ภรรยายอดสวาท

ภรรยายอดสวาท

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-29
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
62Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเป็นพี่หมอกรุบกริบที่น่ารักของน้องสาวนอกไส้อย่างเธอ อีโรติกคอมมาดี้... เบาสมอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

1

"Ya ampun Rania ... lama tidak berjumpa kerjaanmu masih begini saja?!"

Rania yang sedang mengelap meja seketika membeku. Suara itu ... suara yang tak lagi asing baginya. Ia memejamkan mata sambil menarik napas panjang sebelum menoleh. Restoran miliknya hari itu sedang ramai, tetapi ia malah menghadapi dua sosok manusia yang sudah ia

hindari selama tujuh tahun.

Mereka adalah sosok yang membuat Rania tak ingin lagi mengenal cinta. Mia dan Ardi. Mia adalah sahabat

yang berhasil merebut Ardi darinya.

Mengapa mereka datang lagi? Tanya itu menyeruak dalam benak Rania.

Hati Rania bergetar saat tak sengaja bertatap mata dengan Ardi. Getaran sakit yang kembali menyeruak di dalam dada. Dulu, Ardi sudah berjanji akan menikahinya, tetapi malah menikahi Mia. Ya, mereka berselingkuh sampai Mia dinyatakan hamil.

Rania segera berpaling, kembali menatap Mia sambil tersenyum miring. "Memangnya kenapa?Masalah buat Anda, Nyonya?"

Mia terkekeh-kekeh mengejek. "Jelas saja tidak! Aku hanya kasihan padamu."

Rania mengembuskan napas kasar sambil bersilang dada. "Aku tidak butuh belas kasihanmu! Lagipula hidupku sangat bahagia." Lagi, Rania tersenyum miring.

"Oh, ya? Bahagia? Lalu, mana suamimu?" Mia celingukkan mencari.

Rania memilih melanjutkan pekerjaannya. "Bahagia tidak diukur dengan adanya suami atau tidak."

"Cih! Jangan naif, Rania," sambar Mia cepat, "bilang saja kamu iri kepadaku. Apa jangan, jangan ... kamu masih jomblo? Kasian deh jadi perawan tua, hahaha ...."

Rania meremas kuat kain lap yang dipegang. Ingin rasanya ia lempar ke wajah Mia saat itu juga.

Rania menghampiri mereka. "Aku sama sekali tidak iri padamu. Aku tidak iri menikah dengan laki-laki bajingan seperti suamimu." Rania menatap Ardi sinis.

Rania melihat rahang Ardi mengeras. Ia tahu betul jika pria itu sedang marah.

"Kau--" Mia merasa kesal sampai-sampai tangannya mengepal dan hendak menampar Rania. Namun, seseorang dengan cepat menangkis tangan Mia.

Rania menoleh, mendapati sosok jangkung dengan seragam karyawan restorannya mencengkeram tangan Mia erat hingga wanita itu meringis ringan.

Rania langsung melotot dan berusaha melepaskan cengkeraman tangan itu. "Kenan, lepasin!" bisik Rania pelan.

Pemuda berparas tampan bernama lengkap Dareen Kenan itu baru bekerja selama tiga bulan. Peringainya yang tenang membuat Rania tidak menyangka jika Dareen akan bersikap demikian.

Dareen menoleh. "Maaf Mbak, saya hanya ingin melindungi bos saya."

Mia tersenyum mengejek. "Wah, siapa, nih? Pahlawan kesiangan rupanya."

"Saya pacarnya Mbak Rania!"

Mia tertawa terbahak-bahak, sedangkan Ardi menatap tak percaya.

"Astaga, Rania ... apa tidak ada pria lain, hem? Sampai-sampai bocah ingusan saja kamu jadikan pacar," ujar Ardi, sambil mengamati pria yang ia sebut bocah itu.

"Jadi, seleramu sekarang ini berondong? Pelayan pula," timpal Mia, lalu tertawa lagi.

"Lebih baik kalian pergi dari sini!" usir Rania dingin dengan penuh penekanan.

