《ภรรยายอดสวาท》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

“หน้าตาน่ารักจังเลยค่ะ” ฉัตรสุดารีบปรี่เข้าไปหาพวกทันที ก่อนจะโอบกอดเหมือนสนิทสนมกันหนักหนา นรีรัตน์เขม่นมองไม่ชอบหน้าสุดๆ แต่แม่เจ้า... ยายคุณหมอป้าแอ๊บแบ๊วนี่ดันไม่รู้นี่สิว่าเธอคิดยังไง ทำเธอเซ็งเป็ดเลย…“หนูนารู้ตัวดีค่ะ ปกติก็มีคนชมว่าหนูนาน่ารักค่ะ ถ้าใครไม่ชมก็แสดงว่าตาถั่วอย่างหนักเลยล่ะคะ จริงไหมคะพี่หมอ” นรีรัตน์หันไปยิ้มให้พี่ชาย ภาคิมเพียงยิ้มบางๆ กลับมาให้แต่ไม่ได้พูดอะไร“แหม... อารมณ์ขันจังเลยนะคะน้องหนูนานี่” ฉัตรสุดาหยิกแก้มน้องด้วยสีหน้าท่าทางเอ็นดูสุดๆ ซึ่งภาคิมเห็นแล้วเบาใจ เพราะเกรงว่านรีรัตน์จะออกฤทธิ์ออกเดชอะไรอีก“หนูนาไม่ใช่ไก่นะคะ”“เอ่อ... เกี่ยวอะไรกับไก่คะ” แพทย์สาวถามอย่างงุนงง“หนูนาขันไม่ได้ค่ะ”“แหม... ตลกอีกแล้วนะคะน้องหนูนา มุขเด็ดไปเลยค่ะ” ฉัตรสุดาหัวเราะเบาๆ ยังไม่รู้ตัวว่าโดนสายตาพิฆาตจากคนที่โอบกอดอยู่มองมาพร้อมด้วยรังสีอำมหิต“จริงๆ มุขนี้ออกจะฝืดๆ หรอกค่ะ หนูนาก็เพิ่งคิดได้เมื่อกี้เอง” นรีรัตน์หัวเราะตาม ยังไงยายหมอกุ้งแห้งทรงเครื่องนี่ก็น่าจะเป็นประโยชน์ในอนาคตไม่มากก็น้อย มีพวกเอาไว้ก่อน บางทีเธออาจจะไม่ต้องทำอะไรเองด้วยตัวเอง แต่ปล่อยให้พวกเ

เดี๋ยวนี้ผู้หญิงเยอะกว่าผู้ชาย มีผู้หญิงคอยงาบผู้ชายดีๆ อยู่ทั่วปฐพี แล้วเรื่องอะไรเธอจะทำตัวเป็นเวชสันดรชาดก ยกพี่หมอคิมสุดสวาทขาดใจดิ้นให้ผู้หญิงพวกนั้นด้วยเล่า ไม่มีทางเสียหรอก หึหึ… ข้ามศพนรีรัตน์สุดแสนจะน่ารักคนนี้ไปก่อน“ก็ต้องดูพฤติกรรมและนิสัยนะคะ ถ้านิสัยไม่ดีก็ต้องว่ากันอีกที”“เราควรให้ความรักกับเด็กเท่าๆ กันนะคะ ในเมื่อเป็นลูกของผู้ชายที่เรารัก แต่จากสถิติบอกว่าพอมีลูกเป็นของตัวเอง ก็ย่อมจะรักลูกของตัวเองมากกว่าลูกเลี้ยง” เอาเข้าไป แล้วเธอบ้าหรือเปล่านี่ มานั่งเถียงเรื่องนี้กับฉัตรสุดา ยังกับเป็นประเด็นสำคัญทางการเมือง ที่สำคัญเธอก็รู้ว่าไม่มีใครเหมือนภคินีมารดาเลี้ยงของเธออีกแล้ว นั่นน่ะเธอเป็นคนจีบให้บิดาด้วยตัวเองเชียวนะ แถมภคินียังเป็นครูประจำชั้นที่เธอรัก แล้วไม่มีลูกอีกเลย จึงรักเธอเอามากๆ“ถึงจะเป็นลูกของผู้ชายที่เรารัก แต่ถ้ารังแกลูกเรา นิสัยไม่ดี หรือแม้แต่ทำตัวเกเร เลือดก้อนเดียวของสามีพี่ตัดทิ้งได้ค่ะ”หงายเงิบ หงายหลังพลัดตกจากโซฟาอีกรอบ!!!กว่านรีรัตน์จะหนีออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ด้านนอกได้ก็เล่นเอาหงายหลังพลัดตกจากโซฟาไปหลายรอบ ได้ยินความคิดของฉัตรสุดาแล้วทำให้

