All Chapters of คลังเรื่องเสียวชวนซี๊ด: Chapter 1 - Chapter 10

ธีโอไม่รอให้ซอนย่าต้องออกคำสั่งซ้ำสอง ความปรารถนาอันรุนแรงทำให้สติของเขาดับวูบลงเหลือเพียงสัญชาตญาณของการบรรเลงรัก เขาใช้มือทั้งสองข้างจับเรียวขาของซอนย่าให้กว้างออกเล็กน้อย เผยให้เห็นกลีบหีที่ชุ่มฉ่ำและซ่อนอยู่ในผ้าลูกไม้สีดำนั้นอย่างเต็มตา เขาโน้มใบหน้าลงไปอย่างเร่งรีบ ปลายลิ้นที่สั่นระริกของเขาหาเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ธีโอใช้ลิ้นบรรเลงสัมผัสลงบนเม็ดแตดที่แข็งเป็นไตของซอนย่าทันที ความเสียวซ่านพุ่งเข้าจู่โจมซอนย่าอย่างไม่ทันตั้งตัว "อ๊ะ! อื้อออ..." ซอนย่าร้องเสียงหลง ตัวเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เธอแหงนหน้าขึ้นไปพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาปิดแน่นด้วยความทรมานปนสุข ปลายนิ้วมือจิกเข้ากับที่เท้าแขนอย่างแรง ธีโอเริ่มจู่โจมอย่างดุดัน ไม่ใช่แค่การเลียหีอย่างอ่อนโยน แต่เป็นการดูดเม้มและสาดลิ้นอย่างร้อนแรงตามสัญชาตญาณ "อ่าส์... ธีโอ... นั่นแหละ... อย่าหยุดนะ... ดูดมันแรงๆ ... พี่เสียว... จะขาดใจ..." เสียงหอบกระเส่าของหัวหน้าฝ่ายครีเอทีฟดังคลอเคล้าไปกับเสียงเปียกแฉะในห้องทำงานอันเป็นความลับ ปลายลิ้นของธีโอทำงานราวกับนักดนตรีมืออาชีพ เขาดูดเม้มเม็ดแตดที่แข็งเป็นไต

นัตตี้พนักงานสาวสวยประจำโรงภาพยนตร์กำลังทำความสะอาดโรงหนังสุดท้ายที่เพิ่งฉายจบไป เธอก้มตัวลงเก็บป๊อปคอร์นหกๆ อย่างเหนื่อยอ่อน แต่ภายใต้ชุดยูนิฟอร์มที่รัดรูปนั้นหีของเธอกลับรู้สึก เงี่ยนอย่างประหลาดมันชื้นและหนักอึ้งอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรู้ดีว่าต้องรีบกลับบ้าน แต่ร่างกายกลับส่งสัญญาณตรงกันข้าม ทันใดนั้นนนท์พนักงานชายร่างสูงใหญ่ผิวคล้ำที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานก็เดินสวนมาพร้อมถังขยะ เขาสวมเสื้อเชิ้ตพนักงานสีแดงเข้มที่เผยให้เห็นกล้ามเนื้ออย่างชัดเจน นนท์เป็นคนเงียบๆ แต่สายตาของเขาที่มองนัตตี้มักเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด "ยังไม่กลับอีกเหรอครับพี่นัตตี้" นนท์ทักเสียงทุ้มต่ำ "ก็ต้องเคลียร์โรงนี้ให้เสร็จก่อนน่ะสิ นนท์" นัตตี้ตอบเสียงหอบเล็กน้อย เธอพยายามยืนตัวตรงเพื่อปกปิดอาการเงี่ยนของตัวเอง แต่ก็รู้สึกได้ว่าน้ำเงี่ยน เริ่มซึมออกมาจากหีจนเปียกชื้นกางเกง นนท์สังเกตเห็นอาการที่ผิดปกติของเธอ ดวงตาของเขาจ้องตรงไปยังหน้าอกที่ถูกชุดยูนิฟอร์มรัดแน่นจนเห็นรูปทรงของนมอย่างชัดเจน ก่อนที่สายตาจะเลื่อนต่ำลงไปที่เป้ากางเกงของเธออย่างโจ่งแจ้ง "ให้ผมช่วยไห

