พิทายที่ได้รับข่าวคราวว่าสุริยันต์ยังไม่ตายก็หงุดหงิดใจไม่น้อย“ไหนมึงพูดนักหนาว่าจัดการมันได้แล้วยังไงล่ะ” พิทายเอ่ยขึ้น“ผมเอ่อ...”“หน้าโง่เสียจริง”“เดี๋ยวผมจะหาทางเล่นงานมันอีกครับ”“มันคงรอให้มึงไปเล่นงานมันหรอกนะ ตอนนี้ต้องถอยก่อน รอโอกาสมาถึงค่อยจัดการ กูเพิ่งออกมาจากคุก มีอะไรต้องจัดการอะไรอีกเยอะ คงไม่มีเวลาไปจัดการอะไรมันตอนนี้” พิทายคิดว่าหากเขาทำตัวเงียบๆ เอาไว้ สุริยันต์เองก็คงไม่มายุ่งกับเขาเช่นกัน“ครับเสี่ย” พิทายออกมาจากคุกก็เข้ามาดูแลธุรกิจของตัวเองให้เจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง ทั้งสุริยันต์และพิทายจึงเป็นคู่แข่งกันมาตลอดหลายปี เขม่นกันมาตลอดแต่ก็ยังจัดการกับอีกฝ่ายไม่ได้ ด้วยว่าพิทายไม่อยากประมาทเหมือนครั้งก่อน เขาจึงต้องเก็บความแค้นเอาไว้ก่อน ไม่ไปมีปัญหากับสุริยันต์อีกพิทายรอให้เขาผงาดขึ้นมายิ่งใหญ่อีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการคนในครอบครัวของสุริยันต์ นั่นก็คือแดนตะวัน น้องชายคนเดียวที่สุริยันต์รักนักรักหนา...ปัจจุบัน...สุริยันต์ผวาตื่นขึ้นมาจากเตียงนอนกว้างด้วยลมหายใจหอบแรง เหงื่อกาฬของเขาโซมไปทั่วร่าง เสียงหอบของเขาและมือหนาที่ยกขึ้นลูบใบหน้า ทำให้พิมพ์รดาที่
Read more