All Chapters of พุบ่าวเฒ่า..สาววัยทีน: Chapter 21 - Chapter 30

สิงห์ไปหาป้าเจ้าของบ้านเช่าที่หนูนาเช่าอยู่ เพื่อเจรจาขอซื้อบ้านพร้อมที่ดินหลังน้อยหลังนั้น ป้าแกก็ไม่ปฏิเสธเพราะช่วงนี้แกไม่ค่อยสบายเจ็บออด ๆ แอด ๆ สามีก็เสียไปหลายปีแล้ว ลูกสาวที่มีเพียงคนเดียวก็หนีตามผู้ชายไปหลายปีไม่ยอมส่งข่าว แกต้องการเงินไปใช้รักษาตัว อีกอย่างเพราะเป็นนายกเทศมนตรีสิงห์ป้าจึงยอมขายให้"แต่ว่า มีคนเช่าอยู่นะนายก""ไม่เป็นไรครับป้า ผมจะให้เช่าต่อไป ขอแค่ป้าอย่าบอกใครว่าขายที่ให้ผมก็พอ"ป้าแกรับคำเป็นมั่นเหมาะ สิงห์ซื้อที่ขนาดหนึ่งไร่พร้อมบ้านหลังน้อยหลังนั้นในราคาห้าแสนบาทถ้วน ที่มีโฉนดเรียบร้อยไม่ต้องรังวัดใหม่ แค่ไปโอนที่สำนักงานที่ดินก็พอ สามวันทำการที่ดินผืนนั้นก็เป็นกรรมสิทธิ์ของสิงห์อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ เขาอยากจะเก็บที่ตรงนี้เอาไว้ให้เธอใกล้ออกพรรษาข้าวในนาเริ่มออกรวง รวงข้าวที่มีเมล็ดข้าวสมบูรณ์โน้มลงต่ำ หนูนามาอยู่ที่นี่ได้เกือบสี่เดือนแล้ว เธอรู้สึกว่าเวลาแต่ละวันช่างผ่านไปเร็วจริง ๆ ตอนที่เธอมาข้าวในนายังเขียวชอุ่มอยู่เลย แต่พอมาวันนี้ข้าวเริ่มเหลืองแล้ว หลังออกพรรษาไม่นานชาวบ้านก็คงเริ่มเก็บเกี่ยว และก็เข้าสู่หน้าหนาวเต็มตัว ( เริ่มเกี่ยวข้าวปลายเดือนพฤศ

พอหนูนาอ่านไลน์ของสิงห์แล้วก็นึกฉุนเขาอยู่ไม่น้อยที่เห็นงานสำคัญกว่าปอร์เช่ แต่ก็ยังดีที่ยังรู้จักบอกเธอไม่ใช่ปล่อยให้ปอร์เช่รอเขาเหมือนวันนั้น แต่..ว่าถ้าหนูนารู้ว่างานที่สิงห์บอกนั้นคือการตั้งวงกินเบียร์เธออาจจะโมโหจนกล้าบีบคอเขาเลยก็ได้เฮ้อ..! นี่แหละหนาชีวิตของคนเป็นครู มีบ่อยครั้งที่ต้องไปส่งเด็กจนถึงบ้านเพราะบางทีผู้ปกครองก็ติดงานไม่ได้ไปรับ เธอกับครูติ๋วและครูฟ้าเจอแบบนี้บ่อยครั้งแต่ก็ไม่ยักชิน สงสารและเป็นห่วงความปลอดภัยของเด็ก ๆ มากกว่า"ปอร์เช่ครับ วันนี้เดี๋ยวกลับบ้านพร้อมครูนะครับ ลุงสิงห์มีงานย่าน้อยไม่ว่าง"เธอเดินไปบอกปอร์เช่หลังจากที่เพื่อน ๆ กำลังทยอยกันไปขึ้นรถที่ผู้ปกครองมารับ หนูน้อยไม่พูดอะไรแต่ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เย้ ๆๆ วันนี้ครูจะไปส่งเขาที่บ้าน "ถ้างั้นรอครูแป๊บนึงครูเก็บของก่อน"เธอเดินเข้าไปในห้องพักครูหยิบกระเป๋าสะพาย สำรวจความเรียบร้อยของประตูหน้าต่างและปิดไฟก่อนออกจากห้องและปิดประตู ครูติ๋วกับครูฟ้าก็สำรวจความเรียบร้อยในชั้นเรียนแล้วครูทั้งสามคนก็แยกย้ายกันกลับ "ป้ะ กลับบ้านกัน"เธอสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์และขับออกมาโดยมีปอร์เช่ซ้อนท้าย หนูน้อยมีความส