Mia membersihkan tangannya yang tadi ditepis dengan tisu sambil berkata, "Ya, ya, ya ... kami memang akan pergi dari sini. Aku ke sini hanya ingin tau bagaimana nasibmu sekarang. Eh, ternyata ... hahaha ...."

Mia dan Ardi melenggang pergi dengan tawa yang masih renyah terdengar dari mulut Mia.

Rania tersenyum samar, lalu terdiam.

"Mbak, baik-baik saja, kan?"

Rania terhenyak. "Tentu!"

"Lanjut kerja!" sambungnya.

Rania kembali membersihkan meja, diikuti Dareen yang menyusun buku menu.

Kehadiran Mia dan Ardi membuat mood Rania benar-benar anjlok. Bahkan ia mengelap meja sekuat tenaga seakan-akan melampiaskan kekesalan.

Dareen yang sedari tadi memerhatikan hanya bisa menggeleng pelan.

"Mbak ...," Dareen memanggil Rania sedikit ragu.

"Tolong nanti kamu cek air di depan nyala apa belum!" titah Rania cepat, tanpa memedulikan.

"Iya, Mbak," Dareen mengangguk. Lagi, Dareen memanggil. "Mbak ...,"

"Dan itu tolong tata dengan rapi," potong Rania, sambil menunjuk beberapa pot bunga.

"Mbak, tunggu!" cegah Dareen saat Rania hendak pergi, "soal tadi ...,"

Rania menoleh, tak membiarkan pemuda itu mengatakan sesuatu. Ia justru melotot ke arah Dareen.

"Oh iya, Ken, jangan ngaku-ngaku jadi pacar!"

