“หกล้านบาทครั้งที่หนึ่ง”“สิบล้านบาท” เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อสุริยันต์ยกป้ายขึ้นประมูลสร้อยไข่มุกล้ำค่าในราคาสิบล้านบาท เขาหันไปมองหน้าของพิทายก่อนจะยักคิ้วหลิ่วตา ยียวนกวนประสาท“สิบล้านบาทครั้งที่หนึ่ง” พิธีกรสาวบนเวทีนับอย่างตื่นเต้น “สิบล้านบาทครั้งที่สอง สิบล้านบาทครั้งที่...”“ยี่สิบล้านบาท” พิทายไม่ยอมแพ้“ยี่สิบล้านบาทครั้งที่หนึ่ง”“สามสิบล้านบาท” สุริยันต์ยังประมูลต่อ เขาหันไปมอง พิทายอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน ที่สำคัญไม่ต้องให้พิธีกรนับนาน เขาก็สามารถตัดสินใจประมูลต่อได้เลยโดยไม่กลัวเสียดายเงิน“เฮีย” พิมพ์รดาวางมือบนหลังมือของสุริยันต์เพื่อปรามเขา เพราะว่าราคามันสูงเกินไปแล้ว“สามสิบห้าล้านบาท” พิทายประมูลต่อและคิดว่าสุริยันต์คงไม่กล้าให้ราคาสูงกว่านี้อย่างแน่นอน“ตอนนี้เสี่ยพิทายประมูลไปที่ราคาสามสิบห้าล้านบาทเลยนะคะ มีใครจะสู้ราคานี้อีกไหมคะ สามสิบห้าล้านครั้งที่หนึ่ง”“สี่สิบห้าล้าน” สุริยันต์หันไปเหยียดยิ้ม พิทายโมโหจัดตบโต๊ะปังใหญ่“ห้าสิบล้าน!!!” พิทายพูดเสียงกร้าว ยังไงเขาก็ต้องได้มันมาให้ได้“เสี่ยพิทายประมูลในราคาห้าสิบล้านบาทนะคะ จะมีใครให้มากว่านี้ไหมคะ ห้าสิบล้านครั
อ่านเพิ่มเติม
