Masukเขาเป็นพี่หมอกรุบกริบที่น่ารักของน้องสาวนอกไส้อย่างเธอ อีโรติกคอมมาดี้... เบาสมอง
Lihat lebih banyak"Ya ampun Rania ... lama tidak berjumpa kerjaanmu masih begini saja?!"
Rania yang sedang mengelap meja seketika membeku. Suara itu ... suara yang tak lagi asing baginya. Ia memejamkan mata sambil menarik napas panjang sebelum menoleh. Restoran miliknya hari itu sedang ramai, tetapi ia malah menghadapi dua sosok manusia yang sudah ia hindari selama tujuh tahun. Mereka adalah sosok yang membuat Rania tak ingin lagi mengenal cinta. Mia dan Ardi. Mia adalah sahabat yang berhasil merebut Ardi darinya. Mengapa mereka datang lagi? Tanya itu menyeruak dalam benak Rania. Hati Rania bergetar saat tak sengaja bertatap mata dengan Ardi. Getaran sakit yang kembali menyeruak di dalam dada. Dulu, Ardi sudah berjanji akan menikahinya, tetapi malah menikahi Mia. Ya, mereka berselingkuh sampai Mia dinyatakan hamil. Rania segera berpaling, kembali menatap Mia sambil tersenyum miring. "Memangnya kenapa?Masalah buat Anda, Nyonya?" Mia terkekeh-kekeh mengejek. "Jelas saja tidak! Aku hanya kasihan padamu." Rania mengembuskan napas kasar sambil bersilang dada. "Aku tidak butuh belas kasihanmu! Lagipula hidupku sangat bahagia." Lagi, Rania tersenyum miring. "Oh, ya? Bahagia? Lalu, mana suamimu?" Mia celingukkan mencari. Rania memilih melanjutkan pekerjaannya. "Bahagia tidak diukur dengan adanya suami atau tidak." "Cih! Jangan naif, Rania," sambar Mia cepat, "bilang saja kamu iri kepadaku. Apa jangan, jangan ... kamu masih jomblo? Kasian deh jadi perawan tua, hahaha ...." Rania meremas kuat kain lap yang dipegang. Ingin rasanya ia lempar ke wajah Mia saat itu juga. Rania menghampiri mereka. "Aku sama sekali tidak iri padamu. Aku tidak iri menikah dengan laki-laki bajingan seperti suamimu." Rania menatap Ardi sinis. Rania melihat rahang Ardi mengeras. Ia tahu betul jika pria itu sedang marah. "Kau--" Mia merasa kesal sampai-sampai tangannya mengepal dan hendak menampar Rania. Namun, seseorang dengan cepat menangkis tangan Mia. Rania menoleh, mendapati sosok jangkung dengan seragam karyawan restorannya mencengkeram tangan Mia erat hingga wanita itu meringis ringan. Rania langsung melotot dan berusaha melepaskan cengkeraman tangan itu. "Kenan, lepasin!" bisik Rania pelan. Pemuda berparas tampan bernama lengkap Dareen Kenan itu baru bekerja selama tiga bulan. Peringainya yang tenang membuat Rania tidak menyangka jika Dareen akan bersikap demikian. Dareen menoleh. "Maaf Mbak, saya hanya ingin melindungi bos saya." Mia tersenyum mengejek. "Wah, siapa, nih? Pahlawan kesiangan rupanya." "Saya pacarnya Mbak Rania!" Mia tertawa terbahak-bahak, sedangkan Ardi menatap tak percaya. "Astaga, Rania ... apa tidak ada pria lain, hem? Sampai-sampai bocah ingusan saja kamu jadikan pacar," ujar Ardi, sambil mengamati pria yang ia sebut bocah itu. "Jadi, seleramu sekarang ini berondong? Pelayan pula," timpal Mia, lalu tertawa lagi. "Lebih baik kalian pergi dari sini!" usir Rania dingin dengan penuh penekanan. Mia membersihkan tangannya yang tadi ditepis dengan tisu sambil berkata, "Ya, ya, ya ... kami memang akan pergi dari sini. Aku ke sini hanya ingin tau bagaimana nasibmu sekarang. Eh, ternyata ... hahaha ...." Mia dan Ardi melenggang pergi dengan tawa yang masih renyah terdengar dari mulut Mia. Rania tersenyum samar, lalu terdiam. "Mbak, baik-baik saja, kan?" Rania terhenyak. "Tentu!" "Lanjut kerja!" sambungnya. Rania kembali membersihkan meja, diikuti Dareen yang menyusun buku menu. Kehadiran Mia dan Ardi membuat mood Rania benar-benar anjlok. Bahkan ia mengelap meja sekuat tenaga seakan-akan melampiaskan kekesalan. Dareen yang sedari tadi memerhatikan hanya bisa menggeleng pelan. "Mbak ...," Dareen memanggil Rania sedikit ragu. "Tolong nanti kamu cek air di depan nyala apa belum!" titah Rania cepat, tanpa memedulikan. "Iya, Mbak," Dareen mengangguk. Lagi, Dareen memanggil. "Mbak ...," "Dan itu tolong tata dengan rapi," potong Rania, sambil menunjuk beberapa pot bunga. "Mbak, tunggu!" cegah Dareen saat Rania hendak pergi, "soal tadi ...,"Rania menoleh, tak membiarkan pemuda itu mengatakan sesuatu. Ia justru melotot ke arah Dareen.