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
62 Bab
1
สาวน้อยวัยยี่สิบสองนามว่านรีรัตน์ ซึ่งเพิ่งผ่านพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาเพียงไม่กี่เดือน กำลังแง้มประตูห้องพักของคนสวนดูด้วยความตื่นเต้น หลายครั้งแล้วที่เธอมาแอบดูพี่เอกกับพี่จุ๊บแจง สองผัวเมียเล่นรักกัน ครั้งแรกเธอเห็นด้วยความบังเอิญ และครั้งต่อๆ ไป จึงไม่บังเอิญอีก เพราะเธอตั้งใจมาดูอย่างเป็นจริงเป็นจัง ก็มีหนังสดให้ดูแบบนี้ จะไม่สนองความต้องการของตัวเองได้ยังไงกัน เสียชาติเกิดน่ะสิ!หลังจากเรียนจบเธอก็ขอบิดาและมารดาเลี้ยงมาอยู่กับพี่ชายต่างสายเลือด ซึ่งเป็นลูกติดของมารดาเลี้ยง หลังจากที่เขาเรียนจบแพทย์มาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ เขาก็กลับมาทำงานที่บ้านเกิด ซึ่งมีตากับยายที่เลี้ยงเขามาจนโตรอคอยการกลับมาอย่างใจจดจ่อแต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีพวกท่านก็จากไปโดยโรคชรา จึงเหลือภาคิมเพียงคนเดียว แต่ชายหนุ่มก็ไม่คิดจะทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนไปไหน เขากลับมาพัฒนาบ้านเกิดโดยแท้จริง บิดาของเธอปลื้มเขามาก แถมยังสนับสนุนเธออย่างเต็มที่ไม่ได้หวงห้ามเรื่องความใกล้ชิดที่อาจจะเกินขอบเขตแต่อย่างใดมือบางจิกขอบประตูแน่น ทั้งสองไม่ได้สนใจรอบกายเลยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น หรือจะมีใครแอบเห็น เมื่ออยู่ในอารมณ์เสน่หา ดู
Baca selengkapnya
2
“โอ๊ย พี่จุ๊บแจงจ๋า... หนูนาจะตายตามพี่จุ๊บแจงไปแล้ว ดูพี่เอกทำสิ” นรีรัตน์เอานิ้วตัวเองมาดูดจ๊วบๆ เมื่อเห็นเอกวัฒน์เลื่อนใบหน้าลงไปซุกที่กลางหว่างขาของจุ๊บแจง แล้วดูดเลียเหมือนคนอดอยากหิวโหย คนแอบมองหน้าห้องถึงกับเสียวท้องน้องวาบ“อึ้ย... จั๊กจี้แทน แต่มันก็เสียวๆ แปลกๆ สองผัวเมียนี่รุนแรงใช่ย่อย ถ้าเตียงพังจะหัวเราะให้ฟังร่วงเลย” นรีรัตน์แอบปิดตา บางครั้งแต่ก็แอบมองลอดนิ้วที่เป็นช่องว่าง เหมือน อยากๆ ไม่อยากๆ สุดท้ายก็อยาก...ดู“พี่เอกจ๋า... ตรงนั้น เสียวจัง” จุ๊บแจงร้องบอกเสียงสั่นนรีรัตน์ตัวสั่นตามไปด้วย เธอรู้สึกเสียวปลาบแปลบไปทุกรูขุมขน แถมยังรู้สึกแปลกๆ ตรงซอกทางรักของตัวเอง พอเลื่อนมือลงไปสัมผัสโดยการสอดมือเข้าใต้กระโปรงตัวสั้นก็พบกับน้ำหวานเหนียวๆ ที่ไหลรินออกมาอย่างมิอาจหักห้ามเอกวัฒน์ยกร่างภรรยาขึ้นคร่อมก่อนจะสลับหัวกันไปมา ให้ศีรษะของเขาตรงหว่างขาของเธอ และศีรษะของเธออยู่ตรงหว่างขาของเขา พร้อมด้วยการดูดกลืนกันและกันอย่างกระหายหิวลิ้นร้อนๆ ของทั้งคู่ทำงานได้อย่างดีเยี่ยมต่างกลืนกินกันด้วยความหื่นกระหาย นรีรัตน์หายใจหอบถี่ เธอเผลอลูบนิ้วไปกับกลีบกายสาวฉ่ำน้ำหวานบางเบา ลาก