เซย์จิ นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ปี 3 เดินลากเท้าเข้ามาในร้านอาหารตามสั่งของป้าจินด้วยสภาพที่หมดอาลัยตายอยาก เสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มของเขายับยู่ยี่และมีรอยเปื้อนน้ำมันเครื่องเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เซย์จิเพิ่งจะถูกอาจารย์ฝ่ายปฏิบัติการสั่งให้แก้แบบแปลนมอเตอร์ไฟฟ้าครั้งที่สาม เขาอดหลับอดนอนอยู่ในห้องแล็บมาสองคืนติดจนแทบจะหมดแรง เขาต้องการแค่ข้าวสักจานและสายตาอันอ่อนโยนของใครบางคนเท่านั้น ร้านอาหารของป้าจินขึ้นชื่อเรื่องรสชาติและราคาที่เป็นมิตรต่อกระเป๋านักศึกษา แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือตัวป้าจินเอง ป้าจินอายุ 42 ปี แล้วแต่ยังคงรูปร่างดีและมีใบหน้าที่สวยคมอย่างไม่น่าเชื่อ เธอใจดีกับนักศึกษาทุกคนเหมือนลูกเหมือนหลาน แต่สำหรับเซย์จิแล้วป้าจินไม่ได้เป็นแค่แม่ค้าใจดี เขาแอบหลงรักป้าจินมานานแล้ว ทุกครั้งที่เขามองเธอจะมีประกายแห่งความปรารถนาซ่อนอยู่ในแววตาเสมอ "อ้าว! เซย์จิมาแล้วเหรอลูก! วันนี้ดูโทรมเป็นพิเศษเลยนะ สงสัยแก้แบบแปลนจนดึกอีกแล้วใช่ไหม" ป้าจินทักด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เธอกำลังสับไก่เพื่อเตรียมทำข้าวมันไก่ "ครับป้าจิน... เกือบตายคาแล็บเลยครับ" เซย์จิตอบด้วยน้ำเสียงเหนื

ธีร์นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ปี 4 เป็นหนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ในมหาวิทยาลัย แต่เขาไม่ได้สนใจใครเลยนอกจากมินนี่เพื่อนสนิทของเขาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม มินนี่เป็นคนสวยน่ารักเรียนเก่งแต่มีความซุ่มซ่ามและเป็นกันเองมากๆ ทั้งสองคนมักจะอยู่ด้วยกันเสมอไม่ว่าจะไปเรียนไปกินข้าวหรือแม้แต่ไปทำกิจกรรมชมรม ธีร์แอบชอบมินนี่มานานแล้ว แต่ไม่เคยกล้าเปิดเผยเพราะกลัวว่ามิตรภาพที่แน่นแฟ้นจะพังทลาย ห้องสมุดยามดึก วันนี้เป็นคืนวันศุกร์ที่เงียบเหงา ธีร์และมินนี่ตัดสินใจมาอ่านหนังสือเตรียมสอบที่ ห้องสมุดมหาวิทยาลัย จนถึงช่วงที่ใกล้ปิดทำการ นักศึกษาคนอื่นๆ ทยอยกันกลับไปหมดแล้วเหลือเพียงพวกเขาสองคนอยู่ตรงมุมหนังสือปรัชญาที่เงียบสงบที่สุดของห้องสมุด มินนี่ที่นั่งอ่านหนังสือมานานเริ่มมีอาการง่วงซึม เธอฟุบหลับไปบนโต๊ะโดยมีหนังสือเล่มหนาเป็นหมอน ธีร์ เห็นดังนั้นก็ถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกมาเบาๆ แล้วคลุมร่างของมินนี่ไว้ ขณะที่ธีร์กำลังเก็บหนังสือใส่กระเป๋ามินนี่ก็ขยับตัวเล็กน้อยใบหน้าของเธอหันมาทางเขา ริมฝีปากที่อิ่มเอิบของเธออยู่ใกล้เขามากจนธีร์แทบควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาเฝ้ารอโอกาสนี้

ดาวคือแม่บ้านสาววัยยี่สิบต้นๆ ที่เข้ามาทำงานใน คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลวรโชติ เธอมีใบหน้าที่น่ารักและรูปร่างที่สมส่วนแต่ต้องพยายามซ่อนมันไว้ภายใต้ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านที่เรียบร้อย คุณคริสคือนายจ้างหนุ่มหล่อวัยสามสิบสี่ปี ผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ เขาเป็นคนเย็นชาไม่เคยยิ้มและมักจะหมกมุ่นอยู่กับธุรกิจใหญ่โต แต่ภายใต้ท่าทีที่เย็นชานั้นมีความปรารถนาบางอย่างที่เขากำลังเก็บซ่อนไว้จากดาวผู้เป็นลูกจ้าง วันนี้ดาวได้รับมอบหมายให้ทำความสะอาดห้องนอนใหญ่ซึ่งเป็นห้องส่วนตัวของคุณคริสที่ปกตินั้นห้ามใครรุกล้ำ ดาวกำลังตั้งใจปัดฝุ่นอยู่ที่โต๊ะทำงานไม้แกะสลักอย่างพิถีพิถัน เธอเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อยเพื่อให้มือเอื้อมถึงมุมที่ซ่อนอยู่ชุดยูนิฟอร์มที่รัดรูปจึงเน้นให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของเธออย่างชัดเจน ทันใดนั้นประตูห้องนอนใหญ่ก็ถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ คุณคริสที่ปกติจะกลับบ้านดึกก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูห้องในชุดสูทที่ดูเนี้ยบ ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้าแต่ดวงตากลับฉายแววคมกริบทันทีที่เห็นดาวในสภาพนั้น ดาวไม่รู้ตัวว่าถูกจ้องมองอยู่ เธอหมุนตัวกลับมาเมื่อเสร็จธุระ ทำให้สายตาปะทะกับคุณคริสที่ยืนอยู่