"Oh iya, Ken, jangan ngaku-ngaku jadi pacar!"ภาคิมโอบร่างภรรยายอดสวาทนอนหงายลงบนโซฟาเนื้อนุ่มก่อนจะตามติดควบกระแทกเธอมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อจะติดตามเธอไปสู่สวรรค์อย่างรุนแรง...บทส่งท้ายนรีรัตน์ที่เดินเข้ามาในโรงพยาบาลทำท่าจุ๊ปากให้กับพยาบาลสาวคนสวย เธอต้องการมาตรวจที่แผนกสูตินารีเวชเพราะว่าประจำเดือนขาดหายไป และสังหรณ์ใจว่าจะท้อง แต่เพราะไม่มีอาการแพ้ท้องเหมือนที่เคยได้ยินมา เลยจะมาตรวจให้แน่ใจ และเลือกเป็นวันที่ไม่มีสามีตรวจคนไข้ เพราะได้ข่าวจากพยาบาลที่นี่ว่าเขามีประชุม“ถึงคิวของคุณหนูนาพอดีเลยค่ะ” เพราะโทร.มาจองคิวล่วงหน้าเอาไว้ พอมาถึงเธอเลยได้ตรวจเลยนรีรัตน์เดินเข้าห้องตรวจด้วยรอยยิ้ม เธอไม่เจอกับคุณหมอตรงๆ แต่ถูกสั่งให้ทำโน่นทำนี่ สุดท้ายก็กลับมานั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะของคุณหมอ“ผมตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ” เสียงของคุณหมอที่ทำอะไรสักอย่างอยู่หลังม่านเอ่ยขึ้น แม้น้ำเสียงจะคุ้นๆ แต่ก็เข้มและขรึมมากกว่า ทำให้เธอนั่งเรียบร้อย ตั้งใจฟังอย่างใจจดจ่อ“เป็นยังไงบ้างคะ” เธอถามอย่างลุ้นระทึก“คุณมีอะไรผิดปกติอีกบ้างครับ นอกจากประจำเดือนขาดหาย” คุณหมอหนุ่มเอ่ยถาม เสียงเข้มงวดจนหญิงสาวต้องระมัดระวังคำพูด“ไม่มีนี่คะ ดิฉันเป็นอะไร
“ฉันก๊อกหักเหมือนแกนั่นแหละ คนอะไรแสนดีโคตรๆ ดีไปหมดยี่สิบสี่ชั่วโมง ใจบุญด้วย รักษาคนป่วยอนาถาไม่เคยคิดเงิน รักษาใคร คนนั้นหายเพราะตามติดอาการอย่างกระชั้นชิดไม่ปล่อยปละละเลย แสนดีแบบนี้ คงหาไม่ได้แล้วในโลกล้า หล่อก็หล่อ รวยก็รวย การศึกษาดี โปรไฟล์ดี อิจฉาคุณหนูนาจนตาร้อนผ่าวๆ แล้วพวกแก” เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของสาวๆนรีรัตน์รู้แล้วล่ะว่าภาคิมรู้ได้ยังไงว่าเธอเดินทางมาถึงโรงพยาบาล ก็เขามีสปายสายลับอยู่ทั่วนี่นา อืมนะ... เข้าใจแล้วว่าที่นี่คือถิ่นของเขา และสปายสายลับพวกนั้นก็สาวๆ ที่คลั่งเขานั่นเอง“คนที่นี่รักพี่หมอจังเลยนะคะ”“ทำไมล่ะ” หลังจากประคองภรรยาให้นั่งลงในห้องทำงานเรียบร้อยแล้ว“แหม... พอหนูนาก้าวขามาเหยียบพื้นโรงพยาบาล พี่หมอก็รู้ทันที”“พี่ไม่ได้สั่งอะไรใครเอาไว้นะครับ” เขาบอกเธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่น“เนื้อหอมจริงๆ เลย ชักจะกังวลแล้วสิว่าสาวๆ ที่นี่จะอยากดูแลพี่หมอแทนหนูนาขนาดไหน”“ไม่มีใครดูแลพี่ได้ดีกว่าเมียคนนี้อีกแล้วครับ” เขานั่งลงตรงหน้าที่เธอ กุมมือนิ่มเอาไว้อย่างแสนรัก“ปากหวานจริงเชียว ทำไมสาวๆ ถึงหลงพี่หมอนัก เนื้อหอมแบบนี้หนูนาชักกลัวแล้วสิ”“ไม่ไว้ใจพี่เหรอครับ”“ไว้ใ
“โห... พี่หมอ” นรีรัตน์ตาโต “หนูนาคิดว่าพี่หมอจะมาแค่ไม่กี่วันเสียอีก”“เรื่องนั้นพับเก็บไปได้เลย”“พี่หมอไม่เบื่อหนูนาเหรอคะ เราจะฮันนีมูนกันนานขนาดนั้น”“ไม่มีวันเบื่อ กลับไปก็ไม่เบื่อ” เขากระซิบที่ริมหู เรียกเลือดฝาดจากพวงแก้มสาวได้อย่างรวดเร็ว“หนูนาเชื่อแล้วค่ะ” เธอยิ้มกว้างโอบกอดรอบคอหนาของเขาเอาไว้“ถ้าเชื่อแล้ว งั้นก็ยกสะโพกขึ้นมาครับเด็กหื่น”“อ๊าย... ว่าเค้าอีกแล้ว คุณหมอหื่น” เธอหัวเราะคิกยกสะโพกให้เขาสอดรักลงมาเป็นจังหวะหนักหน่วง ริมฝีปากอิ่มเผยอครางทุกครั้งที่หลอมรวมเรือนกายเข้าหากัน ลมทะเลพัดเย็นสบาย พร้อมๆ กับลำนำรักที่ดำเนินไปด้วยกลิ่นไอรักไอสวาทของสองสามีภรรยาร่างกายที่แนบชิดสนิทเสน่หา อาบไล้ไปด้วยหยาดเหงื่อโซมกาย คุณหมอหนุ่มจูบซับไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของภรรยา เขาจับเธอให้ลุกขึ้นนั่งประจันหน้าบนตักแล้วขยับอย่างต่อเนื่อง“ดีที่เป็นหาดส่วนตัวนะคะ” เธอซุกหน้าที่อกของเขา ขยับกายสอดประสานกับเขาเป็นจังหวะหนักหน่วงล้ำลึก พร้อมๆ กับการครางไปด้วยความเสียวซ่าน“ไม่มีใครเห็นครับ พี่ไม่พาเราไปทำอะไรในที่สาธารณหรอก ยกเว้น...” เขาละคำพูดเอาไว้ ก่อนจะหอมแก้ม และกุมมือเธอมาวางที
ใช่... วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ แต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าพี่หมอสุดหล่อของเธอจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย โรแมนติกที่สุด เธออยากมีโมเม้นต์แบบนี้มานานแล้ว“แฮปปี้วันวาเลนไทน์ครับหนูนา” เขาจูงเธอไปที่จานใบโตระยิบระยับเหมือนเพชร บรรจุช็อกโกแลตเอาไว้มากมายเป็นรูปพีระมิด“ลองชิมสิ พี่สั่งให้เขาทำพิเศษเลยนะ” เขาชี้ชวนให้เธอหยิบช็อกโกแลตด้านบนสุดที่ห่ออย่างดีสีทองเป็นรูปทรงหัวใจขนาดเล็ก“ขอบคุณนะคะพี่หมอ หนูนารักพี่หมอที่สุดในโลกเลยค่ะ” เธอโอบกอดและหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ ก่อนจะหยิบช็อกโกแลตรูปหัวใจที่ห่อด้วยกระดาษสีทองแกะออกเพื่อจะชิม แต่...