All Chapters of สุริยันต์: Chapter 51 - Chapter 60

61 Chapters

51

พิทายที่ได้รับข่าวคราวว่าสุริยันต์ยังไม่ตายก็หงุดหงิดใจไม่น้อย“ไหนมึงพูดนักหนาว่าจัดการมันได้แล้วยังไงล่ะ” พิทายเอ่ยขึ้น“ผมเอ่อ...”“หน้าโง่เสียจริง”“เดี๋ยวผมจะหาทางเล่นงานมันอีกครับ”“มันคงรอให้มึงไปเล่นงานมันหรอกนะ ตอนนี้ต้องถอยก่อน รอโอกาสมาถึงค่อยจัดการ กูเพิ่งออกมาจากคุก มีอะไรต้องจัดการอะไรอีกเยอะ คงไม่มีเวลาไปจัดการอะไรมันตอนนี้” พิทายคิดว่าหากเขาทำตัวเงียบๆ เอาไว้ สุริยันต์เองก็คงไม่มายุ่งกับเขาเช่นกัน“ครับเสี่ย” พิทายออกมาจากคุกก็เข้ามาดูแลธุรกิจของตัวเองให้เจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง ทั้งสุริยันต์และพิทายจึงเป็นคู่แข่งกันมาตลอดหลายปี เขม่นกันมาตลอดแต่ก็ยังจัดการกับอีกฝ่ายไม่ได้ ด้วยว่าพิทายไม่อยากประมาทเหมือนครั้งก่อน เขาจึงต้องเก็บความแค้นเอาไว้ก่อน ไม่ไปมีปัญหากับสุริยันต์อีกพิทายรอให้เขาผงาดขึ้นมายิ่งใหญ่อีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการคนในครอบครัวของสุริยันต์ นั่นก็คือแดนตะวัน น้องชายคนเดียวที่สุริยันต์รักนักรักหนา...ปัจจุบัน...สุริยันต์ผวาตื่นขึ้นมาจากเตียงนอนกว้างด้วยลมหายใจหอบแรง เหงื่อกาฬของเขาโซมไปทั่วร่าง เสียงหอบของเขาและมือหนาที่ยกขึ้นลูบใบหน้า ทำให้พิมพ์รดาที่
Read more

52

“ใช่ค่ะ หรือว่าเสี่ยจะความจำกลับคืนมาแล้วคะ” ดอกเหมยเอ่ยถาม มองการต่อสู้ของสุริยันต์อย่างสนใจ“คิดว่ามันเป็นวิชาที่ติดตัวเฮียมาตั้งแต่เด็กๆ จิตใต้สำนึกของเฮียหรือความเคยชินคงทำให้เฮียต่อสู้ออกไปแบบนั้น ก็เหมือนกับตอนที่เฮียทำอาหารนั่นแหละ”พิมพ์รดาพูดอย่างใจคิด ในขณะที่อุ้มบุตรสาวตัวน้อยของเธออยู่ และเป็นจริงดังนั้น คนของนพโดนสุริยันต์จัดการสะบักสะบอมไปตามๆ กัน สุริยันต์ปัดเสื้อผ้าไปมาเพราะมีเศษทรายเกาะอยู่ มองคนของนพที่วิ่งหนีหางจุกตูดไปด้วยดวงตาเหี้ยมเกรียม“เฮียเป็นยังไงบ้างคะ” พิมพ์รดาเดินออกไปถามไถ่สุริยันต์ ในขณะที่เขาส่ายหน้าไปมา คล้ายจะบอกว่าไม่เป็นอะไร“โหย... นายหญิงถามนายหัวว่าเป็นอะไรไม่ได้นะครับ ต้องถามว่าพวกของไอ้นพต่างหากใกล้ตายหรือไง โดนไปขนาดนั้น” ทวนซึ่งกลายมาเป็นลูกน้องของสุริยันต์พูดขึ้น เห็นฝีไม้ลายมือของเจ้านายแล้วเขาถึงกับยกนิ้วให้ทวนเป็นคนที่นี่ มีอาชีพหาปลา เขาและครอบครัวรวมถึงเพื่อนร่วมอาชีพถูกคนของนพกดขี่มานาน พอสุริยันต์เข้ามาก็ทำพวกเขาลืมตาอ้าปากได้ ทวนและพวกจึงนับถือสุริยันต์เป็นอันมาก“พวกไอ้นพมันคงไม่หยุดแค่นี้แน่ๆ เลยครับ ไอ้นี่มันหมาลอบกัด มันต้องกลั
Read more