Baca selengkapnya
3
“หนูนาไม่เอาครับ กวนคุณครูแบบนั้นได้ยังไง”“ไม่กวนหรอกค่ะ จริงๆ หนูนาแกเป็นเด็กขี้อ้อน คุยจ้อเชียวค่ะ ช่างพูดช่างคุย อยู่ด้วยแล้วหายเหงาไปเลยค่ะ”“ขอบคุณมากครับคุณครูที่เอ็นดูแก และต้องขอโทษด้วยถ้าแกจะทำให้คุณครูต้องลำบากอะไร หนูนาแกขาดแม่ตั้งแต่เด็กน่ะครับ” นนท์ยังพูดอย่างเกรงใจ“น่าสงสารแกนะคะ คงอยากมีแม่เหมือนคนอื่นๆ เขา” ภคินีพูดด้วยความเอ็นดูระคนสงสาร“ครับ รบเร้าผมใหญ่เลย แต่ผมก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน” นนท์พูดติดตลก เพื่อสร้างความเป็นกันเองกับคุณครูสาว“คุณแม่ของแกเสียนานแล้วเหรอคะ” ภคินีเอ่ยถาม ขณะที่ปล่อยให้เด็กน้อยวิ่งไปหาเพื่อนรักอีกด้านหนึ่ง“ตั้งแต่แกคลอดน่ะครับ ผมเลี้ยงแกมาตลอด อีกอย่างนึง ถ้าจะหาคนมาเป็นแม่ของแก ผมก็อยากจะให้ผู้หญิงคนนั้นรักแกจากใจจริงด้วยครับ” เขาเป็นผู้ชายมีความต้องการก็จริง แต่เขาไม่ใช่พ่อหม้ายตัวเปล่าๆ ดังนั้นเรื่องความต้องการตามประสาผู้ชายเขาหาเอานอกบ้านได้ แต่กับบุตรสาวคนเดียว เขาต้องรักและดูแลให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้“หายากนะคะคุณพ่อที่น่ารักแบบคุณนนท์ แต่จริงๆ แล้วนีว่ามีผู้หญิงมากมายให้คุณนนท์เลือกนะคะ แต่คุณนนท์คงไม่สนพวกเธอเสียมากกว่า”ภคินีพูดแล
Baca selengkapnya
4
ไอ้เขามันไม่กล้า จะให้ทำยังไงดี คุณครูสาวดูน่ารัก อ่อนโยน ตรงตามสเป๊กเขาเสียด้วย แบบนี้ยิ่งดูหนักใจเข้าไปใหญ่ เพราะตอนนั้นบิดามารดาจัดการหาคู่ให้ แต่คราวนี้เขาต้องจีบจริงสินะ แล้วตัวเองก็เป็นพ่อหม้ายลูกติด ไม่แน่ใจว่าคนตรงหน้าจะอยากมาเลี้ยงดูลูกเขาหรือไม่ รึแค่เอ็นดูตามประสาครูบาอาจารย์ที่รักเด็กเท่านั้น“คุณพ่อขา... ขนมอยู่ไหนคะ เอามาให้คุณครูสิคะ”“อ้อ... พ่อลืมครับหนูนา คุณครูรอแป๊บนึงนะครับ พอดีผมซื้อขนมมาฝากน่ะครับ” ภคินียังไม่ทันจะได้พูดอะไร อีกฝ่ายเดินไปยังรถยนต์ส่วนตัวที่จอดอยู่หน้าโรงเรียนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนจะหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังมาจนเต็มมือทั้งสองข้าง“ขนมและของฝากครับคุณครูนี พอดีผมไปต่างจังหวัดมา เลยซื้อมาฝาก”“คุณนนท์ไม่น่าลำบากเลยนะคะ เกรงใจแย่เลย” ภคินีเกรงใจ เพราะของที่เขาซื้อมาเกินจำเป็นจริงๆ และมันมากมายจนชวนอึดอัดที่จะรับ อีกทั้งเขากับเธอก็เพิ่งจะคุยกันอย่างจริงจังเมื่อครู่นี้เอง ไม่ได้รู้จักกันหรือรู้จักมักจี๋กันก่อนหน้าเลยด้วยซ้ำ แต่เขาทำเหมือนรู้จักคุ้นเคยกับเธอมานาน ถึงได้ซื้อข้าวของมาให้เยอะแยะแบบนี้“ไม่ลำบากหรอกครับ ถ้าผมไม่เอามาฝากน่ะสิ ยายหนูเอาตา
