All Chapters of พุบ่าวเฒ่า..สาววัยทีน: Chapter 11 - Chapter 20

"อุ๊ย..ขอโทษค่ะ"สิงห์พยุงเอวของเธอไว้กลิ่นกายหอม ๆ ปะทะจมูกเขาเข้าเต็มเปา "ไม่เป็นไร กลับกันเถอะ"ปล่อยมือจากเอวบางของเธออย่างนึกเสียดาย หนูนาเองก็หน้าแดงไปยันใบหู เกิดมายังไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนใหนมากขนาดนี้ใจเธอจึงกระตุกแปลก ๆหนูนาเดินตามเขาไปขึ้นรถ แดดร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เธอมองบรรยากาศรอบ ๆ ตัวอย่างทึ่ง ๆ สวนของนายกสิงห์มีพื้นที่เยอะมากและเขาแบ่งพื้นที่ได้เป็นสัดส่วนด้วย มีสวนยาง มีสวนผลไม้ มีนาข้าว มีบ่อน้ำ มีผักสวนครัว และแบ่งพื้นที่ไว้เลี้ยงวัวชัดเจน มีวัวหลายสิบตัวเดินเลาะเล็มหญ้าท่าทางมีความสุข"คุณสิงห์มีวัวกี่ตัว ?"เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบออกมา"น่าจะสักร้อยกว่าได้ล่ะมั้ง""ว้าววว เป็นร้อยเลย""อยากได้สักตัวไหมล่ะ ? จะขายให้ถูก ๆ""หึ..ไม่เอาหรอก หนูนาขี้เกียจเลี้ยง"เขายิ้มกับคำตอบของเธอ ดูท่าทางแล้วเธอไม่น่าจะใช่คนขี้เกียจ แค่อาจจะไม่ชอบวิถีชีวิตเกษตรกร"จะไปที่โรงพยาบาลด้วยไหม ?"เขาถามเธอ หนูนาคิดอยู่ครู่หนึงจึงพยักหน้า เมื่อมาถึงบ้าน สิงห์ก็เปลี่ยนเป็นรถคันที่เขาขับไปทำงาน เธอเข็นมอเตอร์ไซค์เวฟ 100 ของตัวเองไปจอดไว้ที่ใต้ร่มมะขามภายในบริเวณบ้านของเขามาถึงโรงพยาบ

โรงเรียนเลิกแล้วหนูนาตรงไปที่บ้านของสิงห์เลยเพื่อจะไปเยี่ยมหนูน้อยปอร์เช่ เมื่อไปถึงบ้านของเขาก็ปรากฎว่ามีคนอยู่ที่นั่นกันหลายคน โดยเฉพาะคนเฒ่าคนแก่เพราะว่าคนเฒ่าคนแก่ตามชนบทนั้นหากได้ยินข่าวว่ามีเด็กน้อยไม่สบายก็จะไปเยี่ยมยามถามข่าวและนำฝ้ายไปผูกแขนให้ด้วยเพื่อเป็นการเอิ้นขวัญหนูนาเก้ ๆ กัง ๆ ไม่กล้าเข้าไปในบ้านเพราะเห็นว่ามีคนเยอะ ในจังหวะที่กำลังตัดสินใจอยู่นั้นสิงห์ก็ขับรถมาพอดี เห็นเธอทำท่าลังเลไม่กล้าเข้าไปเขาจึงจอดรถและรีบเดินไปหาเธอ"ครู..ทำไมไม่เข้าไปล่ะ ?""คุณสิงห์"หันไปตามเสียงของเขา"คนเยอะ หนูนาไม่เข้าไปดีกว่าค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเย็นค่อยมาเยี่ยมปอร์เช่ใหม่"เธอทำท่าจะเดินออกไปแต่สิงห์ก็คว้าแขนของเธอเอาไว้"เข้าไปเถอะ ปอร์เช่ถามหาครู"เธอก้มมองมือของเขาที่กุมแขนของเธอเอาไว้เขาจึงปล่อย"ก็ได้ค่ะ"เธอจึงเดินเข้าไปพร้อมเขา และทันทีที่คนเฒ่าคนแก่เห็นว่านายกเทศมนตรีสิงห์เดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มก็กลายเป็นจุดสนใจทันที"พุสาวนายกติ้น้อย ?" ( แฟนของนายกเหรอน้อย )คุณย่าคนหนึ่งถามย่าน้อย"บ่แม่นดอก ครูของปอร์เช่น่ะ" ( ไม่ใช่ ครูของปอร์เช่ )เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงแค

วันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้หนูนากลับไปที่หมู่บ้านเดิมของเธอ เพื่อไปไหว้กระดูกพ่อ แม่ ปู่ ย่า และตากับยาย เธอจึงถือโอกาสนี้แวะเที่ยวบ้านเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันตอนมัธยม เพื่อนของหนูนาคนนี้เรียนจบบริหารแต่เพราะที่บ้านมีกิจการเกี่ยวกับการเพาะพันธุ์ควายเธอจึงต้องกลับมารับช่วงต่อ"ว้าววว นกควายของแกตัวใหญ่มากกก"หนูนาอุทานด้วยความตื่นเต้นเพราะไม่เคยเห็นควายที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน"เจ้าสวยน่ะ ตอนนี้มันกำลังท้องอยู่"'นก' หรือนิภาพร นันทชัยญา ตอบเพื่อนสาวไป"มิน่าล่ะมันถึงได้ดูท้องป่อง ๆ""อือ..ท้องแรกของมันน่ะ"แล้วทั้งหนูนาและนกก็เดินเข้าไปในบ้าน"งานสอนเป็นไงบ้าง ?""ก็ดี เด็ก ๆ น่ารักทุกคน""พ่อกับแม่ถามหาแกอยู่พอดีเลย ไปวัดมาแล้วใช่ไหม ?"หนูนาพยักหน้าแทนคำตอบ "อย่าทำหน้าเศร้าเป็นหมาหงอยแบบนี้ดิ เดี๋ยววันนี้พากินหมูกะทะ"นกปลอบใจเพื่อนสาวเพราะรู้เรื่องของหนูนาดี ทั้งสองสนิทกันมากแม้จะเรียนกันคนละคณะแต่ก็ยังติดต่อและไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ"อือ..ฝากท้องแล้วก็ฝากตัวด้วยนะวันนี้"เพราะวันนี้หนูนาจะค้างที่บ้านของนกพรุ่งนี้ตอนสาย ๆ ค่อยกลับ"เราไปไหว้พ่อกับแม่กันดีกว่า"นกเอ่ยปากชวนหนูนาซึ่งเธอก็ไม่

โครงการสร้างบ้านให้เด็กนักเรียนเสร็จแล้ว วันเสาร์นี้ทางศูนย์เด็กเล็กและทางเทศบาลประจำตำบลจึงได้เข้าไปตรวจเยี่ยมเพื่อดูความเรียบร้อยสวยงาม จะได้ทำการส่งมอบให้เจ้าของบ้านอย่างเป็นทางการคุณครูที่ศูนย์เด็กเล็กทั้งสามคน นายกเทศมนตรีสิงห์ และเจ้าหน้าที่กองช่างทุกคนต้องไปด้วย หนูนาจึงต้องตื่นแต่เช้าเพราะพี่ติ๋วกำชับว่าให้ไปถึงเทศบาลประจำตำบลก่อนแปดโมงเช้า ไปรวมตัวกันที่นั่นแล้วก็ไปกับรถของทางเทศบาลเลยเมื่อหนูนาไปถึงทุกคนก็มากันครบยกเว้นท่านนายกเทศมนตรี เธอกล่าวทักทายและยกมือไหว้ทุกคนเพราะเริ่มคุ้นเคยกันแล้ว แปดโมงตรงนายกเทศมนตรีสิงห์ก็มาถึง รถตู้ที่ทางเทศบาลเตรียมมาสำหรับงานนี้ก็เคลื่อนตัวจุดหมายแรกก็คือบ้านของมะลิ มะขามและของขวัญตามลำดับ นายกเทศมนตรีสิงห์ตรวจงานด้วยตัวเองก็พบว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี แม้แต่ขยะรอบ ๆ บ้านของมะลิทางเจ้าหน้าที่กองช่างก็เคลียส์จนสะอาด หนูนารู้สึกทึ่งในการทำงานของเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำงานให้กับประชาชนด้วยความจริงใจ เที่ยงวันงานตรวจเยี่ยมก็เสร็จเรียบร้อย รถตู้มาถึงหน้าเทศบาลตอนบ่ายโมง ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน หนูนาก็เช่นกัน เธอรีบเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์เวฟ 100 ของ

เสียงเครื่องตัดหญ้าเริ่มดังขึ้นแล้ว แสงแดดก็ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ หนูนารีบผัดกะเพราให้เสร็จเพื่อที่จะได้ไปช่วยสิงห์หอบหญ้าที่ตัดออกไปทิ้ง เธอสวมหมวกผ้าและสวมเสื้อแขนยาว แล้วก็หาหมวกใบเล็กไปให้ปอร์เช่ด้วย"ป้ะเราไปหอบหญ้ากัน"เอ่ยปากชวนหนูน้อยแล้วก็เดินไปหยิบคราดไม้ไผ่ที่ใช้สำหรับกวาดหญ้าและกวาดใบไม้โดยเฉพาะมา เธอกวาดใบหญ้าที่ตัดออกแล้วมากอง ๆ ไว้ ก่อนจะหอบไปทิ้งที่หลุมขยะขนาดใหญ่หลังบ้านรอให้แห้งค่อยเผาอีกที ปอร์เช่ก็ช่วยครูของเขาอย่างขยันขันแข็งตอนนี้สิงห์ตัดหญ้าอยู่ที่รั้วหน้าบ้านและตามข้างทางด้วย พอหนูนากับปอร์เช่หอบหญ้าที่อยู่ในรั้วบ้านเสร็จก็พากันออกไปหอบที่นอกรั้วต่อ"ไม่ต้องหอบไปทิ้งหรอก กวาดกอง ๆ ไว้ก็พอ ลุงมีแกขอเอาไปให้วัว"สิงห์ที่ตัดหญ้าเสร็จแล้วก็มาช่วยเธอกับปอร์เช่กวาดหญ้ากองรวมกันไว้ สักพักลุงมีก็ขี่มอเตอร์ไซค์พ่วงข้างมาและหอบหญ้าใส่รถเพื่อเอาไปให้วัว ชาวบ้านที่นี่จะทำนาเป็นอาชีพหลักและเลี้ยงวัวเลี้ยงควายเป็นอาชีพเสริม ช่วงนี้ในท้องทุ่งนามีแต่ต้นข้าวไม่มีที่ปล่อยวัวควายไปเล็มหญ้าจึงอาศัยการตัดหญ้าตามข้างทางนี่แหละไปให้วัวกับควายหอบหญ้าใส่มอเตอร์ไซค์พ่วงข้างของลุงมีเสร็จ