53

“ลุงหมอคะ เฮียเป็นยังไงบ้างคะ” พิมพ์รดาเอ่ยถามคุณหมอวัยกลางคนที่มีศักดิ์เป็นญาติของเธอ“ปลอดภัยแล้ว ดีที่พามาโรงพยบาลได้ทัน” คนตอบถอนใจอย่างโล่งอก“หยกขอบคุณลุงหมอมากเลยนะคะ”“นอนโรงพยาบาลอีกไม่กี่วันก็หายเป็นปกติ ยันต์น่ะเขาใจแข็งมากนะ ไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอก” พงศ์พันปลอบใจหลานสาวก่อนจะเอ่ยขอตัว“คุณหนูอย่ากังวลไปเลยนะคะ ลุงหมอบอกแล้วว่าเสี่ยจะต้องปลอดภัย”“นี่ถ้าเสี่ยไม่ทำงานอะไรเสี่ยงๆ ก็คงไม่เป็นแบบนี้”พิมพ์รดาถอนใจพรืดใหญ่“อย่าคิดมากเลยค่ะ เดี๋ยวเหมยจะช่วยดูแลคุณหนูจินเองค่ะ” ดอกเหมยปลอบใจพิมพ์รดา ในขณะที่ทั้งสองอยู่ดูแลสุริยันต์ที่ยังนอนไม่ฟื้นด้วยความหวัง“คุณหนูคะ นั่นเสี่ยขยับนิ้วแล้วค่ะ” ดอกเหมยเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าสุริยันต์เริ่มขยับนิ้ว ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นมา พร้อมด้วยเสียงละเมอโวยวายอะไรสักอย่าง และทะลึ่งพรวดขึ้นมาจากที่นอนของโรงพยาบาล เหงื่อโซมไปทั่วกาย“เฮีย!” พิมพ์รดารีบเข้าไปหา ก่อนจะประคองร่างที่โซมไปด้วยเหงื่อเอาไว้ สุริยันต์หันมาเจอเข้ากับพิมพ์รดาเขาก็โอบกอดเธอเอาไว้แนบอก“เฮียไม่เป็นอะไรแล้วนะคะ” พิมพ์รดากอดตอบ ลูบหลังให้เขาเบาๆ สุริยันต์ดันตัวออกห่าง กุมแก้มของเธอ
Read more

54

“พ่อของหยกช่วยชีวิตเฮียเอาไว้ หลังจากวันนั้นเฮียก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งหยก ไม่เคยคิดที่จะทำให้เสียใจ ยอดรักของเฮีย” ประโยคของเขาทำให้เธอร้องไห้หนักขึ้นไปอีก ดอกเหมยเห็นว่าคนทั้งสองปรับความเข้าใจกันดีแล้วก็ยิ้มออก“เฮียพูดใหม่สิคะ”“พอแล้ว” เขากระแอมทำเสียงขรึม เหลือบไปมอง ดอกเหมย“งั้นเหมยออกไปข้างนอกก่อนดีกว่าค่ะ”“อย่าเพิ่งไป มาคุยกันเรื่องหนอนบ่อนไส้ดีกว่า” สุริยันต์เอ่ยขึ้น“ตอนเฮียอยู่ที่นี่หยกส่งข่าวให้คุณแดนแล้วนะคะ”“แดนรู้แผนของเฮียแต่แรก”“คุณแดนไม่ได้เล่าอะไรให้หยกฟัง”“เพราะมันคือแผน เล่าไปมากคนมากความ”“อัญรู้ไหมคะ”“ไม่รู้ ยายอัญน่ะถึงจะฉลาดเป็นกรดแต่ก็วู่วาม ปล่อยให้ไม่รู้น่ะดีแล้ว”“แต่น้องอัญฉลาดนะคะ เห็นคุณแดนบอกว่าน้องอัญคิดแผนที่จะช่วยเราหาตัวหนอนบ่อนไส้ด้วย”“นั่นแหละ ก็อย่าให้รู้จะได้ใช้สมองเยอะๆ” สุริยันต์เคาะศีรษะของตัวเอง ก่อนจะหัวเราะ อัญชัญคือน้องรักอีกคนของสุริยันต์ เขาจึงเอ็นดูอัญชัญเป็นอันมากและนั่นทำก็ให้พิมพ์ รดาเผลอยิ้ม เพราะถึงอัญชัญจะแสบแค่ไหน แต่ก็ฉลาดเป็นกรด ไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบหรือหลอกได้ง่ายๆ แน่นอน“หยกเปลี่ยนแปลงข้อมูลส่วนตัวของเฮียก็ดีน
Read more