Baca selengkapnya
5
“คุณพ่อของหนูนายังไม่แก่เสียหน่อย จะเป็นเฒ่าหัวงูได้ยังไง” คุณครูสาวหยุดหัวเราะแล้วพูดเสียงใส“จริงด้วยค่า คุณครูคิดเหมือนหนูนาเลย คุณพ่อยังหนุ่มฟ่อหล่อเฟี้ยวอยู่เลยค่ะ เหมาะกับคุณครูนีที่สุด” ได้ทีก็สวมรอยยิ้มแก้มปริอย่างเนียนๆ“แน่ะ! แก่แดดน่ะเรา อย่าพูดอย่างนี้ให้ใครได้ยินนะคะ มันจะไม่ดี” คุณครูปรามลูกศิษย์ตัวน้อย เพราะเธอเองมีอาชีพที่มีผู้คนนับหน้าถือตา เรื่องชู้สาวจึงเป็นเรื่องไม่เหมาะสมด้วยประการทั้งปวง แถมยังเป็นผู้ปกครองของนักเรียนยิ่งไม่เหมาะสม เธอเองก็เป็นแม่หม้ายแม่ร้าง ดูไม่งามและจะมีคนนินทาเอาได้“ไม่ดียังไงคะ” เด็กน้อยถามอย่างสงสัย“มันเสียหายค่ะ ครูกับคุณพ่อของหนูนายังไม่ได้เป็นอะไรกัน เราไม่ควรพูดให้คนอื่นเข้าใจผิด” คุณครูผู้ใจดีค่อยๆ สอนลูกศิษย์ถึงความไม่เหมาะไม่ควรเรื่องการพูดการจา“แล้วถ้าคุณครูนีกับคุณพ่อเป็นแฟนกันแล้วล่ะคะ” เด็กน้อยทำท่าคิดก่อนจะโพล่งถามออกไปถึงอนาคตอันใกล้“ก็ต้องดูอีกทีค่ะ” คุณครูสาวแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะถ้าปฏิเสธไป อาจจะต้องคุยกันยาว“งั้นเย็นนี้หนูจะรีบบอกคุณพ่อให้รุดหน้าจีบคุณครู ดีไหมคะ” เมื่อเห็นว่าที่คุณแม่ในอนาคตพูดเช่นนั้น เด็กน้อยก็เข้าใจ
Baca selengkapnya
6
“ไม่เป็นหรอกค่ะ งั้นคุณนนท์มาแล้ว นีก็ต้องขอตัวกลับแล้วเหมือนนะคะ” คุณครูสาวเอ่ยขอตัวอย่างสุภาพ ก่อนหันไปคว้ากระเป๋าใบใหญ่ที่ด้านในบรรจุข้าวของหลายอย่างเอาไว้ รวมถึงของฝากของเขาด้วย ซึ่งเขามองก็รู้ว่าเธอคงจะนำไปแจกให้คนอื่นๆ จนเหลือไม่กี่ถุงเอากลับไปรับประทานที่บ้าน“อ้อ... ครับ” นนท์มัวแต่มองเพลิน เขามาสะดุ้งเอาตอนที่โดนบุตรสาวดึงมือยิกๆ“คุณพ่อคะ ทำไมไม่บอกว่าจะไปส่งคุณครู หนูนาล่ะเครียดเลย ต้องให้บอกทุกอย่าง คุณพ่อหัดคิดเองบ้างสิ” เด็กน้อยกระซิบบ่นบิดา ก่อนจะเอามือก่ายหน้าผากเหมือนไม่ได้ดั่งใจในความซื่อของบิดา“อ๋อๆๆ... เอ่อคุณครูนีกลับยังไงครับ” นนท์รีบเอ่ยถามเมื่อคุณครูสาวสะพายกระเป๋าทำท่าจะเดินจากไป“กลับรถเมล์ค่ะ เดี๋ยวเดินไปขึ้นรถเมล์ที่ป้ายด้านหน้าค่ะ” ป้ายด้านหน้าคือต้องเดินออกจากซอยไปอีกหลายร้อยเมตร ซึ่งเขาเองนึกเป็นห่วงขึ้นมาครามครั้น“ให้ผมไปส่งนะครับ” นนท์รีบมาดักหน้าเอาไว้ นึกขอบคุณบุตรสาวที่เอ่ยเตือน เพราะเขามัวแต่ใจลอย นี่ถ้าปล่อยให้เธอกลับเอง คงรู้สึกผิดยิ่งนัก ทั้งให้เธอรอเป็นเพื่อนลูก ทั้งให้เดินออกไปจากโรงเรียนอีกไกล“เอ่อ... ไม่เป็นไรค่ะ นีเกรงใจ” ภคินีตอบอย่างเก
Baca selengkapnya
7