หนูนาแหงนหน้าเพื่อสบตากับสิงห์ หยดน้ำเกาะพราวบนใบหน้าของเขา เธอเอื้อมมือไปปาดน้ำออกจากแก้มของเขาโดยไม่รู้ตัว สิงห์คว้ามือของเธอเอาไว้แนบแก้ม ตาคู่คมสบกับดวงตากลมโตของเธอเนิ่นนาน ก่อนจะหลุบลงมามองริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอขึ้นราวกับจะเชิญชวนนั้น แล้วก็โน้มใบหน้าลงไปประกบปากบางเฉียบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มแล้วก็บดจูบเธออย่างแผ่วเบาและเริ่มรุนแรงขึ้น หนูนากำลังจะผละออกแต่สิงห์ก็ใช้มือข้างหนึ่งล็อคท้ายทอยของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ดันสะโพกของเธอให้เข้ามาแนบชิดกับเขามากยิ่งขึ้น เธอใช้สองมือยันแผ่นอกของเขาเอาไว้ในตอนแรกแต่พอเขาเพิ่มความเร่าร้อนในรสจูบมากขึ้น จากสองมือที่ดันแผ่นอกเขาเอาไว้กลายมาเป็นแตะเบา ๆ แทน สิงห์บดจูบเธอเนิ่นนานจนเธอเผยอปากขึ้นเปิดโอกาสให้เขาได้ส่งลิ้นร้อนเข้าไปกระหวัดดึงลิ้นเล็กของเธอ ส่วนมือนั้นก็ลูบไล้สะโพกของเธอแผ่วเบา เหมือนหนูนาจะรู้ตัวเพราะมืออุ่น ๆ นั้นล้วงเข้าไปในชายเสื้อและลูบไล้แผ่นหลังของเธอ หนูนาสะดุ้งและเริ่มออกแรงดันหน้าอกของเขาอีกครั้ง สิงห์จึงยอมคลายริมฝีปากของเขาออกจากริมฝีปากของเธอ ใบหน้าของหนูนาร้อนผ่าวและเห่อแดง รีบผละออกจากอ้อมกอดของเขาและเดินเข้าไปดูปอร์เช

บ่ายโมงครึ่งก็มาถึงคำชะโนด ใช้เวลาในการเดินทางสี่ชั่วโมงกว่า ย่าน้อยกับปอร์เช่ตื่นเต้นกันมาก คนก็เยอะด้วย ทั้งสี่คนเข้าไปไหว้ปู่ศรีสุทธิโธ และย่าศรีประทุมมา พร้อมทั้งอธิษฐานขอให้มีแต่เรื่องดี ๆ เข้ามาในชีวิตคำชะโนดมีลักษณะเป็นเกาะลอยน้ำ ที่เต็มไปด้วยต้นชะโนด เป็นสถานที่ปรากฏในตำนานพื้นบ้าน เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตของพญานาคปู่ศรีสุทโธ ย่าศรีประทุมมา เข้าไปภายในพื้นที่ของคำชะโนด จะรู้สึกได้ถึงความร่มรื่น อากาศภายนอกที่ร้อน เมื่อมาอยู่ที่นี่จะรู้สึกเย็นอย่างบอกไม่ถูก เพราะปกคลุมด้วยป่าต้นชะโนดขนาดใหญ่ทั่วบริเวณ ต้นชะโนด เป็นต้นไม้ที่มีลักษณะประหลาดลักษณะคล้ายกับต้นมะพร้าว ต้นหมาก และต้นตาลผสมกัน ซึ่งได้รับการยืนยันว่ามีอยู่เฉพาะที่นีแห่งเดียวเท่านั้นเมื่อเดินจนทั่วบริเวณเกาะคำชะโนดแล้วทั้งสี่คนก็เตรียมตัวกลับแต่แล้วจู่ ๆ ฝนก็ตั้งเค้าและตกลงมา ผู้คนวิ่งหาที่หลบฝนกันจ้าละหวั่น ย่าน้อยกับปอร์เช่ได้ที่หลบฝนตรงร้านขายดอกไม้ ส่วนสิงห์กับหนูนาหลบอยู่ที่ร้านขายส้มตำ "หนาวไหม ?"เธอส่ายหน้าแทนคำตอบ เพราะเธอเปียกเขาจึงถามเธอด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับควักผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อออกมาเช็ดน้ำตามใบหน

อัคนีเห็นอาการของสิงห์แล้วก็ชักจะทนไม่ไหว เขาจึงนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับเพื่อน ๆ ในกลุ่มเพื่อหาทางช่วยเหลือให้สิงห์กับหนูนาได้ลงเอยกัน"แกแน่ใจนะโว้ยว่าสิงห์กับครูรักกันจริง"คิมหันต์ถามย้ำกับอัคนีอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ"แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง มีหวังไอ้สิงห์มันแห้งเหี่ยวตายแน่"อัคนีตอบเพื่อนไปอย่างมั่นใจ เมื่อได้คำตอบที่หนักแน่นจากอัคนีเพื่อนทุกคนจึงเห็นพ้องต้องกันว่าจะช่วยให้สิงห์กับหนูนาสมหวังเสียงปะทัดดังมาเป็นระยะ ๆ ในช่วงใกล้ออกพรรษาแบบนี้ เด็ก ๆ ในหมู่บ้านจะจุดประทัดเล่นกัน มันเป็นค่านิยมที่มีมานานแล้ว หนูนาเองก็เคยจุดเล่นตอนเป็นเด็ก หลังจากออกพรรษาก็จะเปิดเทอมและก็จะเข้าสู่หน้าหนาวอย่างเต็มตัววันนี้ปอร์เช่มาเล่นกับเธอที่บ้าน สิงห์มาส่งหนูน้อยเพราะวันนี้เขาต้องทำงาน ส่วนย่าน้อยก็ไปเตรียมขนมนมเนยเพื่อจะเอาไว้ทำบุญในวันออกพรรษา ขนมที่คนอีสานทำในวันสำคัญทางศาสนาแบบนี้ส่วนมากก็จะเป็นข้าวต้มมัด ข้าวต้มผัด และขนมจีนน้ำยา คนเป็นครูแบบเธอก็รออิ่มท้องได้เลย เพราะผู้ปกครองของเด็ก ๆ มักจะเอามาฝากเธอเป็นประจำ พอนึกถึงผู้ปกครองของเด็ก ๆ ขึ้นมาหนูนาก็นึกถึงวันนั้น ตกลงแล