55

“คุณหยกคะ โทรศัพท์จากคุณแดนค่ะ” ดอกเหมยบอกเจ้านายสาว ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้ พิมพ์รดารับมาก่อนจะพยักหน้าให้ดอกเหมยออกไปได้ แล้วก็เปิดลำโพงฟังแดนตะวันกับอัญชัญเล่าเรื่องพัทท์ให้ฟังว่าตอนนี้เค้นความจริงไปถึงไหนแล้ว“เฮีย! เจ้! เหลือเชื่อมากๆ เลยค่ะ” เสียงนั้นไม่ใช่ใคร เสียงของอัญชัญนั่นเอง ก่อนจะได้ยินแดนตะวันทำเสียงดุใส่ แต่อัญชัญก็ยังแย่งพูด“พัทท์คือครามค่ะเฮีย ค่ะเจ้ คนของไอ้พิทายศัลยกรรมครามเป็นอีกคน ฝังชิปเอาไว้ด้วย ตอนนี้ครามไปไหนมันก็รู้ตลอด ที่สำคัญก็คือครามต้องทำตามพวกมัน เพราะลูกเมียถูกจับเป็นตัวประกันเอาไว้” ประโยคของอัญชัญทำให้สุริยันต์กับพิมพ์รดาถึงกับอึ้งไป“ตอนนี้ครามเป็นยังไงบ้าง” สุริยันต์ไม่ได้เคืองโกรธหรือตำหนิ แต่กลับเอ่ยถามด้วยความห่วงใย น้ำใจของสุริยันต์ที่มีมาให้เสมอ ทำให้ครามถึงกับน้ำตาซึม ไม่ตำหนิไม่ว่ายังห่วงใยอยู่เสมอ“ผมขอโทษครับเสี่ย” ครามเอ่ยขึ้น ทำให้สุริยันต์รู้ว่าครามอยู่ตรงนั้นด้วย“นายเป็นยังไงบ้าง คงลำบากแย่เลยนะ ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำให้นายต้องเดือดร้อนแบบนี้”“เสี่ยไม่โกรธผมเหรอครับ” ครามรู้สึกซึ้งใจยิ่งนักที่นอกจากเจ้านายหนุ่มจะไม่โกรธเคืองแล้วยังเป็นห
Read more

56

“นายรู้ได้ยังไง” สุริยันต์ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย“ฉันได้ยินน่ะ”“อืม... ใช่ ก็ตามนั้น” สุริยันต์ครางในลำคอ คล้ายจะยอมรับออกมา“นายมีบุญคุณกับฉัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน ถ้านายมีปัญหาฉันจะช่วยนายเอง” ประโยคนั้นของนพทำให้สุริยันต์ได้เจอกับคนที่เขารอคอยมานานนพพาเข้าไปรู้จักกับนทีได้อย่างง่ายดาย โดยไม่เป็นที่ระแวงสงสัย และไม่นานเขาก็ได้เจอกับพิทาย“หน่วยก้านดีนี่ แต่ฝีมือมันได้เรื่องหรือเปล่าวะ” พิทายเอ่ยถาม มองอย่างสนใจ“นายจะลองทดสอบฝีมือมันก่อนก็ได้นะครับ” นพพูดขึ้น ทำให้พิทายโบกไม้โบกมือไปมา“ฉันยังไม่ได้คิดจะรับเพื่อนของนายเข้ามาทำงานสักหน่อย”“แต่คุณนทีบอกว่า...” นพเอ่ยขึ้นแต่พิทายยกมือขึ้นเบรกเอาไว้เสียก่อน“นทีแค่บอกฉันเฉยๆ ว่านายจะพาเพื่อนมาฝากเนื้อฝากตัวด้วย แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะรับมันมาทำงานด้วยสักหน่อยนี่หว่า” นพหน้าเสียเล็กน้อย แต่สุริยันต์ก็ส่ายหน้าไปมาให้นพว่าไม่เป็นไรสองหนุ่มกลับมาขึ้นรถหลังจากที่ทำความรู้จักกับนายใหญ่เรียบร้อยแล้ว สุริยันต์พอจะรู้นิสัยของพิทายดี หมอนี่มันไม่ไว้ใจใครง่ายๆ เพราะคงเคยโดนมาแล้ว มันคงมีแบบทดสอบอะไรเขาสักอย่าง ซึ่งเขาได้เตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว
Read more