“เอาค่ะคุณครู” เด็กน้อยดีใจที่คุณครูคนสวยจำได้ว่าเธอชอบทานอะไร รีบกุลีกุจอเลื่อนจานไปด้านหน้าทันที“เอ๊ะ! คุณครูทราบได้ยังไงครับว่ายายหนูชอบทานบล็อกโคลีผัดกุ้ง” นนท์ถามอย่างแปลกใจ“หนูนาเคยบอกน่ะค่ะ เห็นเป็นเมนูประจำเวลาพาข้าวมาทานที่โรงเรียน กับข้าวของหนูนาหอมเชียวค่ะ ใครเป็นคนทำให้คะนี่” ถามแล้วอมยิ้ม ทั้งๆ ที่รู้จากปากของลูกศิษย์ตัวน้อยแล้วนั่นเอง“ผมทำเองครับ” เพราะบุตรสาวชอบทานเมนูนี้เป็นพิเศษเขาจึงทำให้ ใส่ปิ่นโตเล็กๆ สีหวานน่ารักมาให้ทานที่โรงเรียนทุกวัน“ไข่เจียวกุ้งสับไหมครับยายหนู”“ดีค่ะคุณพ่อ” นรีรัตน์เลื่อนจานไปให้บิดาตักให้ คุณครูสาวเลยหยิบซอสมะเขือเทศมาราดให้อีกด้าน เด็กสาวขอบคุณก่อนจะตักเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย“คุณครูชิมยำปลาดุกสิคะ อร่อยมากๆ เลยค่ะ” นรีรัตน์ตักอาหารให้คุณครูสาวอย่างเอาใจ ภคนีอมยิ้มแต่ไม่ว่าอะไร สองพ่อลูกสั่งอาหารเมนูหนักไปทางปลาจริงๆ แต่ปลาที่นี่เนื้อหวานไม่คาว รสชาติอร่อยจนเธอชักจะติดใจ นานๆ จะได้เจอร้านอาหารอร่อยๆ แบบนี้สักที“ขอบใจจ้าสาวน้อย” ขอบใจเสียงหวานแล้วตักมาชิมก่อนจะอมยิ้มให้อีกครั้ง“ต้มยำครับคุณครู จะได้คล่องคอ” สองพ่อลูกเอาใจภคินีอย่
Baca selengkapnya
8
“คุณครูนีขา... นี่บ้านของหนูนากับคุณพ่อค่ะ” นนท์ขับรถผ่านหน้าบ้านของตัวเอง นรีรัตน์จึงรีบชี้ชวนให้คุณครูสาวดู และพูดอวดๆ ว่าที่นี่น่าอยู่แค่ไหน ภคินีเพียงแต่ยิ้มรับอย่างเอ็นดูในความช่างเจรจาของลูกศิษย์ตัวน้อยเท่านั้น หลังจากนั้นนนท์ก็ขับรถไปส่งคุณครูสาวที่บ้านพักของเธอเอง“บ้านของคุณครูน่าอยู่จังเลยนะครับ” นนท์จอดรถหน้าบ้านหลังเล็กๆ ของคุณครูสาว ตัวบ้านมีไม้ดอกไม้ประดับมากมายส่งกลิ่นหอมสดชื่นในยามค่ำคืน“เข้ามาดื่มกาแฟหรือน้ำเย็นๆ ก่อนไหมคะ”“ไม่รบกวนดีกว่าครับ แค่ส่งคุณครูให้ถึงบ้านผมก็สบายใจ เอาไว้โอกาสหน้านะครับ ผมคงมาดื่มกาแฟของคุณครูแน่นอน” เขาเอ่ยขอตัวเพราะเห็นว่าดึกมากแล้ว ไม่อยากรบกวนต้องมาคอยรับรองแขกอีก เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า“ขอบคุณมากนะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ” เธอโบกมือให้สองพ่อลูกขึ้นรถก่อนจะเข้าบ้านของตัวเอง อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้วเสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กบนหัวเตียงก็ดังขึ้น“หนูนาเองนะคะคุณครูนี” นรีรัตน์พูดเสียงใสมาตามสาย“ว่ายังไงคะ ลูกศิษย์ตัวน้อยของครู” ภคินีอมยิ้มเมื่อรู้ว่าใครโทร.มา“คุณครูนอนหรือยังคะ” เอ่ยถามอย่างเกรงใจนิดๆ“ยังเลยค่ะ เพิ่งอาบน้ำเสร็
Baca selengkapnya
9
