《วิวาห์ซ่อนกลรัก》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

“ค่ะๆ คุณราร์ด” พุดจีบรับคำอย่างขัดไม่ได้เพราะนั่นคือเจ้านาย สายตาก็มองไปอย่างห่วงใยเมื่อเห็นท่าทีฉุดกระชากลากถูของรัชวินทร์ คนหนึ่งร้อนคนหนึ่งเย็นคงจะไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไร“อ้าว... น้องแก้วไปไหนแล้วล่ะครับ” เอกวิทย์ที่ถือสายไหมกลับมาถึงกับยิ้มค้าง“คุณราร์ดพาคุณแก้วออกไปแล้วค่ะ แถมยังบอกว่าไม่ต้องรอ จะพาคุณแก้วกลับเอง” พุดจีบพูดอย่างสงสารคุณครูหนุ่ม เพราะอีกฝ่ายหน้าหงอยลงทันที“เขาสองคนไปไหนกันครับ” เอ่ยถามเสียงแห้ง พยายามปรับสีหน้าให้ดีขึ้นแต่มันไม่ช่วยอะไรเลย“ป้าก็ไม่รู้หรอกค่ะ ป้ามีหน้าที่ขายผักกับรานีให้หมดเท่านั้นแล้วกลับบ้าน”“สายไหมครับป้า ผมฝากให้น้องแก้วด้วยนะครับ น้องบอกว่าอยากกิน” เขายื่นถุงสายไหมให้ป้าพุดจีบ“ได้ค่ะ ป้าจะบอกให้นะคะ”“ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ ขอโทษที่ไม่ได้ช่วยขายผักต่อ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ป้าเข้าใจ” พุดจีบกับรานีมองตามหลังคุณครูหนุ่มที่เดินคอตกออกไปก็นึกสงสาร“สงสารครูเอกจังเลยป้า” รานีถอนใจพรืด เพราะก่อนหน้านี้แอบเชียร์ เอกวิทย์กับแก้วกัลยาให้รักกันจริงๆ“ข้าก็สงสาร แต่คุณๆ อยากให้คุณราร์ดกับคุณแก้วแต่งงานกัน เราก็ต้องช่วย แม้จะเชียร์คนอื่นอยู่ก็ตามที”“

เขานั่งลงข้างเตียงก่อนจะใช้หลังมือไล้แก้มนวลของเธอเล่น ไม่ว่าจะยามหลับหรือยามตื่น เธอก็น่ามองยิ่งกว่าอะไร ตัวของเธอร้อนรุมๆ เพราะยังมีไข้อยู่ ใบหน้าหวานส่ายไปมา เหงื่อไหลซึมออกมาตามใบหน้า“แก้ว... แก้ว...” รัชวินทร์เรียกคนบนเตียงอย่างห่วงใย แต่เธอกลับไม่รู้สึกตัว ร่างสูงรีบเดินไปหาอุปกรณ์เช็ดตัวมาอย่างรวดเร็วเพื่อเช็ดตัวให้หญิงสาว มือหนาบิดผ้าขาวสะอาดผืนเล็กเช็ดตามใบหน้าที่มีเหงื่อซึมออกมา เธอครางเหมือนเจ็บปวด คงจะปวดเมื่อยตามตัวหรือไม่ก็ปวดหัวเพราะสำลักน้ำเข้าไปพอสมควรชายหนุ่มเลื่อนมือลงมาเช็ดที่ลำคอระหง เขาชั่งใจเพียงครู่ เหลือบสายตามองคนที่นอนหลับไม่ได้สติเพียงแว๊บก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อนอนเม็ดบนสุดออกหนึ่งเม็ด แล้วสอดผ้าเข้าไปเช็ดเบาๆ เพื่อดูดความร้อนออกมาเพื่อให้อาการไข้ของเธอบรรเทารัชวินทร์บิดผ้าในอ่างแก้วอีกครั้งแล้วหันกลับมามองคนที่นอนหลับใหล ก่อนจะตัดสินใจสอดผ้าเข้าใต้เสื้อนอนของเธอแล้วเช็ดเบาๆ เช็ดไปเช็ดมาเขาก็ชักใจแกว่ง จึงเริ่มปลดกระดุมเสื้อนอนของเธอออกจนหมดสิ้น พอปลดออกหมดแล้วก็แทบกลั้นใจ เมื่อมองเห็นผิวเนื้อขาวผ่องของคนป่วย มือใหญ่ลากผ้าสัมผัสไปมาเพื่อซับเอาความร้อน

“ขาวเนียนเหลือเกิน ไม่ผิดกับที่พี่ฝันไว้เลย” เขาลากไล้มือกับอกอวบ หน้าท้องแบนราบของเธอ ได้ยินเธอเผยอปากครางก็ยิ่งลากมือไปมาปั่นป่วนอารมณ์ของหญิงสาว เหมือนเธอจะถอยหนี เอามืออีกข้างที่เขาปัดทิ้งมาดันหน้าท้องของเขาเอาไว้ รัชวินทร์จึงจับมือเธอข้างนั้นมาสวมครอบแก่นกายของเขาเสียเอง“แม้จะนอนหลับตา แต่ก็ยังต่อต้านพี่อีกนะ” เขาแซวคนขี้อายที่มักหวงเนื้อหวงตัวเสมอ แล้วกดยิ้มที่มุมปาก จะว่าเขาร้ายกาจก็ได้ที่เอาเปรียบคนป่วย แต่คนป่วยน่าเอาเปรียบเสียยิ่งกว่าอะไรและเหมือนเธอจะเหนื่อยกับการผลักไสมือเขาออกห่าง เพราะเหมือนแค่วางแหมะๆ อย่างต่อต้านแต่แรงไม่มีแม้แต่น้อย เธอจึงวางมือไปอีกด้านข้างตัวเหมือนสิ้นฤทธิ์ก่อนจะกลับมาเหมือนเดิมคือยกมือข้างนั้นมาผลักหน้าท้องของเขาออก แต่โดนปัดทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า รังแกคนป่วยมันได้อารมณ์แบบนี้นี่เอง เขาขยับมือเธอไปตามแก่นกายของเขาตลอดความยาว มืออีกข้างที่ถูกปัดออกกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาสอดประสานมือที่ว่างอีกข้างลงไปแทน ทำให้กักมือเธอเอาไว้ไม่ให้ต่อต้านเป็นผลสำเร็จเขาถูไถส่วนปลายของความแข็งแกร่งกับยอดอกสีชมพูหวาน เสียดสีจนแข็งเป็นไต พอๆ กับความเป็นชายของเขา