57

นั่นทำให้สุริยันต์รู้ว่ามีการส่งยาเสพติดเกิดขึ้นแต่ไม่ได้ส่งจริงๆ ยาเสพติดล๊อตนั้นคือล๊อตใหญ่ที่จะส่งเข้าไปในเรือนจำ และตำรวจพวกนั้นก็เป็นตำรวจปลอม จริงๆ คือคนของพิทายที่ปลอมตัวมาจับกุมเขากับนพและพวกอาการบาดเจ็บของสุริยันต์ได้รับการดูแลรักษาอย่างดี จนเขาหายเป็นปกติ เพื่อที่จะได้ทำงานใหญ่ต่อไปสุริยันต์ใจเย็น ทำตามที่นพแนะนำทุกอย่าง เพื่อที่จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการ ทำงานใหญ่ใจต้องนิ่ง และเขาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด เพราะนั่นหมายถึงชีวิตและครอบครัวที่รักของเขา“รอบนี้ของจริง” หลังจากสุริยันต์ฟื้นขึ้นมารอบนี้ และอาการทุกอย่างหายเป็นปกติ นพก็วางแผนการทำงานว่าต้องทำอะไรบ้าง รอบนี้เขาจะต้องขนยาเสพติดจริงๆ และให้ตำรวจจับจริงๆ เพื่อจะได้ลำเลียงยาเข้าเรือนจำได้เป็นผลสำเร็จสุริยันต์มองรูปถ่ายของบุตรสาวตัวน้อยแล้วยกขึ้นมาจุ๊บเบาๆ เขาเสร็จสิ้นภารกิจนี้ก็หมายความว่าเขาจะได้อยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุขภารกิจลับๆ ที่ต้องคอยจัดการกับพวกค้ายาเสพติดและตัวการใหญ่ที่ยังอยู่ในคุก เป็นเรื่องที่เขาต้องทำเงียบๆ สืบทอดจากบิดาและผู้เป็นอา เขาไม่เคยบอกเรื่องงานลับๆ นี้กับใครนอกจากคุยกับนายใหญ่ด้วยตัวเองบิดาและผ
Read more

58

เดชร้องโหยหวนลั่นคุก ในขณะที่ผู้คุมเข้ามาสงบศึกเอาไว้ ใครกล้าหือก็จะโดนไม้กระบองตีเข้าให้เดชถูกพาไปรักษาตัวเพราะนอนตัวงอกุมมือข้อด้วยความเจ็บ ทำให้ทุกคนในที่นั้นมองสุริยันต์อย่างตกตะลึงในวิชาการต่อสู้ของอีกฝ่าย ด้วยว่าเดชเก่งกล้าสามารถ ไม่เคยมีใครล้มเดชได้สักคน“นายอยากเจอ” เป็นประโยคสั้นๆ ง่ายๆ ในขณะที่นักโทษคนอื่นถูกพากลับไปขัง สุริยันต์ก็ถูกพาไปยังห้องห้องหนึ่งเขาถูกผลักเข้าไปในนั้น สุริยันต์หรี่ตามองใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่หลังเก้าอี้“ฉันเห็นฝีมือของนายแล้ว พิทายส่งคนเก่งเข้ามาในคุกเลยนะคราวนี้” เสียงของชายชราที่หมุนเก้าอี้ตัวใหญ่มาหา ทำให้สุริยันต์ตาลุกวาบ แว็บเดียวก่อนที่มันจะจางหายไปเขาเห็นหน้าจอขนาดใหญ่ที่สามารถมองดูโรงอาหารของเรือนจำได้ทุกซอกทุกมุมว่าใครกำลังทำอะไรบ้างหัวใจของสุริยันต์เต้นแรงถี่กระชั้นแทบจะหลุดออกมาจากอกเมื่อเห็นฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวของเขามันหายหัวไปนานหลายปี ที่แท้ก็มีความสุขอยู่ในคุกนี่เอง มันไม่ได้ลำบากอะไรเลยสักนิด ไม่ได้รับผลกรรมอะไรเลยใช่แล้ว... ไอ้แก่ที่อยู่ตรงหน้าเขาคือไอ้สรพงศ์ มันติดคุกตลอดชีวิตและไม่มีท่าทีว่าจะออกไปจากคุก ผมบนศีรษะนั้นหงอกขาวบ่ง
Read more

