด้วยสายตาทรงเสน่ห์คู่นั้น“จริงสิ เธออยากได้ฉันใจจะขาด”“คนหลงตัวเอง” เธอหน้าแดงและได้ยินตัวเองพูดออกไปแบบนั้น นายหน้ารกนี่เป็นใครก็ไม่รู้ แล้วทำไมเธอถึงได้ไม่ดิ้นหนีจากเขาเล่า แต่กลับตื่นเต้นกับสัมผัสของเขาเสียได้“ผมก็แทบจะหลงคุณเหมือนกัน หมายถึงตอนนี้นะ คุณออกจะสวยเย้ายวนขนาดนี้ และบรรยากาศก็ทำให้ผมรู้สึก... ตื่นตัว”เขาพูดตรงเสียจนเธอยิ่งกว่าหน้าแดง มันทั้งร้อนทั้งเห่

“อื้อ...” เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาจริงๆ ตามที่เขาปลุกเร้าและนำพา มือใหญ่เลื่อนสอดเข้าไปในกางเกงในเนื้อนิ่มตรงส่วนสะโพกแล้วนวดเฟ้น เธอยกสะโพกให้เขาสัมผัสได้อย่างถ้วนทั่ว มือสากของเขาทำให้เธอรู้สึกวาบหวาม ไม่น่าเชื่อว่าคนหน้ารกไปด้วยหนวดเคราดูป่าเถื่อน กลับสัมผัสเธอแผ่วเบาทะนุถนอม คลายความหวาดกลัวหวาดหวั่นและตื่นเต้นของเธอโดยสิ้นเชิงอุกฤษฏ์แนบจมูกโด่งเป็นสันที่รับกับใบหน้าคมลงสัมผัสกับดงดอกไม้หอมละมุน ผ่านซับในเนื้อบางเบาหอมจรุงจิต สัมผัสอ่อนโยนของเขาทำให้เธอเพริดไปกับอารมณ์รัญจวนที่เกิดขึ้น“อ๊า...” แล้วเธอต้องร้องครางเมื่อชิวหาเปียกชุ่มสัมผัสกับเนินสาวสั่นไหวระริก เนื้อผ้าบางเบาเปียกแนบกับดงดอกไม้หอมจนเห็นเป็นรูปเป็นร่างยั่วเย้า“สวย...” เขาเปล่งเสียงแหบพร่าสัมผัสกับขอบกางเกงในตัวบาง อุกฤษฏ์รู้สึกเหมือนกับตัวเองเป็นหนุ่มน้อยอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เคยผ่านบทรักวาบหวามและเร่าร้อนมาอย่างโชกโชนในวัยหนุ่มฉกรรจ์ แต่เหตุใดเล่าเขาถึงได้รู้สึกคึกคักเช่นนี้กับเธอคนนี้คนแรกและคนเดียว“คุณทำให้ผมตื่นเต้น”“ทำยังกับไม่เคยนอนกับผู้หญิง” เธอพูดตรงๆ มองสีหน้าของเขา“เคย... แต่ยังไม่เคยนอนกับคุณ”พวงชมพู

“โอ้ว์...” เสียงร้องครางประสานกันลั่นด้วยความเสียดเสียว โดยเฉพาะชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหยเกทันทีที่ฝังร่างเข้าไปอีกนิดและถูกบีบรัดจนเขาแทบปลดปล่อยในกายเธอเสียเดี๋ยวนั้น“นายกฤษฏ์...”พวงชมพูหายใจหอบสะท้าน เขาเล้าโลมดูดกลืนทรวงอกสาว บีบเคล้นและแทรกสะโพกตื้นๆ ลงมาหา ทำแบบนั้นให้เธอคุ้นชิน ความเจ็บตึงที่ได้รับถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านของเนื้อกายที่เสียดสีกันอยู่ภายใน มันล้ำลึกและทำให้เธอตาพร่ามัว หัวหมุนด้วยความทรมานแสนเสียวอุกฤษฏ์ละจากอกอวบขึ้นมาสอดลิ้นพัวพันบดจูบกับเธอเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ มือหนาของเขาเคล้าคลึงทรวงสาว ใช้นิ้วแกร่งสะกิดยอดถันที่ไวต่อความรู้สึก ให้เธอรับสัมผัสเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ“นายกฤษฏ์ อ๊า...” พวงชมพูหวีดร้องเบาๆ เมื่อเขากดแทรกเข้ามาจนถึงกึ่งกลางลำตัว แก่นกายของเขาฮึกเหิมใหญ่โต และเหยียดยาวในกายเธอ เธอส่ายหน้าเหมือนปฏิเสธ แต่ก็ถูกเขาช้อนสะโพกให้แอ่นขึ้นรับด้วยความเสียวเขาตรึงเธอเอาไว้ด้วยสายตาคู่นั้นอีกแล้ว!!!พวงชมพูเหมือนโดนสะกดด้วยมนตร์เสน่หาของเขา เธอยอมให้เขาทุกอย่าง เหมือนร่างกายนี้เป็นของเขา แล้วแต่เขาจะบัญชาอารมณ์พิศวาสที่ไม่เคยเกิดทำให้เธอร้อนวาบไปหมดทั้งร

ริมฝีปากหยักหนากดเม้มที่ติ่งหูหอมกรุ่น เขากระซิบเสียงแหบพร่าถึงความต้องการที่มากล้น พวงชมพูถอนใจเสียงหนัก อ่อนเปลี้ยคล้ายจะยินยอมให้ตัวเองตกอยู่ในห้วงเสน่หาอีกครั้ง แต่เขาก็เพียงแค่สอดนิ้วเข้ามาขยับในกายเธอ ส่งเธอไปยังสวรรค์ชั้นฟ้า แต่ไม่ได้ล่วงล้ำดังเช่นที่ลั่นวาจาเอาไว้เธอปรือตามอง เขาจึงบดจูบลงมาเป็นรางวัลให้กับริมฝีปากอิ่มย้อยน่าสัมผัส เธอจูบตอบเขาอย่างอ่อนหวานซ่านใจ ยินยอมให้เขาชักนำไปสู่ดินแดนอันแสนสุขอย่างไม่มีข้อโต้แย้งชายหนุ่มจัดการฟอกสบู่ไปตามเนื้อตัวสั่นระริก มือของเขาลูบไล้ไปทุกอณูเนื้อ โดยเฉพาะจุดอ่อนไหวที่ทำให้เธอครวญคราง มือหนาเคล้นคลึงปทุมถันอวบอิ่มที่ลื่นไปตามฟองสบู่หอมกรุ่น ก้อนเนื้อถูกเคล้นจนแทบปริขยายออกมาตามง่ามนิ้วแกร่งกล้า ความเด้งเต่งตึงทำให้เขาขยับมือได้อย่างสะดวก ที่สำคัญคือยอดถันที่แข็งเป็นไตจากการสะกิดสะเกาเป็นจังหวะระรัว ให้ความรู้สึกวาบหวามยามทอดสายตามองกว่าจะอาบน้ำเสร็จสิ้น พวงชมพูก็ตัวสั่นสะท้านครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่ภายใต้มือและปากร้อนเร่าของอุกฤษฏ์ เธออ่อนเปลี้ยเกินกว่าจะเดินกลับกระท่อม เลยต้องให้เขาโอบอุ้มกลับไป และเขาก็แทบไม่ห่างจากเธอ ทั้งเช็ดตัว