“ก็น้องแก้วแสนดี ยายกับแม่คงกลัวจะเจอผู้ชายไม่ดี ถ้าได้หาผู้ชายดีๆ ไว้ให้เธอ พวกท่านคงตายตาหลับ”“ขนาดนั้นเชียว”“อือ... หึ ฉันรู้ดี เพราะได้ยินคุณยายบ่นออกบ่อยๆ กลัวท่านไม่อยู่ น้องแก้วจะไม่มีใครดูแล”“ทำยังกับเป็นเด็ก แก้วกัลยาโตแล้วนะ” ปากพูดไป แต่ใจแกว่งน่าดูเมื่อคิดว่ายายกับมารดาจะหาผู้ชายคนอื่นให้หญิงสาวที่เขาหมายตาเอาไว้“เด็กไม่เด็ก น้องแก้วก็ซื่อๆ จะตายไป หัวอ่อนด้วย ฉันยังเป็นห่วงเลย”“ก็จริงนะ” รัชวินทร์เออออห่อหมก“ราร์ด นายไม่ชอบน้องแก้วจริงเหรอ” น้องชายถามอย่างสงสัย“ก็... ชอบนิดหน่อย”“นิดหน่อยเองเหรอ นายพูดกับฉันตรงๆ เลย ฉันจะช่วย” ชัชวินทร์เสนอ ทีเล่นทีจริง ดูปฏิกิริยาของพี่ชาย“ช่วยยังไง”“ก็ช่วยให้นายกับน้องแก้วได้อยู่ด้วยกันไง ฉันรู้น่าว่านายขัดใจเพราะมีคนอื่นๆ อยู่เป็น กอ ขอ คอ”“นายคิดยังไงถึงจะช่วย”“ฉันก็แค่เห็นนายอยากได้น้องแก้วเป็นเมียจนตัวสั่น แต่ถ้านายไม่อยากให้ฉันช่วย ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ” ทำท่าจะเดินออกจากห้อง“เดี๋ยวสิ”“นายเปลี่ยนใจให้ฉันช่วยแล้วเหรอ”“ขอคิดดูก่อน”“คิดนานระวังเถอะ น้องแก้วน่ะเนื้อหอมจะตายไป มีผู้ชายมาสู่ขอน้องเขาเยอะมาก แต่คุณยายปฏิเ

“ผมก็แค่เร่งปฏิกิริยาราร์ดเท่านั้นเองครับ ไม่นึกว่าปฏิกิริยาจะแรงขนาดนี้”“แผนสูงนักนะเรา” การะเกดค้อนให้ลูกชายอย่างรู้ทัน“คุณยายกับมัมอย่าลืมสัญญานะครับ ว่าจะไม่บังคับหรือจับคู่ผมเหมือนราร์ดอีก”“โอเค” สองสาวต่างวัยรับคำ แต่แอบไขว้มือไว้ด้านหลังโดยไม่ให้ลูกชายเห็น“แต่แผนเรานี่มันเกินคาดจริงๆ ยายละขำพี่ชายเรานัก เอาหนูแก้วของยายไปฝันทะลึ่งขนาดนั้น” ยายกิ่งแก้วค้อนให้หลานชาย“ถ้าผมชอบผู้หญิงคนไหน ผมก็คิดถึงเธอครับ”“ชาร์ลชอบใครบอกยายมาเร็ว ยายจะไปเป็นผู้ใหญ่ทาบทามสู่ขอให้”“พอเถอะครับคุณยาย โดยเฉพาะยายเด็กมะปรางตัวแสบนั่น”“อะไรกันตาชาร์ล ยายไม่ได้พูดถึงหนูมะปรางเลยสักคำ เรานะร้อนตัวไปเองต่างหาก” ยายกิ่งแก้วค้อนให้หลานชาย“จะไปรู้เหรอครับ ผมเห็นรักใคร่เอ็นดูกันนัก ผมไม่ค่อยไว้ใจเลย”เขารู้ดีว่าบิดามารดาของมะปรางเป็นเพื่อนรักของมารดา และตากับยายของมะปรางก็เป็นเพื่อนรักของคุณยายและคุณตาด้วย แบบนี้ยิ่งสยองที่เขาจะโดนจับคู่กับยายเด็กนั่น เพื่อกระชับสัมพันธไมตรีไปจนถึงรุ่นเหลน หรืออาจจะกระชับไปอีกหลายรุ่น“หรือว่าเราคิดกับหนูมะปรางแบบชู้สาว” การะเกดจับผิดลูกชาย“ไปกันใหญ่แล้วครับมัม อย่าพ