Lahat ng Kabanata ng A Night with HIM : Kabanata 51 - Kabanata 60

Apple's POVANG PAG-UUSAP na gustong mangyari ni Beckham ay hindi namin magawa dahil naging abala ito sa negosyo at sa organisasyon. Hindi rin kami palaging magtatagpo dahil sa umaga, maaga siyang umaalis at sa gabi naman, tulog na ako kapag umuuwi siya.Mabilis dumaan ang mga araw at ngayon ang panghuling araw na ibinigay sa akin ng FSIA para sa misyon kong patayin si Beckham. Hindi na ako mapalagay at at hindi na rin makapag-isip pa ng tama.Napatingin ako sa may pinto nang may kumatok doon. "Apple, ako 'to," sabi ni Jordan mula sa likod ng pinto."Pasok ka," sabi ko.Bumukas ang pinto at iniluwa ni'yon si Jordan. "Kain na tayo ng tanghalian," naka ngiti niyang sabi."As usual tayong dalawa na naman," aniya na naupo sa gilid ng kama namin ni Beckham.Hinawakan niya ang kamay ko. "Hey, ayos ka lang ba?" nag-aalala niyang tanong nang makita niya ang problemado kong mukha.Marahan akong umiling. "Ngayon na ang huling araw ng misyon ko, Jor. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawi

Apple's POVNAGISING ako sa kalagitnaan ng gabi nang marinig kong umuungol si Beckham. Nakita ko namang tulog siya pero halatang giniginaw ito. Bumangon ako at lumapit sa kanya.Akmang gigisingin ko siya nang maramdaman kong mainit ang katawan niya at natigilan ako. Kinapa ko ang noo niya at doon ko nalaman na inaapoy siya ng lagnat."Shit!" mahina kong mura.Nagpunta ako sa may pinto. Alam kong may bantay doon sa labas kaya tinawag ko sila."May tao ba dyan?!""Bakit anong kailangan mo?" masungit na tanong ng lalaki."Maaari ba akong humingi ng kahit na anong bimpo at tubig? Nilalagnat kasi 'yung kasama ko," sabi ko."Hindi pwede. Lagnat laki lang yan. Hindi niya 'yan ikamamatay."Binigyan ko siya ng nakamamatay na tingin mula sa maliit na salamin sa pintuan. "Kapag nakawala ako rito sisiguraduhin kong ikaw ang una kong papatayin.""Tsk! Teka lang, at ikukuha kita."Napabuntong-hininga ako nang mapapayag ko ang duwag na lalaki. Pero talagang gagawin ko ang sinabi ko kapag nakalabas t

Jordan's POVISANG buwan na ang lumipas mula nang mangyari ang insidente. Nailabas na rin sa hospital si Beckham at ayaw nitong ipa-ayos ang nasunod nitong kalahating mukha.Nakapagpaalam na rin si Beckham sa ama nila ni Beckett na aalis na ito sa Cosa Rica Familia at sa bahay na lang magtatrabaho.Ramdam ko ang malaking pagbabago kay Beckham dahil sa pagkawala ni Apple. Bumalik ang dati nitong ugali at dumoble ang mainitin nitong ulo. Maliban sa amin ni Beckett at kay Masod, wala na siyang ibang taong gustong makita.Alam kong nasasaktan pa rin siya hanggang sa ngayon pero hindi niya iyon pinapakita. Ni ayaw niyang mapag-usapan ang nangyari lalo na ang marinig ang pangalan ni Apple."Sigurado ka bang dito mo gustong tumira, Beckham? Malayo ito sa amin," tanong ni Beckett kay Beckham pagkapasok namin sa bahay nito.Hinatid kasi namin siya sa bagong bahay nito na nasa tagaytay. Tanging ang bahay lang na ito ang nakatayo sa gitna ng gubat. Hindi naman talaga as in gubat dahil purong pin

PARA AKONG tinatakasan ng lakas habang pinapanood ang laban ni Beckett. Abot-abot din ang kabang nararamdaman ko sa mga oras na ito. Nanlalamig ang mga kamay, tainga at batok ko at hindi rin ako mapakali at halos manginig ang sikmura ko sa sobrang tensyong lumulukod sa buo kong pagkatao.Naninikip ang dibdib ko at halos hindi ko magawang makapag-focus sa nangyayaring labanan sa harapan ko.Napapadiin ang pagkuyom ko sa kamao ko sa tuwing susuntukin si Beckett pero naiiwasan naman niya. Hindi ko maitatanggi na magagaling din ang mga katunggali niya kaya nahihirapan din si Beckett makipaglaban kahit magaling siya makipaglaban.Hindi ko maiwasang magdiwang nang mapabagsak ni Beckett ang ika-limangpung kalaban."Why is he winning? Bring out the strongest man. That Velasquez shouldn't win!" sigaw ng isang lalaki na pumusta na matatalo si Beckett.Nang lingunin ko ang ama ni Beckett, kitang-kita ko ang pag-aalala sa mga mata nito at ang paminsan-minsang pagtiim ng bagang niya.Ilang minuto

Beckett's POV"DON'T ever do this again, caro. Hindi mo alam kung anong ipekto sa akin ng nangyari sa'yo. Kaya ipangako mo sa akin na hindi mo na uulitin to, okay? Hindi ka na tatanggap ng hamon sa iba lalong-lalo na sa ama ko."Parang magigiba ang dibdib ko dahil sa lakas at mabilis na tibok ng puso ko. Tanging si Jordan lang ang may kayang magparamdam sa akin ng ganito.Hinawakan ko ang kamay niya. "Hindi na po, pangako. Gusto ko lang naman mapatunayan sa ama mo na karapat-dapat ako sa'yo. Ayokong maliitin niya ako at sabihin na hindi ako karapat-dapat sa'yo.""Kaya handa mong ipahamak ang sarili mo para lang matanggap ka ng ama ko?""Importante ka sa akin, Jordan. Kaya importante rin sa akin na matanggap ako ng ama mo. Ayokong magkaroon ng gap sa pagitan naming dalawa dahil alam kong kayo ng mga bata ang higit na maapektuhan."Tipid niya akong nginitian. "Salamat, Beckett dahil iniisip mo kami ng mga bata.""Dahil mahal na mahal ko kayo, Jordan." Kinuha ko ang kamay niya at dinala