59

“นายคิดว่ามันจะสอนให้นายจริงๆ เหรอครับ” ลูกน้องคนสนิทของสรพงศ์เอ่ยถาม“สอนสิ เพราะฉันเคยดูดวงให้ตัวเองว่าสักวันหนึ่งฉันจะได้เรียนวิชานี้จากลูกศิษย์ของไอ้เสริมศักดิ์ หลังจากฉันเรียนสุดยอดวิชานี้สำเร็จ ฉันก็จะฆ่ามันซะ แล้วคนที่จะครอบครองสุดยอดเคล็ดวิชานี้ ก็คือฉันคนเดียวเท่านั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” สรพงศ์หัวเราะอย่างชั่วร้ายสุริยันต์กลับมายังห้องคุมขัง เขาใช้มีดกรีดรอยแผลเป็นที่ขาออกเป็นทางยาว ก่อนจะดึงกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกฝังเอาไว้ที่ขาออกมา ชายหนุ่มใช้ผ้าพันแผลห้ามเลือดเอาไว้ ก่อนจะเปิดอ่านจดหมายของอาจารย์ก่อนที่เขาจะออกมาจากค่ายมวยของอาจารย์เสริมศักดิ์ เขาได้รับจดหมายจากท่านมาหนึ่งฉบับ เสริมศักดิ์มีวิชาการดู ดวงและทำนายฤกษ์ยามได้อย่างแม่นยำอาจารย์ของเขาได้ดูดวงเอาไว้ให้เขา ก่อนจะสอนเคล็ดลับสุดยอดเวชาให้ ท่านบอกว่าดวงของเขาเหมาะที่จะเรียนวิชานี้ และเป็นผู้ที่เหมาะสมจะได้รับการถ่ายทอดวิชานี้จากท่านเป็นที่สุดสุริยันต์ค่อยๆ อ่านจดหมายที่อาจารย์ของเขาเขียนเอาไว้ ดวงของเขานั้นเหนือกว่าสรพงศ์ และเขาจะเป็นคนที่ฆ่าสรพงศ์เพื่อล้างแค้นให้อาจารย์คนก่อนที่เป็นเจ้าของเคล็ดวิชาเพื่อแก้แค้น และล้างแค้
Read more

60

ในระหว่างที่แดนตะวันกำลังจะจับตัวพิทายส่งตำรวจ พิทายก็หันมาจัดการกับแดนตะวัน มือของมันคืออาวุธมีดที่กรีดเข้ามาตรงแขน จนแดนตะวันเสียหลัก ทำให้ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดสุริยันต์ได้พาพิมพ์รดาหนีออกมาสมทบ เจอเข้ากับ สรพงศ์ที่กลายเป็นบ้าวิ่งตรงเข้ามาทำร้าย และต่อสู้กับสุริยันต์ คนบ้านั้นกำลังมหาศาล และในจังหวะที่สุริยันต์กำลังจะจัดการกับสรพงศ์ มีดคมๆ จากเงื้อมือของพิทายก็กรีดมาตรง กลางของแผ่นหลัง แต่กลับไม่ระคายผิวของสุริยันต์เลยแม้แต่น้อย ทั้งสองต่อสู้กันจนพลัดตกหน้าผาไปทั้งคู่ พิมพ์รดาตะโกนเรียกสุริยันต์อย่างตกใจกำลังตำรวจเข้ามาที่ค่ายมวยเก่าแก่ของเสริมศักดิ์ ช่วยกันจับกุมคนของพิทายเอาไว้ แดนตะวันนั้นได้ส่งหลักฐานให้ตำรวจที่อยู่เบื้องหลังการให้พี่ชายปลอมตัวเข้าไปสืบเรื่องขบวนการค้ายาเสพติดรายใหญ่ทางภาคใต้ของประเทศข่าวการจับกุมบ่อนการพนัน การค้ามนุษย์ และคลิปโหดๆ ที่เผยแพร่อยู่ในสื่อสังคมออนไลน์ และคนที่มีเมมเบอร์ต้องจ่ายเงินเท่านั้นถึงจะดูคลิปพวกนี้ได้ถูกปราบปรามอย่างหนักสุริยันต์ฟื้นขึ้นมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส เขาเห็นร่างของพิทายถูกเสียบด้วยกิ่งไม้แหลมอยู่หน้าปากถ้
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status