“พี่หมอ... นี่มัน” ภายในบรรจุกล่องแหวนแทนที่จะเป็นกล่องช็อกโกแลต“แกะดูสิ” เขากระซิบบอก โอบกอดเธอเอาไว้“พี่หมอ...” เด็กสาวหัวใจพองโตคับอกเมื่อเห็นแหวนเพชรที่บรรจุอยู่ภายใน“แต่งงานกับพี่นะครับหนูนา พี่สัญญาว่าจะรักและดูแลเธอให้ดีที่สุด ตราบเท่าลมหายใจของพี่” เขาคุกเข่าลงตรงหน้า ขอเธอแต่งงานด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“พี่หมอ... หนูนาจะแต่งงานกับพี่ค่ะ” เธอรับคำเสียงหวาน ให้เขาสวมแหวนให้ที่นิ้วนางข้างซ้าย“เย้!” เสียงไชโยและพลุสายรุ้งรอบกายทำให้เด็กสาวเหมือนล่องลอยอยู่ในดินแดนสวร
“ลุงชมไปรับแล้วนี่คะ ไม่เป็นไร หนูนาเข้าใจว่าพี่หมอติดงาน” คนไม่เรื่องมากเพราะเข้าใจดีว่าพี่ชายติดงานพูดเอาใจ“แล้วหายเหนื่อยหรือยัง” เขายกน้ำขึ้นดื่มมองคนตรงหน้าอย่างลึกซึ้ง สายตาไม่ได้คลาดไปจากดวงหน้าหวานละมุนแม้แต่วินาทีเดียว“หายแล้วค่ะ วันนี้เข้าครัวทำกับข้าวกับพี่จุ๊บแจงด้วย” เธออวดนิดๆ อยากใ
“งั้นฟังเรื่องหมาป่ากับเงาดีไหม”“เย้! ได้ค่ะพี่ชาย” ภาคิมกระแอมเบาๆ จริงๆ แล้วนรีรัตน์ฟังนิทานมาเยอะมากเพราะมารดาชอบเล่าให้ฟัง แต่เขาชอบเรื่องนี้เป็นพิเศษเพราะตอนเด็กๆ คุณยายมักเล่าให้ฟัง ถือว่าเป็นเรื่องฮิตของตัวเองพอๆ กับเรื่องเด็กเลี้ยงแกะเลยทีเดียวเชียวเสียงของพี่ชายที่แปรเปลี่ยนไปตามสถานการณ
ภาคิมเป็นคนสอนน้องว่ายน้ำตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เพราะทั้งสองชอบว่ายน้ำมาก พอเปิดเทอมนรีรัตน์มักบ่นถึงพี่ชายเสมอๆ และอยากให้ปิดเทอมเร็วๆหลังจากที่ภาคิมเรียนจบแพทย์มาตามที่ครอบครัวหวังเอาไว้ เขาก็กลับมาอยู่กับตายายและพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง ช่วยเหลือคนป่วยตกทุกข์ได้ยาก รักษาโดยไม่คิดเงินเพราะชาวบ้านบาง
“สวัสดีครับคุณลุง” เสียงนุ่มของภาคิมดังขึ้นด้านหลังของภรรยา นนท์เห็นลูกเลี้ยงแล้วยิ้มกว้าง เพราะชอบใจในนิสัยของอีกฝ่ายอยู่มาก“อ้าวคิม มาเมื่อไหร่แล้วลูก” นนท์รับไหว้ลูกเลี้ยงหนุ่ม“เมื่อตอนเที่ยงครับคุณลุง” ภาคิมตอบเสียงสุภาพตามนิสัย“พี่หมอคิมของหนูนา” เด็กน้อยถลาเข้าไปหาพี่ชายสุดหล่อของตัวเอง ภา









![ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