“ก็มีแต่คนเอาใจน่ะสิคะ”“แบบนี้น้องหนูนาคงลำบากใจแย่ที่จะต้องเลือกพี่สะใภ้สักคน น่าจะพิจารณากันนานหน่อยเพราะได้ข่าวว่าหมอคิมยังโสดและยังไม่มีโครงการว่าจะมีแฟนกับใครเค้าเลยนะคะ”“ไม่เลือกสักคนเลยแหละค่ะ” นรีรัตน์ต่อประโยคของคุณหมอสาวให้จบบริบูรณ์“อ้าว... ทำไมล่ะคะ หวงพี่ชายเหรอ”“ประมาณนั้นน่ะค่ะ” นรีรัตน์ตอบบ่ายเบี่ยง แต่คนช่างสังเกตอมยิ้ม“หวงประมาณไหนคะ คิดอะไรกับพี่ชายนอกไส้ของตัวเองหรือเปล่า”“พี่ฟ้ารู้ได้ยังไงคะ” นรีรัตน์ตาโตมองคนที่เดินไปหยิบน้ำแร่เย็นฉ่ำมายื่นให้เธอ“พี่เป็นคนชอบสังเกตมั้งคะ แค่มองตาก็รู้แล้วล่ะ”“จริงๆ เหรอคะ”“แต่พี่คิดว่า น้องหนูนาอาจจะต้องเหนื่อยหน่อย แม้หมอคิมไม่มีท่าทีสนใจใครหรือไม่สละโสดสักที แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสาวๆ ที่นี่จะหมดหวังนะคะ”“มันก็จริงนะคะ หนูนาเองก็ต้องกลับไปทำงานให้คุณพ่อด้วย” เด็กสาวเผลอพูดความจริงออกมา เพราะเธอสัญญากับบิดาและมารดาเลี้ยงเอาไว้แล้วว่าจะพาภาคิมกลับไปอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวให้ได้“เอาแบบนี้ไหมคะ ให้พี่ช่วยดีไหม”“ว้าว... พี่ฟ้าใสจะช่วยหนูนาจริงๆ เหรอคะ”“จริงสิคะ”“ดีจังเลยค่ะ โทษนะคะ พี่หมอโทร.มาหา ขออนุญาตรับโทรศัพท์ก่อ

นรีรัตน์หัวหมุนเหลือกำลัง เธอกัดริมฝีปากส่ายสะโพกหนีลิ้นร้อนแต่มือหนากอบโกยช้อนเอาสะโพกของเธอขึ้นมาหา รั้งเอาไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ เหมือนติดกับดักนายพราน สาวน้อยหวีดร้องด้วยความซ่านเสียวสุดจิตสุดใจ ก่อนจะหอบหายใจแล้วทิ้งตัวลองนอนอย่างอ่อนเปลี้ยเพลียแรงภาคิมปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกจากกายอย่างรวดเร็ว สิ้นสุดความอดทนและความพยายามยับยั้งชั่งใจ เขาลงไปยืนข้างเตียง มองเธอด้วยสายตาพิศวาสล้ำลึก นรีรัตน์แอบเหลือบตามองก่อนจะพลิกร่างหนีด้วยความตื่นเต้นสะโพกขาวผ่องของเธอทำให้ภาคิมถอนใจอย่างกระหาย เขาคลานขึ้นไปฟัดสะโพกของเธอด้วยปากร้อน ดูดรัดลามเลียอย่างเสน่หา แล้วเลื่อนใบหน้าไปกวาดกลืนน้ำหวานที่ไหลซึมออกมาเปรอะไปตามกลีบผกาและเรียวขาจากทางด้านหลัง ก่อนจะช้อนสะโพกของเธอขึ้นให้คุกเข่าแล้วสอดหน้าเข้าไปดูดกลืนยอดเกสรสวาทที่สั่นระริก รอคอยให้เขาเข้าปรนเปรอสาวน้อยร้องคราง ซุกหน้ากับหมอนใบโต เธอจิกมือกับที่นอนแน่นโก่งสะโพกขึ้นมาด้วยความรัญจวน ภาคิมแนบกายเข้าหาเธอจากทางเบื้องหลัง ความร้อนผ่าวสัมผัสกันและกันเหมือนเกิดประกายไฟเขาถูไถความเป็นชายกับกลีบผกาภายนอกกวาดต้อนเอาหยาดน้ำหวานชโลมไปทั่วแก่นกายความ

เสียงดูดจ๊วบๆ ทำให้เขาขนลุกไปหมด แล้วไหนจะฟันเล็กๆ ขาวๆ ของเธออีกที่โดนยอดอกของเขา นี่ไม่ใช่ความรู้สึกเสียวไส้ แต่เสียวสะท้านต่างหากเล่า...“พี่หมอ”“หือ...” รับคำเสียงพร่า“ดูดแล้วทำไงต่อ...” “อยากทำไรล่ะ”“อยากกัด”“โอ๊ย!” ภาคิมร้องเสียงหลงเมื่อโดนกัดเข้าให้ที่ยอดอก ยายตัวดีหัวเราะคิกๆ หลักฐานคาปาก เหลือบตาขึ้นมองอย่างไร้เดียงสา ซ่อนความร้ายกาจเอาไว้อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช ให้มันได้อย่างนี้สิ ยายตัวแสบ“อืม... กัดแล้ว พอใจแล้ว” พูดเองเออเอง ก่อนจะส่งสายตาเจ้าเล่ห์แสนร้ายไปที่ส่วนอื่น เขายกมือขึ้นลูบคอขนลุกซู่ ถ้าเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันไหมภาคิม!!!“กัดคอได้รึเปล่า”“เฮ้ย! เป็นกระสือหรือไง”“หึ! ไม่ยอมเหรอพี่หมอ หนูนาฟ้องแม่นีกับคุณพ่อนะว่าเมื่อก่อนพี่หมอลักหลับ”“อย่าทำแบบนั้นสิ เดี๋ยวพี่โดนเฉ่ง” เขาสะดุ้ง สำนึกความผิดของตัวเองได้อยู่หรอก“ถ้าไม่อยากโดนเฉ่งก็อย่าหือกับหนูนา พี่หมอตกเป็นจำเลยและทาสของหนูนา ต้องทำตามหนูนาอย่างไม่มีข้อแม้” ยายตัวแสบพูดเสียเสียวไส้ไปถึงเสียววาบเมื่อมือของเธอกอบกุมแก่นกายของเขาเอาไว้เหมือนจะถามความเห็นเขานอนแผ่หลาให้เธอกินจนได้ ก็ไม่รู้สินะ...