“สวัสดีครับคุณลุง” เสียงนุ่มของภาคิมดังขึ้นด้านหลังของภรรยา นนท์เห็นลูกเลี้ยงแล้วยิ้มกว้าง เพราะชอบใจในนิสัยของอีกฝ่ายอยู่มาก“อ้าวคิม มาเมื่อไหร่แล้วลูก” นนท์รับไหว้ลูกเลี้ยงหนุ่ม“เมื่อตอนเที่ยงครับคุณลุง” ภาคิมตอบเสียงสุภาพตามนิสัย“พี่หมอคิมของหนูนา” เด็กน้อยถลาเข้าไปหาพี่ชายสุดหล่อของตัวเอง ภาคิมย่อตัวลงอ้าแขนรับแทบไม่ทัน กลายเป็นล้มทับกันบนพื้น ก่อนจะหัวเราะคิกคัก ภาคิมอุ้มร่างเล็กของน้องน้อยขึ้นโยนไปมาอย่างแสนคิดถึง นรีรัตน์หัวเราะชอบใจ กอดหอมพี่ชายต่างสายเลือดด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ“ตาคิมมาเยี่ยมเราตอนปิดเทอมน่ะค่ะ เดี๋ยวก็ต้องกลับแล้ว ดูสิกอดกันกลมเชียวสงสัยจะคิดถึงกันมาก” ภคินีพูดแล้วอมยิ้มเมื่อเห็นลูกชายกอดร่างเล็กๆ ของเด็กน้อยเอาไว้ในอ้อมแขน“พี่หมอคิมจะรีบกลับไปไหนคะ เพิ่งมาเอง” ได้ยินแบบนั้นก็ออดอ้อนกอดคอของอีกฝ่ายเอาไว้ ทำหน้างอนๆ ใส่เพราะไม่อยากให้พี่ชายสุดหล่อรีบกลับเหมือนทุกครั้ง“พี่ลงเรียนซัมเมอร์เอาไว้ครับ คงอยู่นานไม่ได้” เพราะเป็นเด็กเรียนและขยันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อมีโอกาสภาคิมจึงไม่พลาดเรื่องการเรียน ติว หรือแม้แต่เข้าค่ายวิชาการ หรือไปแคมป์กับเพื่อนๆ“คิดถึงพี่
Baca selengkapnya
10
ภาคิมเป็นคนสอนน้องว่ายน้ำตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เพราะทั้งสองชอบว่ายน้ำมาก พอเปิดเทอมนรีรัตน์มักบ่นถึงพี่ชายเสมอๆ และอยากให้ปิดเทอมเร็วๆหลังจากที่ภาคิมเรียนจบแพทย์มาตามที่ครอบครัวหวังเอาไว้ เขาก็กลับมาอยู่กับตายายและพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง ช่วยเหลือคนป่วยตกทุกข์ได้ยาก รักษาโดยไม่คิดเงินเพราะชาวบ้านบางคนยากจน และร่วมกับหน่วยแพทย์เคลื่อนที่คอยรักษาชาวบ้าน ก่อนจะผันตัวเองไปเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาแพทย์ในเวลาต่อมาภาคิมเป็นความภาคภูมิใจของครอบครัวและความหวังของครอบครัว นนท์เคยเอ่ยปากอยากให้เขาเข้าไปช่วยดูแลกิจการของตระกูล แต่ชายหนุ่มชอบอาชีพหมอมากกว่า เขาไม่ถนัดงานบริหารและอะไรที่เกี่ยวกับธุรกิจ นั่นทำให้ความหวังทั้งหมดไปตกอยู่ที่นรีรัตน์นรีรัตน์ไม่ได้กดดันแต่อย่างใด เธอทำมันได้ดีโดยการตั้งใจเรียนผลการเรียนเฉลี่ยเป็นอันดับหนึ่งของห้อง แถมด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งที่ทำให้นนท์ภูมิใจยิ่งนัก เขาปูพื้นฐานทุกอย่างให้ลูกตั้งแต่ยังเล็ก และนรีรัตน์ก็เป็นคนเก่งที่ไขว้หาความรู้อยู่เสมอ ดังนั้นจึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพราะคนเก่าแก่ของบริษัทก็ยอมรับในตัวเด็กสาวที่ตามติดบิดาไปเรียนรู้งานตั้งแต่เล็กแต่น้อย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status