“อยู่ในป่าแบบนี้ก็ไม่อดตาย ไม่เห็นต้องไปปล้นเลย” เธอพูดลอยๆ มองกล้วยบางผลที่สุกแล้วตาวาว กะว่าจะขอเขากินสักผลสองผล เขาคงไม่ว่าหรอก แค่หน้าโหด หนวดเยอะ แต่เธอก็สัมผัสได้ว่าเขาใจดี“ยุ่งอะไรด้วย”เธอมุ่ยหน้าใส่เมื่อเขาพูดแบบนี้กับเธออีกแล้ว เดี๋ยวเหอะทำเป็นว่าเธอ หนีออกไปได้จะแจ้งตำรวจให้มากวาดล้างเสียให้เกลี้ยง ชิส์!“ขอกินบ้างสิ” ไม่รอให้เขาอนุญาตเธอก็จัดการปลิดกล้วยที่หมายตาเอาไว้มาปอกเปลือกกิน เขาไม่ว่าอะไร กลับกอดอกมองเธอนิ่ง“ทำไมเมล็ดเยอะแบบนี้ล่ะ” เธอทำหน้าเหย กินไปคายเมล็ดไป มันก็หวานอยู่หรอก แต่เมล็ดที่ฝังอยู่ภายใยผลกล้วยเล็กๆ น่ากินนั้นเต็มไปหมดทุกอณูเนื้อ“โง่หรือไง กล้วยเถื่อนก็มีเม็ดเยอะแบบนี้แหละ”“ไม่ได้โง่ แต่ไม่รู้ ฉันมาจากเมืองนอกนะ ไม่ได้อยู่บ้านนอกเหมือนนาย”“ไม่รู้ก็รู้เอาไว้ ไม่ใช่เอาแต่ตะกละกินไม่เลือก” เขาจิ้มหน้าผากเหมือนเธอเป็นเด็ก“นี่อย่ามาว่ากันนะ” เธอปัดหน้าผากตัวเอง มองเขาอย่างเคืองๆ“ก็สมองปลาทองนี่นา โดนว่าทำเป็นรับไม่ได้”“เม็ดเยอะแบบนี้เอาไปทำอะไร” เธอเบี่ยงประเด็น ไม่อยากเถียงกับเขาอีก เถียงไปก็ไม่ชนะ“เดี๋ยวก็รู้ อย่าทำตัวไร้ประโยชน์สิ นั่นตัดใบของม
Last Updated : 2026-04-20
LOGIN
