“แต่น้องไม่สบายตัวเลยค่ะ มันเหนียวๆ อีกอย่างน้องก็หายแล้วด้วย” เธอเริ่มงอแงเมื่อเขาจะจัดการเช็ดตัวให้ ถ้าได้อาบน้ำอุ่นๆ เธอคงจะรู้สึกสดชื่นกว่าที่เป็นอยู่“อย่าดื้อสิครับ เดี๋ยวพี่หมอตีก้นให้นะ” เขาขู่เบาๆ จุ๊บที่ผากสวย“ทำยังกับหนูนาเป็นเด็ก” เธอว่าอย่างงอนๆ“ไม่ดื้อครับคนดี วันนี้เช็ดตัว กินข้าวกินยาอีกสักวัน ให้หายเป็นปกติ พรุ่งนี้พี่จะยอมให้เราอาบน้ำ แต่อาบน้ำอุ่นนะ อาบน้ำเย็นๆ เดี๋ยวร่างกายปรับตัวไม่ทัน” เขาดุอย่างห่วงใย“งั้นหนูนาเช็ดเอง” เธอทำท่าจะแย่งผ้าจากมือของเขาไปเช็ดเอง“จะเช็ดเองทำไมให้เหนื่อย พี่ก็อยู่ทั้งคน” เขาส่ายหน้าไปมา อยากปรนนิบัติเธอให้ถึงที่สุด“ไม่เอาค่ะ หนูนาเช็ดเอง”“ดื้ออีกแล้วนะครับ”“ก็อยากอาบน้ำนี่คะ ถ้าไม่ให้อาบก็ต้องให้หนูนาเช็ดเอง”“งั้นก็ได้ครับ” คุณหมอหนุ่มวางผ้าลงในกะละมังใบเล็ก แล้วถอยไปยืนกอดอกมองอยู่ข้างเตียงนอนกว้างของน้อง มองอย่างห่วงใย“พี่หมอออกไปก่อนสิคะ”“ไม่ได้ครับ เดี๋ยวคนป่วยหนีไปอาบน้ำ ไม่ยอมเช็ดตัว” เขาส่ายหน้าไปมา อยากมั่นใจว่าเธอจะหายเป็นปกติในเร็ววัน ไม่ดื้อหนีไปอาบน้ำเอาจนได้“ต้องยืนคุมขนาดนี้เลยเหรอคะ” เธอหน้างอ“จะเช็ดเองหรือให
最後更新 : 2026-04-29
