ตอนที่ 11 คุ้นเคยกันมากขึ้น (ต่อ)

ระหว่างที่ทานข้าวอยู่นั้นย่าน้อยก็ชวนหนูนาคุยเรื่องต่าง ๆ ไปด้วย หลัก ๆ ก็คือซักประวัติของเธอนั่นแหละ หนูนาก็ตอบคำถามท่านไป ไม่ได้คิดรำคาญท่านเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอเข้าใจ คนแก่ ๆ ก็มักจะเป็นแบบนี้ทุกคน

"เป็นคนบ้านใด๋ล่ะอิหล่า ?" ( เป็นคนที่ไหน )

"หนูเป็นคนหนองพอก ( หนองพอกเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด ) ค่ะย่า"

"คิดฮอดบ้านบ่ กลับบ้านบ่อยไหม?" ( คิดถึงบ้านไหม )

"คิดฮอดอยู่ค่ะ แต่ว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่นแล้ว"

ย่าน้อยกับสิงห์มองหน้ากัน หนูนาจึงเล่าเรื่องของเธอต่อ

"ปู่กับย่า ตากับยาย แล้วก็พ่อกับแม่ของหนูเสียชีวิตหมดแล้วค่ะ ไม่มีญาติพี่น้องอยู่ที่นั่นด้วย ถ้าจะกลับไปก็คงไปไหว้ธาตุกระดูกของพวกท่านเท่านั้น"

"อ้อ..ตะหลูโตนแท้" ( น่าสงสารจัง )

ย่าน้อยพูดออกมาเบา ๆ

"แต่ว่าครูหน้าคุ้น ๆ นะ เหมือนคนที่ผมเคยรู้จัก"

"ตากับยายหนูเป็นคนตำบลนี้ค่ะ แต่พอแม่แต่งงานพวกท่านก็ย้ายไปอยู่ที่บ้านพ่อของหนู ขายที่ขายทางหมดแล้วก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย"

"แม่ชื่อหยังล่ะ ?" ( แม่ชื่ออะไร )

ย่าน้อยถาม

"แม่หนูชื่อ หนึ่งฤทัย อมรวงศ์ค่ะ คุณย่ากับคุณสิงห์คุ้น ๆ ชื่อไหมคะ หนูใช้นามสกุลเดียวกับแม่ค่ะ"

จบคำพูดของหนูนาคนที่